2059 resultaten.
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 er hangt een familie
om mijn nek
de ene verdrietig
de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe…
Jenny
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Besef dat ik daardoor vaak moe en verdrietig ben
en dat de meeste levensvreugd in mij al is geblust.
Grote dief, pak nu op mijn oude dag andermaal uw pen
en schrijf dat Jenny mij toen voor het eerst heeft gekust.…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
boerenprotest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 de boeren staat het water aan de lippen
en ze verliezen nu toch hun geduld
want uit Den Haag werd weer iets stoms gebruld:
'halveer je varkens, koeien en je kippen'
de getergde boer komt in 't geweer
ze knorden eerst maar roepen nu toch boe
en worden het gekakel uit Den Haag zo moe;
is er iets mis dan zijn zij het elke keer!…
Van pin naar pleaser
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 Zij was een kleine kattenkop
Sloeg Dicky Pallie in elkaar
Daar zij de baas was - klip en klaar
Zij was de regelneef non- stop
Had je een snottebel, dan snel
Je neus gaan snuiten bij je moe
Dan mocht je meedoen met een spel
De regels maakte zij en hoe
Zij was de leider van de flat
Onder de rook van de chemie
Haar sterke wil was altijd…
Bruto Nationaal Geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
240 is een land zonder slaven
van multinationals, het scheelt veel
Minder geldverkeer, vliegverkeer
wegverkeer en dataverkeer
Voor vreemden is er hier weinig
werk, we zorgen voor onszelf
Doe jij dat ook maar
Ergens waar je kans maakt
Bij ons moet je niet zijn
We hebben genoeg
aan elkaar, zonder buitenland
status en vakanties
waar je moe…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 Vereeuwigd achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd…
De spiegel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.023 men in dromenland
Haar nadagen verguldt
Gezichten vol gezapigheid
Vol kinderlijk verwerpen
Te vol van de gezelligheid
Om nog iets aan te scherpen
Ik zie ze waar ik kijken moet
Mijn adem in de weg gerot
En in de spiegel die mij groet
Verdoem ook ik mijn lot
Te leven zonder waarnaartoe
Te graven in de zonde
Gezichten vol van veel te moe…
mijn leven voor het jouwe
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
3.324 Ik voel mijn liefde branden
en streel je lief gezicht
jouw reis begon zo-even
ik ben al ver op weg
“ik zal altijd om je geven”
is wat ik hardop zeg
mijn leven voor het jouwe
is wat ik hier nu bied
maar niemand zal het nemen
en dat begrijp ik niet
jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna toe
ik voel mijn ogen branden
ben zo ontzettend moe…
Neem mij mee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.438 Neem me mee
Aan je hand
Vluchten we samen
Neem me mee
Ik wil niet achterblijven
Kom neem me mee
Alsjeblieft vlucht
Samen met mij
Neem me mee
Ga niet alleen
Naar het onbekende
Toe, neem me mee
Vluchten we samen
Waar alles nog zoet en puur is
Neem me mee
Ik zal je dragen
Als je moe wordt
Of pijn hebt
Maar alsjeblieft
Neem mij…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
De oude Zij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.017 Achter gesloten ogen
Staart ze in het verleden
Tijd maakte haar moe
En bracht haar hier.
De oude zij,
Ze wil niet meer.…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Herinneringsdag
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.536 Nu staat mijn tuin gerijpt,
De vrucht hangt vol en vredig;
Moe keer 'k naar 't huis der rust-
Ach wat al plaatsen ledig!
En huivrend zit ik neer
Terwijl mij de ogen branden...
Doch zorgzaam opgewacht,
Stil grijp ik trouwe handen.
Met onweerhouden traan
Stil zegen 'k hen die bleven;
En alles, alles keert
Wat wegviel uit mijn leven.…
Hoofd vol zorgen
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.114 Ik ben zo moe
mijn oogleden zo zwaar
Ik wil zo graag slapen
En ach, kon ik het maar!…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.533 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.…
Tweeën hart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
939 Mijn hart bloedt
Verscheurd door verdriet
In mezelf, woede woedt
Tot recht geschiedt
Ik moet schuld bekennen
Dat ik jouw last niet verlichten kan
Verdriet temmen…
Een gebroken man
Niets helpt, niets baadt
Woorden betekenen niet
Alles schaadt
Bedwongen door verdriet
Ik doe wat ik doe
Maar help niet
Triest en moe
Overstelpt door verdriet…
Het mag, rust maar.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Kom , rust maar je behoeft geen hoofddoek
ga nu je moe bent maar liggen om te sterven.
De dagen zullen verlicht rauw en raadselachtig blijven
zoals jij geëmancipeerde vrouw.
Leven was ook al een raadselachtige binnenkomer
die je visionair van vele zaken maakte als een dromer.…
Loslaten
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.976 Ze vroeg me haar te helpen
smekend keek ze mij aan
haar wanhopige blik kon ik niet verdragen
en ik heb haar laten gaan
Ze is ziek, zo ziek
en moe van al dat vechten
ze heeft zo moeten knokken
loslaten is een van haar rechten
Zij keek me aan met grote ogen
Ogen vol verdriet
Ik heb haar wel los gelaten
maar mij loslaten kan zij niet…
mijn broertje
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
4.695 met je mooie blauwe ogen
kijk je me aan
een glimlach op je gezicht
moe, maar voldaan
je hebt nog geen besef
geen benul van de wereld om je heen
jij bent nog zo onschuldig
met een eigen wereldje eromheen
slapen, spelen, eten
is alles wat je nodig hebt
en mensen die om je geven
nu en heel je leven
jij bent mijn kleine broertje
23 jaar…
Doenja henja
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.205 zwervend door een arendsveld
zwemmend in de Orinoco
voel ’k me mateloos gesteld
vrij van hard en loos geweld
rennend door een eksterbos
dollend met een bende apen
vlei ‘k me moe neer op het mos
en laat goed en have los
veilig in dit dierendom
is ’t mij allemaal kifkif :
ver van ’t mensenrijk zo krom
doe ik wel en zie niet om…
Hypothyrioidie
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.481 heeft aangericht
De vermoeidheid, de lusteloosheid, de pijn
worden niet begrepen in een wereld
waar alles te zien moet zijn
Ik lach, doe ´vrolijk´ maar
niet altijd even oprecht
Het sloopt me van binnen, het is
een lang en eenzaam gevecht
Ik ben niet meer wie ik ooit was,
maar de medicijnen komen goed van pas
Ben niet meer moe…
kerststal
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.215 zijn moeder wordt zijn huilen moe
en dekt hem met wat lappen toe
slechts daar vindt hij erbarmen
in moeders warme armen
Een sterrenregen onverwacht
is alles wat de kerst hen bracht
wat zullen zij zich wensen?
te leven hier als mensen.…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
strjitten/straten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
699 de strjitten binne leech
yn e stêd fan besjutting
de dei wurch yn
ûneinich begjin
de maatslach ûnwis
raffele,skuort
gefoelfol
yn griishollig ferline
oersetting/vertaling
de straten zijn leeg
in de stad van zinnen
de dag moe in
oneindig beginnen
de maatslag onzeker
gerafeld,gescheurd
fijnbesnaard
in grijshoofdig verleden…
Herder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
820 In gedachten loop ik verder
kijk naar grazende schapen
mijn ogen zoek de herder
die zit verder op te slapen
maar als ik hem passeer
lacht hij mij vriendelijk toe
het verbaast mij altijd weer:
een Herder wordt nooit moe.…
Turkse Bruiloft
gedicht
2.3 met 202 stemmen
51.301 een zachte fluit, een dreigende trom
zijn plotseling in de maartse straat
waar bomen nog kaal zijn en
mensen moe van wijn en winter
daar komt de bruid
ze stapt in een bakbeest
haar familie staat er biddend bij en
heel haar Barentszstraat
stroomt vol van heimwee
naar een warm land van herkomst
stroomt vol van hoop dat een vertrouwde
vreemde…
toekomstwijze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
555 toekomstwijze
in tijd geleende
kennis die uit
het onrijpe groeit
op zoek naar juister
en dieper dan de zon
die zo oud klimt
dat ze iedere dag
haar treden telt
en ze steeds vergeet
ook in de winter
spant het hoofd
zich in boeken
van het ijsbloemenraam
door het donkere
heen en weer
de lamp volgend
tot het hoofd moe is
en zich gewonnen…
Regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Wolken jagen, wolken drijven
naar de lage einder toe,
dreigend schuiven ze voorbij,
schijnbaar van het torsen moe.
Dra kunnen zij het niet meer dragen,
lossen ze de regenvloed,
zware druppels storten neder,
zwaar, loodzwaar als mijn gemoed.
Iets onheilspellends lijkt op handen.…
Verloren welzijn
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 ik heb me moe
gedwaald
om liefde te doen verstaan
in jou en mij
doch weet niet waar, verloren wij de muze
dichter tot elkaar
dat ik volgen zou, ik volgde dan
terwijl jij sprak
op akkoorden van de weg
dat zich dichtte in samenheid
toch; drijf je weg op leeg papier
als ik aan je denk
gedachten dwalen naar een verloren welzijn
niet weten…