5661 resultaten.
In extase
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
925 langs de hemel
zag ik tienduizenden in een glans
hun zilver strooiend in een plezierige dans
Dikwijls
wanneer ik in de zetel lig
met lege of volle gedachten
staar ik nog steeds naar die dans
en wordt mijn hart gevuld
met dat ene moment
van eenzaam geluk
wiegend op het lied
van die heerlijke kadans…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart,
En ’t oog komt verkwikken,
Vriendinne der aard!
Doe lichtstralen wieglen,
o Zilvren Planeet!
Doe ’t stroomvocht weerspieglen
De glans van uw kleed.
Blink vrolijk: want de ogen
Van haar, die ik min,
Begroeten bewogen
U, Nachtkoningin!…
Ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 In Amsterdam durft men hard op te treden
Dat oor van Piet, die blinkend gouden ring
Is bij de intocht een herinnering
Aan ons schandalig slavernij verleden
Zo wordt een kinderfeest voor je het weet
Tot op de laatste pofbroek uitgekleed.…
[ Jij huilt in je slaap ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 Jij huilt in je slaap,
dat is een kant van jezelf --
die je nog niet kent.…
Schemerliefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.104 Ik zie steeds hetzelfde droombeeld
donker en nooit compleet
twee lichamen, verstrengeld
fluwelen adem streelt je warme huid
een matte glans verraadt
het beetje licht
dat van duister schemering maakt…
Levenslied
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.734 Ik laat deze laatste woorden
vallen in je handen
Houd ze voor me vast
mijn adem, vluchtig
als ze door het duister ijlt
Nu lijkt de nacht te zingen
in dit eindeloze gebed, geeft
de hemel glans, een glimlach
stilte klinkt nog ver na…
Filosofenmijmer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Door hier te blijven zitten
Miezerig voor het raam
Mis ik zo veel van het leven
Een gil, een lach, een traan
Door hier maar wat te staren
Ogen zonder glans
Kan ik niet verder zweven
In sferen en in dans
Door hier maar wat te suffen
In denken zonder doen
Kan ik toch nooit iets geven
En krijg ik nooit een zoen…
Blozend
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
594 Een glimlach
een warme glans
van geluk
kleurt lippen rood
laat wangen blozen
geeft ogen sterren
liefde sluiert bloesems
in de bomen
als de nieuwe lente wakkert
na zoveel koude
nachten…
weg van de wereld
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
522 pas wanneer
de zee
enkel de glans
van de maan
lijkt te dragen
en jij in je slapen
rustig gaat ademhalen
heb ik
de loopplank ingehaald
touwen losgemaakt
om in het verstilde
mijn hunkerend hopen
als dromen in je oor
te fluisteren…
momentum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
799 terwijl het kind
de woorden spuugt
die ik steeds lijk te wegen
en de jeugd in mij
de glans verliest
door levensdoffe vegen
recht ik mijn rug
en adem in
verwarm mij aan haar ogen
pak ik haar hand
en vlucht haar na
ver weg van mededogen…
Morgengroet
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
813 wat down in de vroege morgen
maakte jouw glimlach
me weer lichtvoetig
in een vluchtig elkaar passeren
jij naar je werk
ik aan de wandel
jouw morgengroet
klonk als een belofte
ineens fluisterde er een zonnige glans
aan mijn horizon…
zomerlicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
512 licht, zo licht
dat zomerlicht
een onbekommerd zweven
alsof het morgen
net zo licht zal zijn
de zomerzon de glans bewaart
terwijl de zwaarte
achter elke schaduw loert
licht, zo licht
dat zomerlicht
voorlopig vooralsnog…
Maanverlichte nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 Het veld bedekt
met zilveren deken
in nachtelijke glans
over nevel
slechts hier en daar
contouren van een boom
de wereld gevat
in vale licht
der volle maan
boven dit decor
zie ik nog geweien
van een roedel herten staan.…
Eenzijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 We vergeten niet
hoe licht we wegen
hoe de sterren lonken
naar de glans van onzichtbaarheid.
We raden niet
naar ons evenwicht
de lichtvoetige dans
van onze oorsprong.
We staan op
en ergens raakt onze passie
verstrengeld.…
Weliswaar, maar...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Hun leven heeft zijn glans verloren.
Men verliest elkander uit het oog.
En is nog bij elkaar als zon en regen,
maar dan zonder regenboog.…
SNP victory
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
659 In Schotland viert men sinds 8 mei groot feest:
de nationalen wonnen daar met glans.
De oppositie had totaal geen kans
met Mhairi Black als pittig partybeest.
De SNP herneemt nu vast de strijd
om verdergaande soevereiniteit.…
Yonicare
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
719 Heeft u uw vagina al laten stomen
Dat schijnt opwekkend en gezond te zijn
Wees maar niet bang, die dampen doen geen pijn
U kunt er veel ellende mee voorkomen
Hormonen komen snel weer in balans
En bovendien krijgt alles weer wat glans…
hartslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 de trage hartslag
op een zachte winterdag
broos en doorschijnend
de zwijgende tijd
niet bevreesd voor het verval
het gevecht voorbij
uit de pijnbossen
het blaffen van de sneeuwuil
op een winterdag
als gesponnen glas
de glans van het witte land
de trage hartslag…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
SNEEUWVAL
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.898 Al
Dalen de vlokken,
Dalen de luchtige vlokken en lokken
Mijn ziel met geruisloze vreugde in stille, onhoorbare val.
Dicht
Sneeuwt aan de hemel,
Sneeuwt aan de loodgrauwe hemel gewemel
Van volle, van koelblijde blankheid in feestelijk, zachtgedempt licht.…
Wankel evenwicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
464 ik ben in wankel
evenwicht beland
pak iedere hand om
niet ten onder te gaan
er was al jarenlang
geen land meer te bezeilen
ben aan lager wal geraakt
maatschappelijk afgehaakt
ik dacht licht te zien
in het alternatieve circuit
het wrakhout wilde
maar niet blijven drijven
de vluchtige beloftes
het luchtig handjeklap
boden niets om…
Journal intime (school 11)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.125 Luchtig knip ik.
Ik verdubbel papiertjes.
Ik schrijf woorden en namen.
Ik gum ze weer uit.
Hij zit drie meter achter me.
Kijkt hij?
Schaar, gum, potlood, plakband.
Zijn ogen zijn licht blauw.
Ik doe ze in mijn etui.
De rits gaat dicht.…
Droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Groen met loofliederen beladen bomen
oogverblindende oases
woestijn vol ongemak
rolprent van wat ik waakzaam droomde
luchtig mijn grauwsluiers
riool van blinde hemelwolken
stilte vergalmd
restanten aan dak van de wereld gehangen
zo flitst het lyriek loofgeluid
de bruiloftzang voorbij
het was de tijd van slaap
die mijn waarachtigheid beroerde…
Schone schijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
906 Doe maar leuk
Doe maar stoer
Laat een ieder in de waan
Laat geloven
Maak aannemelijk
Dat jou niets is aangedaan
Hou het luchtig
Met een glimlach
Camoufleer al je verdriet
Denk je echt
Dat wordt geloofd
Dat jou niets raakt
Je ermee weg kan
Dat is toch raar
Dat klopt toch niet
Doe maar leuk
Doe maar stoer
Speel maar door
Al was het slechts…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 oude vogel en een blauwe bloem
ze noemt een zucht in geel, omrand met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend jubelen
aaneengeschakeld luchtig…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Begraven worden ergens, nu vooruit
ik weet wel waar het fluitekruid met luchtig kant
het voorjaar vult. Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?…
1,5m aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 We staan dicht bij elkaar
zonder elkaar aan te raken
dat doen we ondergronds
in het luchtige wormenbed
ver van de kwetterende eksters
op onze armen, de pijlen
van de piepende parkieten
met het nieuws van de dag
en de schreeuwende meeuwen
We doen het in het donker
likken aan elkaars sappen
en verstrengelen ons
Mieren dulden we niet…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…