17694 resultaten.
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
Zondaar
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
995 Gewapend met een ganzenveer
trek ik moedeloos ten strijde
tegen de grote grizzlybeer
die mij dreigt aan gene zijde
opgeschrikt door mokerslagen
op het verzengend offerblok
klimt mijn pen in strakke stagen
boven het kraaiennest in dok
woorden klauwen uit mijn handen
in gevecht met al mijn zonden
voor verlies van ingewanden
is mijn veer…
HIJ KREEG LEF
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
481 Soepel glijdt zijn lichaam weg
z`n handen zoeken houvast
wat er deze keer niet is
hij is op zichzelf aangewezen
past zich onmiddellijk aan
verandert van houding
recht zijn rug
trapt van zich af
schept verandering
in zijn positie
de laatste strohalm
werd redding in optima forma
want toen werd besef geboren
hij kreeg lef…
Omarmd.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Vrienden, die je de hand niet
meer willen reiken, dan zal de
zon voor jou, even niet schijnen.
Maar liefde is toch niet gebonden,
aan een man of een vrouw?
Gevoelens, kan je niet verstoppen
al is je liefde, niet voor de persoon
zoals ze van jou zouden verwachten.…
laatste ademtochten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 terwijl de wind gedachten draagt
blaast de wereld mijlenverre tongen over zee
duinenblond verkleurt
tot natte korrels stil verdriet; het gaat zoals het gaat
iets anders is er niet
niet meer dan witte momenten in jouw oude dag
niet meer dan een hand die liefde draagt, gestreeld
langs diepe groeven
(mama)…
De eerste traan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
984 Geen slaperige glimlach
Geen fonkeling in je ogen
Iets van de afgelopen nacht
in je hoofd geslopen
Dwalende gedachten
maar moeilijk te ontcijferen
Na een tijdje wachten
toch naar buiten sijpelend
Een oplossing voor de puzzel
lag eigenlijk voor de hand
Een luisterend oor en een knuffel
alles wat nodig was
Deze eerste traan
ontstaan…
rotonde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 rond en rond de straat
niet hier of daar -heen, maar alleen
naar voren
waar wat richtingwijzend blik
de weg wel vindt en zij slechts volgt,
alleen gelaten door een lege hand
die enkel nog de band herinnert
uit een tijd
waar kinderen vanuit zichzelf
haar naam herkenden
verder is ze reeds die liefde
en hun ogen
kwijt…
In bizarre emoties
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
653 het was jouw hand
die woorden schreef
de letters krulden
jij smulde
van details
in bizarre emoties
rechtlijnig
vulde jij met spanning
witte regels op papier
die wulps
grote lussen lekten
van fysiek plezier
het boek heeft nog geen
uitgever bereikt het laatste
hoofdstuk eist ontknoping in realiteit…
GEKRUID LEVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
473 Gods eeuwige Boodschap
is een peperstruik
die pittig geurend wenkt
bij hem te toeven
binnen zijn luchtige twijgen
ritselt bescheiden spraak
vol onsterfelijke liefde
en opbeurend vermaan
wrijf maar een van mijn vruchtjes
tussen je handen fijn
het zal dan altijd huizen
in heel je wezen
mag geheimzinnig werken
onvoorziene zegen brengen…
Het is jouw magie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 jij bent
geen pluisje
in de wind
of speelbal
van de tijd jij hebt
alles in de hand
denkt altijd
de mooiste bloemen
aan de overkant
maar het is
jouw magie
die ogen trekt
woordloos wordt
de liefde in je
schoot gelegd
jij bent
een sterke vrouw in
het aan anderen geven
maar vergeet
vaak ook het recht
op eigen leven…
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Het lijden van een jonge Drent
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
797 Jij bent
alle ogen die naar mij kijken
handen die mijne vasthouden
alle haren
die ik mag kammen
Alle monden
die ik zoen
alle appels uit de eeuwige garden
die ik mag proeven
Jij bent
alle brave vrouwen die van mij houden
het zalige jonge lijden van mij
en mijn alles
blijf jij !…
Het tijdelijke sloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 strekte mijn armen
reikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar…
Alles ademt zon
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.080 Zij draagt het voorjaar
in een hart dat zingt
van zomer, zoals vogels,
klein en kwetsbaar,
zoals sneeuw smelt in haar
handen, uit liefde
voor het leven
dat aan kracht en kleur
gaat winnen, strooit zij
woorden als bloemen,
tovert zachte zinnen,
laat het lied van lente
opnieuw beginnen
en alles ademt ZON!…
zonder woorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 ik geef je een hand
ik raak je aan
we kennen elkaar
ik geef je een zoen
ik beroer je wang
we zijn vrienden
ik geef je een kus
'k beroer je lippen
we houden van elkaar
in een simpel gebaar
ligt een heel verhaal
we spreken zonder woorden
vaak heel klare taal…
waar water eindigt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
535 er rolt leven naar het droge zand
ze krult rond golven in haar zilte spoed
te willen zingen uit een dode schelp
hoger, boven witte duinen, struint een meeuw
de toppen tot verwaaide dromen
in mijn hand een lieve bloem
ik noem de wereld kleiner dan mijn eindeloze
schreeuw
om dichterbij te komen…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
Regen
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
725 Je staat je doet alles wat je moet,
even beklemmend als de eerste dag
Maar mijn liefde bevangt een vreemde gloed,
kon ik maar voelen in een missende hartslag
Vriendelijkheid in een open hand,
verstijfd elke vinger die het oog verbergt
Regen huilt de verborgen tranen afstand,
elke dag een hunkering als de hemel huilend tergt…
Zomertypes
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
517 Geen handen zo zacht,
Als linnen zijde en fluweel.
Ik mag de zon zoveel
Ik ben in haar macht
Als de wind speelt met mijn jurk en haar,
Dan zie ik mensen kijken daar.
Ze kijken naar de zon en mij
Ik word niet door de wind verleid
Zon!…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
In de bibliotheek met J
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.035 een meisjeslichaam in je handen
geen papier,
geen theorie, geen wetenschap
nee vlees tussen je nagels
ik wil het o zo humanitaire
verdraaien tot een dier
Jij ordelijke hond
wordt dol
En vreet me.
Hyena
Je boeken verbijt ik
scherp getand en
ik verdraai een letterhonger
naar boventalig
genot.…
Waterman
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
817 Hij had een fles in beide handen
met Amstel bier en Moezelwijn.
Z'n waterknieën deden pijn.
De zeeman, die geen antwoord gaf,
stond met één zeebeen in het graf
en met z'n mond vol watertanden.…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 Zware handen
voor de ogen geslagen,
beheerst in moeders schoot geworpen:
Ik ben niet overleden.
De weergoden
aan de noodrem getrokken
en de wens en hoop-cultuur
naast paard en mat
in de gang gezet.
"Lach niet"
hoor ik haar knarsetanden.
Muts en kap
opgeslagen
met mijn kraag.…
Stukjes stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
614 ik brak
de tijd in
stukjes stilte
reeg ze
draadloos tot
een wereld rust
waarin moeten
tijdelijk ontbrak
men alle haast vergat
enkel oog
had voor elkaar
in een lief gebaar
een hand
voldoende was
voor goed verstaan
de tijd zal helen
in koortsachtig verder gaan
maar stilte deelt nu ons bestaan…
e-matching
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
919 Jij laat je kennen door je handen,
weet hoe jij beelden achterlaat,
je mond, je huid, een ademtocht
waar ik van ver naar kijk.
Je raakt me met je woorden,
wordt mijn herinnering,
bent niet meer uit te wissen,
zo zacht verankerd in mijn blik.…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Een stille verjaardag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.451 Het licht van uw verjaardag
schijnt op de aarde
van uw graf
zo zonder u
is uw verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar uw leven af
Nu viert u deze feestdag
aan de overkant,
misschien houdt Hij
vandaag u even
zachtjes bij de hand.…
Tuinman
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
989 Tuinman
handen in mos
groene dagen
dromend van geel en wit
zit
terneergeslagen
in een boek gedoken
een zachte,
lieve,
gedachte
aan heupwiegen
en bladernat.
Zingt
met duivelsverzen
tot een ongenoemde goddelijke schoonheid
die hij,
vanwege tijdsverschil,
niet bellen mag.
Regen maakt de paden nat.
De tuinman zat.…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Hele dagen staat hij daar onbewogen
met een hand voor z’n ogen
op de punt van het havenhoofd
staart in de verte naar de zee
die hij eens levendig bedwong
nu alleen nog stil observeert
een tijdlang ga ik naast hem staan
staar mee naar de nu zo kalme zee
met alle gedachten op oneindig
zijn we even twee standbeelden…