Alle inzendingen

Ik zal zeker de stilte gaan doorbreken hoor. In Suriname deed ik dat ook altijd, naast mijn man als hij zat te knikkenbollen naast mij op het bankje aan de drukke wandelweg, dat vindt u toch niet erg toch meneer? Hij is pas weggegaan en ik hoop naar boven u weet wel de hemel, hij wist wel wa...

Veel mensen willen nu van Facebook af Ze zoeken naar wat anders en sindsdien is Er ruimte voor ‘n Ello, Tzu of Seen.Is Uit krochten waar geen mens zich eerst begaf Omdat ze toen hun heil bij Facebook zochten En als vanzelf hun ziel daaraan verkochten

Ik zal wel zien in dat rotgebied van duisternis of daar nog iets is of opzettelijk niet; ja ik zal misschien nog even pogen daarheen te kijken met glazige ogen net als andere lijken of als een groeiende kreeft uit mijn strak huidskelet naar buiten breken om wat mij omgeeft te verlaten,...

je stem is dun en glad als ijs geeft geen enkele emotie prijs ogen strakken strenge vorst in het donkerblauw van koude luchten toch breek jij als ik smelt en eindelijk mijn lente toon jij schotst wat scheef in kruiend ijs ontdooit dan tot een warme droom

Gij blijft opnieuw hun kroost ter kalme rustplaats strekken, En ras, ras zal uw loof ook hun gebeente dekken. Oneindige! mijn hart smelt weg in stil geween. 't Verandert al wat is, behalve Gij alleen! Waar werelden ontstaan, en werelden verzinken, Waar zonnen doven, en weer nieuwe zonnen...

Vroeger kon je erop vertrouwen Dan gingen de handen uit de mouwen. De mouwen opstropen De zaak niet laten lopen Maar er aan bouwen. Maar de generatie watjekouwen Kan alleen nog maar mauwen.

wat er gaat komen weten we wel we gaan een keer dood terwijl we vierend op het plein staan of vuurpijlen afsteken in een vergeten Achterhoek weten we dat we zelf al vergeten zijn en eigenlijk zelf ook een vuurpijl en dan maar hopen op 'oh' en 'ah' mischien is er ook wel echt i...

Met een ingetogen gezicht kijkt zij schuin naar beneden en ziet haar zelf niet verlegen weerschijnen in een plas water. Haar mascara druppelt in een verduisterde plas terwijl haar rode avondjurk het gevoel geeft als een kater. Als een donderwolk verrast door een ademhaling flits ha...

Iedere nacht Naast je in bed, afzijdig Omringd door slaap Zie ik de besneeuwde berg Van het grote verdwijnen. Ik zou me willen vasthouden Aan jouw lichaam als een rots Maar spartelend tegen het ademloze donker glij ik steeds verder af De besneeuwde berg beklimmend Op een dag zal ik n...

Stik...ik ben niet goed snik, Ik ben een schrijver alleen van 'blik' mijn brein is gevormd in -Nieuwe Gein- het lachen heeft dus gewoon al zo'n sik, mijn gedachten en mijn denken lopen als een trein maar ik hou stiekem toch van; de gekheid, geen geslijm wel van: plagen, stoken, poken, porre...

Hij geeft toe is zo moe van het vele strijden zo’n lange tijd heeft niets verblijd er was slechts lijden geen lieve lach geen ogen zo zacht mocht hij aanschouwen wachtte zo trouw op die ene vrouw die van hem zou houden is nu vol wrok en haat niets dat nog baat tegen dit zwa...

Het gehucht Werbeek: op straat klonk kindergejoel. Heimwee vult mijn hart.

in de keuken buigt haar grijze hoofd zich over de krant haar rimpelige hand strijkt over een foto van het gezicht van een opgejaagd kind zacht streelt ze, bezweert ze de angst van het bange kind ze sluit de ogen het is zo stil geworden in de stinkende goederenwagon in de duister...

De klok tikt tikt zijn minuten weg minuten waar ik van niets weet heb ik nou geluk of pech Lang duren de minuten tergend langzaam wanneer je ergens op wacht wachten op iets dat goed nieuws bracht Voel me leeg voel me depressief denk aan het ergste voor mijn lief Je kàn niets doen...

We duwen molenstenen over een rulle wereld de grond wordt zacht van de aarde die we helen Het kompas geeft de geschatte afstand in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde beelden die ver over hun horizon gedijen De zon richt zijn pijlen op de roos van de geschatte tijd zijn oog ziet h...

Waar wij dichters menen de waarheid Tot op het bot te ontleden als wij Onze gedichten schrijven, Komt het niet zelden voor Dat wij de waarheid beschrijven Zoals wij die waarnemen - Of wij daarmee ook De werkelijkheid treffen Valt nog maar te bezien: We beschrijven haar immers Zo...

Je schrikt je toch het lamlazarus als je in de tuin bezig bent om dooie bladeren te verwijderen en er klapt plots een reusachtige engel voor je op, samen met van die kleinere toch zou ik zoiets niet willen missen het is een gewaarwording van jewelste neem nou die sterke herders in het vel...

Het pad maakt zich vrij, vrij om verder te gaan. Samen met jou aan mijn zij, ik hoef niet meer stil te staan. Mijn volgende stap kan ik weer zetten, mijn volgende stap naar nog meer geluk. Voor mijn verleden hoef ik geen stap meer terug te zetten, want dat pad is stuk. Nare gevoelens zij...

Hoor, de doodsklok luidt. Zie ons levenden gaan, op weg naar het graf. Einde van ons bestaan. Ruik de versgedolven aarde. Hier sterft onze haat en nijd. Voel hoe zelfs afgoden zwijgen. Hier sterft tegenstrijdigheid. De weg, de waarheid en het leven. Hier wordt vrede opnieuw geboren, de...

Het is nooit één woord dat het leven vergelijkt het zijn er vele, het zijn vele gezichten verwrongen of versplinterd, met stoppels of met lichte make-up, met haar eraan of een hoedje dat nergens bij past in elk gezicht een kistje van huid in elk kistje dat open kan een schat van vlees en ...

ik oordeel niet maar wil het licht weer zien in ogen die glanzen nog voel ik het verdriet hoor de laatste zucht van hen in vogelvrije vlucht dan gloort saamhorigheid bloeien bloemen het intens gemis geven kleur en warmte prijs zij zijn op reis gegaan naar het licht van het geboortef...

Neen, Hemel! niet om eer of staat, of aardse nietigheden, En wat voor heil en voorspoed geldt, bestormen u mijn beden. Neen, heb ik vaadrenerf en goed voor 't Vaderland geofferd, Ik vraag niet, wat die 't heeft verkocht in zijn trezoren koffert. Ik vraag niet, wat verraad of list ...

Ik kende hem alleen nog maar van naam Had hier en daar van zijn bravoure gelezen En dat hij nu met Eva blijkt te wezen Maar ook van wetenschappelijke faam In zijn college serpentologie Versloeg hij Bram als mediagenie

hier ademt de tijd zijn zwijgen tussen kale bomen en bevroren land bewegen de dagen steeds trager onder een dekkleed van vrieskou hangt de nevel in schaars licht ik trek een grijze wolkenjas aan breek de laatste herfsttak doormidden en luister hoe hard de stilte klinkt nu de dagen weer i...

De onderwereld roeit zichzelf dus uit Door met hun automatische geweren De andere partij te liquideren Maar buk voor wat er om uw oren fluit De Neus heeft het gelukkig goed geschoten Die wordt voorlopig veilig opgesloten.

Jouw foto is opgeslagen op mijn harde schrijf met één druk op de knop zie ik je voor me met gesloten ogen hoor ik je wakker worden. Jouw zachte ademhaling was mijn metronoom de Keltische klank om het leven te relativeren dat was de toon met gemoedelijke woorden. In stilte om nooit mee...

Er heerst voor altijd droeve alteratie over Hrabove in de oblast Donetsk verbijstering rits men niet meer dicht bewoners blijven verstoken van stilte meer nog kommer over verre grenzen waar knuffels en beelden domineren onder ronken van overvliegende storm op weg naar eeuwige vrieskou er...

Het bos zingt jouw naam vandaag en ik vertraag om het lied en de akkoorden te verwoorden ondanks misverstanden en scherpe randen wil toch enkel maar de zon zien in je ogen de wind door je haar bevlogen dat gevoel van enkel maar nu zijn zonder schaduw de ster die je bent ...

Je vertelt soms in mijn dromen over een horizon die lacht naar toekomst in ons bed een schip de oceaan maar erg ver zullen we niet komen er is geen ontsnappen aan de waan van de dag de nacht en de maan we komen niet verder dan het grensgebied van dromen lach...

Aangemeld bij burgernet gaat soms onverwachts de telefoon, een kind verdwenen vanaf thuis, nam de kuierlatten, heel gewoon. Beseft niet dat je in huidige tijd, niet meer zomaar weg kunt lopen, maar leg dat maar eens uit! Zodra de oproep binnenkomt, zijn we alert letten we op, ...