1697 resultaten.
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen
Traan je ogen niet aan mijn…
jij bent mooi
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
730 jouw aanblik
geeft mij een warm gevoel
prachtig rood
heerlijk zwoel
je willen aanraken
maar jij beschermt jouw lichaam
een steek in mijn huid
laat blijken dat je prikkelbaar bent
handen van je afgooien
is wat jou voedt
zo doortastend
dat mijn vinger gelijk bloedt
maar toch blijf ik van je houden
ondanks deze keerzijde
jij bent het…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Niets dan pijn is wat ik voel
Niets wat ik kan doven
Alle lichten zijn al uit
Ben het droevig masker gebleken
Van de zwarte gal zijn bruid
Huilend strijk ik glad de deken
Dom te hopen op de dag
Klein om niets te willen voelen
Nu ik zie wat ik toen zag
Steek ik niets meer onder stoelen
Ik ben de vleesgeworden wanhoop
Ik ben het lege…
Klinken vriendelijk
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
921 wij barsten niet
in glazenland maar
klinken vriendelijk
gedragen op de
vingers van één hand
ze stelen ons
ja volgens etiquette
maar langevingeren
te snel en graag naar
bitterballen en kroketten
dan is het glas
verleden tijd en
vraagt de maag om
liefde die wordt bijgetankt
en dan nog beter glijdt
maar in het afdruiprek
steken…
Zonne Stra
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Steevast sta ik
seconden te tellen
als taal struikelt
over z'n zin
bungelt huichelt
verder knikt
Telkens vallen
falende stralen
middels spraak
als hinderlijke steken
in de stilte;
de ketsende klanken
kloppen steeds weer
aan het oude zeer
van zwak glas
en jonge ogen
Maar het ligt ook aan mij,
leg de dolk naast me neer,
ik kijk…
hoog Vlaanderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
795 hier kunt ge nog gaan langs
de tarwevelden, luisteren naar
ratelende populieren, dromen
met een luit op uw rug, klaprozen
blazen en de blaadjes drogen
op een hoedje van stro steken
luisteren naar de koekoek die
uit een stiekem hoekske naar
de dorpen roept waar in volle
staminees het volk zich laaft
aan de geuze - lambik, kasseien
blinken…
wars van uitpuilend vet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.151 steek je vinger in zijn zij
je knalt meteen tegen de grond
dat zijn huid het nog houdt
het gutst het drupt het zweet
alles ingeteerd en opgeslagen
vet in zevenendertig lagen
de stank een-en-al ranzigheid
vijf minuten onder de zon
rooie puntjes van de kaantjes
of toch een berg reuzel
in zakken die voor je uitbollen
jij blij dat-ie net…
Opgebrand
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.571 Je huisdeursleutel zou steken
in jouw slot?
En op m'n tenen
binnenkomen en fluisteren:
slaap zacht, slaap zacht?
Nee, want in mij
was 't licht echt kapot
En elk gesprek
dat zou verzanden
De laatste maal
ging jij tot op 't bot.…
los van mij
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.477 En steken in mijn gevoel.
Een brand die niemand dooft.
En de warmte nu zo koel.
Alhoewel ik je nu laat gaan.
Staat mijn hart nog in vuur en vlam.
Het effect gaat niet bij me vandaan.
Als het effect van een gebroken dam.…
Stormen
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.330 Langzaam ging de storm liggen
die door mijn leven raasde
En wat iedereen verbaasde
gebeurde...
...we werden een paar
met alleen oog voor elkaar
Soms durfde er nog een storm op te steken
Maar bij de oude vergeleken
was het eerder een windvlaag
Waarmee ik je liever plaag
Dan dat ik je echt zou verliezen
als ik zou mogen kiezen...…
Pijn
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.964 Mijn tranen willen niet komen, blijven steken in mijn keel,
Die brok doet me pijn, mijn lichaam in z’n geheel.
Heb mezelf voor de gek gehouden, jij droeg je steentje bij,
En nu is het echt over en ben ik alleen met mij.…
Onweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.682 Onze hartstocht kreeg last van onweer
en daarom moet ik nu helaas gaan
lieverd, we lezen elkaar niet meer
en we voelen elkaar niet meer aan
Ik kan niet langer bij jou blijven
als mijn gevoel mij in de steek laat
ik wil niet op labiele hoop drijven
daar zijn wij beiden niet bij gebaat
Met pijn in mijn hart verlaat ik jouw land
het vuur…
u goddert al mijn krachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
807 strijd
u goddert al mijn
krachten de torso
zo gewild schouderspier
en bovenbeen zijn aan
wilde dieren echt verspild
maar ik wil schrijven
om uw gunst
geef mij uw minnaar
ik verander zo zijn kunst
jengelbengel is altijd een kluns
ik eindig nu praktijken
die tot vele hoogtepunten
zouden reiken eindelijk
ga ik voor eigen stek…
Rozenkrans
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.855 Zonder je licht
blijf ik duister
bid ik de dood
voorbij aan mij
voel ik me geknot
in uitbundig lijden
steken de doornen
sterk in mijn vlees.
In je weerschijn
veer ik echter op
keer ik terug
in volle bloei
vlechten onze lijven
een rozenkrans
slaan we het kruis
dat ons bestuift.…
Broddelleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
811 Zacht stop ik vertrouwen in
toegedekt door een winterdeken
gekleurd en wel onder de warme wol
verstrengeld, opgewonden
maar tegelijkertijd geknot
wachten twee breinaalden geduldig
tot de eerste steek valt
en het ophalen kan beginnen
ik sla mijn sjaal nogmaals rond
mijn ranke hals om elke kou
buiten te sluiten en vraag
me af wanneer…
Full house
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
858 Je lacht mijn handen naar je toe
als grijs grijnzend wordt omarmt
door zacht blauw en lijntjes
jaren ringen van verdriet even
huiverend achterom laten kijken
zwart, wit, zwart, wit, zwart,wit
en toch steek ik over zonder op
te kijken noch om te zien naar
eens als kinderogen mij vragend
aankijken en banden binden
wil je met mij yahtzeeen…
KWETSBAAR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.719 Ik zou mijn kop
boven de grond willen steken
me koesteren
in het volle licht
zonder angst voor de sneeuw
of de koude
Maar ik ben geen sneeuwklokje
Ik zou mij hoog
in de lucht willen verheffen
groots zichtbaar
draaien en buitelen
zonder angst voor de wind
of de zwaartekracht
Maar ik ben geen Jonathan
Ik zou mij vrij
aan de wereld…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 Steek de Dubro over en verzoen
me met het land. Ga naar Coïmbra,
word glimworm tussen oude boeken.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 in het arme licht, het gloeiende licht
ligt mijn polder te verdrinken, ze zucht
onder de gratie van gekregen bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in…
Willem
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
744 Wat is dat voor een stichting
Een strand vol arme tanden
Het gat daar in je handen
Dat is toch geen gezicht
Wat moet jij in Mozambique
Een land vol slaven plagen
Of op je schouders dragen
Op kosten van de republiek
Steek je handen uit de mouwen
Deel je bijstand met de armen
Help ze mee met stenen sjouwen
Huizen, scholen te verwarmen…
de slak en de mier
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.019 een slak liep door het hoge gras
genietend van hoe mals het was
een troep mieren kwam langs zij
en passeerde in een lange rij
wat een snelheid en een haast
reageerde de slak verbaasd
wij zijn op weg naar een nieuwe stek
zoekend op de juiste plek
onder een biels of onder een steen
daar willen wij nu heen
ik hoef niet heen en ook niet terug…
Hoger bewustzijn door kennis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
995 Als we begrijpen wie en wat we zijn
weten hoe we in elkaar steken
dat levende en niet levende materie
slechts nivo’s zijn van organisatie
te verklaren vanuit atoom en evolutie
stijgen we uit boven het stoffelijke -
creëert toenemend inzicht een hoger
bewustzijn in een hogere dimensie
waar we, gezeten op het bankje op
het plein,…
Kleurrijk overreden
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 dankzij kleurrijk overreden kon het protest de boom in
zo ontdeden zij zich één voor één gestaag van hun jas
ieder jaar weer had het veel voeten in de aarde voordat
alle neuzen dezelfde kant op keken
het naakte welzijn is hun wel bekend toch schitteren
ze liever vol ornaat, niet om elkaar de loef af te steken
maar om in volheid te stralen…
Ik vertrouw op U Heer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Ik vertrouw op U Heer
Mensen kunnen mij in de steek laten
Maar U houdt mij altijd in de gaten
U verlaat mij nooit en nimmermeer.…
Mijn vierde kleinkind
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.825 Mijn hart kan de pijn haast niet verdragen
En loopt over van de waarom-vragen
Ik weet er is er maar één die deze koppigheid kan doorbreken
En die blijft al jaren zijn kop in het zand steken
Daarom zal ik je nooit mogen leren kennen
Nooit zal ik je als oma mogen verwennen
Niet knuffelen, niet samen spelen
Geen geheimpjes samen mogen delen…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
Een open hart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
896 Dit hart werd zwak, week
't brak en bezweek
kwetsbaar als het was
voelde het iedere steek.
Verlangend naar al wat onmogelijk bleek.
Omringd door onbegrip hierom heen.
Voelde het steeds meer verlaten en alleen.
Van jou heeft dit hart eens gehouden
als nooit tevoren...
werkelijk...
als van geen een.…
Tegen de richting van de wijzers in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
592 balorig
had de mens geen oren naar
het verstrijken van de tijd
Door rap te timen
kon hij zich bewegen tegen
de richting van de wijzers in
Met plus en plus
dacht hij de strijd te winnen
maar raakte verder in de min
Als om de aardas tolden en holden
zijn gedachten met hem mee
op een been hinkend
Tot overmaat van ramp
bleef hij steken…