Odysseus’ verhaal; voor de val
..I..
Ik wilde niet, echt niet,
niet mijn Ithaka verlaten,
dus veinsde ik waanzinnigheid
en ploegde met os en ezel
het strand om en zaaide zout.
Echter was het mijn grootvader,
Palamedes, die mij doorzag, –
laat ik daar eens mee beginnen.
Ik kon zeker niet goed jagen:
vraag het de broers van mijn moeder,
Antikleia,
allen kinderen van Autolykos,
zij zullen beamen dat
de oorzaak van mijn ene litteken
slechts een onschuldig ongelukje was.
Telemachos, mijn zoon,
was zeker geen ongelukje,
en geen toeval, schone Penelope,
noch zal mijn liefde voor jou ooit,
door welke tegenslag dan ook,
vergaan.
Geplaatst in de categorie: literatuur

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!