5397 resultaten.
Leeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Ik zal dit lichaam,
deze geest en deze ziel
mijn gehele leven
blijven dragen
moeten verdragen
ook al zijn er nog zoveel problemen
en zorgen
waarbij ik me zal afvragen
of het goed of kwaad is
wat ik doe
of laat
zal ik vechtend als een leeuw
mijn liefde als gegeven
blijven doordragen.…
Zoeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Koud verlang ik naar warm
warm zoek ik verkoeling
Ben ik goed?
Ben ik goed!
Maar hoelang?
Zoeken is leven
leven is zoeken
Het leven laat me niet koud
Of warm ...…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 ze houdt van esdoorn en van ebben
waar in het diepe hart
zij vastgeklonken klanken hoort
die om bevrijding smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Al het contact dat hij heeft
met zowel zijn omgeving
als zijn eigen herinneringen
heeft slechts die ene betekenis:
in hoeverre heeft het
waarheidswaarde?
Als dan de deur zich opent
hij vol schroom de lege
ruimte binnen schuifelt
waar het donker is
behaaglijk warm toch
wijkt van hem zijn Rede
en dwaalt hij zonder
zich ook maar een…
Smartlap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Neen, zeg maar niets meer
probeer aanwezig te zijn
in de warmte die je deelt
ondanks de regen en de kou
Gebakken als porselein
om hoge temperaturen
het breken te verdragen
hardvochtig te zijn…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
door het kantelraam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 in mijn brein ontsproot
een filosofische
gedachte van formaat
Yes! dacht ik, een
vrouwelijke Baruch is
in mij ontwaakt
van verrukking kon zij
niet beklijven en verdween
pardoes door het
kantelraam
waar zij verwoei nog
voordat zij de boom bereikte
de kat en ik
samen keken we haar na…
Gedicht der dichteres
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Woorden verraden onnodig.
De woorden hadden, hebben
nooit 'zin' gehad...
zij schoten ernstig tekort:
emotie voor leugen der eerlijkheid.
Emotie in het opperen van listig verraad
van intern verwarde geesten.
Het komt echter door schijn der scheiding
van privé en werk, in onze 'samen'leving.
Het was de tweestrijd
van elk mens:
in vertrouwen…
muziek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
506 wat was er eerst
taal of muziek
muziek denk ik
taal denk ik
muziek het eerste
wat ik dacht dan taal
maar ja
ik denk wel meer…
Pacifistisch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Er valt geen strijd
met een ander
uit te vechten,
niettemin een gevecht
met mezelf
mijn lichaam
of met mijn geest
want mijn ziel meent
het nu oprecht.…
Binnen & Buiten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Filosoferende
vond ik dit uitgangspunt:
Buitenkant warm en droog
binnenwerk nat.
Houd dat voor ogen,
o tapkastenminnenden,
En vervolg vrolijker
fluitend je pad.…
De wijze man volgens Zhuang Zi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
905 De wijze man leeft in het leven.
De wijze man leeft buiten het leven.
De wijze man leeft in de dood.
De wijze man leeft buiten de dood.
De wijze schrijver zoekt een ander voorzetsel.
Hij denkt aan ´door je tranen heen lachen´.
De wijze man lacht door zijn tranen heen.
De wijze man leeft door de dood heen.
Hij gebeurt door het Gebeuren.…
Een woord is maar een Legoblokje
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.165 Met vaart vinden mijn vingers
de vakjes met daarin de letters
op mijn iPad scherm
Steeds als ik een aantal vakjes heb aangetikt
stelt zij mij voor een woord
dat vaak dan niet precies is wat ik wil
En het woord in mijn hoofd was al zo beperkt ...
Woorden, wat zijn eigenlijk woorden?
Ik probeer gevoelens, gedachten
geluiden te vangen,…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Met een blocnote en een pen
In de rammelende tram.
Druppels toveren
diamantjes langs de ruit.
Niet te veel kijken
naar dat wat voorbij gaat.
Tussen hoop en toekomst
bloeien de rozen.
Vergeet mij niet, "oh lief!"
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding
tussen alles wat is
en ooit zal zijn
er is geen…
Sint Maarten en de orkaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 zingende kinderen
voor mijn deur en
die moet ik dan open doen
ik zei niet:
ik heb jullie vergeten
wat wel zo was
ik had toevallig
wat handsinaasappels
dus die gaf ik, had
niet aan hen gedacht
vantevoren
het lijkt of ik overleef
door inkoop van sinaasappels
maar het was een bijkomstigheid
en geen 'survival of the fittest…
Wij
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.244 Heldere lucht als een jas van geluk.
Kinderen spelen - met het azuur
in hun oog delen ze lachend de hemel uit.
Op een andere plek zwart als vulkaanglas
broertje versmolten met haar rug
kijkt een kind hoe de hemel overvliegt.
De schepper slaapt.
En ook zijn broer.
De filosoof zegt:
de hel - dat zijn wij.
De ambtenaar zegt:
de regels…
De Mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 een mens vervaagd
door eeuwen heen
een mens vandaag
is zo veel anders
dan duizend jaar
in 't verleden
mens wist niet veel
van aarde
en de onschatbare waarde
mens ploegde
en zwoegde
en ontdekte....
een mens vervaagd
door eeuwen heen
nu in het heden
leeft mens steeds meer virtueel
daardoor meer individueel
mens weet nu veel…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Woorden uit helderdere bronnen
zonder geklater, sijpelen uit handen
vluchten als H2O
de l’eau s.v.p.
Striemende regen scherpt het aangezicht
dat zich afwendt van vallen
wie droogt mijn haren?
waar gooi ik verdronken kleren?
Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 Ontvankelijkheid voor poëzie
vaak en fijn geschreven proza
laten mij zien dat ik om je geef
draai mij om, hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 Schoonheid van jouw woorden
doet mij nu slechts smelten
de graden
blijven constant
hoewel uitschieters
naar boven weer nieuw zijn..
tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Transcendentie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 zware zwarte nachten
ingekort door schuifelend avondgloed
mossen zwellen met insectenvloed
waarom leven nog langer wachten
als voorjaarszon ons strelen wil
reeuws geluid achter heesters
levensdrift en soortbehoud: nieuwe meesters
waarom mijn lief dit verschil
met het koude verlaten ijs
tussen naakte waaibomen
velden eentonig, verlaten…
Uit de dode hoek
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
546 je bekeek
het leven
uit de dode hoek
maakte brokken
als je afsloeg
van het rechte pad
vergat altijd
richting aan te geven
als je koos voor nieuw
we hebben je nu weggebracht
naar waar je wilde leven
begraven in de dodenhoek…
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 we bleven cirkelen
rond die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens…
Tijd is een geloof
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
743 hoor de dansende vertes, de zee
ze schudt en schommelt haar huid
natuurlijk, zonder nadenken
kijk terug over het land
de planten
ze knippen zichzelf
en vervallen weer tot wassen
zonder wachten
zonder versnellen
tijd maakt natuurlijk niet uit
tijd is een geloof
wat een geluk te zijn
als het land en de zee
en de tijd er niet…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
Het laatste nieuws
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 Inkt-nat
je handen
‘n blauwdruk
op je gelaat
soms
sla je over de
bladzijde heen
mij gade
belezen
ben je nooit
alleen
ga ik verder
dan waar jij
gebleven bent
morgen lees je het
wellicht…