2904 resultaten.
Wai not?
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
1.016 Mauries en Wim sijn er nau mee begonne
Sij bijde gaan, vint ik, niet fer genoeg
De spelling heeft nog plentie foor de boeg
Tog is met au en ij al feel gewonne
Soms klinkt dat traues wel als sotternij:
In mij legt elke fogel straks een ij!…
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 Mijn gedachten vervloeien, emoties vervagen
en langzaam verdwijnen de rails in het zand.
De trein zonder mij komt zuchtend tot stilstand.…
Stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 Ik wil mezelf verlossen van de stilte
Ik verdwijn in alles waarin ik verdwijnen kan.
Gewoon niet meer denken, alleen maar doen.
Het helpt niet.
Er is geen ontkomen aan.
De stilte kruipt elke keer weer naar binnen.
Is er dan niemand die de stilte wil oplossen?
Of die mijn stilte wil zijn?…
We are a little crazy
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
251 Soms verdwijn ik weer,
maar alsnog
groeit er iets zachts
in het luisteren
van mensen die met mij staan.
Het dankwoord ontvouwt
zich in stilte,
voor iedereen
die meevecht,
voor iedere hand
die niet loslaat.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Het Zijn
langzaam kantelend,
Niet langer een
landschap om
overheen te kijken,
maar een smalle
kier tussen twee
stiltes—
een vorm van
verdwijnen
die blijft.…
écht leven...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.073 't Leven omarmen
met woorden verwarmen
de zon laten schijnen
't negatieve laten verdwijnen
De dagen plukken
zonder schroom en pardon
Dát moet toch lukken
ergens schijnt toch de zon ?
'k Heb zoveel te geven
Maar wat ik werkelijk wil
in dit aardse leven
houd ik toch maar stil...…
Levensboom
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
1.227 Bladaderen beschreven
op lijnen van de tijd
geworteld in het leven
lijkt toekomst eeuwigheid
Hechten aan al het aardse
de lijnen uitgezet
de stam geeft grip op leven
een ongeschreven wet
Wanneer bladeren sterven
aan het graf van de stam
verdwijnen levensnerven
rest kilte stervenslang…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 Om middernacht
verandert licht in donker,
verdwijnen sterren aan de hemel
en lost het dwaallicht op.
In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
De spiegel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
960 De vrouw spiegelde
zich aan het plafond
haar twinkelende lach
weerkaatste glas
pareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
954 De muren om me heen fluisteren
ik zit er stil naar te luisteren
probeer het gefluister te verstaan
maar ze spreken een taal zonder naam
Het is als het gefluister van de wind
van bladeren op het witte grind
die in de herfst weg worden geblazen
als ware het water zonder glazen
Ik probeer mijn gedachten te vangen
voor ze verdwijnen in stil verlangen…
Tapijt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.206 Terwijl ik gapend schrijf
ligt op de milieuhoop het tapijt
waarop wij rollebolden ’s nachts
thuiskomend van de hazejacht
toen ik het uit de kamer smeet
werd het eventjes bloedheet
en nu met pils achter de kiezen
lijkt de kamer te bevriezen
nooit gedacht dit te missen
zo verdwijn jij in het ongewisse.…
Dromen die uitdoven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.148 En sporen achterlaat
van een gevonden liefde
die me altijd wakker maakt
en weer laat verdwijnen
als de kleuren van de eenzame
nacht elke droom
uitdoven.…
Vloeibaar ontvoerd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.123 Ik verdwijn als een stip,
ik verdwaal als een kind.
Vloeibaar ontvoerd.…
Gevloerd
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
668 kamerbreed
leg ik je neer
rol je gewillig uit
precies op maat
lekker strak
als perzikhuid
voel je zacht aan
masseer je
donzig vlak
zuig vol verlangen
over je heen
golven verdwijnen
daar lig je dan
warm te stralen
kamerbreed
Uit Luchtig, Lucky mei 2007…
Dromend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.432 Stilte wanneer ik mezelf niet begrijp
en alleen woorden
achterblijven
waar ik geen verhaal kan vinden dat
jij geloven zal wanneer je me zoekt
en
met je dromende stem het stof
van al mijn woorden
zal laten verdwijnen…
vrijheid
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
872 terwijl ik in de verte staar
verdwijn ik in de leegte
het leven raast mij reeds voorbij
geen tijd om na te denken
keuzes maken valt mij zwaar
geen hulp kan ik verdragen
ik wil het eenmaal zel'uf doen
geen ander te verwijten
vrijheid is mijn grootste wens
en niets mag mij verstikken
of ik dit ooit vinden zal
het lot zal het beslissen…
Tederheid
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.818 Teder neem ik jouw handen in de mijne
en hoop dat mijn liefde de pijn kan laten verdwijnen.…
In de hand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
711 als mijn linkerhand
met al zijn waaierlijnen
mijn rechter was
kwam ik nergens op dit pad
zou ik in dubio verdwijnen
maar de linker mag niet kiezen
mijn rechterhand bepaalt
hij toomt de creativiteit
waarin links mij zou verliezen
twee zijden heeft mijn zicht
in aanleg zo verscheiden
rechts direct en doelgericht
de linker zou ‘t verbeiden…
89
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Ik wil verdwijnen,
Er is agressie,
Er is obsessie,
Geen discretie.
Ik ga er voor,
Ik ga doen,
Ik ga rechtdoor,
Ik ga de deur naar ergens anders open doen.…
Pijn in mijn hart
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.101 Tot op mijn sterfbed blijf jij het meisje
dat niet uit mijn hart verdwijnen kon.…
Een stralend verschijnen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 je glad
maar voelde
hoe het leven zijn
lijnen geëtst had
in jouw oppervlak
geen levensloop
in krullenletters
gegraveerd
maar dieper en
door pijn bezeerd
transparantie
miste daar het
fonkelend licht
door tijd en zorgen
voor altijd gewist
toch glans jij
weer in een
stralend verschijnen
niets heeft jouw
optimisme doen verdwijnen…
Herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 Woorden komen uit mijn mond,
maar ze verdwijnen ergens tussen lucht en grond.
Ik probeer te tonen wat ik voor je voel,
Maar je begrijpt niet wat ik bedoel.
Zelf op papier
Vind ik niet de juiste manier.
Je kijkt me aan
Maar je zal me nooit echt zien staan.
Ooit zal je slechts een herinnering zijn,
Maar alleen al die gedachte doet me pijn.…
Nacht.
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
817 Misschien, zal morgen de zon weer schijnen
die de sombere gedachten
uit mijn hoofd doet verdwijnen!…
Verdwaald in de tijd
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.346 Langzaam verdwijn je uit je lijf
In vage reizen door het verleden
beleef je angsten opnieuw
Op de wand tegenover je bed
zie jij taferelen
die voor ons verborgen blijven
We zoeken je in een enkel woord
dat je af en toe ontglipt
En vinden je als een
in de tijd verdwaald kind terug…
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…
Er van door
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.919 Bij het verlaten van het huis
wisten we nog niet of we ooit
nog eens zouden terugkeren
Wij konden verdwijnen zoals een gebouw
tot stof kan verkruimelen door nagelaten
onderhoud of oorlogsgeweld
In ons schuilen vertrouwde plekken
het licht van de zon en de warmte
waarin we onszelf geheel vonden…
Passie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
570 Vol vuur en vlam
verhit in 't spel
vol liefde dan
spetterend, knetterend
verzengend heet
eindpunt bereikend
ontladende kreet
uitrustend in veilige armen
uitgeput, gelukkig
in dromenland verdwijnend
zonder dat je het zelf weet
verzadigd, tevree...
het spel tussen twee.…
Tot het einde der tijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Wanneer de ontembare Heilige Vuren
met de ondergaande zon verdwijnen,
zijn zij geworden tot dwarrelend stof,
gedoemd om verloren weg te kwijnen.…
ssst
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 woorden
na woorden
niet gezegd
geschreven
om te vergeten
klinken
door straten
van onwaarheid
alsof tijd
niet is
en wij verdwijnen
in het niets
omdat antwoord
uit blijft
in het donker
klinkt
jouw stem
die me achtervolgt
tot waar ik ben
als ik liefde
ontvang
kus op mijn wang
op mijn dij
van opzij
kijk jij naar mij
als ik…….…
Lerende
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.600 Wanneer je door de gangen wandelt, komt
een ogenschijnlijk groot verlangen in
het gros naar boven, die ons doet begrij
-pen dat de lering nooit verdwijnen zal
Bepalend is de drang waarbij grotesk
gedacht voor iedereen de toekomst is
waar stilstand schokkend overkomen zal
maar vooruitgang een lange weg zal zijn…