8894 resultaten.
Liniedijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Wimpers richten tralies op tegen de zon
glimpen bunkers vol geheime holten
Zware deuren klampen
hun hangslot stevig vast
Een achtergrondkoor van
vogels, insecten, reeds langgestorven zielen
streelt het groenbemoste beton
laat kleine bloempjes bloeien
Het rubberbootje stuwt kleurig het nieuwe water voort
Gerommel klinkt op
van ver…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Ontspanning dat stervenslijden voorbij
is, wordt uitvaart weerzien van familie
en vrienden; de dood leeft sterk en ze
komen van heinde en ver afscheid nemen.
Keren we huiswaarts verwaaien in de wind
sporen van de dood die aan ons kleven;
ik zal me haar altijd blijven herinneren
zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee…
- o Pijn van hér-doorleefde pijnen…
Alleen voor óns is vrede niet,
O mijn vér…
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 "
Zal ik moeten zeggen;
"als ik ben gedwongen
de veren af te leggen
de poëzie heeft gewonnen."
Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het leven, zoveel tijd
en energie hieraan te geven?…
uitgelicht door de duivel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 enig oog naar
de kille stilte aan zijn voet
verankerd in betonnen grond
op zijn verroeste ijzerhoofd
huist een vergeten rare vogel
die dag door nacht al danst
met de duivel van het feest
nooit gezien en nog niet gehoord
de eenzame passant iedere dag
van ontucht onderweg naar huis
hoort slechts zacht zijn vonnis
als een echo zijn tijd ver…
CHARON
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
737 regent, schoenlapper
En kruisridder
Ze wordt verwacht, de dame
Alias marketentster, alias
Jonkvrouw, alias boerenmeid
En bloemenventster
Mijn geldbuidel rinkelt
Ik help haar overeind, hij helpt
Haar uitstappen, zodra ze voet
Aan wal zet, trekt de mist op
Dan gaan ze, dood voor de
Wereld, herboren het leven in
Ik keer mijn kleine veer…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt.…
Tinus
gedicht
3.3 met 62 stemmen
16.524 Moet ik ze dan maar leggen in vitrines,
of is het dat je dít vers wél waardeert?
Hou ik mijn hoofd tegen jouw warme vel,
zodat je als een drilboor spinnen gaat,
dan denk ik: o wat ben je toch een tinus.…
Godvergeten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 hoe koel moet mijn gevoel
om meer dan tienduizend jaar
tot nu als vers in de gletscher
geconserveerde vleeswaar
samen met wolven bruine beren
zojuist ontdooid te consumeren
in nog grijze taiga van alaska
nog steeds groeit ons bereik
een kariboe ten prooi gevallen
diepe voren van wreed gebeten
achter schuin toen open gereten
vanaf zijn…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 In mijn land, hier ver vandaan
Stond een huis vol vreugde
Op de muur bij voordeur stond
gegraveerd “familie Hamidi”
dag na dag zag ik die gegraveerde zin
hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms…
Haagse held
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.818 het lukte hem, de kleine generaal
hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen
die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen
z’n zegetocht was waarlijk magistraal
Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal
men kon het vuur daar slechts met wodka blussen
de krantenkoppen kenden louter plussen:
geweldig, ongekend en geniaal
Napoleon is nooit zo ver…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten
en val er met de keur van een vers oog op aan.
Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan
dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren,
en breng het in de wereld.…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Schaduw in de mist
Soms is alles zo vaag
Zo ver weg
Probeer het te pakken, doch
geen gevoel,onbereikbaar
Mijn ogen zijn nat
Mijn huid is kil
De mond wijd open
Klaar voor een schreeuw
Geen geluid, ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen…
gemis
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 Niet te vinden, buiten bereik, ver van hier, geen gehoor.
Woorden die me te binnen schieten toen ik het contact met je verloor.
Een leegte, eenzaamheid, sprakeloos of gewoon vergeten
Ik kan het je niet vragen dus zal het nooit echt weten.
Ik zie je als mijn maatje, kon uren met je praten.…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
QUINDREIN OVER MINISTER VERDONK
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
729 -------------------------------------------------------------
© Jan Bontje 2004-04-30
Opmerking: Het Quindrein is een vijfregelig lichtvoetig vers, door mij bedacht op 30 april 2004.…
Prins Balk II van Afbrakistan
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
883 Ik vraag me af wie daar toch zaagt…
------------------------------------------------------------------
© Jan Bontje 2004-04-30
Dit gedicht is een Quindrein: Vijfregelig lichtvoetig vers, door mij bedacht op 30 april 2004.…
President Bush
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.305 -----------------------------------------------------------------
© Jan Bontje 2004-05-01
Ook dit is een quindrein: vijfregelig lichtvoetig vers, door mij bedacht op 30 april 2004.…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,
Van ver gehoord,
Langs 't rotsig boord.
Nu vangt een dal
De waterval.
Een glinsterend kleed
Ligt stil verbreed,
In 't nieuwe perk.…
Vaders navigatie
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.769 Vaders navigatie
is een feilloos instrument,
als je ver op reis gaat
en de juiste weg niet kent.
Je hoeft nooit te vrezen
dat je hopeloos verdwaalt,
als je maar goed luistert
welke route wordt bepaald.…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 Soms dat alleen voelen
nu je weer ver weg bent
waar ik je niet kan raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.
Alle geluid dat nog van verre sprak,
verstierf. De wind, de wolken... alles gaat
al zachter en zachter. Alles wordt zo stil...…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 Het recht van de sterkste: op de rand
van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden
hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting, wie zal het zeggen.…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn,
Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten
Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn.
En 'k dacht aan hen in wier vaneengereten
Ziel hun wene' een eendre muziek deed zijn,
En ik was stil - ik was mijzelf vergeten!…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.253 In een zonnig land hier mijlen ver vandaan
Op de oever waar een rivier uitmondt
Staan twee oude mensen naast elkaar
Vier voeten op een dorre grond
Hun ogen vertellen verhalen
Over hun intense leven
Hun kinderen nu volwassen
Ze hebben alles gegeven
De liefde die ze voelen
En geven aan elkaar
Hangt als een aura om ze heen
En raken menig…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw
verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt
met ’n kermende schreeuw
De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan
dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij…
Ode aan Daan de Ligt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.420 Wanneer een ander vers me méér bekoort,
dan blijkt het eveneens van Daan de Ligt.
Ik ga er dus volmondig mee akkoord,
als iemand zegt, dat hij goed werk verricht.
Voor mij is hij een dichter van gewicht,
die zeer terecht z'n hoge cijfers scoort.
De dichtkunst en de Ligt zijn synoniem.…
De herfst van ons leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.392 Aan de na-herfst willen we nog niet denken
die tijd ligt nog ver in het verschiet.
We willen in het heden leven, en
verder denken....nog maar eventjes niet.…