1853 resultaten.
belfort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
725 linnen ligt hier klaar in hallen
onder de schatkamer van het belfort
een leeuw van steen klimt steil
tegen een houten spits op
ooit door de schicht getroffen
treden wentelen naar de top
op het balkon boven de poort
leest een wachter de wet voor
de klok bakent de dag af
als de toorts dooft
of zweept het feest op
als ze heilig bloed…
Beerschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Zo kreupel als hout
zwoeg ik door het bos
de boomkronen kreunen
dissonant mijn gezucht.
Dennennaalden prikken
mijn zenuwen door
verbijt zure lippen
wansmaak kin op borst.
Oefening staalt spieren
schuurt erosie weg
ik zweet stofwolken
korrels zout in zand.…
versteend in de pop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
702 tijd vertraagt
mijn groene vingers
de houten pop
een bomenelf
knoestig gezicht
knokige vuistjes
zijn bruin olieachtige huid
ademt
transpireert stil
en beweegt van binnen naar buiten
in dikke zwellende druppels
tijd vertraagt
ik heb hem geen wil meegegeven
maar
zijn glinsterende oogjes
verraden mij
het is niet hij
het is…
Dit mág toch niet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
985 de boom is hoog en dik
al menig jaar oud
een prachtig stukje hout
kappen dus
de botte bijl gaat erin
scherp als een mes
het woud huilt in bes
een geldklus
na ons de zondvloed
zo wordt er gedacht
verloren gaat de pracht
onder een stille zucht
kale plekken in het woud
bomen met wonden
macht is niet gebonden
ze stelen onze lucht…
Woord
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
883 Als ik het woord zou mogen nemen
ik leerde ermee om te gaan tot ik
wist hoe het te gebruiken
het woord beschermde mijn geliefden
ik onderhield het en gebruiksklaar
lag het in fluweel gebed, goed
opgeborgen in een houten kist
die ik van tijd tot tijd ontsloot
om al mijn woorden op te poetsen
het woord is niet te koop
maar slechts te leen…
Lieverd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
875 lieverd wees niet bang
in je witte houten bedje
ik heb de bijen horen zoemen
wie jou honing brengen zou
de zomer is veel beter om te sterven
hij is warm en al je vrienden zijn bij jou
kijk de eekhoorn brengt je noten
en de mussen strooien brood
ze zullen zeer goed voor je zorgen
en alleen ben je vast nooit
kon ik maar naast je komen liggen…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…
Speel, Anne, speel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
971 Speel, Anne,
speel op je harp
droom je dromen
langs het hout
voel de diepgang
in de snaren
speel, Anne,
speel voor de vogel
voor de mens
laat je tonen klinken
in het mystieke
het artistieke
speel, Anne,
speel je melodieën
improviseer
telkens weer
het unieke
wat je wist te bewaren
speel, Anne, speel
(gedicht uit december…
Wit gewaad (s)preekt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 Verscholen in 't groen
Naast een huis van God
Opgetrokken uit hout
Onder blauw
Een wolk drijft voorbij
Lange en korte
Gezaagde planken
Een Huis van liefde en
Van lijden
Met zerken verspreid
Rondom op het gras
Verscholen in 't groen
Een wit gewaad dat (s)preekt
Als mensen
Zich samen bezinnen
Noorwegen, richting Noordkaap (2000…
Mijn bed in de Berkelse Kerk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
867 tussen de houten banken
waar ik me zo thuisvoel,
om te kunnen dansen, springen,
lachen, huilen, praten en bidden
en vooral veilig voelen!…
Mijn stille plek ( A. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
722 Die plek, mijn plek, tussen
al het hout en gebergte,
waar de zon blijft hangen.
Alsof je mijn geliefde was.
Ik wilde enkel bij jou thuiskomen.
Me ooit ergens thuis voelen: veilig en geborgen.…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
Vandaag, vier mei
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
769 Op weg naar huis
kom ik nog meer namen tegen
niet zoals alle dagen loop ik door
neen, nu blijf ik staan
kijk zwijgend naar het hout
leg mijn hand op een steen
vandaag zijn zij voor mij gaan leven.
Klaas van Eijbergen…
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Tot de dag kwam dat het onheil over mij kwam
Ik werd gewond, gekerft, volgespoten met graffiti
Mijn bruisende hart van hout, vuil van vandalisme
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Nu huilt mijn hout in stille rouw
De mensen lopen met afschuw langs mij heen
Morgen komen ze me halen om mij…
IJspret
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 van de warmte, op het koude zeil
mijn sokken zijn weer eens zoek
schoon ondergoed na de dagelijkse teil
gevolgd door een corduroy broek
de thee staat te dampen in een mok
snel een ontbijt voordat ik moet gaan
haastig een blik op de grote klok
ongeduldig om op het ijs te staan
het is helder en de lucht is blauw
kinderen spelen op een houten…
Hohner
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.773 Nooit kwam ik tot muziek
op zijn Hohner
nooit tot iets anders dan een sireneachtig
in en uit van adem
wel proef ik het hout
ruik daarvan de wat zoete geur
wanneer het vochtig wordt
van mijn speeksel
voel hoe mijn mond
dorstig wordt en droog.…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 'k Kreeg foto's uit het verre noorden,
een gouden zon
boven besneeuwde bergen,
houten rode huizen
het Noorderlicht, rendieren,
over ‘t meer een orb
'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel
van zoon, ook sneeuw,
Versierd de boom
voor het grote grijze houten huis.…
Hittegolf.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.009 Hittegolf, gele lava,
Koude Frisdrank, IJscokar
Vrouwen borsten, smeltend zand,
Zwetend vlees, geur van zonnebrand,
Hittegolf zee bij Zandvoort,
Boeteboeken, wespenmoord,
Houten Rackets, Strandmuziek,
Gitaarakkoorden, Vis van Niek,
Duitsers graven ik moet gaan,
Kladblok vol dus nu maar staan,
Dag mooi Zandvoort je was mooi,
Puffend Hittegolf…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Hout versplintert
valt ten prooi
aan waterzooi
in ’t grote bad;
laatste ding
een rimpeling
strijkt de plooien glad.
Op bodem diep
heel stil
een enkele ril
verraad het koude water:
aan een enkeling
herinnering
gedachten zijn voor later.…
Wereld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Huilend zet ik dit op papier
ik verlang naar hier
of toch naar daar
wist ik het maar
Ik voel me zo rot
de wereld is kapot
op een plek als deze
had het zo mooi kunnen wezen
Kijk eens om je heen
allemaal glas, hout en steen
overal huizen, wegen en gebouwen
en overwerkte mannen en vrouwen
Soms waan ik me een kind
altijd…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
eenvoudig wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.414 een eenvoudige witte kist
alsof hij bijvoorbaat wist
hout is maar vergangelijk
een eenvoudige witte roos
alsof hij bijvoorbaat koos
geen boeket maar één per stuk
een eenvoudige witte vrouw
alsof hij zei ik hou van jou
want jij bent voor mij geluk
het eenvoudige witte doek
alsof het wacht in een hoek
als staat 't er per ongeluk…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.
Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen.
Opgesloten vrienden verhangen hun jassen
aan scheefgezakte deuren.…
haarlem
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.156 Daar ligt de markt met z'n stofjes,
hoor je kinderstemmen in de Hout,
ontdek je het knusse van de hofjes
en de kalmte van Elswout.
Ik zie de trots van de Bavo
en over het Spaarne - jawel -
gaat een ontspannen kano
op weg naar de Mooie Nel.
Bij alles wat ik zie in Haarlem
en bij alles wat ik hier voel
herken ik een beetje van jou.…
Erfenis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.108 Al vele kasten opgeschoond
en weldra zal nu blijken
of al het kuisen wordt beloond
met opgespoorde lijken
Ze vallen krakend uit het hout
en tuimelen op de planken
al is ‘t gebeente eeuwenoud
ze staan op om te bedanken
Want ook een lijkje in een kast
- ‘t is nauwelijks te verstaan –
wil eindelijk weer herleven
heeft genoeg van de verleden…
Jachtveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Wie fluistert straks jouw naam nog
wanneer klanken langzaam versterven
in verten waar horizon lijnen mist
wie spreekt jouw naam nog onbevangen uit
wanneer een vochtige glimlach
blank hout steeds minder aards ziet worden
wie gebruikt jouw naam nog
wanneer taal geen gehoor meer vindt
en hoofdletters ijskoud grieven
wie draait zich nog…
nachtzwaluw
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.091 ik leg een zwaluw op mijn mond
en verbreed de zomer
van tuin tot tuin
waar stilte niet zwijgt
noch verwondt
blaadje voor blaadje
en zonder haast
vertraag jij de aarde
voorbij het houten huis
waarin ik jou en mijn dromen
laat wonen
ik raak je aan
juist voor de herfst
als regen valt
wel duizendmaal
jij bent er niet
ook nooit geweest…