start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3194)
adel (48)
afscheid (1707)
algemeen (1879)
bedankt (137)
biologie (65)
dieren (686)
discriminatie (111)
drank (217)
economie (72)
eenzaamheid (1425)
emoties (5119)
erotiek (631)
ex-liefde (572)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2446)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2705)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1287)
huwelijk (230)
idool (90)
individu (1084)
internet (84)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (774)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (442)
lichaam (344)
liefde (9121)
lightverse (1090)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (863)
mannen (136)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (429)
muziek (546)
mystiek (765)
natuur (2994)
ollekebolleke (202)
oorlog (687)
ouders (332)
overig (1279)
overlijden (1200)
partner (216)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (331)
psychologie (4060)
rampen (148)
reizen (543)
religie (1226)
schilderkunst (283)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (145)
spiritueel (224)
sport (321)
sterkte (67)
taal (826)
tijd (1453)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (264)
valentijn (94)
verdriet (1102)
verhuizen (52)
verjaardag (183)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (532)
vrijheid (852)
vrouwen (400)
welzijn (429)
wereld (532)
werk (151)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (338)
ziekte (789)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4303):

Poëzie postnataal

Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit

Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken

Ik keer je langzaam in het licht
er spiegelen letters op jouw huid
woorden weerkaatsen zonder geluid
een rijzend beeld ontrafelt en verdicht

Dan valt de sluier van jouw gezicht
en kus ik jouw delen tot een gedicht.

Schrijver: Brit Okkerdal, 13-04-2004

okkerdalathotmail.com


Geplaatst in de categorie: literatuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 193 keer bekeken

2/5 sterren met 7 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)