177442 resultaten.
Vulkaaneiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 Grotendeel verzonken in
het binnenste van de
peilloos diepe zee
ligt het vulkaaneiland.
Opgestuwd door natuurkracht
bereikt vurig steen hoogte,
koelt, slijt en brokkelt
tot minuscule materie.
Neerslag voert het mee
door uitgesleten kloven
en het bezinkt, laag na laag,
tot zwart ...
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 Het Universum is nog niet perfect
als het dat was, kon het vandaag wel stoppen
de Aarde draait, maar wie draait aan de knoppen
is dat de Huurder of de Architect?
Een Huis moet stevig zijn, dat is bekend
om de Bewoners zekerheid te bieden
opdat hun streven rust op een solide
maar tegelijk fl...
Beetje moe
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Het is fijn hier aan de kant
met mijn rug tegen een boom
zomaar zitten, lekker loom
bij een zon die zuinig brandt.
Groen dat ruikt als lentegras
rijpe krachten in een aarde
die zichzelf zo koel bewaarde
toen ik mijn gedachten las.
Was ik jou maar bonte koe
hoefde ik niet meer te schrijv...
Aardbeving
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 De aarde rukt mensen in de diepte mee
De dood
Een mensenzee
Een ander landschap ontstaat
een natuurdaad
Is die wijs
De man met de zeis?
Het land in verscheurde toestand
Wanhoop
Ontbering
Hierin schuilt geen lering
Pak hem beet
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
552 Toen ik de zeventig was gepasseerd
begon ik zo wat voor me uit te dromen.
In feite is dat heel niet zo verkeerd,
maar ’t is wel zaak dat je niet gaat verslomen.
Want heeft de tijd je bij de hand genomen,
dan is er weinig meer dat enerveert.
In feite is dat niet zo heel verkeerd,
maar ’...
Alles is bereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Alles is bereikbaar,
Zelfs het meest onmogelijke
Wordt mogelijk, zeggen
De heren van de communicatie -
Alleen zijzelf
Zijn niet bereikbaar,
De bedenkers van
Dit communicatieve geweld,
Ze zorgen er nauwgezet
Voor dat ze niet bereikbaar zijn,
Dat ze niet onverhoopt
Gevonden kunne...
Zielenleed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 verdriet ontmoet verdriet
onze tranen vermengen
op schouders die de lasten
zullen moeten dragen
zo samen maar toch ook alleen
ieder zijn eigen treurnis
waar geen tijd voor staat
noch een recept voor is
omarmen zij elkander
net zolang totdat
het leed gestelpt is
al is het maar voor ...
Glans
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
499 Het graf ligt voor mij open
maar ik trek mij dat niet aan
ik loop er gewoon niet langs
voor nu grijp ik mijn kans en ga feesten
mijn leven vieren
blij dat ik er zijn mag
in een bootje de oceaan op varen
de wereld verkennen
hij is zoveel groter dan de achtertuin
laat ik het glas nu hef...
Lang geleden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik weet nog heel goed wie jij bent
Jij hebt mij ooit voorgoed verlaten
Sindsdien zwerf ik door landen, steden, straten
en geef ik om de liefde meer geen cent
Dat jij mij toen hebt afgewezen
heeft mij gekrenkt in heel mijn trotse wezen.
Ik wilde breken, wreken,lijden
en slapen met duizend an...
Schijngestalte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 een stoel, een bed
onbeslapen zo vredig
ik ga op zachte tast
langs naadloos ledig
een avondmerel bezingt
het uur van eendagsleven
de ochtend is ogenschijn
mijn brief ongeschreven
Ons witte doek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Ons leven is als een filmtheater.
Rode stoelen, wit doek en films.
Wij zien beeld en horen geluid.
We lachen of huilen tranen.
We denken en fantaseren.
Over plezier. Over liefde. Over leed.
Pas wanneer de film echt is afgelopen,
beseffen we waar we naar hebben gekeken.
Naar het witte doek ...
Loslaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Eén van de lastige dingen uit het leven
Is loslaten van sommige dingen uit het leven
Het loslaten van sommige mensen uit het leven
Een ouwe liefde, verkeerde vrienden of een ouwe werkgever
Het loslaten van de sleur waar we in leven
Een partner waar we mee samen leven maar niks meer om gev...
Afscheid
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.424 De ochtend in doorzichtig glazuur, nog bauw van dauw en
Hoofd dat naar adem hapt. Een steenworp van de boeg
Verwijderd: Ik was je nog niet vergeten. Zo innig blijft
Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het
Afscheid, de strelingen ervoor. Toen wind het boord
Scheerde, de golven voor...
Minder rood in het roze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 er is dit jaar
iets minder rood
in het roze
van mijn prunuslaan
het wit
zit meer naar boven
raakt aan het blauw
dicht tegen hemel aan
in zuiverheid
weer mooi geloken
door kou blijft
deze pracht lang staan
de zonovergoten
harten heb ik gemist
toch straalt het laantje
een fee...
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 Daar lei een scheepje gemeerd in het Diep.
De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het n...
Nepal
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
740 Wordt Groningen met Nepal vergeleken,
Waar ‘Richter’ aan den lijve wordt gevoeld,
Waar is de vrees alhier dan op gestoeld
Als ginder alles breekt wat maar kan breken?
Geloof maar dat in Nepal wordt verzucht:
Was maar naar veilig Groningen gevlucht.
banken haiku
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
752 jezus dreef ze uit
nu zitten ze in banken
zich rijk te slapen
Een interessant interview met Joris Luyendijk
in TROUW prikkelde mij tot bovenstaande
haiku. Zie http://bit.ly/1HOswe6
Over bekreunen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
494 Waar kun je nog op steunen,
Als je je om een ander gaat bekreunen.
Als je je gaat bekommeren,
Dat een ander niet gaat verkommeren,
En op jou kan leunen.
Het mooiste in het leven
Is een ander aandacht geven.
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open
om te vernemen wat 'k voor u kan doen
dat meer betekent dan me onderdopen
in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen
Als u zo echt bent als de zonnestralen
en zo concreet als 't groeien van een boom
dan kent u vast de radiokanalen
van 't mensenbrein...
echo
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 luister,
mijn liefste,
hoor de zachte klik
van de pal
en hoe de knal
door mijn kop scheurt
en dan niets
dan stilte
en is het
te laat
luister:
je hoort het opnieuw
keer op keer
in je hoofd
Afscheid van mijn kerk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Nooit meer die vertrouwde kerkgang;
nooit meer lopen langs die gevelzwaan,
dat appelboompje in de tuin zien staan;
nooit meer die opgang op,
die trap naar de kapel;
nooit meer kunnen zitten
op die vertrouwde plek;
nooit meer die begroetingen
van bekende kerkgenoten;
nooit meer die bekende l...
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in...
Strafschoppen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
607 Een voetbaldoel is hoog en heel erg breed,
Eenvoudig dus een bal daar in te schoppen.
Behalve als er een die bal wil stoppen,
En je bij penalty 's puur peentjes zweet.
Je ziet het doel dan krimpen voor je ogen,
En daarna is het voer voor psychologen.
avondlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 avondlicht
strijkt teder
over bloesem
als klein geluk
dat dartelt
in mijn hart
voor even het
gevoel betasten
tot 't wegebt
en mijn gemoed
verward
Een spaanse lentedag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Als twee rijen schaapjes
lopen de bergen
boven de vallei.
Een derde rij van wolkenwaas,
of zijn het verre bergen ?
lost op in nevelige lucht
vluchtig als dit moment.
Perfect
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 De mens, het leven
de aarde en het heelal
Het lijkt met elkaar verbonden,
Maar is het dan niet mal?
Geen doel, geen missie,
Niks om voor te gaan.
En toch blijven we leven,
Lopen we liever dan dat we staan.
Stilstaan bij de vraag,
Waarom het allemaal draait.
Misschien heeft het wel geen...
De jongste, de oudste en ons zelf
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
901 We gaan de grafsteen bekijken
de steen op het graf van onze zoon
van onze jongste
we gaan met de oudste
onze nog enige
en met ons zelf
We hebben ons weer bij elkaar gesleept
door de rauwste rouw heen
van onze jongste
we gaan door met onze oudste
onze ook zó dierbare
en met ons zelf
...
Houden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
640 ik ruik je
ik mis je
ik voel je
ik vis je
ik dans je
ik streel je
ik sjans je
ik steel je
ik zoek je
ik vind je
ik boek je
ik bind je
Je moet wat praten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Je moet wat praten
Ook al weet je
Niet wat -
Praten over alles,
Praten over niks,
Zo lang het de tijd
Maar verdrijft
En ik op tijd aankom
Halleluja
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 In zolderkamer, vliering of garage
houdt menigeen wat schemerig praktijk.
Het brengt iets op, de slimste worden rijk;
ja goochelaars ontvangen minder gage.
U voelt wel over wie ik het nu heb:
Juist, handopleggers en meer van die klanten,
gebedsgenezers en dat soort trawanten,
door God begi...