Alle inzendingen

familie, het lijkt zo heel gewoon maar vele vallen uit de toon zo ook helaas die van mij al vroeg werden we van elkaar gescheiden iets waar we nu nog onder lijden een band is net als een ring maar het smeden is een belangrijk ding dat is ons helaas niet gegeven vijf kinderen uit elkaar gedre...

Van heel ver komt al iets van vreugde, bijna nog of het eigenlijk niet mag, want ach, mijn lieve jongste broer ging henen en liet ons zoveel droefheid na,zo’n pijn. We treuren om dit scheiden, veel meer nog dan we ooit maar dachten dat dit kon bestaan. De zon schijnt nu na al die regen, do...

De dood, hij klopte op mijn deur ik had dat nauwelijks in de gaten Dacht wat heb jij een bleke kleur hij sprak verzet zal jou niet baten De dood nam plaats op een bank waardoor we daar tezamen zaten Ik voelde zijn hand in mijn flank ik kon hem waarachtig niet haten De dood, hij leek mij ...

ik ben terug gegaan naar jaren die vergeten bleken heb ze muzikaal weer kleur gegeven met plaat en grammofoon wat geruis en kleine krassen die naadloos in herinnering passen voel de emoties weer komen van avonden vol drank en dromen verhitte gezichten in vreemde flash backs waar zijn ...

Augustus. En de herfst lijkt nu begonnen Al weet je dat in Nederland nooit echt 't Is zelfs voorbarig als je zoiets zegt Maar met dit weer wordt zeer aan sfeer gewonnen 't Is binnen knus en aardig te doorstaan De thermostaat mag bijna alweer aan

Een poes in de tuin ligt te soezen in de zon pakt dan ras een muis.

Ik koester je, mijn liefste, schrijlings genesteld in mijn schoot drink ik verliefdheid uit je mooie ogen, streel je gezicht met vlinderende vingers. De glooiing van je rug ligt soepel in mijn arm, de knusse welving van je borsten tegen me aan gedrukt. Ik kijk naar je mijn liefste, ...

Ben ik nou de enige op deze aardkloot verdwaald, verankerd, verward en boos op mezelf! er zijn kringen rond mijn kijkende ogen of is mijn gevoel bedrogen door het tikken van de klok met als doel niks gedaan te hebben met de 'ik' familie helpt mij de weg te vinden helaas kan 'ik' he...

Kon je maar mee met mij Daar waar mosgroen mengt met ijs en karmijnrood Tot aan een lucht vol mysterieuze wolken Zeker twintig tinten grijs tot ver in zee, en kleurrijk rhyoliet wat gelaagd is over dood of leven.. Hoe nietig ben je als mens, Hoe machtig de natuur Het water valt...

Je hebt gedaan wat je zei 11 maanden en 1 dag en het was voorbij Oneerlijk was je gevecht Door die verschrikkelijke ziekte werd je lichaam zo slecht Maar wat heb je gestreden elke dag weer Op het end wilde je nog wel maar kon het niet meer Afscheid nemen doet heel veel pijn Maar je hart...

Verdreven uit de moederschoot en losgescheurd uit de beschutting van loswal en kadekant raakt het wonderwerk op drift een onhoorbaar ijle wind suist door onzichtbare zeilen over de kleurloze stilte vallen de schaduwen van niet nagekomen beloftes zwijgend vormen zich de patronen aan ied...

Er was eens een vrouw uit Almere die prat ging op zen-mediteren. Eerst kwam er een gaap, toen viel ze in slaap. Nu moet ze 't ontwaken nog leren.

Liefje mijn liefje mijn hartendiefje ik heb je lief mijn liefje mijn liefje liefje mijn lief nu heb je al dagen de vaat niet gedaan en heb je vanmorgen de vuilniszak laten staan en lag er overal koffieprut tot in de gootsteen ik vraag me af waar gaat dit heen liefje mijn liefje ...

Lach er om doe niet zo zuur het verhogen van de huur mag dan aan je geldbuul vreten -wat betekent minder eten- maar dat went wel op den duur lach er om en doe niet zuur. Lach er om doe niet zo zuur want je huisbaas zal vol vuur -'t is wel haast een vast gegeven- jaarlijks naar verhoging ...

ik word elke ochtend wakker met een ander leed en gisteren zei een vriend dat ik steeds meer op mijn vader leek nu begin ik dus meer en meer te laten wat ik vroeger in mijn vader haatte

In liefde hoort men te vieren, te juichen en te dansen. Maar de liefde heeft mij verwond Ik sta voor een mysterie mijn denken en weten zijn zonder antwoord. Jouw ziel, die mijn ziel nog steeds weet te beroeren. Ook al ben je er niet meer. Ik doe mijn ogen dicht. En even is het weer zo...

Sinep is zijn goddelijke naam. Vergeleken met zijn grote baas, is hij maar een heel klein godje. Wanneer ik moe naar bed wil gaan, staat Sinep helemaal uitgerust op. Gaat soms exhibitionistisch staan! Ik wil echt van hem gaan scheiden. De maat is nu eindelijk vol! Wie denkt Sinep dat hij...

Ik probeerde alleen maar wat. Ik deed iets. Niet iedereen was, is er blij mee. Toch was er altijd die ene grote zee, die bleef trekken. Alleen mijn handen kon ik uitstrekken... naar Gods engelen. Soms, deed ik iets, waaronder een ander mens leed. Soms, denk je iets, wenk je alleen vo...

Er wordt een kindje afgestaan Noch maar net een uur geboren De moeder heeft dat zelf beslist Maar ze voelt zich zo verloren Graag had ze zelf haar kind verzorgd Maar ze kan het echt niet aan Ze is slechts veertien, ook een kind Dus ze moet het laten gaan Verscheurd door liefde en door pijn ...

De klimop klautert, klimt zo graag, zo veel wil ze omhoog ze loutert mijn luie deel, ze spoort me met haar kracht aan in te grijpen, haar te begrijpen want hoewel ik haar telkens snoei, aan haar nieuwe scheuten trek uit angst dat ze mijn bomen, struiken bedekt en wurgt, trekt zij 't zich...

het donkert in handen die de wereld met vrede omvatten waar eens muren water een droge doortocht gaven spoelt de tijd met donderend geraas herinneringen naar realiteit weer leven zij met bekende gezichten als vreemden terwijl zij als kind samen speelden nu als vijand die elkaar...

Geen kroeshaar meer en ook geen dikke lippen Piet krijgt van Van der Laan wat meer niveau Hij ziet hem groeien tot Sints CEO Maar die wel zwart blijft door het schoorsteendippen Wij mij betreft: hou op met tijd besteden Aan repeterende pietluttigheden

Er loopt een razende in mij rond te schelden en te tieren maar uiterlijk ben ik een non zo rustig en bescheiden Er stroomt een rivier van tranen door mijn hoofd maar naar buiten ben ik een zon zo vrolijk zonder lijden Ik probeer een mantra te herhalen in mijn hoofd dat soms lijkt te we...

Het einde Natuurlijk glijd ik liever zacht naar de dood Met mensen om me heen die ik liefheb En die samen met mij vrede hebben met een respectvol einde En daarna als ik niet meer zichtbaar ben af en toe toch over me praten Maar het zal best anders gaan Mogelijk zonder bed en sa...

Zelden waren er meer stille tochten zelden lieten geliefden het leven, bij rampen ontelbaar, ze terughalen is geen optie, ze herdenken in onze harten altijd, met stilte, witte ballonnen oplaten, gebeden opzeggen, waarna een ieder zijn deur dicht trekt. Stilte is voel en tastbaar!

waar zij passeren blijven kruisen achter huizen leeg wie met granaten eren zal de eeuwige weren

Hij zegt; ik hou van je, zij zegt, ik ook van jou, hij zegt, maar ik hou meer van jou, zij zegt, hoe weet je dat nou? Tja, dat denk ik, zegt hij dan weer, waarop zij zegt, denk na, de volgende keer, liefde wordt niet gemeten in gradaties, liefde is er, of is er nooit geweest! Hij ...

Oke, het is een sombere dag, oké, de Zon schijnt niet, wat wel mag! Maar heb jij altijd zin? Oké, het regent om de haverklap, het waait dat de bomen bijkans de grond raken, maar lach jij elke dag? Oké, zelfs de hond is nu van slag, omdat toch, vandaag de dag, dat beest zijn beho...

je liet me achter met een gebroken droom: een handvol flinterdunne schilfers toen ik heel veel later mijn verkrampte vuist opende ruiselde glazig gruis me als zand door de vingers

Krachten gebundeld door spiermassa’s van jou open jij mijn chakra’s door ervaren beheersing dat jij deelt via jouw mentale geluk uit karma. Jij tilt mij op naar een breed denkend niveau een dienstbare mentaliteit met boeiend aanbod krachten die ontplooit zijn zonder spiermassa.