1671 resultaten.
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.346 Al het contact dat hij heeft
met zowel zijn omgeving
als zijn eigen herinneringen
heeft slechts die ene betekenis:
in hoeverre heeft het
waarheidswaarde?
Als dan de deur zich opent
hij vol schroom de lege
ruimte binnen schuifelt
waar het donker is
behaaglijk warm toch
wijkt van hem zijn Rede
en dwaalt hij zonder
zich ook maar een…
Shaffy en Vinkenoog.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Kom s.v.p. terug.
Wij stikken onder de truttenboog,
worden gek van die grijsvakapen
met griezelige nakomelingen op hun rug.…
Over sporen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als regelmatige gebruiker van het spoor
Geef ik u het volgende door.
Houdt u veel van ongemakken,
Moet voor het reizen de trein eens pakken,
Die ongemakken zijn wel gratis hoor.
Hopelijk bent u van het soort,
Dat zelf wel goed spoort.…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 scheer als een vogel in vrijheid
over land, rivieren en zee
naar daar waar harten begeren,
ik blijf, maar reis met je mee.
vlieg uit en voel geen bezwaren,
jouw jaren zijn nu aan de beurt,
geeft toe aan het vuur van de passie,
ervaar hoe een rozentuin geurt.
ik kan je er niet voor behoeden,
het hart moet soms stormen doorstaan,
doch in…
los gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 binnen bescherming
toch uit de hand gaan lopen
het geeft de voorkeur
luchtkastelen zijn intens
ze laten je ademen…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.342 Door de dalen zal ik dwalen
over bergen zal ik gaan
door tunnels zal ik dolen
maar voor open bruggen stil
gaan staan.
Ik zal het licht zien in de
duister, ik zal de stormen ook
trotseren en zal mijn armen heffen
om vloedgolven te keren.
Dat is de weg die ik zal gaan
want ik wil niet langer dwalen
ik wil alleen de bergen zien en
niet…
Poëziegeluk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
591 dat ik hier nu alleen zit
aan de tafel, met mijn kladblok
een pen, in stilte gehuld
afgezonderd van de mensen
achter een gesloten deur
geeft een gevoel van schuld
dat ik mezelf de vrijheid
van het ongestoorde
schrijven heb gegeven
ver van het moeten
zo het intense geluk
van poëzie kan beleven…
Zodra ik spreek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
487 Zodra ik spreek zal mijn angst me verlaten,
want mijn woorden zullen zijn:
Ik zal worden een mens zonder angst.
Pas wanneer ik spreek, kan ik die wereld binnentreden
die ik haar voorheen alleen maar had vermoed.
Niet zichtbaar voor mijn ogen.
Geen woorden die mijn tong over de lippen kunnen krijgen,
als de Geest ze mij niet geopenbaard…
In een ommezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 In een ommezien
Is 't gebeurd,
Zo'n Nieuwjaar,
Voordat we er bij stilstaan
Is ' t al weer vertrokken,
Van ons weggegaan,
En zijn we ons niet
Eens bewust misschien
Of we in dit afgelopen
Nieuwe jaar wel ooit naar
Elkaar hebben omgezien…
nok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
667 in een cijfer
kan je niet
leven
het is om
het echie
zonder enige
reden
zoveel moord
zoveel kerst
zoveel gestoort
vol van gerst
zonder
sonde
mea culpa
jij die
wordt waar
zeven
orkaan
naast
orkaan
zoveel moord
zoveel crisis
zowel zuid
zoveel noord
als alles uitvalt
haal je water
uit de sloot
bessen komen later…
een kruin kreunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 de storm is eindelijk
gaan liggen
het blad dat valt
valt stil onopvallend
en de grond staat het toe
in hopen rond de bast,
een kruin kreunt
ongenaakbaar naakt
en staat vreemde vogels
toe de takken te bevolken
ik zie vleugels in wolken…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
709 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
Stil verlangen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Wolken wit onder een zacht
blauw hemeldak.
Op de vleugels van mijn gedachten
zweef ik de einder voorbij
verzonken in stil verlangen.…
de blote zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Vrede is een zee van naakt zijn.
Een zaak van anderen
raken bij de huid.
De kleuren wissen in de massa.
Golven verankeren op een lens.
De mens is een druppel.
In zijn kleren valt hij op,
het netvlies van de visser
trilt in niets dan water.…
Generaal pardon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Nevelen
verhullen vele
levens in gevang
mooie woorden
uit harten
oprecht uitgesproken
dringen
helaas heel slecht of niet door
het spreekwoordelijke
kwartje
dat niet
valt
bange
regimes
Hun bestaan
hun le-
giti-
miteit
die zeer te-
recht wordt on-
dergraven
woorden
namens
Amnesty; alles-
zins
belangrijk door…
Schemer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Vanmiddag stak een man
in de metro een sigaret op,
zonder ook maar iemand
om goedkeuring te vragen.
Hij stak hem op
en keek om zich heen,
alsof hij een statement wou maken.
Kijk mij uw vrijheid nemen,
hoe de mensen terecht
naar hem keken en staarden.
Wie had het lef
hem tot stoppen te dagen?
Maar de vraag werd ontweken.
Er over praten…
drakendoder
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
551 dollende draken spelen met mijn gedachten
hun tongen vurig gespleten likkend
in de verholen hoeken van mijn brein
zo zonnig zoenend
bloembladeren verstrooiend
richten ze hun spleetogen
op de diepten van mijn ziel
daar waar ze willen zijn
pianonoten gezang klinkt daar
niet bekeken
wil ik worden
driftig speel ik door
hun hete adem strijkt…
Nobele Nobelprijs voor de Vrede!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Vroeger in Europa besliste de politiek
Nu in Europa sust de politiek
en als de onrust dreigt toe te nemen
krijgen 500 miljoen Europeanen
om die rede van Noorwegen
De Nobelprijs voor de vrede!
Want er is minder brood
nog voldoende spelen
er is nog vrede
en zo'n prijs is makkelijk en vermakelijk:
Noorwegen:
geen lid van de EU
geen…
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
Ga heen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 In het bad van kleuren
a…
Dromen in een Droom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 ik droomde dat ik droomde
en in die droom
was ik vrijer en blijer dan ooit
helemaal los van de aarde
elke spanning verwaterd
alle ijs ontdooid
de zon blonk en klonk zó prachtig
geluiden gonsden, glansden hoog
woorden, gevoelens vol en krachtig
monden in één monoloog
ik droomde dat ik ontwaakte
maar herinnerde mij mijn droom
normaal…
Zoeken naar Godot?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Voorschrift
wachten op Godot
is zoeken dan beter?
alsmaar zoeken is romantiek
romantiek is alsmaar zoeken
--------------------
wachtend op Godot
vraag ik mij af
of ik maar niet beter
kan gaan zoeken ...
wachten is laf
met de pijn van
hele kleine spelden prikjes,
van alle kanten
zoeken is heldhaftig
maar alleen
sla je de spijker…
een laatste dans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 de langzame draai
gevolgd door fluwelen stilte
de lach een grimas
op een late avond
dansen de herinneringen
door de lange sloppenwijken
gekweld door oude melodieën
het zigeunerorkest speelt
tot de laatste gast vertrekt
de vuren doven
maken de nacht tot wat donker is…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 Hoe de sneeuwuil zich tooit
met fluwelen spinsels, draden vol
leven met oceaankleurig mos
in een reflectie van sierlijke vrijheid.
Hoe de slaper zich wiegt
tussen hemel en aarde, het bladspel
van een verborgen eik in dromen
en in de armen van een nieuwe liefde.
Hoe de eenzaamheid zich losrukt
uit het hoefgetrappel van het nachtpaard
de…
Prins Harry.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Ik hoorde zojuist het bericht
Taliban dreigen prins Harry te doden
Dus is uiterste voorzichtigheid geboden
Hij wordt al overal van beticht
Een raad voor Harry, wil hij blijven leven
Om zich vooral, niet bloot te geven…
Panta Rhei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Panta Rhei (bij het beeld Panta Rhei van Martha Waijop)
Laat maar komen
de storm, ik ben er klaar voor
om de wind op te vangen
Als de stormwind tegen me aanbeukt
veer ik mee als een doek
alsof wij samen dansen
Kom maar op zomerbries
ik voel je warmte al denderen
mijn hart weet van geen stoppen
te ontvangen van leven
totdat ik zo rijk aan…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
lijk lijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 kijk, daar ligt een lijk
doodeng, zo midden op de straat
een medemens maar dan dood
een lijk lijkt op hoge nood
in sommige landen heeft men een andere kijk
mbt tot religie en staat
zaait men dood en verderf
ter verheerlijking van het eigen gelijk
onbeweeglijk…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 De gekte waart hier rond in witte doeken,
Geruisloos en gestadig slaat zij toe.
Het is een lief soort kolder, je moet zoeken
Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe.
Je rede of verzet zijn niet toereikend,
Geen aards begrip aan deze pest gewaagd.
Geleidelijk als op een golf gelijkend
Dringt ze naar binnen, zelden ongevraagd
Maar…
Tweelingziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 De gaten in mijn ziel zijn eindelijk gedicht
Ik voel me weer heel
hier met jou in mijn armen
Die altijd loerende angst is ver weg
met de wind meegegaan en zal nooit meer
terugkeren
Je fluistert een belofte in mijn oor..
De zwaarte die ik altijd voelde vervliegt
en maakt plaats voor
een alles overtreffende lichtheid
Ik voel me vrij…