4464 resultaten.
Stap voor stap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.228 Langzaam loop ik, stap voor stap
naar het einde van de weg
Tot ik een glimp kan zien van de horizon
Die uitnodigend naar me lacht
Me roept, me wenkt
En ik loop verder, stap voor stap
Daar, waar de stilte me omhelst
als een deken van fluweel
Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt
en me een zee van zonnestralen schenkt
Daar zal ik heengaan…
Ierland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
774 Gevoelens van vrijheid
vallen met bakken
uit de lucht.…
Mede
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
941 ja, ik ken de schijn
en de verlokking
van de honingdauw
maar ook
de schuilplaatsen
na het verfijnen
van smaak
en wat zou ik díe
graag willen wijzen
zodat ik je weer
terug kan vinden
als de ergste dorst
spontaan is gelest…
wat is fijner..
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.134 Wat zegt één kusje meer
Dan een bloem
Wat is een zoen
Mooier dan stralend zomer weer.
Hoe is jouw hand
Fijner dan chocola
Wat doen we vandaag niet
Wat morgen ook kan.
Momenten van stilte
Minstens zo fijn
Als jouw stem
Bij jou zijn
Even leuk
Als lopen langs het strand.
En de wereld
Blijkt weer groter te zijn
Dan ik dacht.…
Mijn vraag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.017 Ik zou graag willen weten
om nooit meer te vergeten
Hoe het komt dat ik hier nu zit
vol angst over het bezit
van keuzes die ik nog mag maken
waarmee ik mensen zal raken
Is vrijheid wel een zegen
Moet ik hier nou wel naar streven?…
zonder begin zonder einde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
666 laten wij samen
gezellig nutteloos
zonder begin-zonder einde
niet verder kijken
dan onze neus lang is
laten we leven
van vandaag tot morgen
met een vooruitzicht
van hooguit een meter
laten we lopen
door de stromende regen
water sijpelend
door gespreide vingers
laten we tot aan de horizon
van dag tot dag samen genieten
wat daarachter…
Nergens klinkt
gedicht
3.4 met 18 stemmen
7.862 Nergens klinkt
een schot blaft een hond
beweegt een haas tussen de slapen
krommende ochtenden een rug
recht het hele huis weer
moeizaam steunend in de beugels
en ze verplaatst haar nieuwe bank
blankt ongeschoren benen
vol zonlicht;
Alle kinderen zijn op
de hond trekt met zijn poten
jankt en gromt.
------------------------------…
Wonen in de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Kon je maar wonen in de zee
Gekoesterd door het water
Je deinde met de golven mee
Geen begin, geen eind, geen later
En je verstond de taal van de schelpen
Die zachtjes fluisterden: “Ga met me mee”
Zij zouden je op weg helpen
Je de weg wijzen door de zee…
Waarom niet ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.083 Veertien
in een dozijn;
waarom zou
dat niet kunnen?
Rode en blauwe
vis
maar dan
alleen maar dunne?
Of kanker
in je lijf;
het zal je maar gebeuren..
het moet toch
moog'lijk zijn
die pijn
heel zacht te kleuren?
De adem
van de wind
verstrooit snel
mijn gedachten,
maar ik blijf ze
koesteren hoor,
totdat ze mij toelachen.…
Vrij zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Een vogel slaat zijn vleugels uit
Laat zich dragen
op de handen van de wind
Het enige van waarde
is dat hij zijn vrijheid vindt
De stilte kunnen horen
Zacht dansen met het leven
Heelt verdriet en pijn
Laat vergeten en vergeven
Niets meer willen
Alleen maar zijn
Zoals de vogel op de wind
Waarom moet een mens
vaak eerst hard vallen…
Krommen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
803 in de tinten van een cyclische palet
rood oranje geel en groen
blauw indigo violet
draaien weken dagen door
bestemmen golvend mijn octaven
hogerop en dan weer neer
ik verkeer bevreemd in fase
met een voorbepaalde
kronkellijn
zal ik ooit nog slagen
daarin vrijuit
mezelf te zijn…
Droomvrijheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
728 Intimiteit bracht de droom
tot droomvermenigvuldiging
dalend in het droomland
en vele node woorden
vond ik, naast mijn domheid
ik wilde weer weg
in het hotel van verdriet
kon ik de maan naar je toetrekken
tijdens een windstille nacht die ademde
over oceanen vol onbeheerste vrijheid
omdat er een werkelijkheid verscheen.…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Droomverwildering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
590 Vreemde gedachten over reizen
en in een droom bewogen
langzaam komend
in de vrijkoorts
van droomverwildering
innerlijke mens intimiteit
schoonheid van jezelf zijn
in die innerlijke reis.…
Windekind
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
592 Hoe zal ik je noemen
fluistert de wind
Sterre ik ben Sterre
klinkt het warm
blozende wangen
stralende blik
dansende voeten
handen vol verlangen
in het ontmoeten
dag Sterre fluistert de wind
haar glimlach
als antwoord
is als de kus
van elke nieuwe morgen
waarmee ze
de dag begint in
vrijheid met liefde
in hoopvol vertrouwen
dag…
Ontspanning
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
719 verdomde behoedzaamheid
laat mij je confronteren
de waangedachten weren
waarin jij gedijt
ik wil je vatten
isoleren
maak voorgoed de sleutels kwijt
pas dan kan ik mijn leven leiden
en nog meer
bevrijd
zijn zoals ik van nature ben
met echte zelfverzekerdheid…
Droomland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
584 Ik strijk de dagen glad
Laat wolken drijven
Mijn dromen stijgen
In zon en regen
Naar de regenboog
Stormt het buiten
Raast de wind
Mijn dromen naar de zee
Breken golven in mijn hart
Dansend in het licht…
heerlijk
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
560 het lijkt me heerlijk
bovenlangs te zweven
gedragen door de wind
met m'n blik gericht op oneindig
deinend en wiegend
als een onbezorgd vleugelkind…
levensles
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
782 ook al onderging u
een zware levensbeletting
leg uw en onze kinderen
niet aan diezelfde ketting…
vrij
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.454 Mijn handen in de lucht
Mijn gedachten om me heen
Mijn hart verlangend naar het onbekende
Wat begon met de eerste droom
Begon te glimmen als de zon,
Want mijn vrije gevoel was een feit
Lange zware dagen
Veranderden in zwevende nachten,
Want mijn moment was gekomen
En tijden gingen voorbij
Zwevend voelde ik mij vrij
En mijn vrijheid…
Vriendschap.
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
5.114 Ben je verdrietig?
Kom dan bij mij,
dan leen ik je mijn schouder,
huilen is vrij.
Ben je boos?
Kom dan bij mij,
dan praten we er over,
uiten is vrij.
Ben je weer blij?
Kom dan bij mij
dan vieren we dat samen,
vieren is vrij.
Ben je soms eenzaam?
Kom dan bij mij
en speel dan samen,
een spelletje met mij.
Ben je gelukkig?
Blijf…
kerstkado
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
915 Ergens staat een kerstboom zonder brandend licht
engelenhaar of kaarsen of een mooi gezicht.
Hij staat eenzaam op een plek waar niemand durft te komen
daar is het land verscheurd, weg zijn toekomstdromen!
Ergens staat een kerstboom er liggen pakjes in papier
alleen..het is geen speelgoed en zijn geen winkels hier.
Dit is voor mij, dit is…
Vlees noch vis
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
574 noem me geen paganist
zei ze in een fluister
ik zie wat gij de schepper noemt
in het vrouwelijke omkranst
ik zie de zee als in het golven
van het wonderlijke wezen
omwolkt door al wat leeft
onder de stroming van water en lucht
liefde lijkt me het antwoord
in des mensen's hartenklop
vrijheid in vleugelslag
wiegend op wolken…
Vrij zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.374 Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een vlinder,
vliegend door de lucht,
met heel wat zorgen minder.
Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een leeuw,
jagend over de Afrikaanse savanne,
pas slapen als ik geeuw.
Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een krokodil,
zwemmend in de Amazone,
zonder dat ik tijd verspil.
Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een…
overveen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.041 Ik zie graven in de duinen
onttrokken aan het zicht
maar die roepen, eens per jaar
mij tot een plicht om de klok te
luiden die daar is geplaatst en
laat weten dat hier afschuw heeft
geraasd.
Want die graven vertellen over
mensen met de vijand op de
hielen die uiteindelijk door
een geweerschot vielen...
onschuldig, in 't verzet, dat…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De klok klinkt door de duinen
de vlam die eeuwig brandt
voetstappen op de paden
een bloem in een hand...
De vlag wappert in de duinen
als teken van die strijd
gefluister, dan de stilte
even terug in de tijd...
De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
Vergulde wijsheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
570 verguld, draaiend op de
wieken van de wind en wereld
zoals wij hem altijd hebben
gekend, om zelf nimmer aan het
firmament te verrijzen, scharniert
een stilte van victorie luid over
daken,loyaliteit in de windroos
van geduld, staat hij fier aan top,
weigert klachten uit de krop
te slaken, arrogantie straalt uit
z'n virtuele vrijheid…
Zwerver zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
608 Zijn wij niet altijd maar opzoek naar onze vrijheid?…
Toen, het dal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Toen het dal
Ik verloor mijn weg
en hervond hem
tussen de wateren
en bossen
tussen de velen paden
strek ik me uit
en kijk omlaag
over het dal
Het uitzicht
ligt smetteloos voor me
onwetend wat er verder
voor me ligt
ben ik nu
zoals ik geloof
dat ik nou eenmaal ben
Toen het dal
De muren
waarin ik vastgeketend zat
liggen ergens…
Vormvast (Triolet)
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
760 Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Terwijl het vrije vers me beter ligt
Kan ik de plooien straks nog gladwrijven
Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Om mijn kostbare tijd te verdrijven
Of ben ik het aan mezelf verplicht
Waarom zou ik vormvaste rijmpjes schrijven
Terwijl het vrije vers me beter ligt…