2104 resultaten.
Stem van water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Door water
werd hij betoverd
door wetering
sloot en plas
Met golven
rimpelingen
was hij
in z'n sas
In verten
zeilen
een schip
of boot?…
woordenschat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
628 maar ergens in de diepste verte
hoor ik de roep naar meer.
je echo weergalmt op sterkte
mijn verstand ...dat ik me steeds op jou baseer!…
Als lief perspectief
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 jij was
de lach die ik
in gedachten zag
cirkelend tussen
uitbundigheid en
passionele intimiteit
met in je ogen
de horizon als
lief perspectief
we doken
naar liefde in
eindeloos diep
kozen de
verte want
dichtbij was bezet
overbrugden
problemen die
zo niet bestaan
wisten elkaar
in dit raken toch
gelukkig te maken…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
Luftballon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 in de palm van mijn hand
draag ik een wereld;
uit de verre verte
is een luchtballon geland
met een verblindende kleur
ovaal in vorm, het is met
een eigen zon gevuld
zwevend in een goddelijke geur
ik ontwijk de doornen
links en rechts
ren door dromen
en gedachten,
mijn hart slaat op tilt
het is roemrijke lucht slechts
die vrijkomt…
Keren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Het was het reizen naar de verte
Gewoon een vlucht als met vogelzang
De tijd die mij noch riep
Noch tot in de lengte strekte
Was in mijn jeugd van enig belang
Ik had mijn nest verlaten
Gevlogen met de wind in de rug
Kwam ik niet verder dan de verre zee
Daar was de tijd om te keren
Door branding en felle tegenwind
Zag nog aan de einder…
De mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Je bevindt je in een
nieuwe dag
met enig zonlicht
in de verte.
De mist lijkt in stilte
langzaam
te verdwijnen.…
Dromen vol geur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij wist
dat de verte
haar wenkte met
onderscheiden
kleurenpracht
alsof er al die
tijd naar haar werd
uitgekeken en gewacht
vorm en compositie
waren steeds
duidelijker te zien
in het naderbij
komen nog spraken
zij niet maar hun
geuren bestreken
het uitnodigingsgebied
jij hebt de schoonheid
van deze bloemenhulde
aangenomen en…
grondtaal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
575 onder de oude olmen
staan ze stil doen een
stapje terug uit het landschap
in de verte blaft een
getergde kettinghond
zwermen kraaien spatten op
hardhandige westenwind
beukt door de bomen
door de weerloze lijven
op deze verloren plek het
stillen met zachte woorden
een rite in grondtaal
ze gaan het landschap in
kraaien zwermen…
De schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 de vingers
van je hand
speelden
gedachteloos
met het
warme zand
terwijl je
dromerig in
de verte keek
je blik niets
opnam van alles
wat je zag
en jij alleen
maar intens
van het strand
gebeuren genoot
nooit zo bloot en
los van aarde was
en toch een
met de plaats
waar jij dromen
weeft de tijd
neemt om je
luchtkastelen
in…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
Jouw stoet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag je
met gevolg
door de wolken
zwieren
licht spatte in
duizend kleuren
uiteen die
regenbogen
vierden
jouw ogen
horizonden
de flauw gebogen
verten toen
jij de teugels even
flink liet vieren
slechts een
vage mist
wist waar jij
gebleven was
toen jouw stoet
eenmaal gas
gegeven had…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Eenzaam genot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
421 Een eenzame laan
Tussen vele bomen
Een gedachte slechts
En stil verder dromen
Geen sterveling
Die mij hier ziet
Ik wil slechts wezen
De eenzame wandelaar
Die natuur bewondert
En in stilte geniet
Een stille laan
Tussen vele bomen
En niemand te zien
Ik loop hier eenzaam
Met mijn illusies
In die stille laan
In de verte fluit een…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 ik leef
in mijn gedachten
rennend door een tunnel van angst
muren kijken mij dreigend aan
de angst is overal, in mij, naast mij,
voor mij, achter mij, boven mij
ik ben vervuld van angst
hijgend ren ik door
naar het streepje licht
in de verte
eindelijk kruip ik
uit de tunnel
naar het licht
ik voel dat mijn gedachten
de angst…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 En bij die verte, voor hun schreden
onoverzienbaar uitgespreid,
hervonden, ballingen van Eden,
zij ook in zich de oneindigheid.…
Uw eenzaamheid
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.612 Haar kranke weelde schiet de flanken door;
begeert dooradert de ogen; dof gemor
wordt huilen, hoeve aan hoeve, vert aan vert.
Zij liggen aan de band. Hàar lijf is hól...
‘- Uw eenzaamheid? Werp uwe kindren, gij!’…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 En bij die verte, voor hun schreden
onoverzienbaar uitgespreid,
hervonden, ballingen van Eden,
zij ook in zich de oneindigheid.…
De Olifant en de muziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.144 Zeer geduldig
In de oneindige verte
Wacht heel waardig
Meneer de olifant
Met reuze flapperflap oren
Hij wacht
Voor de oranje, blanje, franje
Circustent aan de overkant
Weldra gaat hij weer
Zijn act opvoeren
Midden in de piste
Dwarrelen muzikale tonen
Uit z'n gerimpelde slurf
Weerkaatsend over de
Rode stenen vloer…
Maandag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
4.263 Het diep gesnerp van loden remmen
Vertraagt de pas, omklemt het hoofd
Zal dan weldra het waken stollen
En heeft, tot slot, mijn ziel gekloofd
Dan heeft de kim, de gewisse verte,
De dood gezalfd met mijn geduld
Wanneer mijn lust in ochtendmist,
Als in een rouwgewaad gehuld,
Afscheid neemt van vrije dagen
En ik ook dan fortuin verloor
Aan Charon…
inspiratie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.023 Wanneer mijn muzen tot mij fluisteren
Gebeurt dat weleens wanneer juist er een
Gesprek rondom mij gaande is
Waarnaar ik echter niet kan luisteren
Omdat ik dan mijn muzen mis
En hun geprevel is gewis
Het meer dan waard mijn oor te kluisteren
Aan hun poëtisch opgedis
Dus als ik mij van kout onthoud
En in de verte zit te staren
Kom dan niet…
koning in zijn luchtkasteel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 ik heb de verte
in je blik gezien
geen melk en honing
of koning in zijn luchtkasteel
wel drama dat ik met je deel
de gouden zee
in golven van serene rust
een blauwe hemel tart
het geel van zand, het strand
waar jij mij zwakker kust
het bloedend rood van
een geschelpte roos
doornen krassen dromen
als tatoeages in je huid…
het schitterde als wijn op dronk
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
6.082 je zag kans om
cirkels te doorbreken
die je boeiden maar
je vrijheid snoeiden
je hebt het goud
dat in de verte blonk
met beide handen aangegrepen
het schitterde als wijn op dronk
je jeugd deed pijn
en is verweven met
afhankelijk zijn, bouwen
zonder enig stuk vertrouwen
je ogen glanzen weer
dagen lijken uren
je nieuwe baan heeft…
Nooit
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.479 Jouw verte
was anders dan de mijne. Maar het viel ons licht
daar over heen te praten. De toekomst was zo lang
dat over vroeger spreken nog wel kon. We deden
dus gewoon. Maar waren beiden bang
dat alles toch weer fout ging. Deze nacht
leg ik voorzichtig bloemen op je graf.
Ik mis je meer dan ik ooit had verwacht.…
Aan de waterkant
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.125 Nooit was de horizon zo verzonken
in de mist, nooit was het land
zo onbemand
maar het kind dat blootsvoets
in de verte uit het mistlicht
verscheen
wist zich veilig
aan de waterkant te houden.…
Geboorte
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
857 Langs ijle spiralen daalt een klank
uit vage verten wordt een levenskiem geboren
de dichter luistert naar een dunne stem
heeft nog de chaos niet bezworen
maar schikt en kiest
hij steunt en voedt het schepsel
dat in hem is komen leven
met woord en zin die uit het niets
steeds helderder rondom hem zweven
totdat het een gestalte heeft en een gezicht…
Richting later ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.392 In het zand schrijf ik
letters van gefluisterde
woorden in de wind
waar in de verte een
zilvermeeuw jouw
naam schreeuwt
over zilte golven op
vleugels van verlangen
schrijf ik de dagen
vooruit en adem
weken in en uit
langs het laatste vel
dat zacht ruist in
die ene schelp,
ooit gevonden
tussen zandstappen
van gelijke passen
richting…
dating-site
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
866 in mijn rugzak zitten
ervaringen met een grauwsluier
en feiten met zonnebrand;
aan de zwarte kant van spijt
schemert nog wat verdriet
maar...in de verte lonkt de "lat-"
op een wellicht niet al te grote afstand
mijn profiel staat stevig overeind
op de site van welzijn en geluk
alleen..hoe vind ik jou, man die bij mij past
die samen met…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…