6775 resultaten.
Wil je alsjeblieft
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
5.095 Wil je me alsjeblieft vasthouden
En mijn tranen voor me drogen
Want ik kan niet bevatten
Dat er zoveel is gelogen.
Wil je me alsjeblieft opvangen
En mijn angsten verdrijven
Want hoe ik me nu voel
Is met geen pen te beschrijven.…
Exterminare sluit elk discours
gedicht
2.1 met 69 stemmen
10.054 In het droge gras van Tam slapen
De vrouwen van Albi.
----------------------------------------------
uit: 'Materia prima', Gedichten 1963-1993.…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Opwinding
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.444 de glazenwasser is er weer
hij klimt omhoog
op weg naar een hogere sfeer
houdt hij het droog
zo hoog
het is een man
net als ik
windt me op
zo'n hijger op een trap
zweet breekt mij uit
zal hij mijn bovenraam
ook gaan doen
alsof ik er in stik
de spanning maakt mijn denken krap
kom, wees koen
vraag hem voor een bakkie
en geef…
Iets
gedicht
2.8 met 32 stemmen
14.723 Een zacht geruis bezingt mijn oor
mijn mond is droog mijn ogen blind
geen oorsprong die ik zoek of vinden
moet de duisternis is door en door.
Een klank is het die tot me komt
geen woord geen lettergreep
een toon die niets betekent.…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
Donkerrood gelakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 de hand
was licht en droog
vingers lang en slank
je nagels
donkerrood gelakt
in subtiele kracht
je opende
terwijl de ogen telden
met een ontspannen lach
in wit en zwart
toucheerde jij
de sterren van de hemel
vergaten mensen
dat jij het was
die aan de vleugel zat
stilte eindigde
jouw concert men voelde
hoe de wereld anders…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 Heel even komt de
hemel naar de aarde
warme zonnestralen
drogen onze tranen.…
Het blauwe decor
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 mag ik je baden
in het licht van de sterren
drogen met sluiers zon
kleden met kussen
van mijn warme mond
om dan te dansen
in het dauwnatte gras
draaien en keren
op muziek van de merels
eindigen met slow motion pas
want in het blauwe decor
van de hemel
strooit lente zijn bloesems
waait wind haar lieflijk applaus
voor jou mijn heerlijke…
verbum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 maagdelijk smaragdig
zo ontstaat menig
maar vaak teniet
bezoedelenden loeren
grijpen hun kans
het groen verlept
dan het droog en flets
uiteindelijk stof tot stof
stof dat geen leven herbergt
nooit bezwangerd door epiek
ik stop het in een foedraal
vergezeld met hoop en rede
wanneer de Dodo weer foerageert
kom ook ik weer tevoorschijn…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…
Kusss
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 lief mijn boos
mijn pijn en fijn
streel me met jouw zeer
jouw mij uit
met harde woorden
ik minnekoos ze
keer op keer
jaag op mij
als lopend wild
ik vlucht jou tegemoet
huil mijn tranen
ik zal ze drogen
lees ook
wat er hier niet staat
ik ben nog lang
ik ben nog lang
nog lang niet
uitgepraat
kus me
kus me…
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Opus dei*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Honger opnieuw
Parels van Afrika
droog door de grillen
nukken van natuur
Immer opnieuw
die Afrikaanse landen
zonder consequent
maar zeker doortastend bestuur
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen
met een zinloos bloedvergieten
geen zinvólle aanwas
Groei die ontbeert door droogte
wordt gemist als tijd
toen nog Gods water
over…
In hoogpolig zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
674 niet ik bepaal
de modekleuren
maar laat de
herfstgeuren dwalen
in mijn geest
rook de lente
in een pril begin
we zomerden en
onweer past daar
naadloos in
de vezels drogen
in het rijpen van de
oogst maar in hoogpolig
zijn gun ik de herfst
haar eigen keus
zo komen de tapijten
met franjes spinrag
op ons pad en iedere
streek een…
Woning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 hij heeft er
gewoond, gewerkt
tussen de bloemen
en de bomen
Hij liet het
niet alleen
bij dromen
over zon en licht
Hij schilderde
meer dan
een gedicht
tubes verf z'n woorden
Bij droog weer
in z'n tuin
bij zijn vijvers
.......te vinden
De vrouwen
die hij er
beminde
zonder verblikken, verblozen
Vandaar....…
Het valt 7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Ook ik ben de zee, en ik zwijg
Want ik ben de wind, en ik
Opteer want ik ben het land,
Droog, nat, oorlog, winter.
Honger en gebrek, twijfel
En blindheid, ik ben melaats,
Toch ontstaat het niet, en het
Staat mij niet tegen, ik ben,
En ik heb, en ik val, en het
Valt, en het omgeeft, en het
Spruit, en het staat op.…
Het laatste afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
988 Laat je tranen in ons drogen,
wonder nu het avondrood.
Er is geen afscheid,
zonder leven.
Geen liefde zonder,
echt bestaan.
Je hebt jezelf,
al vergeven,
ons in alles,
aangedaan.
-
Rust maar.
Rust maar zacht,
mijn lieverd,
mijn allergrootste schat.…
Kleurt de ballen vroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.632 jij kerststalt mij
in winterse herinnering
ik ezel warme adem over stro
jij hoedt in
nachtelijke weide de
schaapjes op het eigen droog
op het verschieten van
de ster kan je niet wachten
de koningen zijn nog te ver
zingt dennenboom
en kleurt de ballen vroom
voor bethlehemse nachten
ik sneeuw nog steeds
kou heeft mij al jaren…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...…
Droevige Pierrot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Als ledenpop voel ik mij
slap over waslijn hangen
een droevige Pierrot
die zijn tranen laat drogen
in koele herfstzon.
Een afgedankte clown
ver van geliefde verwijderd
een stem zonder klank
geen muziek om te spelen
adem zonder lach.…
d drie dragees
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Door daling der dagen
drijft doorgaans de donkere desem dwars door dunne
en droge derma
Dwaalspoor doorheen dikke donderslag darmen
druipend door duistere
depressie dagen
Doe dan driemaal daags
dertig dure dragees
deskundig en degelijk dooreengeschud
Danwel dertien druppelsgewijs
deponeer de doos daar in 't depot…
de regenboog is opgedroogd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
839 ik haal zonnestralen
uit elkaar en stapel
dan de kleuren
tot een regenboog
laat buien botsen
donder wolkt nog zwarter
dan de bliksem schicht
daaronder zit ik droog
ik leer de wetten
van het licht uit het
natuurlijk evenwicht totdat
de regenboog is opgedroogd
de rafels van de bui zijn
weggeschoren door de wind
in het blauwe van de…
opgeschuimd in zomerlicht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.988 het blote wit krijgt
van de zomer kleur
en zweet in zonnebrand
zijn penetrante geur
het losse zand dat
zomaar taartjes bakte
is nu te droog om
alle vormen te bevatten
de zee rolt woord voor
woord en in de branding
spelen zinnen die nog
niemand heeft gehoord
strofen die zijn
opgeschuimd in zomerlicht
blijken in de koelte van de…
toen de maan het morgenrood verscheen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.001 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was,
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood, lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 doe geen olie
op het vuur
maar schilder
laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
als een vlinder
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
2.328 je leven ging voorbij
we drogen onze tranen
wat achterbleef is enkel een cocon
terwijl de avond valt
het stiller om ons wordt
vlieg jij als vlinder verder naar de zon
wat overblijft voor mij
zijn de herinneringen
aan wat je hebt gedaan
aan zoveel lieve dingen
al vlinderde je weg
toch blijf je hier bij mij
want de liefde tussen ons…
vlieg
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
2.579 ik brand mij aan jouw woorden
vind het omhulsel van jouw pijn
hoor hoe jouw vleugels gaten
van passie, liefde en haat ver
weg door dikke luchten slaan
viel hard voor jou en vlieg lomp
botsend aan takken en droog blad
achter de doffe slaggeluiden aan
ik volg zo het Allerzielenspoor
jij wacht, mijn bidsprinkhaan…