3456 resultaten.
Alleen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
976 Als muren op me af komen,
En het weer donker wordt,
Als ik niet slapen kan, of dromen.
En verdriet mij weer omgord,
Dan ben ik weer zo eenzaam,
Zit stilletjes voor mijn raam.
Niemand roept mijn naam.
Heb niemand om me heen,
Ik voel me dan zo eenzaam,
En helemaal alleen.…
Koorts
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.539 Vochtige ramen boven
rode ornamenten
weerspiegelen de wereld
in een waas
IJzige sidderingen
blussen vurige tongen
die gretig likkend
het fort belagen
Overeind gehouden
door resistente muren
waarachter de inhoud
gereinigd wordt…
ZOEKT EN GIJ ZULT VINDEN
snelsonnet
3.2 met 34 stemmen
3.116 Toen eindelijk de muur viel in Berlijn,
toen werden generaals pas echt heel bang.
Wat heeft een militair nog voor belang
wanneer er plots geen vijanden meer zijn ?
De Islam bood hen mooi de kans, alsnog:
Geen vijanden ? Dan máken we die toch ?…
Leegte
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.210 complete leegte, alleen
vier muren, een stoel en jij
complete leegte, ondanks
alles wat er eigenlijk is
complete leegte, mijn
hart klopt razendsnel
complete leegte, je
kust me, je aanbidt me
complete leegte
in een drukke wereld…
Mijn deken wil niet meer
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.944 Zacht, stug, hardnekkig
Weigert hij al weken
Mijn lichaamslijn te volgen
En alles te bedekken
Zou de deken zich herinneren
Hoe wij met schaduw silhouetten
De muren deden blozen
Zou de deken haar dan missen
En zachtjes protesteren
Of heeft mijn lieve moeder
Toch te heet gewassen…
sporen van een heilige (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.340 Assisi
tussen okergele muren
koestert het stadje zich
in de luwte van een
wonderlijk verleden
huizen en kerken, straten
en pleinen verhalen over
een heilige die hier nog
altijd leeft
ik volg zijn spoor, adem
zijn geest
dans en zing een lied van
vreugde…
Glazig
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.323 Ik droom van een opening
een knik in de kabel
die muren laat beven.
Ik speel met kleine mensen
knikker met emoties
schrijf de sleurslang weg.
Ik heb de sleutel
maar ik kan de deur niet vinden.…
Ramen gezwart.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.361 langs de stenen van de woning
aan de zee van onheil-
waren ramen zwart gelakt en de muren
donkerbruin gekwast.
daar achter een kleuter
met hemelsblauwe kijkers.
zo jong en zorgeloos
zó zoals het moet zijn
maar de zwarte tinten bederven
het zicht op licht.…
Voorportaal
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.002 De klok is als een dreunende stem
en mijn keel klopt als een bezetene
op muren, lege eindeloze zalen dwalen
door gedachtekanalen.
Er is veel om te denken
maar nog meer om te zwijgen.…
Hoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 In de hooiberg van hoop
Zoekend naar de speld van het spinnewiel
Waar het bloed van droop
Dat de muur van doornen liet bloeien
Daar doorheen hakt zich de held
Zijn weg subtiel
Om met flair te groeien
Als visionair
Met het oog van de naald
Waardoor hij kroop…
Poëzie in steen
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
981 gebakken stenen
gestapeld naar eigen aard
nemen ruimte in gebruik
scheppen uit het niets
een tastbaar figuur
openen een eerder
niet bestaand luik
waar cement een besmuikt rijm
voor het collectief vergaart
ze dichten het licht tot muur…
Op maagdelijk wit
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
502 aan muren hangen
bloed zweet en tranen
ik wil ze weer wit
de doeken waarop ik
leven heb vormgegeven
zijn nu te koop
ze verhalen
in lijnen en kleur
mijn ziel en emoties
met penseel en nieuwe pigmenten
zal ik u op maagdelijk wit
mijn toekomst vertellen…
Kerkraampjes
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
494 Hoe goed het gaat
en hoe fijn het is
in de nacht
jouw hand te voelen
en hoe ik
in het ontwaken
de liefde
in je ogen zie
-wij verstaan elkaar-
ik zie hoe het licht
door mijn lege glas
kerkraampjes projecteert
op mijn witte muur
Hoe goed het gaat...…
schaduw van de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 De schaduw van de nacht
trekt mijn aandacht
een schim op de muur
dat is het begin van mijn avontuur
samen spelen wij een spel
mijn handen veranderen je in een aquarel
glimlachend krijg ik plezier
nu ben je in mijn ogen een dier
bedankt schaduw van de nacht
voor al mijn verbeeldingskracht!…
Mei
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Rododendrons
violet
sneeuwwit
en bloedrood
viooltjes
blauw en geel
primula's en margrieten
geraniums aan de muur
bosanemonen
wild en frêle
vergeet-mij-nietjes
lelietjes-van-dalen
't is straks weer mei
het maakt mij blij…
Indammen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
436 de ruimte die je mij gaf
om me in te laten groeien
lijkt kleiner dan tevoren
daar er grenzen zijn opgeworpen
hoge muren stagneren de ontwikkeling
langzamerhand word ik opgeslokt
door de schaduw die geduldig lacht
mijn dagen die almaar korter worden
ik wacht tevergeefs…
Mijn utopia
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
495 mens en dier in de vrije natuur
een vriendschap van lange duur
en met liefde betaal je de huur
om te leven achter een muur
die gevormd wordt door rust en vrede
vroeger hebben wij elkaar bestreden
maar die tijd zal nooit meer komen
in mijn utopia…
Spiegel beider zielen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Wij dachten
en wij schreven
verzonnen
samen over liefde
hartstocht met passie die
nooit zou zijn
Toch ben jij hier
Niet aanwezig
in fysieke
zin, maar wel
in de spiegel
beider levens
daar echt geen Muur
te hoog reikt
China, 2001…
scherven (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 de vaas schampt
tegen de muur alleen
scherven blijven over
verwonderd staart ze
naar die doorzichtige
stille verscheidenheid
ze raapt de stukken op
bekijkt ze een voor een
op het gebroken glas
weerkaatst het licht
duim wijsvinger scherven
kleuren langzaam
rood…
Dierenvoer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
751 de tuin een winterse
volière waar de vrijheid
strakblauw boven hangt
spreeuwen op en rond
de waslijn met het
vastgeknijperd pindamaal
mussen, merels - op de muur,
in de wilg, de coniferen -
wachtend op hun beurt
in de kamer voor het
raam likkebaardt de kat…
een andere beschaving
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 vage visioenen
en oude rituelen
verbinden mij met een andere dimensie
in eeuwenoude boeken word ik genoemd
geheimen heb ik niet
het is een race tegen de klok
ongeacht de razernij
in verre orden hebben muren oren
ik vecht me vrij
en leg de handdoek in de ring…
Waanzin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
603 Het regent
woorden in zijn hoofd
hij laat ze vallen
maar niemand wil ze horen
hij heeft ze eruit gelaten
terwijl de wind langs het venster giert
water vliegt en ogen schuilen
in het donker
drift poëzie langs morsige muren.…
scheuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 De kwaadheid
Toont
Vastberadenheid
Over de ingeslagen weg
Van
De beulen
Die met hun eigen lot
Niet worstelen
Europa worstelt
Muren van de historie
uiteengevallen glorie
Vastberadenheid van een land
Om te herstellen
Te aarden in de ontstane
Scheuren
Die de horizon
Somber doen kleuren…
Verweesd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 nog altijd slaat ze haar
vuisten kapot op muren
die haar gevangen houden
uitbreken dat is wat ze wil
thuishoren, ze wil zo graag
thuishoren, waar dan ook
ergens bij horen
is niet voor haar weggelegd
hoezeer ze het probeert
zelfs in deze druk bevolkte wereld
knaagt eenzaamheid nog altijd
rondom haar hart…
Liefde is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Woorden smelten als sneeuw,
wanneer dove dichters blind,
voor hemelhoge muren staan.
Wat liefde niet is,
weet iedere overwinnaar,
die zijn verliezer achterhaalt.
Iedere poging om liefde te beschrijven,
faalt.…
de tuinmuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 in overgave
hechten de wortels
zich aan de muur
de blaadjes houden
als dakpannetjes het
stenen bouwsel droog
twee muskaatvinkjes
maken een nest
van groene blaadjes
een goudvink knipt een
blad bij het steeltje af
in verbondenheid
onvervangbaar voor elkaar…
Pure vriendschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.646 Vriendschap zo mooi zo puur
zo rotsvast, gelijk een stenen muur
terugvallen, jawel op jou
domweg omdat het hoort,
vriendschap, zo mooi zo puur
als chocolade zo intens zoet
toch heb ik nou nog nooit
een witte- chocolade-vriend ontmoet!…
niets is zomaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 in het verstrijken
van de tijd
word je meer
steeds meer
van mij
binnen de muren
van het stenen huis
kijk ik achterom
tel ik terug in de tijd
zonder harnas
ontvlecht ik het
benauwde lijf val ik
op een andere plek
verdraag ik wat
verloren ging
niets is zomaar
een ongeluk…
uit het zonlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 zo lichtvoetig dat ik
hem niet hoorde toen
hij in een oogwenk
met jouw ziel verdween
ik hoor je praten
ik zie je schaduw op
de muur van de tuin
je leefde daarnet nog
een onpeilbare god trok
je ziel zwijgend naar
een lichtloze ruimte
je lichaam liet hij achter…
Sprookje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.307 Toen ik klein was
met jong mooi haar
bouwde ik ergens
een kaartenhuis
in een dal
onder de wind
de muren waren ruiten
het dak was van klaver
en voor de deur
stond hartenvrouw
maar nooit
in mijn sprookje
vond Sneeuwwitje
een prins
die bleef.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982…