1390 resultaten.
NIEMANDSLAND
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Wilde paarden die er draven.
Ik droom in het lange gras
van hoe eens de wereld was.
Ergens, wáár wilt u nu weten
- maar dat ben ik glad vergeten -
ligt het laatste niemandsland.…
SCHAAK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.291 kaarslicht speelde op het bord
op kristal dat blonk
de vlam verzonk in rode port
zijn ogen verdiepten die vonk
trouwe pionnen
bewaakten haar dame
de zijne kwamen
zagen en wonnen
zoet was haar wraak:
schaak
hij sprong naar voren
schaakte haar dame, voor op zijn paard
voerde haar mee in een duizelende vaart
aan haar toren ontkwam…
Decemberoffensief
gedicht
2.5 met 28 stemmen
11.637 Krakend verscheurt een paard het ijs,
galop gestold. Alles zit klem en nooit
komt het meer goed. Zie het vuur
verwaaien zonder warmte op de torentrans.
Rug tegen kale muur, van voor
de vijand, voeten op bevroren
grond, de wind een zweep.
--------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 achter me reikt de verte
tot aan het gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water…
Verzengende zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 (Gevaar)
Verborgen gevaar
't Paard van Troje
Onstuimig verwoestend
Metershoge golven
Zeebeving met
Wonden. Gewonnen
Maar ... wezenlijk op
In de verborgen
Moderne kunst
Schuilt seksualiteit
Tussen gil en kleuren
Davert, steunt en
Kreunt.…
De toon van twijfel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
567 speelde
muziek met hart en ziel
toch bleef de toon van twijfel
aan de strijkstok hangen
iets dat je niet beviel
waar anderen volgden
in partituur en tijd
kon jij de gevoelens
van je uniciteit
niet helemaal kwijt
jij componeerde
een lied waarbij
je hart het ritme aan gaf
en emoties de snaren
subtiel deden trillen
vibraties paarden…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar een paard in galop, maar
op zijn zij in het gras. Geef mij
maar een vraag en geen antwoord.
---------------------------------------------------
uit: 'Een lege plek om te blijven', 1977.…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 vingertoppen leiden
een eigen leven
in een dans
zonder hoofd
groene heuvels
tekenen zich af
achter gesloten ogen
op een onbekende wijs
een plotse reis
dient zich aan
het grote genieten
van de steppe
mannen en vrouwen
in vertrouwde
felle kleuren
trekken langzaam voorbij
te midden van nomaden
was ik nooit
ik pak een boek
lees over paarden…
Exodus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
13.105 Er was een droom van duizend mooie jongens
Op witte paarden rijdend door de nacht
Met wapperende zachtfluwelen kleren
Ze hadden heel het leven in hun macht
De aarde draaide door hun galopperen
En waar zij reden, werd het nooit meer licht.…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 natuurlijk
wil ik geen wereld
met kaboutergespuis
of de smidse
en kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 met paard en wagen
doet hij zijn ronde
het is de laatste keer
de vuilnisman heeft
een vrachtwagen gekocht
een stukje zandweg
wordt verhard
achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten…
Andrew en Elisabeth, een onlosmakelijke band
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Z’n moeder blijft z’n moeder
Ze liepen allemaal weg met hem
Ze sturen hem nu weg, exit
Ze waren veel te veel geworden
Ze de jonge meisjes, de mooie vrouwen en de zeer foute Epstein
Zij en hij rijden paard in Schotland in het zwart gekleed
Zij is Elisabeth en hij haar playboy-party-zoon Andrew
Zij is de Koningin van Great Britain ook na de Brexit…
Aemilius Aquarel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan
In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen
Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen
Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch…
Toveren
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
823 Met toverstok in de hand
Vlieg ik over stad en land
Op mijn trouwe bezemsteel
Maak ik plant en bomen heel
Vogels vliegen met me mee
Wijzen mij op haas en ree
Met een klein of grote wond
Kruid geneest het dier terstond
Paarden met een hinkebeen
Heel ik met een edelsteen
Mensen zullen mij nooit zien
Of met volle maan misschien…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 In de zomer
wandelen we bij zonsondergang,
langs koeien en paarden,
stil grazend wolken
uit de blauwe hemel.
Elke dag lopen we samen
rond het Roege Bos.
Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.…
Een unieke dame
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Jouw haren zijn net zo prachtig als die van het mooiste paard ter wereld.
Jouw lichaam is net zo prachtig als het mooiste paleis dat op de wereld bestaat.
Jouw hart is gemaakt van het puurste goud van op de hele planeet.
En dat alles maakt jou de mooiste prinses op aarde.
Amen!…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Toeters en troffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
194 Het bruist van alle kermispret
de hele markt is volgezet
Alles blinkt en klinkt en swingt
We lopen in de lichtjeszee
betoverd met de dieren mee
de koetsen van de witte zwanen
de snelle paarden, hun wilde manen
en de olifant, die elegant
een poot optilt en nauwgezet
de rondes telt op zijn trompet
De vrolijkheid van jingles gaat
met bel…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
370 Ik zie het voor me
dit vochtig ritueel
in de ochtend
hoe een haastige
vrouwenhand
het zadeldek
inderhaast gereed
maakt voor de jacht
naar haar witte ridder
op zijn stalen ros
met engelgeduld
wachtend op haar komst
*
Mijn ogen werden vochtig
bij het lezen van het
druipnatte druivenvers
in eldoradische sferen
werden haar…
Maxat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
346 Wij nono's op het wereldwijde web
Wij onbezoldigde bevlogen profs
Wij trucendozensociobabbelaars
Wij scheppen uit het niets bedachte woorden
die leiden om de tuin naar buitenboorden
waar ik meer dichter ben dan
wat ik heb
Geïnspireerd door lappen aan de laars
die afwijkt van de standaarddeviatie
van doorsnee nono's op het world wide…
TEXTILLIAS
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.056 Ze dachten spoedig stinkend rijk te wezen
door met de importquota te gaan klooien,
helaas, dat bleek alras het Paard van Troje
(hoe dát zat, kunt u bij Homerus lezen).…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Gespoord slapen de paarden en de hanen.…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Aantrekkingskracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.314 Vallend in jouw dampkring
kan het lot maar een kant op
als menig weerloze eenling
hetzelfde niets in mijn kop
Vliegend op vurige vleugels
smelt allerlaatste weerstand
'n briesend paard zonder teugels
zo dacht ik zonder verstand
Trappelend in jouw moeras
dat borrelend trekt en beeft
blijkt gedachte eendagsvlieg
die zich martelend overgeeft…
MADE IN MIND
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
607 Met lichamen van Ming
En harten van China
Paarden we ons aan scherven
We probeerden elkaar en onszelf
Te lijmen
Er ontstond een vreemd mozaïek
Een rozig herderinnetje
Op een blauw VOC schip
Een Rus in Worcester
Een feniks op een bok
Napoleon tussen fuchsia’s
En een tafelbelvlinder
Op een ruiterklok
Aan een Hongaars asbakje kleefde…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
schraal bier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.406 bronnen van je pijn
het vocht verschalkt
je weemoedige flanken
genadeloos
in je schroom zoeken
besmette zenuwcellen
wortel en goedkoop plezier
klarinet speelt de aftocht
ongeschreven brieven talloos
splijten maag en nieren
je droomt: je bekent een halfgod
ontfutselt hem argeloos
zijn tere geheimen
maar wanneer de ochtend breekt
is paard…
de schimmen uit mijn wereld
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.478 ik heb ze in de hand
de schimmen uit mijn wereld
ze twijfelen aan m'n verstand
ze vreten aan mijn logica
ondermijnen het beslissen
ik ken ze nu en jaag ze na
ze streken neer als
vlinders na gevlogen vlucht
en paarden in de laatste zucht
hun wormen voedden mijn bestaan
ik liet ze in ontwikkeling gaan
tot dat hun vleugels zicht verhieven…
IJSKONIJN
netgedicht
2.1 met 109 stemmen
21.401 verjaardag’
over kluiten aarde waadden we
het zwarte water tegemoet
als tere insecten onze klauwen
om het blote zwerk geslagen
geboeid zongen we luider
dan het kikkergeboefte
in het vingergewas
je brandde een lusachtig teken
in het vuile sop we stegen op en
streken neer langs versgesneden lis
je droeg je verjaardag op
aan de paarden…