Alle inzendingen over hiep en hoera

9575 resultaten.

Sorteren op:

Koffieliedje

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Arabia, Batavia, Gij wieg en woon, Gij hof en troon Der koffieboon, Gij broedt de gloed, Die goed ons doet; Gij voedt ons bloed Met vroede moed! Gegroet, gegroet Gij wieg en woon, Gij hof en troon Der koffieboon, Arabia, Batavia! Daar rommelt de trom Al over het vier, Daar schommelt zij om Met geurende zwier;…

REN JE ROT!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Wij ouderen kennen allemaal nog het programma " ren je rot" ooit gepresenteerd door Martin Brosius en een goed bekeken programma, wie had ooit kunnen bedenken dat wij ouderen van NU nog eens terug zouden denken aan die tijd ook nog eens de titel van het programma door de straten zouden horen loeien? Niemand toch? Nou ik kan je vertellen…
An Terlouw23 februari 2015Lees meer >

Dooie gemak

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje, struin ik langs het water kijkend naar de schepen, de vissers, de meeuwen, de golven. Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje. Langzaam huiswaarts kerend, mijmer ik, peins een beetje meer, zie mijn huis in de verte, HOME SWEET HOME Nog steeds op mijn dooie gemak en ditto akkertje…

FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Eens, tussen karekiet en kraai Streek er een felle Vlaamse gaai Op Sint Franciscus’ schouder neer En schonk hem fier zijn schoonste veer Franciscus blijkbaar erg vereerd Had daags voordien wat Vlaams geleerd En zei: ‘Ik dank u goede gaai! Ik vind uw veer bijzonder fraai!’ Daarop werd urenlang verteld Hoe het in Vlaanderen was gesteld…

Empédocle

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Empédocle was 'n ‘wijze’ en wilde zien waarbij het kwam, dat de Siciliaanse Etna lava spuwde en rook en vlam. - Hoe men mag, tot heden toe, de vorsers, die op elk gebied alles mordicus doorsnufflen ‘wijzen’ noemen, vat ik niet. - Nu tot daar. Hij klom dus daaglijks op de berg, en zwart en vuil, zat er uren lang te kijken naar…

Ergens tussen het begin en 't einde

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
In de lente van je leven weet je weinig tot niets van beleven, in de zomer van je leven, heb je doorgaans kinderen, die de tijd opslokken. In de herfst van je leven, wanneer die precies begint dat weet ik niet, krijg je te maken met liefde, ellende, smart en ook veel verdriet, want in de herfst van je leven verdwijnen de vrienden…

Zo zielig sprak zij

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Het kind kwam huilend aangelopen, tranen liepen over d'r wangen, het duurde even, voor ze vertellen kon waarom die waterval ineens tevoorschijn kwam. Lopend met een vlindernetje was ze heel begrijpelijk pogingen gaan doen er een te vangen, tot er een lieveheersbeestje in haar netje bleef hangen. Wat nu te doen goede raad was duur…

Niet vreemd

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
niet anders willen zijn niet raar, niet bijzonder niet leven bij het wonder niet meer alleen op een lege bank in het overvolle park niet een dwaling een eenzelvige gestalte frêle hangend in de mist niet verloren in een geschapen wereld die niemand kent niet de grijze droom tussen de blozende slaap maar weten wie je bent…

Het verlies doet pijn

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 995
Achter je kist aanlopend weet ik: je bent beter af de stoet volgt en toch voelt het als een straf, dat je me afgenomen bent. Doodstil lig je, stil is ook de stoet, alsof men voelt, dat praten niet kan en moet, nu. Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel met het allerhoogste lied en DAN weet ik: je bent er lijfelijk niet maar je…
Johanna20 augustus 2015Lees meer >

Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Sonnettenkrans I. Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen. O, lievling, ik heb u zo lief…zo lief.. Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief, Voel, hoe mijn lippen verlangend branden… O, ik wil alles zijn u ten gerief… Ik wil uw levensbanen bloem-omranden… O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde, Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief…

Oergrond

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Het lage land waar slib en zand tezamen komen met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop met wat gras verrijzen doet, verheft zich als een ereplaats waar vogels rusten mogen. De zee die gaarne neemt, knijpt soms een oogje toe door schitteringen op het eigen water en kent de rust waarin het pril ontstond, alsook de vraag, wat zal er blijven…

Moeder bij der wiege.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld, Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld, Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil, Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil. Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje. Bij zijne ontwaken zal met de geurende rozen Om…

waar de tijd stil lijkt te staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 894
daar waar zij stil lijkt te staan doet de tijd van het jaar ons even halteren wijlen wij terug naar voornemens en wensen die vervliegend vervagen in ons theater van tijd daar waar zij stil lijkt te staan spiegelt de tijd van weleer ons het weten tot begrijpen dat grenzen niet kunnen bestaan dat wij alleen kunnen sprankelen tot stallende…

Het klinkt zo mooi

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 808
Als reactie op een gedichtje van Egbert Jan: Ik ben KLAAR met vergeven Ook ben ik KLAAR met vergeten Ben net iets te hard getrapt. Men zegt: vergeven en vergeten Maar ik ben er KLAAR mee en daarom Blijft mijn hart en deur gesloten! Je HOEFT namelijk niet alles te nemen Je MAG niet over je laten lopen En als je gevoel zegt; STOP: Dan…
An Terlouw9 januari 2016Lees meer >

Mijmering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.199
't Wordt stil - en als een stille droom Komt de avond om mij heen, - En zachtjes ga ik dromend aan De weefstoel van 't verleên. En zachtjes tel 'k de dagen weer, Die door mijn vingers gleên - En dromend zie 'k het dampend dal Door de' avondschemering heen: - Daar is dezelfde heuvel waar De zon vroeger verdween - Daar zijn dezelfde…

Kindsoldaten

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.326
Kindsoldaten, Ze leven als ratten in een met schubben bedekte beerput. Ze hebben de liefde verloren zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid. Ze dragen dode ogen en geweren vanaf hun dertiende. Ze zijn een perpetuele plaag. Sparta en Azteken. Lodewijk en Napoleon. Pruisische blindheid. Nationaal Socialisme en Rode Khmers. Birma, Eritrea…

Op de kerkhove.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Speel, kinderen, huppel lustig ende blij Over der doden sode, U lachet dat jonge jaargetij, Mi sietet ter nauwer node. Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd, Huppel ende dans maar wakker, U groeit ende bloeit die lieve jeugd Tot op de godesakker. Sijt gi later eens moedegespeeld, Hebt gi genoeg der lusten, Dan komt een…

Van een deugzaam man.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hier lig ik in mijns moeders schoot Een vriend der vromen totter dood. Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom. Ik bidde (op zo goed weerom) Dat men mij daarmee niet en kwel. Het zwijgen past de doden wel. ----------------------------------- mijns moeders schoot - moeder aarde op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…

Speciaal bericht(tanka)

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
dit kleine gedicht naar jullie allen gericht komt uit een warm hart want jullie zijn elk apart een straaltje van het zonlicht…

Huil niet, Majorca

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Huil niet, Majorca, Want je vader zal komen en zal je slaan En zijn hand zal rood op je lichaam staan. Hoor je de honden, De honden, Majorca, Heel in de verte blaffen gaan? Hoor je de dronkenmanspraat in de wind? Je dronken vader komt er aan. De weg is te smal en het meer is diep: Hoorde je, hoe hij mijn naam daar riep? ‘Maria…

Café

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
Rinus deelt vlug de kaarten op en bromt met zijn verhitte kop een lang-versleten lied; de kaarten kleven met de randen aan doorgerookte vissershanden, in spanning, wie er biedt. En achter, als een mistig baken staat zwaar het licht op 't groene laken en ballen, die elkander raken of niet. Een uitgemergeld ambtenaar zit op een krukje bij…

ZONDAG

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Het sintelschuttingpad is grauw, Is ’t zon, is ’t regen? Ik weet: het bord van Nelle’s tee Ligt halverwege; Voor fietsers is slechts tegenwond, De zwarte stoet, die wegen vindt, Om kwart voor negen. De gloeipeer bungelt aan een touw, Is ’t vandaag, is ’t morgen? Het loon draait in de draaiboor mee: Ik ben geborgen ; En tussen het ratelend…
Pim Scheltema25 september 2022Lees meer >

Ouder

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Haar milder gezicht vergeet soms het nu, vertrouwder met het verleden Verloren ondeugd in zacht grijze ogen, stiltes eeuwig vermeden Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was, beminde vriendelijkheid De waas in haar weten is nog maar pas, herinneringen raken kwijt Sproetjes van tijd op sierlijke handen, ooit een passende ring Haar…
Nocturne29 maart 2016Lees meer >

Duizenden namen zijn er gewist

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.928
Ze zijn daar, de heertjes van het banket. Ze pakken alle mannen mee en voeren kogels aan het volk, verpakken dromen in vuilzakken en legen huizen. Vliegtuigen brullen niet meer en de kale stad biedt geen rust enkel het gesis van lijden. O mijn brandend vaderland. Een radeloze trektocht werd het zonder begin of einde. Angstige soldaten op…

Zeg het maar

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Zeg het maar, dat ik te dom ben om met je te praten, dat je me liever naar huis zou laten; thuis bij het aanrecht en thuis bij de wieg. Zeg het maar, dat ik niet lieg, je wist dat het komen zou, vroeger of later.…

DRAAIKOLKEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 934
Draaikolken van dit leven, zuig mij naar de dood. Zie hoe tere bloesem in een vrouwenschoot welken moet door woorden of een valse grijns. Sleep mij naar het einde, vraag mij geen accijns voor goedkoop genoegen. Lach niet om mijn leed, als gij ’t innigst leven zelf met voeten treedt is voor U een wonder…

IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.313
in doeken en een toefje bont duffeltjes aan met lappen en scheuren, schamel en schunnig, verschoten kleuren, op weg de handen in de broek, de hoofden neer, de schouders zoek en om de neuzen onuitsprekelijk, gedoken musjes bij mekaar, de kleumenskou aanstekelijk en lippenmonden droef en wekelijk klos klos huiverend langs de open dijken schokkende…
J.H. Leopold7 september 2016Lees meer >

De vagebond

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 985
De dagen zijn te lang, en krap mij toegemeten De dove rust des slaaps, van dalend licht tot licht Zo spoedig kan ik niet verdromen en vergeten. 'k Ontwaak, een zieke gloed op 't benig aangezicht. En elke dag, als nu, zet ik mijn doelloos zwerven, Mij zelve honende, opnieuw en immer voort. Mijn hart slaat jachtiger, hoe meer mijn krachten sterven…

Nee zeggen en dat volhouden?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 832
'k Ben een beste nee-zegster al zeg 'k het zelf maar volhouden da'k nee zeg, dat gaat dus niet vanzelf! Ik kan makkelijk nee zeggen kost me geen moeite, o nee maar NEE volhouden uileggen? lukt me niet voor twee. Stel 'n vraag, voor je bent uitgepraat zeg ik al volmondig NEE alleen het volhouden zo negatief lukt me niet, dus inderdaad:…
An Terlouw25 oktober 2016Lees meer >