1267 resultaten.
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
Boekhandel Verwijs
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.049 boulimia perfect gedijen
en springen lettervreters uit de band
ik smul in dit driesterrenrestaurant
mijn favoriete plek in de contreien
de hemel is, etage na etage
aanwezig in het centrum van de stad
van huis, maar thuis gaan vergezichten open
je kunt er kijken , kijken ... en dan kopen
hier heeft de boekenwurm zijn habitat
Verwijs, het paradijs…
God's creatie, en de mens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
440 de wazige schets van een verwrongen wereld
en alles gelogen
De knop van de liefde
die pas bloeit wanneer harmonie groeit
en het onkruid, verstikt door ellende,
doodbloedt
in de ruïne van het leven
door het verleden getekend,
gezegend in de bron van al het leven
omringd door de bloei van liefde
in God's handen, gemaakt
tot een paradijs…
Hemelsleutel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.496 leiden en hoe heet het daar
wel moest geweest zijn
toen hij zijn Witte schreef
dan zwerf ik verder
naar het kerkhof waar hij in
goed gezelschap van zijn vrouw rust
met troostende hemelsleutel
aan zijn voeten
dat plantje krijgt daar iedereen
een mooie bondgenoot
gegeven voor de laatste reis
klinkt toch als een sleutel
voor het paradijs…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 beleefde ik de zomer
het zonnen op een ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs
het paradijs…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente die blijft
ik wil nog groeien
in mijn aards paradijs…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde in een status die niet mag
maar alles bracht ons onverwacht
het paradijs…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte dromerige mond
ze liep als een godin
toch ben ik afgeslagen
benen wilden mij niet dragen
haar paradijs…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 Ik heb me geëvenaard
naar jouw paradijs, mijn woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in alle tederheid
Soms doe ik mijn ogen dicht
en vlinder ik door het paradijs…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Bomen groeien tot hemelsblauw
in rijen aaneengesloten
opdat niemand vergeten zou
of uit het paradijs verstoten.…
Met veel magie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
526 zich verzamelen in devoot weten
galmt de echoput zijn afgodskreten
de vingerwijzing is niet meer
steeds sneller knalt de hand
zijn rechters oordeel op de wang
agressie kent
zijn hoogtijdagen weer
gepeupel gaat zoals vanouds tekeer
ooit zal een sterke man
met veel magie en warm elan
zijn bannelingen vragen hem te volgen
het paradijs…
normaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 denk je niet terug
aan de wind over het water
kijk je niet meer naar
foto's die nergens over gaan
maar vandaag zag ik de wind
ongewoon krachtig het water
beroeren onder een harde zon
en ik zag jou met je hoofddoek
en je zonnebril op de foto
in een paradijselijke tuin
je wou laten zien hoe je
er zo uitzag, en straks weer
in Afghanistan…
Magie van brandend ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 waar hemel
zijn gezichten lacht
in pure liefde en paradijs
word ik geraffineerd
verleid door hel met
zijn magie van brandend ijs
ben in het geniep
de poorten gepasseerd
veel zondigen is zo geleerd
geen carrousel van
stille tranen en verdriet
kettingen en cellen zijn er niet
ook hier is overleven troef
saters lachen enkel om
de…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Treur niet om mij, ik loop op wolken, tover
Met Peter en met Geert ons eigen paradijs.…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand wat traag
de lucht is goud vandaag
paradijselijk…
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw spel
tot leven omdat jij hen
hun paradijs…
Reikende handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 ik heb nooit geleerd
reikende handen
met elkaar te vergelijken
pas in het schudden
kon ik voor even
diep in de ogen kijken
vaak maakte me dat
niet veel wijzer omdat
ik de ziel nauwelijks zag
toen jij mij je hand gaf
voelde ik intuïtief
dat het voor eeuwig was
met het paradijs
in onze ogen zijn we
samen naar buiten gelopen…
mijn internet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
961 Maar als ik eenmaal heenga,
naar God Zijn Paradijs,
dan heb ik echt verbinding
en word ik eind`lijk wijs.
Psalm 111:10…
Geldig plaatsbewijs?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
428 Voor toegang tot het tijdelijke paradijs
is wat het heden ons steeds zal leren
overhandig een geldig plaatsbewijs
opmaat tussen de ziel en lichaam
onderzoek de klankkleur, geef het een naam
dan blijft het niet bij mooie woorden maar
geschreven door de volprezen pennen van het hart
stilte wordt niet veranderlijker dan het besproken weer
hoe…
Als je ogen donkeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 jij bent ondeugend
nog niet afgevlakt
maar heerlijk transparant
laat mij
vol liefde schaduwen
ook in je donkere kant
glinstert warm
in weerkaatsing
van het hemels licht
de jongste schepping
straalt op je al
paradijselijk gezicht
maar als je ogen
donkeren in het
aanschijn van de hel
rommelt donder
flits de bliksem snel
en…
In rechte liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 De engel sloot de ijzeren poort
Ik kon nog net naar binnen glippen
Mijn vrije geest, vormden mijn lippen
Geluidloos, maar hij keek verstoord
Eenmaal terug in ’t paradijs
Zat ik nog even na te hijgen
De slang begon mij dood te zwijgen
Hij was het waard geweest de prijs
Toch zou ik voortaan binnen blijven
Het was echt voor de laatste keer…
ooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 gezegd
over de stad
klinkt het gebed
dat maakt rustig
je slaat een kruisje
een vrouw
ligt in je armen
en we wachten
op de dageraad
die we al zien
terwij we zoenen
zo diep weten we
dat we nooit trouwen
maar alsjeblieft
blijf altijd bij mij
ik mis je, mis je
de regenvogels horen het
ooit zal het komen
ergens in het paradijs…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 Hij die zijn lied schiep en de rode rozen
kan er nog iets mooiers op de aarde zijn
die alle harten laat bloeien en blozen
en daarin klopt telkens zijn lokkend refrein
zijn lied is een hymne aan het paradijs
dat hij naar een blauwe hemel blijft sturen
aan een liefde die nooit dooft of vergrijst
maar eeuwig in haar schoonheid zal duren…
Hoop op vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
977 Hoe zal de aarde zijn als eens de vrede komt
Geen onderlinge strijd zal woeden
Ieder geluid van woede of jaloezie verstomt
Elk mens zal de nooddruftige voeden
Zal dan de aard gelijk zijn aan het paradijs
Vol van liefde geluk en schoonheid
Wordt dan ieder mens eindelijk eens wijs
En verspreidt Gods gena en goedheid
Ach zou ieder mens de vrede…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…