1296 resultaten.
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 ik raakte je
een rots waarin de tijd
gebroken was
je gezicht weerbarstig
in het licht dat steen al
eeuwenlang gekoesterd had
je lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in de Vogezen
walmende wierookstaafjes in Taipeh
sky-diving van de Mont Ventoux
winderig wit en er was sneeuw
de zon scheen en droeg een krans
een geur van vergetelheid, muf en rot…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 voeren het beginsels
met de kleine lepel van hun stem
in hun rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer pijnloos pikken
maar eenzaam als aalscholvers
als de rotte…
November
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 November,
donkere maand voor kerstmis
ik haal een grijze haar uit het dalen
van jouw wenkbrauw
je bent ieder jaar mooier
in ouder worden
en ik drink rode wijn
rond jouw buikjurk
neemt de bruine herfst
langzaam kalend afscheid
naar overzichtelijke winter
witte schouderkleden
naast mezelf, ben jij een rots
vaak verregend, maar…
Schuilplaats
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
728 Wij danken U voor Uw trouwe zorg
En voor Uw liefde ons gegeven
Want U bent onze rots en borg
Met U mogen we veilig leven.…
genezen
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.274 Je hebt me genezen van de liefde
ik wil het nu echt nooit meer
En ga me niet meer binden
want afscheid doet zo,n zeer
Je hebt m genezen van de liefde
mijn hart is compleet kapot
Vlinders zijn massaal gestorven
voel me iedere dag in en in rot
Je hebt me genezen van de liefde
het is gedaan met mijn vertrouwen
Tranen stromen als een waterval…
- 'Pourriture Noble' -
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
624 paarse landelijke schapen
wisten het wieden net niet te halen,
dankzij het speciaal afwezige microklimaat
omdat de wijngids de bevallige concurrentie,
de aanwezige schimmel moet laten begaan,
persen zij er bij ochtendmist stroperig
klimatologisch de erg zoete dure sap uit
oogsten hoogste kwaliteitsnormen,
uit de magere plukronden van de rotte…
Kerst en vrede
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.320 Wat later kwam dat rotte ding ons gezin verstoren
Huiszoekingen, ambulances en natuurlijk politieverhoren.
Echte rust moest ik in mezelf zoeken en dat was hard
Vaak onder de dekens met bloedend hart!
Toch blijven wij beiden ' vechters ' en men krijgt ons niet klein.
Vrede en vreugde voor allen, dat blijft mijn wensje fijn!…
de weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 het geheim is een klein
geheim in rijm
een reisje langs de Donau
Rijn
de taal is schoenpoets
waar liggen de roots
zonder herhalingstekens in kots
verdwenen was onze trots
ek is
rooikat
hola
hagel…
De moed der wijsheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.814 Daar komt al een beeld en het beeld zegt
dat ik je belichten moet,
al spring ik daarbij in zoiets algemeens
als water misschien wel op een rots,
geen ironie, rechtdoorzee, niet dat dociele,
en geen zwembandjes, we willen: echte golven!…
Zoek en gij zal vinden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
518 Zoekt en gij zult vinden
Ik zoek me rot maar kan niks vinden
Ik voel me net een blinde
Hoe kan ik iets vinden?
Als ik niet weet wat ik zoek
Waar moet ik zoeken?
In de straat of om de hoek?
Op een feest of in de kroeg?
Of op Internet of Facebook?…
De taal van kleuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 ik heb immense velden
met bloemen gezien
die fier hun kleuren dragen
zacht wiegen als zij in
opening mijn aandacht vragen
hun ranke stelen lichtjes draaien
maar de zon schijnt
feller op de kale rots waar
stenen regenbogen kaatsen
in kristallen werd
de tijd gevangen die daar
onder grote druk is blijven hangen
zij vertellen van…
Jantje Beton
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Jantje Beton,
Rot op van de straat.
Geen plaats voor het
Kind dat graag binnen
Voor buiten verlaat.
Jantje Beton,
Scheur rap van de
Straten en pleinen.
Het spel van het kind
Is niet langer meer
Een van jouw domeinen.
Jantje Beton,
Jouw buurt is niet meer
Veilig voor spelende
Kinderen.…
Voor eeuwig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
965 Dump me, zei de minnaar
Want ik heb je niets te geven
Dump me, om het even waar
Kom, gooi me uit je leven
Laat me stikken, laat me rotten
Laat me hoe ook gaan
Want ik kan geen deel uitmaken
Van jouw aards bestaan
Ongeschikt verklaar ik mij
Voor een nieuw liefdesleven
'k Heb mijn kruit verschoten
Al mijn kusjes weggegeven
Er zijn er geen…
Jij recht nog ongebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 een stralende lach
nog volop warmte
en ruimte geven
jij recht nog
ongebroken ondanks
alle spoken in je geest
de slanke leest
geeft jou een zweem
van jeugdige vitaliteit
die niet altijd
correspondeert met
jouw persoonlijke realiteit
tegenslagen in bestaan
hebben jou nooit geknakt
fier ben jij verder gegaan
jij bent mijn rots…
Attenooielijne
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 Wat een rot weer
wat een naar weer
wat een gaar weer
wat een klaar weer
onbestendig vochtig
koel en zwoel weer
sof en idioot weer
regen tegen noodweer
wanneer schijnt de zon
nou weer een keer
ja het wordt al het heter
morgen nog snikheter
maar straks gaat de zon
weer korter schijnen
gaat het weer eens vriezen
iedereen…
Ik ben met u
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Laten we maar op Hem vertrouwen
Jezus, Hij zal altijd met ons willen zijn
In vreugde, maar ook in verdriet en pijn
Onze Rots, op hem mogen we bouwen.
Nog zegt Jezus: “Ik ben met u alle dagen
Vrees niet, ik blijf altijd met u begaan
Kom dan maar gerust achter mij aan
Als het moeilijk wordt, zal ik u dragen.”
(uit Matth. 28 vers 20)…
Een formidabel man.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
759 Een formidabel man is overleden
en zachtjes naar de eeuwigheid gegaan,
een baken en een rots in het bestaan;
hoe moedig heeft hij elke strijd gestreden.
Zijn levenslust was nimmer te verslaan,
en ook al heeft zijn lichaam sterk geleden,
toch heeft hij menig boeiend oord betreden
en is vol kracht zijn eigen weg gegaan.…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
VRIJHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 wat is vrijheid
als je niet mag kiezen
waar te wonen
wat is vrijheid
als je geen uiting kunt
kunt geven aan je dromen
wat is vrijheid
als je niet alles wat je
wil kunt zeggen
en als niemand je dat kan
of durft uit te leggen
wat is vrijheid
als men jouw taal geloof of kleur
niet zo graag ziet
en genadeloos zegt
rot op we willen je niet…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 voet
van de boom
te luisteren toen
jij in tedere
omarming zacht
tegen haar fluisterde
je vingers haar
groeven in de
bast volgden
smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou ik eerst de weg
naar haar roots…
LAIS CCIV
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
482 Zwoel, hees,
de Vlaming likt des Vlamings holtes. ’t Vlees
rot, de wet maskeert de identiteit.
Maar zie hoe fors de nijd de haat nog splijt!
Eilaas! ’t Zicht moet nu snel onder het slijm:
Dank, vrolijke vrienden, de pers komt op tijd.
O Vlaanderen, o wonderschoon geheim!…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als de zee
bij vloed, ik sta als een steen,
als een rots, trots en stevig
hef ik m’n hoofd ten hemel
en laat mijn ruige bronstkreet
galmen over een bergmeer.
Ik rijs vandaag met U, Cernunnos,
Uw roep laat mij niet los; Heer.…
Danse Macabre
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 We hebben broze botten,
ouderdom laat ons rotten;
danst de Dood in ons midden,
dan helpt bidden noch spotten.
Dus drinken we gulzig op het leven,
op die korte tijd
die ons is gegeven.…