Netgedichten over literatuur

En toch weet ik zeker dat ik haar zag door de nevelen van opspattend water golven die hun kalmte niet bewaarden maar daar voor mij haar stem zeefden haar klank over harde riffen zwevend Mannen die niet opgewassen waren tegen verleidingen van wensdromen eindigden op de bodem van de oceaan bedolven met welgemeende gebeden doch onder zwaarwegender…

het moet mij even van het hart en ik schrijf dit niet voor het eerst ' de poëzie blijft voor altijd het stiefkindje van de literatuur ' daar valt helaas niet aan te tornen de wrevel die het bij de doorgewinterde dichter zoal teweegbrengt neem ik dan maar knarsetandend op de koop toe onthand blijf ik als een Don Quichotte vergeefs een…

Om talloos veel miljoenen te negeren wier werk in druk of online is verschenen is iets dat zelfs AI niet bij kan benen een loterij voor Zweedse keuzeheren? Het moet wel een heel oeuvre zijn, dat scheelt dan vallen talloos veel miljoenen af bij 't scheiden van het koren van het kaf waarbij nog één klein hangijzer meespeelt 't moet wel verwijzen…

Zij houdt van heldere zinnen zuiver als een Travaalse winter wit van bevroren dauw. Haar woorden bevriezen soms zij moeten bij haar binnen blijven om te ontdooien zo nu en dan. Het heimwee schrijnt als de ondergaande zon en de tegelijk opkomende maan haar weemoedig maken. O laat de vaste grond niet onder haar voeten wegvallen zij…

Wie is de jongere Poseidon? Ik ken alleen die van de toorn die wraak nam op die ene koning bedrieger van Penelope arglistige aartsleugenaar de schlemiel van Ithaka dacht dat hij klaar was met Troje en het paard waarin hij 's nachts met z'n moorddadige kornuiten een bloedbad aanrichtte onder dronken, schorre moord en brand schreeuwende…

Boven der wolcken zocht ick. Onder den zonnebrand zocht ick. In den hooghen glans zocht ick. Maer gheen stemme quam. . Gheen oor luysterde. Gheen herte antwoorde. . Doe keerde ick weder. Niet verre. Doch inwaerts. Daer, onder lagen van tijt, onder assche ende vergetelheyt, bleef een gloet bewaert. . Niet van goden. Niet van…

Vermomd als bedelaar in opdracht van Athene mijn wijze steun en toeverlaat had ik dan ook niets te vrezen bij Eumaios, de trouwe hoeder ooit als koningszoon geboren "O vertel mij, waar zijn wij nu waar ben ik nu weer aangespoeld dat paleis dat ik daar zie is dat niet van koning Odysseus?" Argos, die zijn stem hoorde begon te kwispelen…

Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren, toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen. Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…

Wat droomde jij als potentaat Seminarist ooit, kon je slapen? Of telde je verdomd veel schapen Je hebt je volk nogal geschaad Gedood, verhongerd en gesmaad Met bloedbad, rangsnor, handvuurwapen Wat droomde jij als potentaat Seminarist ooit, kon je slapen? Siberië had goudvoorraad En er was delfstof weg te kapen Een hel van ijs heb je geschapen…

Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat, na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid. Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…

Terug naar huis, terug naar Ithaka, naar onze vrouwen die erop vertrouwden dat wij zouden wederkeren als mannen, mannen met baarden en zwaarden, gesterkt in het strijden; het diepe verdriet om het overlijden van onze makkers in de hel van Troje, hadden wij allang overboord gegooid, achter ons gelaten. Althans, dat dachten de achterblijvers…

Ik zal niet alle verhalen vol onwaarheden herhalen of weerleggen, rechtzetten noch tegenspreken, die door de eeuwen heen over mijn reis zijn verschenen. Ik zou het firmament kunnen vullen met de uitbundigste leugens, de meest vreemde verdraaiingen, de overtreffende trappen van overdrijving en het buitenproportionele hopen van mensen op…

Hoe ik als enige de boog spannen kon, welke ik gekregen had van gastheer Eurytos aan het hof van Mykene, zal ik nooit bekennen; en waarom ik nimmer mijn doel miste, - dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook, er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’. In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt, het was een manier om recht te spreken over…

Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld, mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde, wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden. De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven, het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven; de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden, herinneringen…

Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten, dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os en ezel het strand om en zaaide zout. Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…

Vooral bij de taalkundige snoodaards die missen de boot blijken de scheldkanonnades zeer groot…

Morgen, bij dageraad, als de velden wit worden, Vertrek ik. Zie je, ik weet dat je op me wacht. Ik ga door het bos, ik ga door de bergen. Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven. Ik zal lopen met mijn blik gericht op mijn gedachten, Zonder iets daarbuiten te zien, zonder enig geluid te horen, Alleen, onbekend, met gebogen rug en gekruiste…

stevig en helder doorstaat zij de jaren temidden van olijfgaarden en rotsige kliffen spreekt zij geen grote woorden moedig houdt zij vol zij blijft thuis elke dag opnieuw schoonheid die de tijd doorstaat geen blinkende sabel of verbluffende daden de oorlog rijdt zij niet tegemoet zorg trouw en volharding moedig bewaart zij de…

Ik weiger slaaf te zijn van woord en zin. De tekst bestaat niet zonder mij. Ik ben zijn meester, lees hem tot leven. Geen klankencarrousel met lege woorden. Een duidelijk parcours voor mij én auditorium. Ik maak mijn gehoor tot horigen, correctie: tot horenden.…

De terugkeer van Penelope's Odysseus naar hun belaagd paleis op Ithaka is voor eenieder die Nausikäa niets zegt, noch zijn geheime gids Athena verplichte kost al was op een haar na de held gebleven op Ogygia het eiland waar hij als een tweede Zeus viel voor de charmes van de nimf Calypso en zeven jaar lang doorbracht in haar huis waar…

De zon was al weken het zenit voorbij de zomer nauwelijks halverwege of de legioenen togen reeds naar de winterkwartieren Het leeuwendeel voer op bevel van Caesar over de Eems naar zee aanvankelijk was zij kalm en gonsde het luchtruim van ruisende roeiende riemen en het hijsen der zeilen dra echter stortten uit donker dreigende…

lees me wakker vraagt het gedicht de maker bericht dat hij de schepper is hij ziet dat het goed is en bergt het op ik ben gevangen in de schrijver maak me los van hem lees me vrij…

Geef mij een mes voor deze blinde nacht. Ik wil de laffe, zwarte plek van het verdriet uit mijn pulserend weefsel wegsnijden, tot er niets dan pure, rauwe wilskracht overblijft. Allen die kwijnen, smeken om genade, maar de wet van de barbaren duldt dat niet. Ik heb mij langzaam recht overeind gezet tegen een rottend-paarse hemel van verlangen…

'Want zolang er drinkende dichters en dansende dichters zijn... is het de moeite waard om oud te worden', lees ik in Tijd en expertise. Ook biddende dichters, vraag ik me af, terwijl ik naar de Norbertusmis in de abdijkerk rij. Ben ik een dichter? Nog nooit vermeld in DSL of NRC-Boeken. Op X, dat wel. Gedichten.nl, zeker. Kortom, telt online…

Nu ben ik bij de koele meren Zo diep, zo donker, zo des doods Geen veerman is er of een loods Toch weten zij mij te kalmeren Kwijt ben ik mijn valies met kleren Weg is mijn dochters laatste kreet Verslaafd aan opium door leed Kreeg ik mijn geld van hete heren Mijn ondergane levenslessen Mijn grote innerlijke strijd Met dood en leven…

Te aardig en te diep betrokken Wijdopen hart voor lief en leed En daardoor des te meer geschrokken Toen afwijzing de deur dichtdeed Wijdopen hart moest dat betalen Werd ziek en moe, ging achter slot En grendel, bang zich te herhalen Het was verraden, werd bedot Het sloot zich af om te genezen Calendula geboortebloem Maand juni heeft…

De jonge dichter Gebogen zijn zijn schouders. De smalle heupen billen van een kind. De jonge dichter oogt ontroerend kwetsbaar. Met zijn verbaasde blik, hij draagt zijn krullen in een staartje, loopt hij zijn werk zijn best te doen. Alsof zijn best doen is wat er van hem verwacht wordt. Ik doe mijn best denkt hij, zo nu…

Ik vlieg om de maan als het moet, maar de machine hapert, het staal is te zacht de beitel te bot, de dichter is te moe te bang voor alle woorden die op de wereld geschopt kunnen worden vandaag. woorden, die met veel kabaal en rode vonken alle kanten schieten, als scherpe as neerdalen op papier dit alles om één roestvrij stalen waarheid…

"Wat ik zeggen zou, als ik de kans nam, over mijn leugens en andere verwijten; hoe ik mijn takken in opgewekte wind, en mijn bladeren, laten ratelen wou; of wat mijn wortels, in verreikende grond, nou werkelijk wilden met jouw bezwijken. Wat ik zeggen wil, als ik spreken zou, los van de waarheid en die saaie eerlijkheid…

Waar zoek ik naar? Meestal loop ik over vlakten volg rivieren, beekjes of zomaar andere stromen. Ook langs de stranden. Ga over begroeide heuvels en beklim hoge bergen. Hoor razende of spetterende watervallen en ik blijf ergens naar zoeken. Zoek ik naar de bruisende branding, of naar de ruisende en wuivende palmbomen? Misschien alleen…