10001 resultaten.
Manifesteren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 ik heb het
leven gezien
in komen zijn
en weer gaan
het heeft
altijd bestaan
alleen we hadden
er geen ogen voor
wij wilden
groter zijn
dan we ooit
zouden denken
onderzochten alles
om het een
etiket en plaats
te kunnen schenken
benoemden sterren
om het oneindig
universum met
begrijpen te bevolken
maar nu kijkend
naar…
Nieuwe kans
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 ooit was de mens
een deel van het
leven om hem heen
in een oneindig universum
diep wortelend op steen en
schaars vruchtbaar leem
hij is zijn heem ontgroeid
in het va-banque rentenieren
van hem toevertrouwde waarde
door opbrengst geboeid
erodeerde en vervuilde hij
op gruwelijke wijze de aarde
de evolutie is geschokt
uitgebalanceerde…
Kwalsterijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Mannen kregen me niet
met hun kwalsterpraatjes
over de hemel
op aarde die zij me willen geven
hoger dan ik voor mogelijk houd
zullen ze me laten vliegen
Ze heeft liever een bezemsteel
tussen haar benen lachten ze
onder elkaar tot het hun verging
met hun kwalsterpraatjes
over de hemel
op aarde die ze op elkaar bevechten
de aarde die…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
tussen kraters en sterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 met je voeten in inktzwarte
kraters en je hoofd
tussen sterren wringt de
tijd een diepe barst
hoe lang blijven voeten in
een gif-zwarte mengkom staan
hunkeren harten naar lonkende
dieptes van het heelal
leg hart en ziel op de sterrenkaart
neem de stipjes over
luister met volharding
voel hoe je in de tijd verdwijnt…
Als korrels zand
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
475 ze heeft
alle mensen
aangekeken
gespeurd naar
hun geweten in
fragmenten van
normen en waarden
die van belang
zijn voor leven en
bestaan op aarde
bedroevend
is haar oogst
in tastbare
resultaten wel
vage toezeggingen
als wij weten
waar wij samen
over praten
om dat vorm te
geven duurt jaren
breekpunten
zijn ego en de
eigen vrijheid…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
Haar verschijnen
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
437 wat als
de aarde
invalide wordt
rolstoelt
zonder pad of
planetaire baan
zomaar de
ruimte in zal gaan
zonder vang- of internet
zijn database
op hol zal slaan
gegevens naar de maan
alles heeft
een eigen schaal
de menselijke als normaal
maar ook in groot
en klein zullen er
extremen komen
bizarder dan een
invalide wereld ooit…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij hebt me
aan de hand
genomen we zijn
weggegaan zonder
vliegtuigstrepen
en afscheid nemen
je beloofde met
mij een nieuwe
wereld in te gaan
ik moest zien
ruiken proeven wat
er zo veranderd was
open je ogen zei
je alsof je tegen
een blinde sprak
maar ik keek normaal
en dacht verleden tijd
het voelde anders
dan gewoon op afstand…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 die licht
over de wit bevroren aarde
en klaart
het ganse heelal.
Het is die ster
die vonken van liefde
werpt naar de maan
zodat huizen en straten
en pleinen verlicht staan.
Het is die ster
die over alles en alles
liefde ademt,
die mensen doet gaan
in het holst van een ijskoude nacht
waar hen de warmte
van Het Kindeke wacht.…
Uit de hel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 vlammen en vuur
het rookt en ruikt
uit de hel naar
ontploffend kruid
maar jij lacht
zwaait de deur van
het oude jaar dicht
zodat het verstikkend
geknal verdwijnt en de
nieuwe wereld verschijnt
de oude gewaden
zijn afgedaan in het
eerste licht van nieuwjaar
dat met schone lei en lucht
de overgang draagbaar maakt
wij zijn begonnen…
fata morgana
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
547 haiku
ondersteboven
gezien in een waterplas
hemel op aarde…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels gepolijste
blinkende oppervlakken
immens rijst de
verbinding tussen
planeet en zon
in het universum
waar de fakkel zijn
vuur spuugt met het
vloeibare metaal uit
het middelpunt der
aarde…
radiologica
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 ik plant mijn boom in
geestverwante aarde, op een
kalme dag, dicht
bij mijn havenhoofd en wieg
zodat ik wortel schiet
in gedachtenrijke waarneming
zichtbaar door verstrooid licht
synoniem van wolkenwaarde
zonder te weten hoe of wat
en dat is nog maar het begin…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 jij had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal
jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen
zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden
nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de…
Narcistisch zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 ik heb het
oplaaien van de
branden in je
ogen gezien
de verschroeiende
hitte van het
immense vuur
in je ziel gevoeld
lucht waarde
rond met dood
vermomd als rook
en gloeiende as
zacht brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten
er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende…
APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 waar onweer
en storm altijd
gedonderd hebben
strijden zij nu
voor hun bestaan
het samengaan is
verleden tijd
krachten zijn
cumulatief en
de pijn die aarde lijdt
is onbeschrijfelijk tot
dood is bijgeschreven
geen secondanten
de handlangers
zijn gevlucht want
de overmacht heeft
alles uit de kast gehaald
bij het constant
weerlichten…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden zien schijnen
om dan met aarde…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 afgewend omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde…
Algoritme van het einde uit zwarte verzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 fraai regisseerden
algoritmes de tijd
en behoeftes der
mensheid op aarde
waarbij ziektes oorlog
en natuurlijke rampen
volgden uit het bekampen
van teveel mensen
waar economische doelen
de smoelen bepaalden
liep het natuurlijk
algoritme groot gevaar
de mens verbrak de
balans in de natuur in tal
van tekenen maar ook
genegeerd…
Kind van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 vliegen jij
als kind van de hemel
met altijd hoofd
en armen omhoog
om het blauw van
de lucht ook maar
even te kunnen
raken om de vlucht
van wolken te
kunnen smaken
het was toen
jij in ultiem
proberen met een
hoge sprong langs
het firmament te
gaan scheren waarbij
jij verkeerd landde
en in gips strandde
zo dicht bij aarde…
DE SCHOONSTE KOEPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen
over een wijde, donkerblauwe luchtzee,
die vloeiend voortwelft, met stille wind mee,
strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen.
Glanzende Hemelse druppels dalen
zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee
hun weg naar land en gaard bij boerenstee,
geven vruchtbaarheid in alle talen.
Bewondering…
Vriend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 natuurlijk voedt
jouw plezier
mij met jouw
buitengewone gaven
schenk jij mij
introverte
beelden uit het
diepst van je hart
waarvan de
nageboorte nog
ondeugend achter
kleine handjes lacht
samen kunnen
wij tegen de ruige
vertes schurken waar
wind de overmacht heeft
wij in de luwte
god aanbidden
in het delen met ontzag
van…
mijn mysterie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
547 je lachte
als ik naar
je pakte
tandjes in
scherpte
ontbloot
nog zit jij
steeds op
mijn schoot
zonder vel
vacht of
pootjes
gewoon
zomaar
in je blootje
driftig zwaai
jij met je staart
kijkt verbaasd
als die
zomaar
ineens achter
jou verdwijnt en
voor je weer
plotseling verschijnt
jij bent
mijn mysterie
gemaakt met…
Tegenvleugs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
470 zo her en der
lijkt aarde
tegenvleugs
gestoffeerd
waar rotsen
nog eruptie-
warm zijn
verschroeit het
opkomend gewas
baant lava
zijn wegen alsof
de infrastructuur
er al eeuwen ligt
is land eonenlang
verzonken in de tijd
waar rood zand zijn
vele woestijnen weet
door oases benijd
de geosfeer
lijkt te spelen
met een overvloed…
Bijna onmerkbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 bijna onmerkbaar
scheefden bomen
groenden weides
in aparte kleur
niet zomaar
maar voelbaar met
een blik op later
toekomst en doelgericht
in kleur
bleek veel meer
vorm te zitten dan
ooit werd gedacht
ook smaak
en consistentie
wisselden bijna
ongemerkt per pak
nog was de tijd
niet aangebroken om
elkaar eens goed te
bekijken…
De magische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 haar armen
bezworen
compassie
legden geluid
aan banden
in het bespelen
van menigten en
oplopende emoties
mensen voelden
zich opgenomen
hun dromen
herkenbaar verhaald
door geestdriftige
ogen die niet alleen
maar beloven
een wereld
bijna van kant
vers van het land
zij wakkerde schaamte
aan bij de mensen
over wat zij de aarde…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
Deze pastorale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 ik heb mijn
droomvleugels
afgelegd de fantasie
stopgezet en ben
geland in vette klei
was meteen weer
helemaal bij toen
een vreemde aan
kwam hollen en ik
hem niet kon scrollen
het achterland gaf
geen verband wel
de boerderij dichtbij
met koeien in de wei
die naderbij kwamen
ze loeiden hun namen
droegen overvloedig
hun nog geuierde…