1972 resultaten.
madrigaal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
474 er staat vandaag geen maat
op deze verlichte bossen en oevers
ijl als lucht maar goudgerand
met daarin plaats voor
elke gebeurtenis die kruipt door
alle vezels van het hart
dit is kennis van het niet weten
onderweg naar onbelast verleden
dat onbetreden over velden en
wegen het geheugen niet langer tart
afgewogen met de stroom mee…
Eeuwig Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 schuif ze open de gordijnen
laat je heel subtiel beschijnen
en voel: je bent niet alleen
want daar staan de sterren
die jou al wenken van verre
daar is waar jouw ziel heen gaat
daar krijg je het inzicht
en wordt je ook verlicht
met en door het eeuwige licht
ooit … vroeg of laat…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Onder de boom van verlichting zat
Siddhãrta, toen de schande ontsluierd was
van ouderdom, van ziekte, en van dood.
Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht
ging schemeren in een ledig vergezicht,
een glimlach lichaamloos achter het Rad.…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.132 handen groot en sterk,
ruw van het zware werk
steunen zijn vermoeid gezicht
zijn kamer is maar weinig verlicht
ver zijn z`n gedachten
alsof hij ergens op zit te wachten
z`n dierbaarste persoon is hem ontnomen
en zal niet meer wederkomen
in zijn hart een leeg gevoel
wat heeft het leven nog voor een doel
niets kan zijn…
Een eureka lang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Weten dat alles op pootjes terechtkomt in dit moment
van laatste loodjes en ik verlicht in het overgeven aan.…
donker
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.011 hoe donker is de nacht
als ogen zijn gesloten
woorden zijn gestopt
en leven niets meer geeft
hoe donker is de ziel
als harten zijn gebroken
woede opgekropt
en geven niet meer leeft
hoe donker is de geest
als liefde lijkt te dwalen
denken steeds verstikt
en huilen niet verlicht
hoe donker is de dag
als wolken samen pakken
bliksem niet verschrikt…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.…
Inzicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.138 Een schijnsel van licht
doorkruist mijn donker geweten
ik voel pijn
en toch ook verlichting
het tintelt
door al mijn aderen heen
vergiffenis is mogelijk
maar de makkelijkste weg
kies ik niet graag
ik wil vechten
voor elk stukje eigen geluk
en de blijdschap zal groot zijn
wanneer ik iets geven kan
vanuit de zwarte hel
waarin ik leefde…
ONDER HET GEVOEL VAN ZWAAR LIJDEN
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.971 En ik schaam mij niet te belijden,
Dat ik in mijn eenzaamheid ween,
En mijn handen wring, en tot U
Smeek om mij te helpen, want alleen
Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd,
Mijn leed en mijn smarten verlichten;
En mij weer moed en sterkte geven,
Om dan weer te wandelen in het licht,
En in een beter en vreugdevoller leven.
----------------…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…
Voor jou
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.310 Zo uit het niets sprong ze in het oog
Een gouden zonnestraaltje
Ik hief mijn handen naar omhoog
Plukte haar van de hemelboog
En vlijde haar in een schaaltje
Onder het deksel van kristal
Schittert een warme lach
Een Godsgeschenk uit het heelal
Dat dichter bij ons blijven zal
Verlichtend als bij toverslag
Gelovend in haar grootste kracht…
Engel
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
3.888 Elke ster is een kijkgaatje voor engelen
En elke ziel op aarde heeft een eigen ster
Een eigen engel
Dus als je troost zoekt bij iemand
Kijk dan op naar de donkere hemel
Verlicht door de sterren
En denk aan die ene engel
Die engel die op jou zit te wachten
Die engel die door dat kleine gaatje in de donkere hemel zit te kijken
Die engel diep…
Zonbeminnaars
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
992 We dopen de zomer nog eenmaal
met vingerverf en groene vingers
toverkruid en blauwvogels
met verlichte regels en zonnende zinnen.…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.026 Vederlichte vlinder in de nacht
Wit verlicht door het donkere pad
Gefladder voor de maan op zijn wenken
De vederlichte trilgeuren
Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken
Met veren voelsprieten
Zuigend nectar tot de morgenstond
Die nacht van stuifmeel schietend genieten
Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
514 Kind uit de sagen,
stilte in haar koninkrijk,
verlicht haar gelijk.
Roep van anderen
overstemmen hoge bomen,
geluid te verdragen.
Tijd draagt de dag in
geluiden van de stilte,
zonder oordelen.…
Splijtzwam
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 Nu ben ik volstrekt ondeelbaar
verloren in de karrenvracht
mijn liefdesleven sleept zich zwaar
op onze splijtzwam door de nacht
verval van jouw verlichte geest
hult mij in een eeuwig duister
hoor weerloos huilen van een beest
als ik onze namen fluister
leven aan de oppervlakte
van muien in geklonken zand
drijven waar ik spaanders hakte…
Sascha 1980-2003
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 jaardag
eenendertig jaren later vraagt
jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk
in de glimlach van een mooi bestaan
er vergaan geen lieve ogen, die
hun spreken in mijn hart hebben gelegd
ze kleuren nog als toen en geven alles
wat je wilde
éénmaal,
tweemaal rondt de maan haar kleine kringen
maar de zon verlicht je haar
in zacht…
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 Dikwijls wanneer ik
mezelf in eenzaamheid verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Dan komt hij de kamer binnen, terwijl
zij een zucht van verlichting slaakt.…
Duurzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Jouw lach illustreert mijn verlichting.
De straal door een wolk aan de horizon.
Voorbij gaat de tijd zolang jij bestaat.
Jou ogenblik ontsteekt de warmtebron.…
Strelende handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Jouw koolstofdioxide is mijn ademhaling
de stilte voor de storm berust in mijn oog
mijn perspectief vergroot de verlichting.
Het zijn strelende handen voor dag en nacht
jouw bekwaamheid kleurt de hemel open
uit mijn winterslaap komen is een verademing.…
Mijn liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
729 Zinnen, wat je verlicht
raken vaak je hart
geven, dat gevoel
maar ook de smart
zinnen maken op papier
met veel liefde, warmte
zo op mijn eigen manier
staat m'n liefde hier!…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 die geen sporen nalaat, de regels tussen het
wit niet met letters vult, het rangeerterrein
niet halogeen verlicht, geen richting aan chaos
toedicht, het ijzer niet laat glimmen, die taal
in brieven verstopt, treinen in hun spoorwegen,
reizigers in aankomst en water aan vissen voert,
die dag cijfert zich weg, zonder omhaal, wisselt
het heden…
vrouw van tachtig
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
874 wie is die vrouw van tachtig
ze schrijft het blijft zo prachtig
haar lezen is een waar genot
echt, ik smeed hier geen complot
in stilte lees ik haar gedichten
zo laat ik ook mijn geest verlichten
mijn inspiratie slaat dan aan
kan ik ook terug wat schrijven gaan
ze is mijn held en toeverlaat
wanneer het soms eens moeilijk gaat
dan denk…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
waterballet
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
603 een witte zwaan alleen
spreidt zo naarstig haar vleugels
kleine rimpels vormen kringen
dansen gelijkmatig op het stille water
de avond valt nu langzaam
het wordt een donkere nacht
alleen sterren aan de hemel
verlichten het spektakel
de zwaan danst met haar schaduw
een waterballet van pure klasse
ontstaan in alle stilte
ergens… aan een…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 De nachten nog kil
druppels in de dageraad
waar het kroost ontwaakt
onder een oranje bol
waar verlichting openbaart.
Tijd blijft relatief
met gedachte gebogen
geïllustreerd met
naar ieder unieke tuin
waar ik de middag naar staar.…
Op de vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Repen langs de weg:
mijn dromen stegen zich stuk
bezweken aan hun overdruk
Lotgenoten hangen in het water
gerimpeld, op gebroken benen
mager van het wachten
te moe om verder te gaan
en niet sterk genoeg
om stil te staan
Ik huil alleen nog tranen
die niet komen
verlichten of verlossen
Fel zwenkt het licht
van de vuurtoren
maar het…