1819 resultaten.
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
zilte fontein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 in mijn natte cirkel
hang ik verblind de dove uit
gevoelloos voor tekens
van leven en van liefde
zwemmend in een oceaan
terwijl continenten langzaam
eiland worden en eilanden
verdwijnen in een zoute mist
blijft verdriet van gisteren
ook vandaag weer huilen
zilte fontein die niet opdroogt
eeuwig druppels achterlatend…
De laatste ril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.210 het regent in het park
met druppels vrij van vorm
ze tekenen een gezicht
dat verwatert in een storm
bomen verliezen blad
meegenomen door de wind
grijze haren in de nacht
maakt geloven verder blind
ergens valt de onrust
is het meer dan stil
spreekt verleden aandachtig
vlucht de laatste ril…
Sprong
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.372 ik spring
met nooit geziene hoop
in de poel van levensloop
een druppel
een kind van grote woorden
op reis naar onbekende oorden
naar verzadiging
van langverwachte daden
moed houdend vastberaden
alwaar nu hier
aan rand van water
een val in bron van later
en verlies
mijn waterloos gezicht
in tijd van te vervullen plicht…
De wereld op z'n mooist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
952 Als het ochtendgloren langzaam neerstrijkt
En de wereld even op z'n mooist lijkt
Als je de stilte nog kan horen
En de dag begint van voren
Als de donkere lucht plaats maakt voor blauw
Met op het gras nog verse druppels dauw
Op zo'n moment geloof ik even in de illusie
'Op deze wereld heerst geen ruzie'..…
Druppeltje
hartenkreet
3.5 met 172 stemmen
11.613 Ik zou de zee willen zijn
Om op een zonnige dag
Te verdampen
En al is het maar voor heel even
Mijzelf naar boven te begeven
Zodat ik hoog vanuit de lucht
Opgetild door de wind
Naar jou kan speuren
En zodra ik jou vind
Naar beneden kan pleuren
Nu ben ik maar een druppel
Verdampt uit de zee
Maar nu ik op jou val
Ben ik daar best blij…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Vergeten moeder...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.031 Druppels tikken tegen de vensters,
achter mij gensters in de open haard.
Geflikker op een kaart die erboven hangt;
reeds lang verlangt mijn hart naar jou.
De herfstkou grijpt mij aan.
Jij, hier ver vandaan, een ander land.
Het eenzame strand waar jij nu loopt,
verlaten, liefde onverhoopt verloren...…
Het 26e jaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 Lopend langs water
Dragen glinsterende golfjes
Dwellende gedachten
Over bezonken beslissingen van later
Moeten nu beslecht
Door versnelde stromen aangespoeld
Voel ik mij gevangen in een web
Van water
Druppels
Sijpelend door mijn denkend brein
Vlakken scherpe zijden
Van dit luw en lijzig leven
Af…
Geslepen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
750 Vanonder zijn geslepen hoedje
glinsteren
ogen en druppels
droppen
het zakje pinda's
gebrand
in de schoot van de bikinidame.
Voor een habbekrats
zelf geroosterd.
Vanmiddag vaart hij over naar
Saint-Tropez.
Zo zwaar vandaag!…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
Zomerhitte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 de duinen liggen in warme plooien
zand brandt onder onze voeten
wind brengt als warme adem
goven van zout vanuit een hijgende zee
lichamen geven zich gewillig bloot
verhitte zinnen vloeien druppelend
openen een bezweet verstand
maar vinden enkel zomerhitte…
Zonder titel
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
768 Ergens op vakantie wakker worden, vroege morgen,
tent uit, natte sandalen, die aan
en door een heelal van druppels gaan.
In een mantel van vocht verwonderd stilstaan.
Hoe het is een diertje te zijn geworden
dat zich uitrekt naar horen,
en ruikt de schimmeldraden herfst.…
Osmose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Waar wegen scheiden
zweet het water
in druppels door de wand.
Water,
dat alleen terloops
lijkt te willen wijken.
Al zwetend
verdrijft het droogte
naar de uiterste rand.
Wat onder druk
waterdicht blijft,
moet nog blijken.…
Een handvol wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 zacht waait de wind
vangt de maan
met een handvol wolken
de laatste ijsbloemen stralen
maar de knoppen lopen niet uit
verleppen traag op de ruit
de sneeuw
verliest zijn kristallen
in druppels die langzaam gaan vallen
het winterse feest
krijgt in dooi zijn finale
tijd om voorzichtig wat lente te halen…
Van nu en iconen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Betrapt
Steekt de vinger op
Het ergste voorbeeld
Tijd voor wat er ook gebeurt
De kleine prins van piekeren en valleien
Sommige dingen werken
Het zijn de waarden
Een druppel op een hete plaat
Dat kan, nu ook met denken
Beschaamd en verlaten
In de put, in de open lucht
Met dank aan gewone mensen
En perverte intellectuelen
Als joker
Zonder…
Een grote plens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 het sijpelt gestaag
grote druppels glijden van de bladeren
vallen spetterend op de grond
geen schermen regen
in woeste vlagen wind
maar een speelse lichte waterval
die je toch op een
onverwacht moment drijfnat maakt
met een grote plens
hemelwater kent
vele vormen van verschijnen
voor mij mag het op pinksteren verdwijnen…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
Vallen en opstaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
547 en hier blijf ik
in gedachten
voor me uit
staren
waar de
pieken van fonteinen
vrolijk opspringen
en als
kristalheldere
glaspijpen
in een grote
boog verdrietige
druppels weer
naar beneden
vallen
wat ik
graag zou
willen weten
lijkt het jou ook
niet fijn om
als zo'n piek
van een fontein
te mogen
zijn
steeds
weer op te…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Het is zelf verboden
één druppel herinnering
op te slorpen,
in de nederige geest.…
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…
De schuchtere regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
445 Ergens bij de wolken, heel hoog,
woont een schuwe regenboog
Als de zon komt opgestegen
verstopt hij zich steevast heel verlegen
Ook de druppels van de regen
komt hij het allerliefst niet tegen
Maar als zon en regen samenkomen,
voelt hij kracht door al zijn kleuren stromen
en vormt hij vliegensvlug
tussen deze twee zijn kleurrijke brug…
Waardig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Laat de mensen maar
denken wat ze willen
Ik ben sterk, ik klauw
vuur van me af
adem warmte en licht
mijn hart in en uit
vruchtbaar verbonden
met moeder aarde
ik voed het leven
dat mij alles geeft
met druppels maan-
bloed, en ik open mij
voor wie waardig is
de Kracht kent: haar
door elke vezel vrij
laat stromen…
Vleugjes stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 ik zag
hoe jij
voorzichtig
gracieus de
koude druppels
regen van je
bloem-
bladeren
liet vallen
daarna je
steel weer
rankte om
het kleurige
bed aan de
hemel te tonen
klaar voor de zon
om met die
energie
samen
wiegend
op vleugjes
stilte naar het
volmaakte om
het natuurlijke
beeld van
een zijn gestalte
te geven…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 Zijn hartje overloopt,
en druppels rollen.
Ik wil er met mijn schouder zijn,
maar mijn armen
moeten soms
stil blijven staan.
Wij zijn geen vrienden.
Nooit geweest.
Ik ben nu de moeder.…
Smeltpunt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.122 Zo gaan zij op
in een wolkenloze lucht
als druppels in elkaar gevlucht.…
haar hermitage
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.288 paf voor paal, druppels
gespleten golven
fluisternis toekomst
ontluikt ommuurd....
laatste 14 titels van de door mij bewierookte dichter Metha door mij geordend tot een betekenisgevend geheel...…
Het Web (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
789 Ragfijne druppels
vloeien
tergend langzaam
licht dampig
tussen onze
vochtige
lichamen
waar verweven
draden onzichtbaar
vlammen
door temperament
samengesmolten
als een hunkerend
naar liefde
gesponnen
web
vurig vlieden
verbrande zinnen
verstrengeld
verbonden
daar waar
samengekomen
draden
luiken…