1456 resultaten.
noord-hollands licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
511 onverwachte weelde
het grote geschenk
dat ik zomaar kreeg
maar ook aan alle kamers
van de herinnering
sommige voorgoed afgesloten
versteend in de tijd
andere leeg zonder degenen
die er horen te wonen
als adresboeken
waar de regels uit zijn gewaaid
hopelijk zijn er voor ons
nog wat zomers samen
met uitbundig bloeiend gras
en dit schitterende…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 grillig
schraalde een melodie
veeltonig de
strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp deed schitteren…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte schoonheid die ik zie
de kou van de nacht
heeft ze strak afgehard
ons staccato kraken zal een
schitterende…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen…
Het glinsteren van de stam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 vissen
waar stilte wordt aangezet tot luister
In het fluisteren van de wind
zweven de stofjes in de lage zon
die verderop in het sluimer van de kabbeling
worden geweven tot lakens
en het wateroppervlak bedekken
Daarin openen zich heldere spiegels
met rafelige randen
waarin door het penseel van de schepper
de scherpe afdrukken schitteren…
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 Het stuivende zand vooruit
de schitteringen in het water
de schelpen op de pier en
in de rug duwt dertig jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig…
Glastempel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
611 Lachend pakt zij de scherven
van haar zelfgeblazen huisje
waar sterren geen barsten
meer kunnen snijden in
reeds blauw geronnen bloed
aders volgen puur en ademloos
gesneden lijnen langs links
waar onregelmatig bonken geen
kamers meer sluit doch hartnekkig
tegen beter weten in volhoudt
de laatste scheuren in de muren
blijven wijken en schitterend…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 De schoonheid van de natuur
zo mooi, zo echt, zo puur
Laat zij haar mooiste bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid…
Liefdessonate
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
744 ik verlang echt dat ik jouw
beeld zie door de lange nacht
gracieus beschreven door mijn pen
waarin niets ontbreekt
jouw ziel in ware schoonheid
in weidsheid van schittering
waarin ik gulzig tast in feest van ogen
zonder opsmuk verdicht ik mijn woorden
afgevast in de vreugde der liefde
ruim zijn mijn inkomsten
die ik graag wil storten in je…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten
je mooie matte
huid beeldde
deze combinatie
schitterend…
In halfduister stijl
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 wij speelden met licht
dat langzaam doofde
alleen nog weerkaatste
in een schitterend vergezicht
schaduwen kropen
uit krochten vervlochten
de woekerende schemering
terend op jaren herinnering
geluiden verflauwden
in hun scherpe tonen
stilte bouwde al dromen
in halfduister stijl
ik zag je gelaat
tot in de kleinste maat
vervlakken…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
Weet je, lieve sint
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.758 Geen speelgoed,
geen snoep
of klatergoud
maar…
Pluk zo’n sterretje
uit het firmament
voor mij,
asjeblief
Ik zal het bewaren
in mijn hart,
het koesteren
en laten schitteren,
om onze koude wereld
wat te verwarmen,
om haar
wat licht,
wat liefde te schenken…
Klokslag twaalf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
632 heen
haar grijze ogen gaan
weifelend en twijfelend
naar slanke handen
gevouwen willen zij vasthouden
geknepen willen zij vergeten
ontspannen willen zij vieren
waar fiere schouders
weken dragen van tot hier
laat haar ingetogen lach
rimpeltjes schuchter verschijnen
berustend gooit zij
een hand vol luchtkusjes
naar de vele schitterende…
Ondergesneeuwd
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
933 kou vat aardse tranen samen
in schittering van wit kristal
verhullend als een liefdesmantel
overheerst het schonende grote getal
elk vlokje toont complexe tekens
voor wie eenvoudig dieper kijkt
het is de massa die verdoezelt
hoe de eenling om zich reikt
uniek in hun eigen signalen
dalen bevroren druppels neer
om als de dooi komt te…
Het stilte carnaval
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
635 jij hebt mij
meegenomen naar
het stilte carnaval
dat ooit zal komen
met zijn duizend en
nog meer dromen
vol warmte en plezier
ingepakt staat het nu hier
de thema’s zijn
nog actueel de
kleur en glans
schitteren als nieuw
en in een zacht
resoneren voel je
dat ze ieder hun eigen
energie genereren
in de optocht
zullen ook gaten…
Loepzuiver
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
462 maar er is geen adres
hoort in zijn eigen stem
woorden die vals klinken
op een kromme notenbalk
eenzame tranen glinsteren
met de zuiverheid van diamanten
maar te ruw om mooi te zijn
er moet geslepen worden
gepolijst gepoetst
dan kan ik je helder zien
jij je geheimen
voor altijd prijsgeven
door te leren leven
in veelkleurige schittering…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als in het bos de nacht
zijn eerste rechten claimt
en het daglicht bij de laatste bomen
al haastig afscheid neemt,
als de allerlaatste zonnestralen
over het water zweven,
zo dat de nog steeds schitterende hemel
hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
De wadden, een werelderfgoed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.745 het vlakke land schittert
de oversteek naar het wad, waar vele
ruiterstokken als één statige zeemansrug
de diepte voor ons peilt
het één zijn met de noemer, de geest
van het besef het broze en tegelijkertijd
het gezwel dat groeit langs polders en kwelders
om zich tenslotte te manifesteren
in een ongekende schoonheid
doch is elke schittering…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren
aan ijspegels, schitterend in ondergaande oranje zon.
't Is de winter die aan zijn reis begon!…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 Betrouwbaar de getrokken zwaarden,
handgeschilderde replica
der legendarische ziel Excaliburs
de originele replica's verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 We wandelen
op een schitterende lenteavond
samen met vrienden naar zee.
We zijn dorstig
naar de gevoelens en gedachten
verscholen in elkaars harten.
Op het strand
kijken we naar de zonsondergang
met zijn prachtige roze en paarse kleuren.…
oppervlakte en diepte
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
688 heerlijk genieten
een fuut zwemt voorbij met jongen op zijn rug
jonge eendjes volgen hun moeder
zwanen zwemmen statig in colonne langs
het heldere water geeft zicht tot op de bodem
een school visjes is te zien in de diepte
met de zon helder aan de hemel
de wind kabbelend over het water
het ruisen van de wilgen om je heen
het is schitterend…
Het meer in mij
gedicht
2.2 met 9 stemmen
6.838 Beneden reflecteert
de zon, de schittering van het verleden. Je naam,
in water opgeschreven, vervalt nog niet daarom.
-------------------------------------------------
Uit: 'Het meer in mij', 1986.…
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
Mes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
726 Verdwenen nu de frisse doodgewoonheid
de basis voor het eens zo trots gelaat
die kracht gaf aan haar schitterende schoonheid
haar trekken plooien als een slecht gewaad.
Het doktersmes dat haar versneed
de pijn die zij daarmee vermeed
zij hebben haar belogen.…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Op zondagmiddag, aan de kade van een glasgroen, Zwitsers meer:
het zonlicht als een vijl, de wandelaars spits en schitterend en dui-
ven, imbeciel, altijd verdwaald in kluwens, maar te lui voor angst. Er
dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een
kind staat in damp gekleed.…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Jij blijft mijn eerste lichtstraal
die duurzaam zal schitteren.
Met de ambiance
van de mysterie door jouw jasmijn.…
Winterzon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Het is schitterend, als je
het mee mag maken.
Eigenlijk waan je je dan
even in een andere
wereld.
Talloze kleuren kwamen
in een zeer korte tijd
voorbij.
Indrukwekkend, dat is
zeker.
De prachtige
zonsondergang voltrok
zich een uur eerder
logisch, want het is nu
eenmaal wintertijd.
Foto Dick Voogd…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…