3457 resultaten.
Pure vriendschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.646 Vriendschap zo mooi zo puur
zo rotsvast, gelijk een stenen muur
terugvallen, jawel op jou
domweg omdat het hoort,
vriendschap, zo mooi zo puur
als chocolade zo intens zoet
toch heb ik nou nog nooit
een witte- chocolade-vriend ontmoet!…
niets is zomaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 in het verstrijken
van de tijd
word je meer
steeds meer
van mij
binnen de muren
van het stenen huis
kijk ik achterom
tel ik terug in de tijd
zonder harnas
ontvlecht ik het
benauwde lijf val ik
op een andere plek
verdraag ik wat
verloren ging
niets is zomaar
een ongeluk…
uit het zonlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 zo lichtvoetig dat ik
hem niet hoorde toen
hij in een oogwenk
met jouw ziel verdween
ik hoor je praten
ik zie je schaduw op
de muur van de tuin
je leefde daarnet nog
een onpeilbare god trok
je ziel zwijgend naar
een lichtloze ruimte
je lichaam liet hij achter…
Sprookje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.307 Toen ik klein was
met jong mooi haar
bouwde ik ergens
een kaartenhuis
in een dal
onder de wind
de muren waren ruiten
het dak was van klaver
en voor de deur
stond hartenvrouw
maar nooit
in mijn sprookje
vond Sneeuwwitje
een prins
die bleef.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982…
verloren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 toen de zee de
boot zonder mast
voor even nog
zeilloos spartelen
liet toen de
zee zich bedacht
en jou achter
een muur van water
aan het zicht
onttrok toen de
zee de vermoorde
onschuld speelde
toen balde plots
een diepe rouw
in mij samen…
Vraag het gewoon
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
443 Ik wil geen boormachine
met tekort snoer
Geen boortjes alle maten
om ongebruikt te laten
Geen pluggen en haken
die snel zoek raken
Geen nerveuze bel achter glas
van een secuur waterpas
Ik wil graag een helpende buur
voor een gaatje in de muur!…
nog lang niet klaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 De hemel een grauwe grijze koepel
Stakerige bomen roerloos op een rij
Dode takken in moerassen vergaan
Als een muur de ijsmassa op de kust gestrand
Een berg verdriet verborgen
onder het oppervlak
Alles is tot stilstand gekomen
Het is nog lang niet klaar…
Macht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Nu is het over,
rug tegen de muur.
Alles ontnomen,
weg tikt ons laatste uur.
Een overheid die macht misbruikt,
het eigen volk knecht.
Democratie werd dictatuur,
dat is gewoonweg slecht.
Apartheid in ons kikkerland,
wie had dat ooit gedacht.
Dit is echt onbegrijpelijk,
er is niets wat dit verzacht.…
keerkring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
501 oog in oog met september
die het huis herpakt als binnenverblijf
met de rug naar de vale zon
die niet opkomt maar ondergaat
is het adem of mist die zich in
strekkende schaduw vangen laat
de muren zijn hun eigen beeltenis
wijzelf wentelen in vooravondlijk tijdverdrijf…
ik weet het niet
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
486 het bliksemt en het regent
tussen ons een zee van woorden
de taal kan de overvloed niet aan
de kalk valt van de muren
bulldozers egaliseren het puin
van de kolkende aarde
waar is plaats voor stilte
een dieper zwijgen
voor het rouwen van de
schrijvende stem
ik weet het niet…
De wachtkamer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
409 lange gangen
met rijen deuren
witte muren
hier en daar
een fleurig schilderij
achter elke deur
woont verdriet en pijn
soms komt blijdschap
even op bezoek
de laatste wachtkamer
voor een lange
of korte tijd…
Losse Spijker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
15 Zij zet de ruiker neer
in de andere kamer
bij het open raam
de verkoren rozen
De beeltenis van moederke
glijdt van de stenen muur
door een losse spijker
de verkoren rozen
In de stille nacht
liggen ze in het water
zonder haar hand
de verkoren rozen…
Een zijden draad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Wij zijn weer goed in hoge muren bouwen.
Ook kunnen we virtuele webben maken.
Mensen laten de mensheid hangen.
Aan een zwakke zijden draad.…
Nederland Schrokt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
611 Magnetron-maaltijden, kroketjes uit de muur
ongezond, ongezellig, dikmakend en erg duur!…
missen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.026 hij zoekt haar nog steeds
in patronen op de muur
in wolken en stenen
en als hij haar vindt
is het vaak van korte duur
zijn wanen en wenen
hij roept haar steeds weer
in momenten van verdriet
van wanhoop en wachten
en als hij haar hoort
klinkt het als ruisen van riet
natuur en gedachten…
Hoe Vrouwen Zijn
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
3.117 Ik sla de kamer
kort en klein
Scheur de bank
tot pulver
De tafel moet
een bijl verduren
Breek de tussen-
muren uit
Ook als deze
dragend zijn
Zij komt thuis
en ziet hoe leuk
de lamp kleurt
bij het aardewerk
alvorens ze
de troep opmerkt
Dat is Hoe
Vrouwen Zijn…
uit en thuis
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.314 mijn gsm
leidt nu een stil bestaan
zal als verdriet
eerst niet meer overgaan
ik berg mijn paspoort
ver van mijn gevoel
kijk naar de lucht
zo somber zonder doel
jouw aarde kleurt
de muren van mijn huis
hier komt mijn heimwee
elke avond thuis…
ijl
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
610 doorschijnend
zweeft ze kalm
haast uitdagend
in haar eentje voort
passeert tuinen
ontwijkt
als door een wonder
talloze bomen
onkwetsbaar
waant zich
de laatst overlevende
uit vrolijk kinderspel
de hoge muur
komt angstig dichtbij
uit "Achtertuinen"…
tasten naar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 vingertoppen voelen
zandkorrels aan steen,
hoe leven kleeft
voelen
ribbels aan een stof
die warmte geeft
vingertoppen
die langs muren
in het duister tasten
licht ontdekken
het maakt handomdraaiend
leven zichtbaar in een flits
dat even hecht…
h2o
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.213 Er zit een muur tussen ons
Of eigenlijk een scherm
Want ik zie je wel
Kom er gewoon niet doorheen..…
Dodencel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Hij miste de witte muren
met het zelf ontworpen
streepjesbehang in zijn
vertrouwde oude cel
Bezoek kreeg hij alleen
’s nachts in zijn dromen
de enige overlevenden
in zijn windstille huis
Necrotisch zat hij daar
in de koude dodencel
zijn vonnis had hij zelf
nu al bijna ingehaald…
Nu de doos leeg is
gedicht
2.5 met 53 stemmen
13.088 De muren schreeuwen:
bonbons for ever!
Maar de doos is leeg.
-------------------------
uit: 'Bodemzin', 1987.…
wachten op een wonder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.267 Ik praat schijnbaar tegen een muur.
van onbegrip...…
Tunnelvisie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
654 Ik laat me vallen
In vol ornaat
De muren versnellen
Mijn adem stokt
Een mislukte lach
Mijn tanden ontbloot
De druk in mijn brein
De pijn die bevrijdt
Het staat vast
Verplichtingen zijn weg
Mijn gedachte gegeven
Ben verlost
En niemand die het weet…
boekenlegger 2006
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.337 dichtgevouwen bladeren
verbergen geheimen
die schrijver en lezer
beroven van tijd
droom je een weg
door woord en verbeelding
verlies je in liefde
verdwaal in een strijd
leef tussen kaften
met uren als muren
totdat op het eind
de epiloog je bevrijdt…
Postvak in (183)
snelsonnet
4.0 met 14 stemmen
1.227 Alleen de muren blijven nogal kaal.
M'n kerstpost kreeg ik dit jaar digitaal.…
Nog zonder weten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
897 zag vingers tekenen
in symboliek
een witte muur
nog zonder weten
het krijt
ben je vergeten
de breuken
wel aanwezig
je dwarsstreept
duidelijk veel
de pijltjes wijzen
naar uiteindelijk
tussen accolades
staan je stellingen
maar in vergelijken
blijft de uitkomst grijs…
Wat als...
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 uit mijn ogen verdreven
de letters die altijd schuilden
achter de muren die je optrok
hoe meer ik verdwaalde
in de leegte uit de flarden tekst
waarvan we de waarheid niet begrepen
wat als alles verzonnen was
maar de verlangens en de woorden bleven
alsof ik ze nog steeds kon lezen
wanneer ik de kamer binnenliep……
Verloren
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.219 Verhard door de hardheid van de wereld
Ontzield en ijzig koud
Bedwelmd door een giftige atmosfeer
Verstikt door het gebrek aan emotionele zuurstof
Gevangen door een zelfgebouwde muur
Vertwijfeld over wat is en wat was
Verdwaald in een doolhof van gevoelens
Verbannen van het liefdes licht
Verloren, maar niet onbegrensd.…
Er is nog hoop!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
763 zelfs het licht vluchtte weg
uit de donkere kamers
van het huis zonder spiegels
waar het lachen verging
alleen de schaduw van
wat was, is blijven hangen
en echoot het verleden
tegen oude muren
maar aan de kim
klimt ongezien de Zon
het huisje tegemoet…