3024 resultaten.
De tuin der poëzie
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
972 Een beetje Pokon doet meer voor groei
dan het knippen van bonsaiboompjes
Mijn bloementuin is leeggebloeid
Het oude hout is blijven staan
maar verse loten weggesnoeid
De jonge takken zijn gerooid
De tuin bleef achter, leeg berooid
waar alle groei werd uitgeroeid.…
Senior
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Na voortplanting
m’n taak volbracht
laat de natuur
z’n teugels vieren
mindert onderhoud
aan afgeschreven
geesten en lijven
Mijn tweede leven
woon ik in m’n ziel
kan er mezelf zijn
en in gezondheid
ervaar als leven in
aards paradijs met
vroeger vergeleken…
Valse hoop
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
746 Slijmerig modder
Afgebroken zwakke tak
Gifruikende sloot
Bruine bladerdrap
Vies vuil grijze
Tegel
Zwart moordend asfalt
Verloren geliefden
Huilende zielen
Verdwijn
Maagdelijk wit
Onder
Grote vlokken
Spierwit verdwenen.…
Voortijdig gestreken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 ik zag je
op de tak
koppie wat scheef
jij had alles wel gehad
vleugels die
niet wilden vliegen
voortijdig gestreken
door kaalheid en pijn
de zin in het leven
was je al even vergeten
omdat slapen rustiger
bleek dan ontwaken
toch laat je nog
het koppie niet hangen
in een intens verlangen
om bij ons te zijn…
Komkommers
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.510 ."
Al Qaida's Spaanse tak die heeft zonet
een aanval met komkommers ingezet.…
winterwit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
534 een kleine droom
zacht gedaald op bank en stoel
op duizend lege takken
voorzichtig pakken we
de draad
en zweven, even wit
mijn hart gaat omhoog…
een sneeuwengel volgt
in wijd gespreide vleugels
glanst de lach
op mijn gezicht…
prelude
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
884 op de rand van de goot
kwettert in toverlicht
een mussenkoor
een bries streelt vogelveertjes
de winter stierf ongemerkt
een stille dood
argeloze takken weerkaatsen zich
in helder water
in een handvol zonnescherven
de diepten van onze ogen
de opmaat
een prelude voor wat komen gaat…
moeizaam converseren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
968 is het koud buiten vraagt hij
niet veel aan zegt zij
zuinig als altijd op haar woorden
daarmee is het gesprek bevroren
aan mij opnieuw de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door het ijs
wat rest er nog behalve
kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten in
het zal het voorjaar zijn…
Stadsnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zwarte kraai op tak
zit sprookjes te verzinnen
in de duisternis
even bewegen
boven paden van het park
zomervleermuizen
onder grijze lucht
door de straten van de stad
zwermen toeristen
het maanlicht lacht
achter gesloten ramen
liefde ademt naakt.…
In bladerkronen vlucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
791 waar ik
bomen schijn
zie jij de takken
waar ik
in bladerkronen vlucht
met blauw en zonneschijn
zie jij de stam
en wortels die hoognodig
eerst moeten ontluchten
jij bent mijn vruchtbaarheid
jouw zorg heeft ons al op
een nieuwe lente voorbereid…
Bladgrond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Zonder het woord uit te spreken
Is ze er, zoals jij er bent,
Zoals ik er is
Verzamelt ze de restanten
Van vandaag, van gisteren,
En neemt hen in zich op -
Een enkele regenworm,
Een spaarzame pissebed
Woelen haar wat onwillig om:
Het is nu eenmaal hun taak,
Maar zin hebben ze er allang
Niet meer in, ze vinden het goed zo,
En…
Luister en ontwaak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 ik heb een hoge boom
zien vallen
plof
in een klap neer
hij slaapt nu al
zo'n zeven dagen
verder doet hij niets meer
het enige geluid
is zijn ademhaling
zijn takken zijn beschadigd
zijn wortels liggen bloot
maar zijn kruin
baart mij de grootste zorg
hij is op sterven na
al dood…
overwaaien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 aan onze voeten
oude schoenen
vastgeklonken op
het klinkerpad
stammen aan de
grond genageld
torsen takken geteisterd
door de tijd
geen voetstap denkt
aan het gebots en
het schuiven diep onder
de donkere gronden
de dag doet alsof
zijn neus bloedt
op kousenvoeten
waait hij over…
Rutte III
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Streng en rechtvaardig
verkleed als pilaren
met stalen gezicht
De ooit zo lenige geest
in beton gegoten
de deur hermetisch dicht
Geen greintje veerkracht meer
slechts domme kracht
en dood gewicht
Angst voor de kiezer
bang voor elkaar
voor hun taak te licht…
Rijp
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 Rijp over de velden
Boomstronken en takken
Handen in de zakken
Gaat voorheen beknelde
Onbekende wegen
Kruist verbeelde degens
Tot Holle haar bed schudt
Hoe ongerept kun je zijn
Al je voet nog boven
Onaangeraakt terrein zweeft
Kort voor het zwartijs scheurt…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
VROEGE KOELTE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
325 In het morgenbos
tikken talloze druppels,
geboren uit mist,
zacht en keurig in de maat
op takken en harde grond.
Nevel daalt traag, laat
steeds meer voor de dag komen,
geeft de boomstammen,
die dood en vermolmd liggen,
nieuwe, frisse levenslucht.…
Jachtsneeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Zelfs de laatste bladeren,
schraal vastgehouden
door takken zijn in spanning,
ritselen niet,
maar trillen,
vóór wat komen gaat
voortgedreven door een jachtig wit.…
HOND MET BIJNAAM KNAK
gedicht
3.7 met 340 stemmen
40.174 God, zegen Knak
Hij is nu dood
Zijn tong, verhemelte, was rood
Toen was het wit
Toen was hij dood
God, zegen Knak
Hij was een hond
Zijn naam was Knak
Maar in zijn hondenlichaam stak
Een beste ziel
Een verre tak
Een oud verbond
God, zegen Knak
-------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten…
een kruin kreunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 de storm is eindelijk
gaan liggen
het blad dat valt
valt stil onopvallend
en de grond staat het toe
in hopen rond de bast,
een kruin kreunt
ongenaakbaar naakt
en staat vreemde vogels
toe de takken te bevolken
ik zie vleugels in wolken…
R.O.M.P.S.L.O.M.P.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Rechts van het groene weiland
Onder de stedelijke rook
Maait een man de stenen en
Plukt de lantaarnpalen
Sinds woensdag is hij stadstuinman
Lopend en kijkend over zijn gebied
Organiseert hij het leven in zijn tuin
Met een heggeschaar en een hark
Ploegt hij z'n land, knipt hij de dode takken…
Zijn toekomstbelofte voor een liefdesleven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.462 Kan jij de lucht
Dan kan ik een arend
Wil jij de zon
Dan zal ik schaduw
Ik zal de grond
Dan zal jij een boom
Ik zal de stam
Dan zal jij de takken
Ik zal geworteld
Er zullen vruchten
Vallend kunnen we samen
Tussen zonnenstralen
Zon en schaduw zullen elkander
Een arend zal dalend
Een nest zal het onze
Zijn…
oktober 2007
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.484 de wind waait anders
in zijn aanval
op het vallend blad
de herfst kleurt bleker
rode gloed verdween al
in de zomer van dit miniatuur
ik tol in dit kleine landschap
als een stuurloze kastanje
waarmee kale takken diabolo spelen
misschien
mis ik het dansen nog het meest…
allerzielen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
703 levende ets
de bladerloze berk
in tegenlicht
waar de sapstroom stopt
en takken niet meer wringen
het licht licht
ook de fijnste twijgjes
schitterend uit
geen spoor meer van een mier
op de natte berkenbast
gaandeweg
ontwaar ik om mij heen
het lijnenspel
meer doorzicht brengt wellicht
de inbraak van de winter…
De opwindvogel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
753 Vreemd gekras klinkt uit de hoogte
Tussen bladeren bruin en groen
Maakt hij steeds weer dat geluid
Een geluid van nu en toen
Sinds de wereld is ontstaan
Heeft hij deze grote taak
Om het weer in gang te zetten
Daarom krast hij ook zo vaak
De opwindvogel
Windt de veren van de wereld op…
herfst-fee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 Welkom herfst-fee
Je zet me in vuur en vlam
met je mooie kleurentooi
het late zingen van de vogels
nog zo mooi
Het ruisen van de wind
door je bijna naakte takken
De wazige zon die mij
's morgens wakker kust
liefdevol
als een minnaar vervuld
van verzengende lust…
TERMINALE KLEUREN
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.007 nog blijft de wind
aan
takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht onder
't vallend blad
zieltogend
hangen bloemen
op
half twaalf...
en ik
onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend
naar telkens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid
opgediend
compleet met garnituur…
koninkrijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
722 dooi druipt en drijft
en tikt de takken los
mijn tuin komt weer tot leven
de vogels uit hun schuilplaats
door poes even verdreven
dragen zij hun lied
aan 't nieuwe scharrelen
en de vrijheid op
'k verbeeldde mij
een winterkoninkje heel trots
voor goudhaantje
nog te verlegen…
kat en vogel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
593 met een boog en dan rustend
op de tak van de boom.…
In spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 gestaag
drupt water
van blad op tak
de stam
wordt donkerder
door lange tranen
die in stroompjes
naar beneden komen
wegvloeien in de grond
tot die verzadigd is
en plassen blijven staan
waar in spiegelbeeld
de regen weer gewoon
in stroompjes terug
naar boven lijkt te gaan…