8558 resultaten.
Vragen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
727 Een mens zit vol met vragen
Wat is het nut van ons bestaan?
Waar komt alles toch vandaan?
Vragen die we met ons meedragen.
Waarom moet mij dit overkomen?
Vragen over het leven en de dood
Vragen over vrede, oorlog en nood
We zullen er hier nooit uitkomen.…
Alliteratie en Realisme
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
701 Leren leven leiden als een liefdeslied
Is immers ieders illusie
Vredig voelen van verliefdheid
Maar niet elk woord in "de zin"
Begint met dezelfde letter
In de echte wereld.…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 je aankijken zijn steeds minder van toepassing
het is telkens weer
het verdragen, verheffen of heropwaarderen
van een idee dat zich mee liet baren met het kind
zoals het bijna drie maal kleiner z'n vader met de haren
tegen het plafond ziet stuiteren en dat zich in de psychologie grift
het verlaat je met een lege verwondering want reuzen bestaan…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 Het zou kunnen
dat er iets
van de oudste bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in…
De mooiste koe
gedicht
2.4 met 85 stemmen
17.093 De mooiste koe in het weiland
heet 607 400185
maar wij noemen haar Sheila.
Of wij twee vreemdelingen zijn
die prullenbakken zoeken.
Zij heeft oogleden als zalmen
bepoederd met Rimmel
nr. 35 Rich Sugarwhite.
Wij zoeken de komkommer, snijden
een stuk voor Sheila af.
Zij neemt en eet, de ogen geloken.
Minder hadden wij niet kunnen doen…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 Soms zou ik me wel eens
willen uitspannen
over een aantal gevlochten tegels
alsof ik de wereld zelf afbaken
tussen vier armen oneindig strekkend
de aap in mij spelenderwijs
en op de rand daarvan
in het gras
worden zelfs tuinkabouters
deel van een wereldgeschiedenis
die ik zelf verzonnen heb
maar mijn bestaan is gezolderd
in een aantal…
Duur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
915 Een wetenschapsman te Wolfheze
Acht ‘t nu wel voldoende bewezen:
Als mensen niet gaan
Voor ’n duurzaam bestaan
Moet men voor de duur ervan vrezen…
Des-illusie...geen wonder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.171 wonderen bestaan...'t is echt waar !
Maar de volgende dag meteen
lelijk op mijn bek gegaan..
de illusie onderuitgehaald
dromen weg...wonderen van de baan !…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
581 Naar dit veld leiden de wegen
die wij lijdzaam moeten gaan
aan het einde wacht de zegen
voor ons kommervol bestaan
Heel ons leven kruist de degen
met de dood als Partizaan
wil mijn as tot molshoop vegen
als ik voorgoed heb afgedaan
Blind van woede zal ik sneven
waar de liefde is vergaan
Doof mijn sintels in de regen
verstrooide ziel,…
Hoe vaak?
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.030 Hoe vaak is het al niet gebeurd
in dit aardse bestaan
dat ik mij vastklem aan het ongewisse
terwijl de zekerheid dichterbij is
met welke ogen kijk ik toch?
op welke manier voel ik?…
BIDDEN KAN ALTIJD (NOG!)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Door te bidden
kom je
in het midden
van je
binnenste
midden
van je
werkelijke
wezen
en bestaan
en mag je
even of langer
je laten gaan
voel maar je
kracht naar kruis
dan voel je
dan doel je
dan ga je
dan kan je
door die
innerlijke stilte
het geweld
van de wereld
voor korter
of langer...
weer aan.…
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Ik zat
in mijn huisje en likte mijn handpalm,
en las in de kranten niet meer dan
de rechtvaardiging van mijn bestaan.
---------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…
Klanken
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.188 Klanken van onbekende woorden
waarin je zoekt naar de ware zin van
het leven en het doel van ons bestaan.…
Samen
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.707 Maar toch samen doorgegaan
want de liefde bleef bestaan
hoop dat we nog jaren samen
verder mogen gaan!…
De weg (2)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
751 De weg is duidelijk
Hoe hem te lopen
Waarheen hij gaat
Wat op het pad ligt
Hoe daarmee om te gaan
Hier begint mijn nieuwe bestaan…
De schoonheid van stilte
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
480 Zonder enig geluid dat binnendringt
heeft zij zich met alle stilte omringd
daar juist in de maalstroom van dit bestaan
zoveel schoonheid in stilte schuil kan gaan…
tranen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
886 Tranen rollen over mijn gezicht
ik kan er niet meer tegen
doe mijn ogen dicht
was jij maar hier en niet bij haar
waren we maar samen, alleen met elkaar
dan zou ik zeggen hoeveel ik van je hou
en hoe gek ik ben op jou
achter mijn ogen prikkelt weer een traan
waarom mag deze liefde niet bestaan…
Omdat het moet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
556 Donker, lopen
door de stad
De leegte van het bestaan
Gelijk mijn portemonnee
Het volle van mijn hoofd
Gelijk de kroeg
Die ik verlaten moest
Dichten
Bij gebrek
Aan beter…
De tijd.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
840 Het is het lot
van ons bestaan.
En 'k zal dan ook
vrolijk verder gaan!…
Mooie beleving.
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
924 Kon dat mooie moment
altijd maar blijven bestaan.…
Of hoe dat heet
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.720 Gelukkig dat
Het licht bestaat
en dat het met
me doet en praat
en dat ik weet
dat ik er vandaan
kom, van het licht
of hoe dat heet.
------------------------------
uit: 'Holte van licht', 1975.…
heb je dat ook weleens?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
722 heb je dat ook wel eens
zo'n gevoel dat je blij bent met je bestaan
of het nu een mooie wolkenlucht is
of een hap van een banaan
geluk ligt soms in van die korte momenten
het zit 'm niet in een knip vol centen
niet eens in een heel gezond lijf
geluk zit in je ziel zonder kijf
op dit moment werd ik geraakt
door een plaatje dat ik ooit…
Kwam ik mezelf tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 bij het verkennen van
de grenzen in het leven
kwam ik mezelf tegen
er was geen groeten
in ontmoeten maar
wantrouwen en argwaan
een vreemde snoes
die pikte op het
veld vol hoenders
moest ik met hem
de strijd aangaan of
konden wij het samen aan
na kukelen en paaien
vonden wij een compromis waar
geen enkele haan ooit naar zal kraaien…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 Ik woonde in een speelgoedstolp van glas.
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemand vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes, als speldenprikken.
Toen…
In zand en steen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 ik heb geen
armen afgehakt
of benen afgekapt
van al wat leeft
ze nooit met dood bedreigd
of stil gezwegen
in negeren van
hun tijdelijk bestaan
ben met ze
omgegaan als vriend
in het verweven van
ons leven tot geschiedenis
de getuigenissen
zullen nooit verloren gaan
in zand en steen van aarde
zullen onze merktekens blijven staan…
Draagkracht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Bestaan zonder draagkracht
Verslagen door het leven -
Ongewild onderuit gegaan…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon conformeren
het leven als bestaan…
LEVEN BIJ VERGAAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 De oude beuk sterft:
fris geurend jong leven vult
zijn weke takken.
De dode karper
drijft voort; op zijn bovenzij
smullen vliegen _ droog.
De egel ligt stil;
zoekend loopt een doodgraver
tussen zijn stekels.
Op gevallen loof
bloeien bosjes levend groen:
jonge brandnetels.
Uit de eikenstomp
ontspruit nieuw en teer leven:
een berkenboompje…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…