Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Liniedijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Wimpers richten tralies op tegen de zon glimpen bunkers vol geheime holten Zware deuren klampen hun hangslot stevig vast Een achtergrondkoor van vogels, insecten, reeds langgestorven zielen streelt het groenbemoste beton laat kleine bloempjes bloeien Het rubberbootje stuwt kleurig het nieuwe water voort Gerommel klinkt op van ver…

Zo sprak ik tot mijn lief

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Weet je, liefste dromen zijn de herinnering aan een oord, verder dan ver verborgen achter een horizon van nooit vervuld verlangen Vaar er heen in je wolkenschip zweef over raadselachtige valleien zilveren stromen dwaal langs winde en langs rozen door een blij en zonnig land mijmer in het satijnen maanlicht over de koele schoonheid…

Afscheid van oude Oma (11.08.2008)

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Ontspanning dat stervenslijden voorbij is, wordt uitvaart weerzien van familie en vrienden; de dood leeft sterk en ze komen van heinde en ver afscheid nemen. Keren we huiswaarts verwaaien in de wind sporen van de dood die aan ons kleven; ik zal me haar altijd blijven herinneren zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Custor13 augustus 2008Lees meer >

Over oude mensen en de zee

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
Als avondrood magenta zich vermengt met wind en zee en dromen van gasten aan de boulevard oude mensen twee aan twee traag hun late doel beleven samen slenteren uit de nu open deuren van het grote huis turend over water en peinzend zoeken naar deining hun adem het schip zien dat ver langs de horizon zijn weg vindt ze lachen…
Wim Boeser13 augustus 2008Lees meer >

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee… - o Pijn van hér-doorleefde pijnen… Alleen voor óns is vrede niet, O mijn vér…

" Odyssee ? "

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
" Zal ik moeten zeggen; "als ik ben gedwongen de veren af te leggen de poëzie heeft gewonnen." Als de dood weer vraagt; "Is het niet overdreven om in het leven, zoveel tijd en energie hieraan te geven?…
pama30 augustus 2008Lees meer >

uitgelicht door de duivel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
enig oog naar de kille stilte aan zijn voet verankerd in betonnen grond op zijn verroeste ijzerhoofd huist een vergeten rare vogel die dag door nacht al danst met de duivel van het feest nooit gezien en nog niet gehoord de eenzame passant iedere dag van ontucht onderweg naar huis hoort slechts zacht zijn vonnis als een echo zijn tijd ver…

CHARON

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
regent, schoenlapper En kruisridder Ze wordt verwacht, de dame Alias marketentster, alias Jonkvrouw, alias boerenmeid En bloemenventster Mijn geldbuidel rinkelt Ik help haar overeind, hij helpt Haar uitstappen, zodra ze voet Aan wal zet, trekt de mist op Dan gaan ze, dood voor de Wereld, herboren het leven in Ik keer mijn kleine veer…

Kleine wereld

gedicht
3.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 25.717
De koude doet de wateren kalmeren en Marokkaanse meisjes bestuderen het verse ijs. De vissen willen brood. De wereld volgt de wandelaar en rust als hij verdwaald raakt in de witte nacht en in de stilte niet meer weet welk land hem nu omgeeft en welke vreemde kust daar kraakt.…
Co Woudsma7 januari 2026Lees meer >

Tinus

gedicht
3.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.524
Moet ik ze dan maar leggen in vitrines, of is het dat je dít vers wél waardeert? Hou ik mijn hoofd tegen jouw warme vel, zodat je als een drilboor spinnen gaat, dan denk ik: o wat ben je toch een tinus.…
Jan Kal15 november 2021Lees meer >

Godvergeten

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
hoe koel moet mijn gevoel om meer dan tienduizend jaar tot nu als vers in de gletscher geconserveerde vleeswaar samen met wolven bruine beren zojuist ontdooid te consumeren in nog grijze taiga van alaska nog steeds groeit ons bereik een kariboe ten prooi gevallen diepe voren van wreed gebeten achter schuin toen open gereten vanaf zijn…

Steen en Zand

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 978
In mijn land, hier ver vandaan Stond een huis vol vreugde Op de muur bij voordeur stond gegraveerd “familie Hamidi” dag na dag zag ik die gegraveerde zin hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten Helaas, echter deze steen was in zand veranderd zand die soms…

Haagse held

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.818
het lukte hem, de kleine generaal hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen z’n zegetocht was waarlijk magistraal Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal men kon het vuur daar slechts met wodka blussen de krantenkoppen kenden louter plussen: geweldig, ongekend en geniaal Napoleon is nooit zo ver…
Daan de Ligt12 november 2007Lees meer >

Is mij een vodderij

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.522
Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten en val er met de keur van een vers oog op aan. Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren, en breng het in de wereld.…

schaduw in de mist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Schaduw in de mist Soms is alles zo vaag Zo ver weg Probeer het te pakken, doch geen gevoel,onbereikbaar Mijn ogen zijn nat Mijn huid is kil De mond wijd open Klaar voor een schreeuw Geen geluid, ’t is stil Geen wind, geen vogels, niets Ik staar om me heen Overal leegte Als een grijs gordijn die me mijn zicht ontneemt Probeer te bewegen…
P.M.Matthes31 december 2007Lees meer >

gemis

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Niet te vinden, buiten bereik, ver van hier, geen gehoor. Woorden die me te binnen schieten toen ik het contact met je verloor. Een leegte, eenzaamheid, sprakeloos of gewoon vergeten Ik kan het je niet vragen dus zal het nooit echt weten. Ik zie je als mijn maatje, kon uren met je praten.…
edwin steen20 januari 2008Lees meer >

Poëzie postnataal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm volkomen naamloos weggefilterd uit de storm van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit Met ritme langs jouw ranke klanken glijdt mijn oog over het gevulde veld jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…

QUINDREIN OVER MINISTER VERDONK

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 729
------------------------------------------------------------- © Jan Bontje 2004-04-30 Opmerking: Het Quindrein is een vijfregelig lichtvoetig vers, door mij bedacht op 30 april 2004.…

Prins Balk II van Afbrakistan

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 883
Ik vraag me af wie daar toch zaagt… ------------------------------------------------------------------ © Jan Bontje 2004-04-30 Dit gedicht is een Quindrein: Vijfregelig lichtvoetig vers, door mij bedacht op 30 april 2004.…

President Bush

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.305
----------------------------------------------------------------- © Jan Bontje 2004-05-01 Ook dit is een quindrein: vijfregelig lichtvoetig vers, door mij bedacht op 30 april 2004.…

Nu baant zich 't nat

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.341
Hij schuurt zijn randen Allengskens uit, En sleept de buit Van kleiner vlieten Geweldig voort; En golven schieten, Van ver gehoord, Langs 't rotsig boord. Nu vangt een dal De waterval. Een glinsterend kleed Ligt stil verbreed, In 't nieuwe perk.…

Vaders navigatie

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.769
Vaders navigatie is een feilloos instrument, als je ver op reis gaat en de juiste weg niet kent. Je hoeft nooit te vrezen dat je hopeloos verdwaalt, als je maar goed luistert welke route wordt bepaald.…

Eigenheid

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.695
Soms dat alleen voelen nu je weer ver weg bent waar ik je niet kan raken verscholen in de dingen van de dag en de nacht de mensen en de wezens waarachter jij lenig als een aap door de bomen slingert in het zonlicht maar ook bij nacht en ontij Jij laat mij met de vragen waarop jij antwoord weet verwijst naar astrologie en andere vage zaken…

Avond

poëzie
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.324
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht als perlemoer, waar ied're tint vervliet in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht! Want alles is bij dag zó innig niet. Alle geluid dat nog van verre sprak, verstierf. De wind, de wolken... alles gaat al zachter en zachter. Alles wordt zo stil...…

Aankomst en vertrek

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 16.417
Het recht van de sterkste: op de rand van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht, voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde of afkeer, als blijk van opluchting, wie zal het zeggen.…

Regen

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.122
Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn, Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn. En 'k dacht aan hen in wier vaneengereten Ziel hun wene' een eendre muziek deed zijn, En ik was stil - ik was mijzelf vergeten!…

Liefde

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.253
In een zonnig land hier mijlen ver vandaan Op de oever waar een rivier uitmondt Staan twee oude mensen naast elkaar Vier voeten op een dorre grond Hun ogen vertellen verhalen Over hun intense leven Hun kinderen nu volwassen Ze hebben alles gegeven De liefde die ze voelen En geven aan elkaar Hangt als een aura om ze heen En raken menig…
car20 juli 2004Lees meer >

Het zwerfspoor voor…

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 984
Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt met ’n kermende schreeuw De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid over aarde te gaan Dan staat hij stil daar hij…
sacrajewa25 januari 2004Lees meer >

Ode aan Daan de Ligt

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.420
Wanneer een ander vers me méér bekoort, dan blijkt het eveneens van Daan de Ligt. Ik ga er dus volmondig mee akkoord, als iemand zegt, dat hij goed werk verricht. Voor mij is hij een dichter van gewicht, die zeer terecht z'n hoge cijfers scoort. De dichtkunst en de Ligt zijn synoniem.…
Aubrey28 januari 2004Lees meer >

De herfst van ons leven

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Aan de na-herfst willen we nog niet denken die tijd ligt nog ver in het verschiet. We willen in het heden leven, en verder denken....nog maar eventjes niet.…
moeke11 maart 2004Lees meer >