Alle inzendingen over liefde

Als water en zee zijn wij onlosmakelijk verbonden. Als water en vuur zijn wij in staat elkaar te verwonden. Als weer en wind zijn wij afhankelijk van elkaar. Als zuurstof in de Iucht zijn wij altijd voor elkaar beschikbaar. Als Iucht en warmte zijn wij supplementair aan elkaar. Als jij en ik staan wij altijd voor elkaar klaar.…

Nog even en dan is alle leed geleden, is alles geluk. Geen centje pijn meer, geen duizelende schuifel, alles koek en ei. Geen oorlog, geen ramp, alleen heldere hemel, en jij natuurlijk. Een brede glimlach naar goeden en naar kwaden maakt alles weer goed.…

jij bloeide naast me in het gras het gele hart omkranst met witte blaadjes een wilde bloem vlak naast het pad waar toeval jou ontkiemend wortels gaf ik streelde je pas later heeft je zachte geur me naar je naam verwezen voor mij ben jij uniek gebleven nog kom ik graag jouw bloem is nu een weelderige haag…

je fluistert en toch rimpelen je woorden de meren van gevoel geen duik in het diepe met opspattende emoties maar kabbelende golfjes weerstand van binnenuit met lichte tegenwind hernemen spiegels hun egale glans je woorden drijven zonder lading nu langzaam naar de overkant…

Het zijn de zondagen zonder Die het meest bijdragen Aan het besef van zonde Dat de kus er nog slechts is Als drieletterwoord En een gevoel dat alfabetisch opvolgt Met slechts 1 letter verschil…

Tallozen gingen ons voor naar het paradijs, ik wacht nog even. Ik mijmer nog wat over de weg en het doel van leven en dood. Over de liefde voor jou en ieder ander en de ellende. Hoe ik het lijden en de dood kan ontlopen en zin kan geven. Hoe aftakeling en ondergang der wereld geluksdeur opent. Hoe ik mij verhef…

Oh zuiderdiep, met je rijen bomen langs het uitgegraven veenkanaal de waterkant uitnodigend dromend over vergane tijden, in ’n oud verhaal liggend achterover, warme hand in hand kriebelgras in m’n ongewassen groezelnek ‘t lage zonlicht schuinschijnsel over ’t land acrobatisch gierend de zwaluwtjes als gek… jouw blauwe vijvers kijken door me…

wij kozen glas omdat transparantie licht en openheid gaf jij de kleur en grote lijnen ik details om te verfijnen brak en schuurde plakte de motieven uit het werkelijk bestaan samen hebben wij het ingegoten de verrassing kwam na drogen we hadden niet het echte leven beet ons mozaïek bleek slechts een spiegelbeeld…

zag twijfels groeien in je ogen hoorde haperingen in je stem je handen die me altijd zochten vielen stil alsof zij niet meer mochten je stond nog naast me maar je neeg niet meer naar meegaan met samen voelden we de afstand groeien wisten dat het breken onherstelbaar was toch heb ik je hand gepakt een laatste kus maar zonder…

Als je dan toch weg van mij wilt gaan Zou mijn dichtwerk dan stil blijven staan Wat moest ik doen dan Toen Jij in mijn leven kwam Het voelde warm en ook heel aangenaam Eerst dacht ik dat mijn onschuld weg was Nu weet ik dat geluk mijn hart genas want toen vond jij mij met jou voel ik me vrij en dat voelt warm en ook heel aangenaam ik…

Stille woorden tot jou spreken zachtjes fluisteren wijl je gaapt Sterren die langzaam verbleken en je louter kussen tot je slaapt Jou erg lieve strelingen maken, liefdevol spreken van jou, schat Vannacht zal ik over jou waken nu ik in jou het schoonst omvat Teder fluisterend tot jou praten terwijl ik je door de haren streel Jou aldus mijn…

De glazen rammelden in de kast, de lamp ging heen en weer dit is geen beving meer 't Is mijn donderende liefde voor jou Elke dag keer op keer…

overal onderweg laat ik woorden na als een uitgedund gedicht als een blik in jou richting en hier en daar zweeft er een zin - tussenin de schoongelikte alinea’s zacht uitgedrukt tussen alles wat zwart is overal onderweg wring ik me in letters drop ik souvenirs als kleine tableaus op zoek naar juist dat woord dat vertelt – waarom…

mijn ogen kregen altijd het ongewone in’t vizier waar anderen hun spellen speelden met gedachteloos plezier zocht ik naar iets markants om het extravagante te beleven veelvuldig viel mijn blik op de verboden vruchten het ontdekken daarvan zette mijn wereld op de kop dreef onrust verder op pas na het diep doorvorsen van geheimen…

die namiddag liepen we hand in hand over de boulevard langs het meer hees fluisterde je van liefde van immer samen fragiel elk woord stil je adem kabbelde water en ik zweeg met laag de zon nog lager rilde je in mijn armen terug bij Fritz jij een Kafee Lutz ik een whisky en extra viltjes voor mijn woorden maart was koud…

een heel leven achter mij vandaag was ik met jou en het was great maar het klopte niet natuurlijk jij en ik kijk naar mij en zwaai de tijd stuk…

Kom allen tot mij, ik zal je echt verkwikken door je te horen. Ik geef je vrijheid helemaal jezelf te zijn en dus gelukkig.…

heb met wolken en wind water gezaaid de zee bloeide golven zong in lange dagen en zon de warme droom van een zomer heb met herfst de vruchten gelakt nog gaaf aan de boom verscholen in blad ga rusten in kou onder dekens van sneeuw na het winterse slapen zal ik als lente ontwaken…

Jij bent zo lief Voor mij Liefde Geliefd Daarom ben ik Graag bij jou Zo dicht Voor jou Dichter Gedicht…

Ik ben een bank, Vertellen kan ik veel En met mijn vriend de maan Weten we samen wel het grootste deel Van wát er in mensenharten om kan gaan... Overdag is het stil; Een oud heertje of een vrouw, Zij zoeken warmte op mijn rug. Is de zon dan weg, dan gaan ze gauw Naar…

ik speel mee in het spel van volwassen mensen maar niet frank en vrij er is altijd wel een hij of zij die stoort die als drempel of obstakel in het ludieke patroon niet spoort in omzichtig vermijden probeer ik toch zonder schade verder te rijden maar het spel is voorbij op het laatste station wuift alleen eenzaamheid nog naar…

jij zei: 'tijd' ik telde stenen één voor één zij vormden mijn eigen weg jij zei: 'ik zie je weer en weer, altijd en altijd' ik zocht houvast en schreeuwde naar de horizon dat haar stem zo veel dieper en mooier klonk dat haar geest zo veel meer zag dan haar ogen en die van mij jij zei: 'stop met tellen, stop, zie mij, ik ben…

heb de ijzers in het vuur dat blauwwit loeit een aambeeld om het gloeiend rood in vonken te gaan pletten ze te schroeien aan je hoeven die het vuur uit keien zullen ketsen ooit gaan ze stuk en worden veelgevraagde wapens van geluk…

(Domina mea*) De schedel van de zon Daalt af van de lijn Van de kim. De einder Is onderweg naar jou Jij die denkt aan de vorm De inhoud van niets Dat nog op een'gerlei Wijze er iets toe doet Wat dit betreft beheerst De leegte ons iets Dat zij bedroefd om mij Haar mooi' lach doet klinken Daar versteende tranen Als kogels hun weg…

Nu vannacht de maan vol liefde zit kan ik je schoonheid niet weerstaan Je zalige lijf, je benen en je haarsnit wel overal komen mijn handen aan Nu die maan door ’t dakraam licht landt hij op je prachtig blanke huid En ziet ’t tedere dat ik daar verricht in het schemer door ’t dakraamruit Nu die maan op je lichaam straalt raak ik nòg heviger…

Kon ik je maar even vast houden Het lijkt zo gewoon Mijn armen om jou heen gevouwen Het voelt als een droom Als jouw lippen de mijne raken als een kussen van fluweel onze harten in vuur en vlam geraken als ik zachtjes door jouw haren streel Gewoon even staren naar de sterren Jouw hand verankerd in die van mij Gewoon genieten zonder te…

Je waait door mijn leven als wind door de wilgen. Soms dan storm je. Takken dreigen dan door te knakken. Je beweegt me als wind door de wilgen. Zonder jou zweef ik stil in de atmosfeer als de takken van wilgen zonder wind. Dan zweef ik net zo lang tot het waaien weer begint.…

ik wilde spelen zoals vroeger met emmertje schepje en zand was op het strand het rook en voelde weer net zo als toen maar mijn hand was te groot of de emmer te klein het zand wilde niet bakken de vormpjes te fijn ging later naar zee maar de golven waren verdwenen wilde springen hollen en zingen maar niemand deed mee pas…

warmbloedig zou de liefde zijn het hart groot, de mond klein in vele geschriften te lezen notaties van verrukkelijke muziek een lofzang of lyriek op haar, die vlees en bloed coupleert in de fijnzinnige verbeelding van een erotische triptiek warmbloedig zou de liefde zijn vrij en nimmer gereserveerd…

Ik streel jou waar mijn handen voelen heel jouw fantastische lichaam, zacht Je beide wangen voelen lekker koel en ik voel dat ik naar jouw liefde smacht Ik streel je teder en met gesloten ogen op elk streepje van je fantastische lijf Vele uren zijn inmiddels omgevlogen sedert ik op deze wolk van liefde drijf Ik streel je verrukkelijk mooie…