177399 resultaten.
Meeuw zonder prooi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
449 Een meeuw zonder prooi
Wil ik zijn, zwevend, levend
Van schoonheid alleen,
In de gratie van het moment,
Gewichtloos gedragen
Door de wind, om even,
Heel even maar, weer
Het kind te kunnen zijn
Dat nog niet ten prooi viel
Aan de trage tanden van de tijd,
Aan die onvermijdelijke ...
LEVENSEENVOUD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 De kleuter zegt oprecht
bij het avondgebed
Lieve Heer
dank U dat ik vandaag
van onze schooljuffrouw
heerlijk mocht spelen
in het poppenhoekje
moge de volwassene
met hetzelfde hart
God uit heel zijn ziel danken
voor vreugde en voorspoed
bij het dagelijkse werk
verstrooide geneugten
v...
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 ’t Is weer de tijd van de lichtblauwe brieven
ze vallen altijd zachtjes op de mat,
maar ja dat doen professionele dieven,
die gaan geruisloos op het roverspad.
Mijn handen vangen altijd aan te trillen
zodra ik zo’n couvertje openmaak
en wat ik lees doet mij vol walging rillen
terwijl ik...
Onzekerheden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.013 12
Al wie opgewekt is, mag naar zaal Paardenbloem.
Dat geldt ook voor iedereen die sterk en spontaan is.
Ook sociale of stoere personen gaan met Geoffrey mee.
De anderen blijven hier om de grondverf
om te roeren en daarna een dunne laag aan te brengen.
Daar heeft iemand een vraag, graag in...
Glazen toontjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 jij spreekt met
glazen toontjes
die verwaaien
in de wind
waar ik vaagjes
melodieën hoor
uit jouw jeugd
als spelend kind
in je haren
dartelt zon
op zoek naar
lichtend blond
heldere ogen
kaatsen lente
als jij dansend
naar mij komt
wij schaduwen
de boulevard
spiegelen samen...
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.192 OP ZIJN VIJFTIENDE VERJAARDAG.
Verheug u, Jongeling! ten dag van uw jeugd!
geen ouderlijk gemoed wraakt argeloze vreugd.
Ja, gulle scherts kan vaak de geest weldadig wetten,
gelijk de Lentewind het jonge gras verfrist.
Maar wen u te gelijk op d’ uitgang streng te letten
van ’t hart dat, ...
Met De Kraan Open
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
896 Ten langen leste heeft Kamp toegegeven,
Dat bij de winning van het Gronings gas,
De aandacht louter uitging naar ’s Rijks kas,
Iets anders, dacht hij, deed de bodem beven.
En dat hij nu ineens praat over spijt,
Staat vast ook los van de verkiezingstijd.
coïtus interruptus
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
643 leg er een knoop in!
vóór het zingen de kerk uit
geeft de stemming weer
ik neem geen blad voor mijn mond
en verwijs naar jouw verstand
Vergeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
754 Ik was ooit eens iets vergeten,
Maar, ik kon er niet opkomen, wat.
Ik had het moeten weten,
Maar, ik kon maar niet bedenken, wat.
Het was iets met liefde,
Maar, ik was vergeten, wat.
Ze maakte het uit,
En ik wist, wat ik vergeten, had.
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 In een smal stukje dijk
verzakt de doodskop
van wit cement, luguber
door concurrentie
bruut onthoofd.
Onttakeld
tot de romp.
Werkeloos
ontdaan
van kap en gevlucht.
Ooit gedekt met riet.
Aardige baard.
Donkergroen geverfd,
rood afgebiesd,
tussen de koppen
van voeghout en steunder
...
vredevogels tanka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 die vredevogels
loerend bij de haringkar
azend op afval
bij nadering schieten ze
in een wervelwind omhoog
Spijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
637 Vandaag was achteraf de dag van Spijt
Het speet Henk Kamp alsnog van al die scheuren
De hockeygluurder zei het te betreuren
De afperser is zijn geheugen kwijt
Het zijn drie meelijwekkende gevallen
Het spijt me, ik geloof ze geen van allen.
Wekker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
758 Mijn schakelaar gaat om,
mijn taak zal ik weer vervullen.
Ik wil het niet graag,
maar ik moet.
Ik zal mijn plicht doen,
gaat het nu misschien goed?
Nog steeds wil ik het niet,
maar ik moet.
Ik krijg een klap,
of twee.
Ik durf niets meer te zeggen,
maar ik moet.
Ik trek mijn mond op...
Toe maar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt
bij het trager zuchten van de wind
zwak zonlicht haar kracht hervindt
waar het lentezicht erachter leeft
plots dagen krokkussende kleuren
narcissen ontpoppen wit en geel
bij de bosjes treurt geen gekrakeel
zoiets zal hier vast niet gebeuren
tussen bloemen...
Twaalf uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Het is vijf voor twaalf.
Jongeman, weet dat de tijd dringt,
Dat de klok vroeg of laat het leven uit je wringt.
Nu leef je en vier je feest,
Maar morgen ben je er geweest.
Het is vier voor twaalf.
Vergeet mijn les niet.
Wees niet de dwaas die`t niet ziet.
Al een minuut verder in de tijd...
In waarde laten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 Laat een ieder in zijn of - haar waarde,
soms kost me dat moeite echt waar
want voor de tweede keer in slechts een week,
staat daar weer een Jehova- paar.
Niet slechts eentje, twee of drie,
met zes man sterk
staan ze voor mijn intercom,
bekeerd ben ik al en echt niet dom!
Maar als...
Kleurloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
431 ik haper
schiet bijna uit de bocht
bij het zoeken naar
uitgelaten druppelt
de kleurloze dag
aan mij voorbij
morgen haak ik
de zon aan elkaar
wellicht
hopend op beter
Over achterplakken.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
490 Een anders belang,
Plakt men graag achter het behang.
Die ander heeft toch ook rechten,
Om voor te vechten.
Dat weet u toch ook, al lang.
Als u graag blijft plakken,
Ga dan uw eigen probleem aanpakken.
AFVAL.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Er valt
iets af
er valt
veel af
teveel
Het afval
wordt
in vaten of zakken
aan de straat
gezet....
Met in onbruik
en kapotte zaken
hun ziel
verloren
Tweedehands
en hergebruik
kan me zoveel
meer bekoren
Gemak
nonchalance
maakt al van val
afval
Het zal me
blijven store...
Angst voor grenzen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Ieder mens is bang voor grenzen,
kent de angst om er overheen te gaan,
en daar dan voor te moeten boeten.
Daarnaast is hij beducht
voor de vileine, venijnige reacties
van hen aan wie hij ze voor
't eerst in zijn leven
heeft durven stellen.
(Met dank aan Marjon van der Vegt.)
Strelende handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Jouw koolstofdioxide is mijn ademhaling
de stilte voor de storm berust in mijn oog
mijn perspectief vergroot de verlichting.
Het zijn strelende handen voor dag en nacht
jouw bekwaamheid kleurt de hemel open
uit mijn winterslaap komen is een verademing.
Jouw gegeven warmte verdeeld do...
Mona en grootouders
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
621 Mona sprak in het journaal,
een vechtscheiding is fataal,
voor kleinkinderen en grootouders.
Ze wil wettelijk vastgelegd zien,
dat kleinkinderen ten alle tijden
hun grootouders mogen blijven zien.
Het CDA denkt hiermee,
de oude zielen wederom
naar zich toe te trekken,
maar wat ...
3 maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
442 De Werelddag Voor Vrijheid Van Muziek.
U denkt beslist: ~Toe zeg, kom nou toch even,
dat zal ik potverdomme nog beleven,
'k bepaal met de muziek zelf mijn ethiek.~
Maar menig Duitser zal beslist nog weten
dat wat niet arisch klonk ~Verboten~ was;
ook Mendelssohn gaf in die tijd geen pas.
...
"Vrijheid Is Vandaag Beseffen"
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
703 Vrijheid is in vrede leven
Voor een ieder die het wil.
Vrijheid is niet te hoeven vrezen,
dat ik mijn honger morgen niet stil.
Vrijheid is vrijmoedig spreken
Met de woorden uit mijn geest.
Vrijheid is het anders kiezen
Dan wat het merendeel leest.
Vrijheid is van mening zijn,
Dat er een we...
Terugblik op 't leven.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 Als jong kind verlangde ik snel groot te worden.
Als tiener droomde ik van een Puch.
Als twintiger jeukten soms mijn handen.
Als dertiger was ik een man, die driftig op een carrière joeg.
Als veertiger kwam uiteindelijk het gezinsbesef.
Als vijftiger vond ik politiek laf en klef.
Als zesti...
Landschap
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.320 Kijken
hoe het licht
wandelt
over het land
met de schaduw
aan de hand
hoe de ruimte
vorm krijgt
van zien
---------------------------------
uit: 'Tussen zon en maan', 2002.
Hazenslaap met helm op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 ben de angst voorbij
schiet ik hem nu
of doodt hij later mij
voor even rust in
de kapot geschoten huizen
waar het sterft van de muizen
eten en drinken zijn
de eerste behoeften in het
sluipend bewegen om te overleven
de idealen zijn vergeten
in het stinkend vuil
waarin wij al weken z...
Dedain in Dresden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 In zo’n vermorzelde stad kon je
Bijvoorbeeld zitten eten
Met steengruis op de rand van je bord
Als je geluk had
En eten
En van het bord was allicht een schelfje af
Mini-moestuin-minded
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
769 Als kluitjes aarde in de vensterbanken
Zo staan ze voor de ramen maar te staan
Je ziet er nog niet heel veel vruchtbaars aan
Dat geeft gemor en aanverwante klanken
Ons land is van van alles in de ban
Wanneer het gratis is bij aankoop van
Geloof je niet, als je niet vroom in de kerk zit?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Wie zegt, dat een mens niet gelovig is
wanneer de loop naar de kerk wordt
vermeden, heeft nooit verder gekeken
dan de kerkentop hoog is.
Geloof zit niet in een kerkbank,
geloof zit diep van binnen!