inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Aemilius Aquarel

Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan

In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen

Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen

Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch
Laag voor laag doordringt, etherisch

In prismakleuren breekt dan fel
Het licht, Aemilius Aquarel

... op een gedicht van E.W. geïnspireerd;
zijn naam heb ik hier verlatiniseerd ...

Schrijver: Maxim
Inzender: Maxim, 2 apr. 2021


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3,3 met 3 stemmen 72

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Maxim
Datum:
3 apr. 2021
Nee hoor Aemilius, zonder luim en gekheid. Ook als ik geen dichter zou zijn zie ik ze als eenheid:
Lady Sunshine and Mister Moon!
Hoe zou de een zonder de ander kunnen bestaan voor ons, door zwaartekracht aan aard gebonden waterwezens als we zijn?
Naam:
Emiel Warswater
Datum:
3 apr. 2021
Tof om lezen Maxim. Ik voel me vereerd. Gebaseerd op 'het moment verzilveren'? Die onderzon doet me twijfelen of het niet op luimige lente gebaseerd is.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)