11282 resultaten.
Haiku in zwaar weer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
428 ik wil graag een fou-
te haiku schrijven die uit
z'n verband wordt gerukt door een storm…
Herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
623 Effen, trekt
het gordijn
van zure waterdruppels dicht
de wind steekt op
het laatste blauw
nipt aan de randen
TL licht flitst
de bulderende lach
van noodweer
schalt door de herfstnacht…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken ik
op een nieuwe golf van genoegens
toch / geloof ik
in een wind…
BAKENS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 Nietig kijk je dan omhoog
oneindig is de ruimte
dan luwt de wind
je vaart rechtdoor
de haven is in zicht
zucht, een veilige beschutting.…
Afwachtend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
553 [Tanka]
Verwachtingsvol
bespeelt de wind de bladeren
maar onvermurwbaar
houdt ze haar schatten bij zich
tot de herfststorm overwint…
Driftig bewegend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 windstille weer
hoor je ineens de polsslag
van leven om je heen
komen kleine geluiden
op tal van plaatsen
onverwacht naar buiten
achter de knak
van een simpele tak
schuilt de muis
in bladergestuif
zoekt de merel
driftig bewegend naar buit
ieder vertelt hoe het gaat
in verhalen van klein
naar steeds groter formaat
als de wind…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met…
Hunkering
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Prevelend als de fluisterende wind
worden woorden geboren op mijn lippen.
Licht als een donzen vlok,
jouw luisterende oren strelend,
dekken ze warm het broze hart toe
van een liefdevol mensenkind.…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
Het Midden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 Zachtjes waaiend door alles
Door een onaangetast of verdord geheel
Slurpend, kwijlen van alle beetjes
Ongenaakbaar zacht en teder
Hard en ijzend
De wind raakt ieder stukje
Van het midden
De weg door alles
De goot de duivel en verlaten
De passie en de bloem
Balans
Het Midden…
Transitie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
691 Tussen kei en korrel
– leden van één lichaam -
sluimeren eeuwen van
gestaag verloop
Twee gedaantes aan
de uiteinden van tijd
krijgen nieuwe maten
bij 't wassen en slinken
Er is geen verliezen
of winnen voor wie
afstaat of opneemt
De wind waait bestendig
van een oeroude vorm
naar een nieuw volume.…
Tanka 2
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
488 Stil fluistert het riet
de melodie van de wind
krekels zingen zacht
zonsondergang aan de kim
bij het vallen van de nacht.…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren
Der populieren aan de zoom der weide;
Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde
De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren.
In de elzebosjes aan de kant der sloten,
Doorgeurd van honingklavers en kamillen,
Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen
Met lang-gerekte, zangerige noten.
Op halmen…
Unheimisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 [Senryu]
's nachts roffelt de wind
op halfvergane luiken –
geen mens geeft hier thuis…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 'tIs lang geleden,
dat deze wind
door mijn gedachten waaide.
Te lang geleden,
dat woorden me zo streelden
dat ik ze voelde in mijn hart.
Ik voel ze komen.
Ze dromen mijn dromen
van jou…
Ontluisterd
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
531 Ik luister naar de wind
hoe deze door de spelonken van de oude muren
van het huis waait
ik zie de zon schijnen
over de schaduwloze straten van de stad
ik hoor je stem
die spreekt met oude woorden.
Ik hoor en zie het ontluisterd aan.…
de wyn giet kâld
gedicht
1.9 met 31 stemmen
7.049 gaat koud
door het open raam
langs de collega
die denkt aan wat zijn opa
zou doen
de wind slaapt
vitrage hangt stil
de gedachten van de anderen
zullen straks zijn bij de opa
van de collega
bij de opa
en wat die in de oorlog
deed
de wind slaapt
zijn open mond
slaapt
ventilatordons
waait
op zijn droge
tong…
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 In de schaduw van de sterrenkijker
met de rug in de wind
heb ik je gekust.
Je tiara in chocolade gesmolten,
je voeten op mijn schoot gelegen.
En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 “ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…
schuimbekkend
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
408 schuimbekkend de zee
de wind maakt haar helemaal
gek…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Memento mori
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
506 [Haiku]
het toegangshek knarst
de wind schikt wat bladeren
tussen twee graven…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Ik word geschut en bewogen
Wind raast door dit lijf
Mijn wortels laten los
Er is storm in mij
Demonen bevrijd
Ik wil al mijn wortels doorsnijden
En meegesleurd worden
Zwakte en kracht
Liefde en haat
Boos en blij
Wie had ooit gedacht
dat de lijn zo dun was?…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 Zware handen
voor de ogen geslagen,
beheerst in moeders schoot geworpen:
Ik ben niet overleden.
De weergoden
aan de noodrem getrokken
en de wens en hoop-cultuur
naast paard en mat
in de gang gezet.
"Lach niet"
hoor ik haar knarsetanden.
Muts en kap
opgeslagen
met mijn kraag.
Een windvlaag
als streek van god
toch
op het ijs gezet…
Zet het blauw
gedicht
2.4 met 28 stemmen
7.885 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit
van een zeil
in en de
wind steekt op
-----------------------
uit: 'In druk', 1965.…
December
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
545 [Haiku]
meeuwen dobberen
op het ijskoude water
zelfs de wind huivert…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 De dood spreekt een overheersend, leeg woord
in het winterbos van sneeuwloze grauwheid.
Reuze spinnenpoten hangen stram gespreid
om droeve beuken; kilte heeft hen versmoord.
Een moede zucht dwaalt door dit verlaten oord,
strijkt langs dorre varens, mint eeuwige strijd,
zakt puffend neer, tot heengaan bereid.
Dansen op zijn stem toonkunstvlammen…
Windbries (haiku 2)
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
559 Een westenwindbries
roept weelde uit de stilte
maar niemand luistert.…
In kleine vlagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 je waait
duwt zachtjes
tegen mijn huid
fluistert
af en toe luid
in kleine vlagen
je wilt me dragen
maar de schaduw
maakt mij zwaar
ik bied geen tegenstand
met jouw duwtje in de rug
gaan we nu twee keer zo vlug…