Odysseus’ verhaal; intermezzo

Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld,
mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld
door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde,
wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden.

De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven,
het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven;
de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden,
herinneringen bleven waarin ik blijf verzanden,

levend houden. Onder andere door koude handen,
uit zwarte grond strekkend, die snijden als tanden
door mijn gebutste geweten, mijn dikke huid ten spijt.
Hier, voorbij het einde van mijn zijn, ben ik mijzelf kwijt-

geraakt. Aangetast in mijn eergevoel, het overgebleven
plukje trots dat ik, vanonder mijn rots, met enig beven,
om van angst niet te spreken, nog durf te verdedigen;
na dit era van stilte, laat ik mij niet langer beledigen.

Vanuit het dodenrijk zal ik jullie de waarheid vertellen,
door alle tranen die om het onnodig lijden opwellen;
ik was een held, noch een lafaard, ik deed alleen wat ik moest doen,
wat ik heb gedaan was goed noch fout. Zo werd niet gedacht toen.

Over de val van Troje zal ik echter nooit reppen, uit mededogen:
de gevolgen van mijn sluwheid, de mensheid die ik heb bedrogen,
de eed van Zeus die ik in mijn doortraptheid heb gebroken,
aan de grootste roem en het diepste verdriet heb ik geroken.

Maar het verhaal, zoals jullie het nu voorgeschoteld krijgen,
door Hoyte en Nolan, dwingt mij te breken met mijn zwijgen.

... =deel 2= ...

Schrijver: R.E.N.S., 29 september 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

odysseus

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 10