Alle inzendingen over zij,geen eis

2069 resultaten.

Sorteren op:

Mat gezet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Ik ben in een script geboren regie heb ik niet nodig, ik speel een soevereine held in elk verhaal, rolverdeling lijkt overbodig, isolement van de verbeelding deel ik met elk primitief hart. De wieg stond op een onbewoond eiland van verlaten kunst, cursief omringd door de golven van het alfabet, in de getijden van geluk herrees…
Pama30 mei 2013Lees meer >

Levend marmer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Ach, de dood is maar een korte leemte in de levensloop van de levende taal, als de geest haar duivelse masker vallen laat. De Poëzie de winst opeist, haar Muze het laatste woord verbindt in stervenszeeën van beroering, lijst dit als een tijdloze weg in het geweten en de richting wijst. Vanuit die cultuur, de abstractie en objectiviteit…
Pama2 juni 2013Lees meer >

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Er was nog niet geploegd er was nog niet gezaaid, het brein van de aarde was nog niet geboren en ging de zon onwetend onder in de seizoenen van het eerste jaar. Het wordt weer zomer, z’n volle wagen is op pad met de korenschoven naar de molenstenen van de tijd, zijn krakende karrenwiel strijkt de plooien van de laatste morgenstond…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Gerecycled ?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Vandaag zag ik mijn jeugd terug en aan de achterkant van een grand defilé in een onderbelichte zetting van vensters zonder ruiten liepen vreemde vogels zonder snavels mee. Ik bekeek mijzelf als een stapel oude kranten, waarop ik als redacteur zijn stem en z’n zegen rust, de tijd verslaat op het hete aanbeeld van de waan,…
Pama6 juni 2013Lees meer >

Gesponnen geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Spinrag vangt de stemmen, uit de verste nissen van de kamers, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik al vertrokken was blijft er een vage afdruk achter op een leeg en naakt matras. Die dag hoeven ze mij niet te zoeken, op de beslagen ruiten projecteert het verleden zich in wasem, een stille omgang langs vergeten gebeurtenissen.…
Pama12 juni 2013Lees meer >

Gecultiveerde parels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Op de blanke toppen van de duinenrij maakte ze haar uitzicht en boezem vrij, de adem van de horizon borstelt het golvende helm en bindt het gebronsde haar, gebleekt door het zout van eerdere jaren, waaruit haar meeuwen waren opgestegen. Zij dingen naar de hand in een volgende vallei en naar de verste uithoeken van de zee, zich…
Pama17 juni 2013Lees meer >

Voordat ik je weer ontmoet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.031
De duisternis gaf mij een hand, je zonden zal ik strelen, in het grauwe boetekleed van verlangen gaf je mij een laatste nacht, liet je slagen beuken op het holle vat van gegiste beloften, die snel waren vermorst, ik zal met een sleutel van de tijd de opening herwinnen voor de toekomst verborgen in je moederborst. Vergeefs heb ik de maan…
Pama20 juni 2013Lees meer >

Wanorde ?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
De twijfelaar zegt, dat ik een ander fust aan moet slaan met flexibele duigen, wankelmoedige ruggengraat door de tijd geringd. Eikenhout doordrenkt door loog en listig bier, schaars verlicht door een spongat waaruit alleen de duivel zich bezondigd aan het tappen van het zielennat. Waarop geen voordeel van de twijfel rust en alleen…
Pama23 juni 2013Lees meer >

Met de Noorderzon ?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Ik streelde je wakker in een morgendicht, onderzoek wat je eerder hebt geloofd en vervloek de gisting tussen de engel en de sater, waarin je z’n minnaar werd in donker licht, ik verdoof de duivel met een gelijke waan die rondwaart door de botte hoornen op het hoofd. Ik wil niet strijden met een verwachting, die de geest verwart…
Pama25 juni 2013Lees meer >

Appel voor de dorst ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
Man en vrouw in verzet niet zwicht, lijfelijk met gelijke taal in de daad tot hun moraal verplicht, een geluid wat vleugels houdt. de weg ontwaart, waar de vrije woordvlinders zwerven om de leugens te ontdekken, zichzelf en niemand spaart om de hemel van hun levensdrang te overtuigen. In een ontmoeting met de waarheid, start een begin…
Pama1 juli 2013Lees meer >

Cursief ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Decennia lang al mijn verwondering, ik las het in jouw spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, gegrift in een lichtschijn van het schoonste vuur met de liefdesmantel gedeeld. Het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw…
Pama3 juli 2013Lees meer >

Fleurige parasols

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Kinderen uit het paradijs planten hun kleurige parasols in schaduwen van de regenbogen, op het schoolplein van de dorpen wordt de eindigheid door dans gewist, gedenktekens van wanhoop en extase, schittering in de ogen lekt door scheuren van de dageraad. Onder een gewelfde paraplu boren duizend stemmen stille gaatjes in de moezon…
Pama5 juli 2013Lees meer >

Wederkerig lied ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Door de boog van de schepping aan te spannen sluist het beeld van gisteren door het innerlijke oog. Raak z’n pijl de roos van het licht waar de schaduw van de tijd de rug recht in zijn afgesloten kooi. We zijn een theater van geluid, souffleurs van een glorierijk verleden meningen en stemmingen van het heden. Publiek, de dichters op…
Pama12 juli 2013Lees meer >

Dichterlijke dingen ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Spelend onder een stolp van glas wat geen glas meer is, de substantie beperkt en versterkt het in en uitzicht van plakjes geschaafde tijd.. Op de wand projectie van een gezicht weerkaatst in een pupil, teruggebracht in de oogkas en het licht voeden zal, daarvoor moet de onderste steen bloeden voor een diamantmand die met de hand gedolven…
Pama14 juli 2013Lees meer >

Suikerspin ?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Geluk is een meervoudig equivalent enerzijds gewogen in een gesponnen web en door een suikerspin verleid, raakt ik een schuwe droom niet kwijt waarin ik in haar zoete wederkerigheid werd gekend. Anderzijds als het handvat breekt en het genot in de werkelijkheid verbleekt, wat kan ik verwachten in de sluwe ironie van spot door de schaduw…
Pama16 juli 2013Lees meer >

Zuurstofrijk ?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
Geschuimde regels op een gedachtezee in oceanen van onvoorspelbaarheid waarin ik tijdloos onderga. drenkeling naakt zonder vinnen en schubben, filter de woorden met de kieuwen, om het zuurstofrijke vocabulaire uitzicht te vernieuwen. elders, een landschap al weet ik niet waar dat ligt als ik het rijmen kan met de mond en ogen dicht…
Pama18 juli 2013Lees meer >

Open en onvoltooid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Wie nog tranen over heeft zal zich daar tegen moet weren, of opgaan in een bodemloze wereldzee, waarop zwarte zwanen leren zich spiegelen met de sterren mee. Als beleven kijken is, te wijken voor alles in het nietig menselijk stof, geen pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis, verleer mezelf niet te overschatten. Verwen…
Pama8 september 2013Lees meer >

Ondeelbaar ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Het lijkt allemaal zo vreemd, ideeën en wetten vervreemd van naam, anoniem ongrijpbaar, wie zal weten hoe de ziel er morgen voorstaat, zijn licht gespeend van sterren die opstijgen als het avondrood zijn vleugels openslaat. Uit het gezicht van uitdrukkingloze goden die stilletjes verdwijnen in een overdaad van overmacht en overgaat…
Pama9 september 2013Lees meer >

Zwerver?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Hij zwerft eenzelvig op de werf kerft diepe krassen met zijn stem het scherpst van elke vlucht en trede breng de huivering in mijn lichaam het zijn de onbekenden op het erf, een zwarte kraai die schipbreuk leed. Mij met beide vlerken beet, in eigen ziel zijn thuisland meed, toen ik zijn gouden kooi open deed, het is de vogel vrij van naam…
Pama11 september 2013Lees meer >

Levende lavendel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
De geur van een hibiscus duurt een dag, ster in een hartstochtelijk uur van tegenspraak tussen landschap en hemel, een vrouw belichaamt water en vuur dat ze in zich draagt, brandstof van herboren lavendel. Wat zij niet weet, zuurstof als kleur is echt, wat zich in de eerste aanschijn aan levende wezens hecht, een speelse kracht…
Pama12 september 2013Lees meer >

Cultureel tapijt ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
In het venster verschijnt een gezicht vorm die nog verder die te gaan in een cultuur van woorden, geërfd uit het domein die ik nooit kende. Taal, geslepen op de kansels van dromen gekneed op bedden in genot van eenzaam licht, gebruikt als herkenning van leven en dood, wapens in strijd tegen toeval, list van het lot. Alles zien is niets…
Pama15 september 2013Lees meer >

Als ik morgen....

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
Wanneer ik morgen je moet verlaten mijn zoon, word ik weer dat kind, die allerkleinste jongen die je in je armen neemt, vervreemdt me niet van de vurigste wens je om mij in jou te rijpen als ware een waarachtig mens. Ontkleedt me van angsten als stoffelijk wezen en leg mij in het glazen ledikant, waarin ook jij geboren werd, vertel me…
Pama16 september 2013Lees meer >

Druiven aan de horizon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
Ik kan nog steeds niet zwemmen, eb en vloed vloeien mij te vluchtig, ik vermijd te staren naar de navel van de onvoltooide tijden, waaruit mensen hun kansen breiden uit het avondlicht, verlichte schaduwen getooid met penselen, vragen geschetst in aquarellen op het canvas van een rode horizon. Waarin werd mijn dolende wijsheid werd…
Pama19 september 2013Lees meer >

Gespiegeld ?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
Mijn dagelijks sterven herkent zich in de strijd met de kleine dood van afscheid na een moment van minnepozen, richtpunt op een schaduwblos in spiegelschrift van de tijd. Gedoopt in trots en twijfel maakt het subjectief om het pad alleen te gaan over de naakte pagina’s van een laatste hoofdstuk en dunt mijn taal langzaam uit…
Pama26 september 2013Lees meer >

Een kier in de nacht.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Hoog boven het landschap vermengen zich water en vuur op een wolkenterras, daarin schuilen woordkeuzes onhandig uitgestoven in de ochtendwind. vormen strekken zich aan de hemelrand in zachte en subtiele wezens vermomd in onszelf zoekende naar een kier in de nacht. om zelfstandig de juiste zin te vinden die alles vastlegt in een keer,…
Pama28 september 2013Lees meer >

Windrijm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Zelf sta ik op de rand van een innerlijke beschaving verklaart zich het onwrikbare van deze telg, hierin zijn de melancholieke glitters niet weg te denken verstrooiing heeft zich in formules vastgelegd. Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid af maar ik ben…
Pama30 september 2013Lees meer >

Naakt en schuldloos ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
In een late schemering, in een voorwereldlijke vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een innerlijke omstrengeling van vele herinneringen. Niemand beloofde hen de appel uit de boom van kennis, geen angst en geen macht maar wel het wegtikken in de schors van een vruchtbaar hart die aan elkaar…
Pama3 oktober 2013Lees meer >

Geur van illusies?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Verliefdheid weggetold op het einde van de ginder in moddersporen weggerold in het wikken en wegen, onder het krakende karrenwiel van dromen dient veel worden weggegooid. Gedachten als voorbeeld dat geluk mild en duurzaam is en zichzelf moet verdienen maar wegvloeit in de wind van een klimaat wat omslaat en na een plotselinge blikseminslag…
Pama5 oktober 2013Lees meer >

Taalgrens ?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Een woord wat niet bevriest, stuwend dan het bloed, zoek ik wie het vindt mag zich warmen aan alle nog te verbeelden pagina’s. Wat ik lees is lopend vuur verliefdheid zó heet, dat het de dood ontdooit en waar mensen gaan hun haat verbleekt, tot er zinnen vallen in een vrij decor van herfstbladeren en gestorven zijn in de nerf…
Pama7 oktober 2013Lees meer >

Theater van het hart.

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
Het doek gaat op en neer in de spiegels van het lijden zonder naam acteur van onverrichte zaken ontmaskerde held uit de coulissen een ridder mondvol vrees en blaam. Het hart is moedig, maar stervensgroot beklemt door de wol geverfde kamers twee ruimten, gegoochel met het meubilair publiek verdwijnt in de plooien van het jacket lief…
Pama11 oktober 2013Lees meer >