683 resultaten.
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 Niemand die mij liefheeft op juiste wijze
vandaar een geliefde pas liefhebben mag,
die zwevend in mij kijken durft per dag
hoe speciaal en echt mijn innerlijk vecht,
de sluier van mijn diepst geheim oplicht,
begrijpend hoe het om mijn hartje staat,
ben afgedaald als het om het leven gaat
aan het eind van elke zachte tranendag.…
De bruid
poëzie
3.3 met 13 stemmen
8.535 Ze deed haar gazen sluier aan
van dunne dauwigheid.
Ze stak zich van de perenboom
De bloesem in het haar,
Die witter dan een winterdroom
Is, - wonder, wonderbaar.
Ze deed een gladde gordel om
Van zilverig allooi,
Van zuivre waterglans, - wat glom
Die ronde gordel mooi!…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Hoe bezinning stroomt in mijn lichaam tegelijk voel ik een
sluier als een dichte uitgestrekte verstilling bedekkend bloemengeur
geritsel van bladeren, vogelgefluit waarin ik ook creativiteit en inspiratie inadem
Een nieuwe tijd breekt aan: het is de winter die met haar natuur terug is van weggeweest.…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 Een schuimen sluier om de leden
zoals men er geen blanker zag, -
en waar zij komt, gaat om haar schreden
de schoonheid open van de dag.
Maar als zij voortgaat, en de zomer
haar in zijn middagvolte omvat,
wordt de begerige onrust lomer,
die eenmaal haar doorhunkerd had.
Doellozer doolt zij in de wouden,
de laat verlichte velden door.…
OCHTENDGLOREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.740 Langzaam sleept de heilge nacht haar sluier,
IJler, doorschijnend aan d' uiterste slippen,
Weg van de aard', en de laatste sterre
Dooft hare glans.…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 Fraai voelden goedbewaarde koele schuilende sluiers
dichtbij stapte in zijn boot en hees het zeil,
om zonder grenzen en tomeloze liefde,
zomers ongehoord te laten passeren, laat hun vrij.
Beloften liepen uit in downloadsnelheden,
van wat ooit ontvangen had kunnen zijn..…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Hun sluiers wuifden... bleke haren...
Blanke gewaden... manegloed...
Was het de ritseling dier scharen,
Dat kilte rilde door ons bloed?
't Gehakte hout lag klaar in stapels:
Altaren, Druïden-dienst bereid.
Wuifden daarheen die bleke rafels?
Wat vreemde zucht zwol wijd en zijd?…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 Dees dichte sluier door te boren
Hangt aan geen sterfelijke macht.
In helse duisternis verloren,
Geteeld tot broedsel van de nacht,
Gedoemd, in deze damp te smoren,
Waartoe een donkre trek te horen
Die naar 't ontwijkend daglicht tracht?
De schrikbre noodstorm moet bezworen
Door Goddelijke wonderkracht.…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 Dees dichte sluier door te boren
Hangt aan geen sterfelijke macht.
In helse duisternis verloren,
Geteeld tot broedsel van de nacht,
Gedoemd, in deze damp te smoren,
Waartoe een donkre trek te horen
Die naar 't ontwijkend daglicht tracht?
De schrikbre noodstorm moet bezworen
Door Goddelijke wonderkracht.…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Mijn woorden zijn als vingers die je huid beroeren,
mijn vers is als een sluier die je ranke lijf omkleedt.
Het ritme van mijn regels móét je tot mij voeren...
De oogst van al mijn dichten? Harteleed.
Maar mijn woord ìs een ploeg: jouw steenaarde zàl splijten!
Ik zàài mijn hete zinnen straks in jouw onwill'ge grond!…
Zondagmorgen aan het strand
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.044 Ginder drijven slapend voor hun anker
Enkle vissersscheepjes;
Slap is 't zeil en roerloos hangt naar omlaag
't Wimpeldoek, en als een zwarte kanten sluier
Plooit zich sierlijk 't drogende net langs het want.
Nauwlijks hoorbaar suist 't eentonig zingen van de knaap aan boord,
In doodse stilte.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de sluier omgeslagen
en het al omhullend kleed:
buiten is de wonderwagen
met zijn driftig hart gereed,
om ons ruimten in te dragen,
wijder dan waar ‘t oog van weet,
Kom, ons beelden te vergaren,
later weer in droom begroeten
morgenweelde te bewaren
in het sneller-jachtend bloed,
en het leven in te varen
en de bergen tegemoet.…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 Haast dekt geen sluier meer de aardbol met zijn duister;
De nacht vlugt voor de dag; ras schiet ge uw licht, uw luister,
ô Wetenschappen! uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.
ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.…
Dichotomie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.815 Corrigeer mijn droom, maak tastbaar wat slechts bestond
uit het hese fluisteren van de zeven sluiers van de wind
en de regen, dat geteisem van regen, mals en vruchtbaar
steeds weer vruchtbaar. Verrotting.
Nu, wij vlechten een bodemloos net van medelijden
en leggen het zachtjes over de onwetende gezichten
van de dikke, droevige vrouwen.…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 Wat kanten de ogen schouwen,
Het bloeit er rijk dooreen:
Een wedstrijd wordt gehouen
Van pracht en lieflijkheên:
Seringen, sorben, meien, —
't Is of ze in bruiloftsier
Om 't fraaist hun sluiers spreien
Met maagdelijke zwier.…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 laat mij de dagen opnieuw schudden
en de wijn welke uit de kroezen drupt
verdunnen als haar verleidelijkste
ogenblik door de vertrouwde sluier // 4
aan ’t eind van weer ‘n gewonnen dag
samen met ’t hoopvol sluimerend zicht
op haar verschijnen in ’t verdwijnen
naar ’n volgende morgen van ijver // 8
kwijnen met…
Zomernacht
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.641 herdenkt ge die nacht nog, die zomerse nacht,
die onmeetlijke hemel, in eindloze pracht,
en dat veld in een zilvrige sluier verloren,
en die zalige rust, die geen leven kwam storen,
dan 't gelispel der blaren, versmeltende zacht
in die golvende zangen van 't ruisende koren?
O! toen was er gedanst op dat verre gehucht!…
HEMELS PARADIJZE.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
571 Hoog aan de kim vol pracht en praal doet zij rijkelijk statig statig wel subliem haar intrede
Glanzende geheimzinnige vrouwe gehuld in sluiers zal hemel en aarde omarmen met fijne schrede.…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 moest hem aan zijn zang herkennen
haar hart zetten in vuur en vlam
De manes in de hades werden
zijn geweeklaag meer dan beu
ook Hades moest het toen ontgelden
zette zijn grieven overboord
en liet Eurydice naar boven
gaan tegen zijn wil
Op haar tocht dient zij zich echter barrevoets noch blootshoofds te vertonen
aldoor gehuld in sluiers…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Fijne vlechten worden de sluier voor haar iris,
gebroken door de rook.
Dansers liggen in hun overvloed,
een half legioen dat de roes uitblaast
in een lichte slaap, een haastig hart.
Het hoofd rust op de handpalm
terwijl de nuchtere jongen de snaren stemt,
Haar blik verraadt een vraag,
een scheur in een kil pantser.…
Een lieve dans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Een witte sluier om mijn hoofdharen.
En dan ga ik naar de hemel.
Ik heb gevoelige meisjesvoeten vol zwellingen en met vochtophopingen.
Jij zit vast aan kettingen aan een mooie gebedsmolen.
Je bidt door eenvoudig te ademen,ik bid met verzuchtingen,angst en zoete liefdeblijken.
Jij bent al in het paradijs.
Ik ben nog in de grot.…
Het gasstel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.122 Maria met de rode sluier, dat is een teken van onheil.
De man kijkt nu nog eens goed met de glazen van oma
of de gaskraan wel goed is dichtgedraaid.
Oh nu staat een gasknopstip teveel naar links.
Weer moet ik deze knop stevig dichtdraaien denkt de man.
De gasslang tussen de gaskraan en het gasstel
lijkt op een hele grote regenworm.…
DIT IS PAS STIJL; CAFÉ EIJLDERS; DE STIJL VAN GERARD REVE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
7 Als er wel wolken maar geen wind is wordt de Hemel een sluier van stilte,
en daalt iets neer dat veel lijkt op geluk.
DRINKLIED AANGAANDE HET LEVEN OP AARDE
Alles is op, zelfs drank waar ik niet eens van houd.
Maar alles heeft zijn voor en tegen.…