2088 resultaten.
Mond gesloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Het verzwijgen van het kriebelen
in het merg, het fluisteren van goden
geruststellend wreed, de toekomst wetend
volmaakt als een cirkel met licht
van een bloedrode maan
Troost vinden in de zekerheid dat er
een einde komt aan elke droom
elk leven en de weg ernaar toe
Het belangrijkste is, lichaam loslaten
blijf bij je standpunt en zweef…
Pure rebellie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen
klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde
het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan
was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie
omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek
maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting…
Het heet traagheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Als er zoveel beweegt
in mij, mijn buik, mijn hart
en parallel in mijn hoofd
overal chaos
hoe zou ik dan stil kunnen zijn?
Mijn spieren doen vertraagd
mee, door de kleine onrust
draait heel mijn lichaam
zoals de aarde om haar as
tolt, door heen en weer rond
schietende elementaire deeltjes
Ik zit er midden in en voel
de snelheid niet…
Dierenleed
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 de zon heeft
al heel vroeg
lente geschenen
kleurde aardse
eerstelingen van
pril naar groen
bloemde bladeren
uit de voorjaarsknop
naar schoonheid ten top
maar heeft ook de
natuur verstoring
op zijn geweten
in de volgorde is de
klad gekomen dieren
hebben te weinig eten
te vroeg ontwaken
uit de winterslaap maakt
nog geen voedsel…
Aanpassing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
537 Als je wereld harder gaat
dan je eigenlijk bij kunt houden
kun je zelf blijven versnellen
tot je uiteindelijk af moet haken
Of je kunt bewust vertragen
tot je wandelt of bijna stilstaat
om je heen kijken en constateren
dat er ook andere dingen bestaan
die wellicht de moeite waard zijn
Soms heb je die keuze
of moet je die maken…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
Trekvogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
669 TREKVOGELS
Het zou wel overgaan
melancholie om afscheid
van wat eens zo vertrouwd
dichtbij was en voelbaar
Een hoofd achter een spiegelbeeld
een hand op een schouder
een naakt lichaam ervoor
onbekend en ver weg…
Jij en ik niet belast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 JIJ EN IK NIET BELAST
Het kind in je voelen groeien
een olifant mogen zijn, groot en sterk
mooie woorden zorgvuldig spaart,
omdat zij zo mooi klinken
en niemand nog hen vergaart…
Rue d ' Corona
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
526 zomaar een foto van een straatje genomen
tijdens de vakantie van vorig jaar
de toen nog aangename rust
maakte ons blij
met de ogen van vandaag
zien we hier een corona straatje
met de sinistere verlatenheid
die we herkennen in onze steden
zo snel kan de kijk op wereldse zaken
veranderen dacht ik onlangs bij het
bekijken van deze foto…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 mijn handen als woorden in stilte gedompeld
spreken reikend naar verten in je ogen
onbereikbaar: groene heuvels
zich koesterend in wit licht
zwervend tussen de heuvels zie ik hen
rood – bloedloze geboorte breekt aan
explosief in eigen vuur verteerd en geworden;
zij, eens star geworteld, worden nu tot golven
drijvend op vlammende grondzeeën…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
Wie schrijft blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 De tijd vliegt voorbij,
zo vervliegt ook ons leven.
Dat zeggen oude mensen.
Tijd vliegt niet,
meent een oude dichter.
Dichters leven liever NU.
Dichters gaan niet dood.
Iedereen loopt in kringen rond.
Alles verandert waar je staat.
Dood doet leven leven.
Zo doet ook hoop.
Alles heeft zijn eigen tijd.
Niets nieuws is onder de zon.
Onze…
Weerlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
724 Vertel ons, weergod Hiemstra in het leder
De golfstroom stijgt toch warm op uit de zee
Vertel het aan de fruitboom langs de Ee
Van bliksemslingeraars met ganzenveder
Bestaat een kans van één op tien miljoen
Dat farao de zonnewichelaar
Een show van streptococcen geeft met staar
Iets wat wij in geen duizend jaar gaan doen?
De grote terts…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 Het is een slimme secretarisvogel
Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond:
Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Het was de opperweergod Jupiter…
Sneller dan licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 lief lachten
de demonen terug
ze spiegelde vaak
en als zij vervelend
werden toonde
zij hen de rug
zij was gewend de
stemmingsbeelden
te bekijken voordat
een meerderheid van
vormen op herkenning
begonnen te lijken
dan zweemde rest
heel traagjes
naar normaal
was aanspreekbaar
waren reacties
volkomen legaal
een leven lang
was…
Hemel van onvrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Liefste woordkunstenaar
je wijst aan wat je ziet
en de façades storten in elkaar
het is een wonder waar je bij staat
Er komen mensen op af, ze willen
in jou geloven
Liefste woordkunstenaar
jouw woorden verwarren je
en belagen je gillend
uit de monden van mensen
die verlost willen worden
door jou
Urenlang leggen ze elkaar uit
wat jij…
Bijna onmerkbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 bijna onmerkbaar
scheefden bomen
groenden weides
in aparte kleur
niet zomaar
maar voelbaar met
een blik op later
toekomst en doelgericht
in kleur
bleek veel meer
vorm te zitten dan
ooit werd gedacht
ook smaak
en consistentie
wisselden bijna
ongemerkt per pak
nog was de tijd
niet aangebroken om
elkaar eens goed te
bekijken…
Een beladen hemel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 er zaten gaten
in de lucht die
in vrolijke vlucht
lente vierden
met een eindelijk
ontklede zon die
in de lichtste tinten
begon aan het
mooiste seizoen
waarin de nieuwe
kleuren zich nog
moeten meten
met het laatste
hagelwit en sneeuw
waar het prille
groen als ondertapijt
prijkt voor de vroege
voorjaarsbloem
ik heb jouw signalen…
[ Het regent vannacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Het regent vannacht,
zomerherinneringen --
worden weggespoeld.…
Getuigenis van liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 Alles is aan verandering onderhevig
therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van verlangen
in het stedelijk gedachtelandschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
het inzicht dat je hebt gekregen
nadert een noodlottig einde
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
ontheemde bloemen die…
De bizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
387 Laat muggen mijn bloed maar drinken
Ik blijf hier om zelf te genieten
van het bloed van de maan
de vuurvliegjes door de tuin
en de joelende kinderen
om een kampvuur ergens
...Achter dendert er een vrachttrein langs
...waar ooit de hoeven van bizons roffelden
Mijn dromen zijn blind en naamloos
Ze schijten ter plekke
en eten als ik weg…
De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 's Avonds loop ik graag
door de straten, kijkend
naar de mensen in hun huizen
en dan vraag ik me af
met wie ik zou willen ruilen
en wat voor ruil dat dan is
Wat geef ik en wat krijg ik?
Een ziel voor een ziel, misschien
niet om voor altijd te houden
maar, wie zou de mijne willen
met alle gevolgen van dien?
Natuurlijk krijg ik geen antwoord…
Zijn stiptheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik heb de
gewichten
zien slingeren
aan kettingen
van de tijd
die af en toe
zijn stiptheid
liet vieren
bij een speciale
gelegenheid
daarna wel in
de pas ging lopen
zonder het
uurwerk grondig
te moeten slopen
omdat wij dat
zo ieder jaar
met elkaar
goed hebben
afgesproken…
DE VLIEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw,
toont in zijn zalen schone afbeeldingen
van 't winkelpleins gewezen woningen,
is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw.
Hierbinnen daalt stemming als milde dauw
neer op gezelschappen en eenlingen.
In de ruimte galmt soms welluidend zingen;
stemmen luiden plooibaar: wijd, dan weer nauw.…
DE RIT SCHENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De wijze voerder
van de kleine boemeltrein
rijdt elke dag hetzelfde eind
tussen twee steden
langs enige dorpen
een boszoom en wat weiden
maar
maakt steeds and're reizen
kijkt naar het spel des levens
dat zich dagelijks vertoont
in stille of drukke straten
op wijde groene vlaktes
bij mensen en dieren
altijd zorgt voor
verrassende…
Ik wil dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik wil dromen
los zijn van
gaan en komen
zonder aardse
beperkingen en
bewegen zoals in
de schepping de
mens is gegeven
ik dook in
de blik van
een meeuw
vloog met hem
mee langs de
kust in een
vlucht vol
weidse rust
we zagen ieder
op eigen manier
vissen dartelen
en spelen in de
zee met het
krullend wit schuim
van golven tegen…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als buien afwezig zijn
en een open zon ontvangen
wordt door een schitterende
schakering van verheugde mensen.
De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk…
Eurekamomenten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 ik heb
poorten
van wegen
naar de stenen
der wijzen geopend
levenselixer ontdekt
en de wachteres bij
het orakel van delphi
met woorden van
charon bij de stix
het zijn mijn
eureka momenten
waarin het
gesproken woord
algoritmisch
wordt omgezet
en ingedeeld
in grammaticale
frequenties van
wereldtaals logica
die ieder spreekt…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Dwalend door herinneringen die je alleen in de nacht kan vinden,
Voel ik mijn gedachten mijlenver verdwijnen,
Naar ochtenden waar ik uitgeput ontwaakte,
Stijf van de nachtdienst.
Waar mijn stiefvader
Gekreukeld op het tapijt beneden,
Binnenkort begroet zal worden
door duizenden kleine hamerslagen.
In een huis waar afwezigheid de lucht vult…
Wij
hartenkreet
2.6 met 30 stemmen
5.817 Soms zijn onze verschillende gedachten
als een breiwerk te verweven
Soms voor een lange tijd
soms maar voor even
Maar als dat dan gebeurt
en er komen vonken vandaan
Onze nachtmerries veranderen weer in dromen
en warme gevoelens ontstaan
Dan zal ik komen.
Dan trek ik het aan.…