177469 resultaten.
afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Een volmaakte dag die nog volmaakter zal eindigen,
Een nacht waarbij de zon prachtig afscheid neemt,
Een ochtend waar de zon mij omhelzend wakker schudt,
Een droom in het leven; een levendig leven,
Een zonnebloem gegoten in een rode roos,
Een perenboom omgetoverd tot een naaldboom,
Een perso...
SONNET 28
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Droomde dat ik op een warme herfstdag
naakt wegdreef op een sterk beschermend blad
twee nachten of zij mij als kind bezat
rond haar gelaat voltrok zich een glimlach
als een geboortemoeder droeg zij mij
zachtjes wiegend in veilige armen
geheel met liefde wist te verwarmen
oorspronkelijk bloe...
niets is zo mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 niets zo mooi
als je stem
die fluistert
liefste, liefste
zo sterk , zo
krachtig
zoals jij zelf.
mijn baken in
de nacht
mijn man
die niet twijfelt
aan ons
die ik ongeremd
lief kan hebben
in de storm van
alledag
van hartswege
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 door Hem gedragen
Zijn boodschap is een kruisgang
vastgezet in tijd
verweven met gelovig
de weg van het hart afstaan
Herfstlicht van de nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
902 Geluidloos neemt de herfstnacht
alle gedachten mee naar toen
het begon met jouw fluisterstem,
daar bij het graf van jouw vader
vertelde je eindelijk
wat jou was overkomen
in jouw jeugd
er vlogen kraaien
boven bomen die onder herfstlicht
op het kerkhof stonden
er huppelde een ver...
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 (mijn vertaling van 'Herbsttag' van Rilke uit 1902)
Heer, het is tijd. De zomer was heel groot.
Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatst...
Besnijdenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 De man is absoluut niet te benijden,
Zijn dokter stuurt hem naar de uroloog.
Hij houdt het in geen enkel opzicht droog,
Want die besluit om hem te gaan besnijden.
Maar goed verzekerd pakt hij zijn contract
En voelt zich dubbel bij de pik gepakt.
Licht geworteld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 de stam
is licht geworteld
in onthechten
buigzaamheid
van twijg en tak
is wat verzwakt
toch straal jij
met trotse kracht
weerbarstigheid
de balans is fragiel
in confrontatie voelt
jouw weerstand iel
buig maar en
kom langzaam op
ook zo bereik je ooit de top
Vandaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.855 vandaar dat ik je schreef. En toen sloot je
bijna de deur, maar er bleef een woord tussen-
hangen, dun als een blaadje en in ons als rook,
de zilte geur van je binnenste buiten
op mijn hand en achter je lippen het mijne.
Dat hielden wij vast, elk aan een kant,
en ieder zijn beeld van verdwijne...
Wat Is Daarop Uw Antwoord...?
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.114 De twee beleefden in hun eerste jaar,
Zo hier en daar wat kleine strubbelingen,
Gebrek aan geld, vertrouwen, dat soort dingen,
Maar goed, ze zijn nog altijd bij elkaar.
Wie weet, wellicht gaan wij het nog beleven,
Dat zij elkaar het J-woord zullen geven.
Ik wil
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
966 Ik wil je niet vastpakken,
ik wil je voelen
Ik wil je niet bevestigen,
ik wil je kroelen
Ik wil je niet aanraken,
ik wil je omarmen
Ik wil je niet meemaken,
ik wil je verwarmen
Want dan zal je niet kijken,
want dan zal je zien
Want dan zal je niet ontwijken,
want dan zal je misschien
...
Nachtvlinder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
612 Nachtvlinder
fladderend doelgericht
naar ieder straaltje licht
vannacht.
O nachtvlinder, jij lichtvinder
toch fladder je nooit naar de stralende dag.
Goudzoeker
dolend in de nacht
de duisternis die wacht
op jou.
Waarheen jou je zoektocht ook brengt
er is geluk dat wenkt
iemand die lief...
Wachten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
780 Ik moet wachten
tot regen en wind
de beeltenis
verweert
en tijd ze tot
zachte vorm
abstraheert
Ik moet wachten
tot de dagen en nachten
herinneringen
verdichten
en hun poëzie
mijn pijn
verlichten
Ik moet wachten
tot ik me
van jou
ontkleed
en uiteindelijk
mezelf
vergeet
EMILY DICKINSON 486
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Thuis was ik onbetekenend
Ik had het kleinste kamertje
’s Nachts had ik er mijn lamp
Mijn boek en één geranium
Zo ingericht ving ik de geur
Van kruizemunt die nooit verdween
En slechts mijn mand
Eens denken, nee dat was het
Zeker weten
Ik zei geen woord, tenzij verzocht
...
Geluk bij een ongeluk.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
696 Juffrouw Jansen zou zich gaan verhangen,
want ze kon het leven niet meer aan.
Maar ze kende teveel angsten
om op die manier de hand
aan zichzelf te slaan.
Even dacht ze om haar polsen door te snijden.
't Allerbeste leek een kartelmes
om zich daarmee van 't leven te bevrijden.
Maar ze mis...
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Uitlaatluik voorbij,
bivakkeert een poezenpaar
op mijn nachtschutting.
Kat in zwarte tijd,
ontsprongen uit de dans,
verjongt uit negen levens.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een zwerftocht,
woorden op de ruit.
Prent van heilig dier
verlies van oneindige liefde,
maar ze m...
Over polemiek.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
411 Polemiek is een pennenstrijd
met rake woorden dwaasheid.
Geleerde heren,
Die discussiëren
Over de heilige waarheid.
Polemiek,
Eigen partijpolitiek.
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysteri...
NAJAARSGEIN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Jassen ophangen:
langzame onderneming...
Snel naar de koffie!
Gepraat aan de toog
verandert, klinkt gedempter:
de "kroegpeuter" bralt.
Moeder zoogt haar kind;
deinend op feestmuziek
drinkt ze zelf ook melk.
EIGENZINNIG SONNET
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
659 In een moment van innige stilte
kreeg ik met Petrarca even contact
mijn ontwerp werd niet direct omgehakt
toch voelde ik wat ijzige kilte
met zijn sonnetten valt niet te stoeien
dwangmatig geschrijf is zijn uitgangspunt
eigen werk is aan een ieder gegund
ik heb geen zin op zinnen te broeien...
Troostrijke plek voor iedereen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Een eenzame linkerschoen
De jongen die altijd
Wordt overgeslagen
Een overbodig geworden
Typmachine - ons hotel
Heet niet voor niets
Hotel Perdu - een troostrijke
Plek voor iedereen die
Iets uit te zoeken heeft -
Als je bij ons binnenkomt
Meld je je gewoon
Bij de receptionist
...
Klamme deken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Met nostalgische blik
Terugkijken op wat ooit
Het naberschap heette -
Buren die
Elkaar niet links
Lieten liggen
En verantwoordelijkheid
Namen voor elkaar
Uit naam van saamhorigheid
Zo was het immers, in
De jaren vijftig, toen
Geluk nog heel gewoon was
In regio's waar het
N...
Schaduwtaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
598 de dag erna
is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen
de dag erna
roep je in de leegte
van een woestijn
met...
wachttijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
415 nu ik me verberg in rode wijn
helpt het niet, verdooft ook niet
maar mijn denken keert zich tegen kou
een “hou van jou” is niet genoeg vandaag
en ik wil meer in vingers over huid
elk geschreeuw is mijn geluid
en elke zucht verwoordt mijn hart
in duizend
snelle slagen
angst bekru...
Stervende mensen... . ( J. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
516 Mensen liggen te sterven,
God.
Mensen moeten sterven,
God.
Waarom, God? Waarom!
Mensen worden geboren,
leven en gaan dood.
Waarom, God?
Mensen verlangen, wensen
haten en doden. God?
Waarom de mens,
met zo'n groot Lot?
God?
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.598 De patriarch ligt opgebaard, eeuwenoud,
omringd door een liefde
die hij, dood, blijft gebieden:
dochters van God, om zijn wil ongetrouwd
en toegewijd aan zijn leeglopend lichaam.
Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
...
Mijn vurige beden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 ik heb de schaduw
weg geredeneerd
maar hij blijft hangen
aan de randen van mijn blik
het licht van logica
en wetenschap
schijnt knap en
helder in de hoeken
na het gerichte zoeken
leeft het donker op
beleven spookgedachten
hun vage angsten in mijn kop
het schrijnt aan mijn bestaan...
Het vallen van het blad
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.210 De ooit zo grote bladen gaan nu vallen
Nog meer reporters werkeloos en dus
Nog minder kansen op een goeie klus
En nog meer gratis bloggen met z'n allen
Slechts hits en likes nog worden omgezet
Wie geeft er één cent voor dit snelsonnet?
GEESTELIJKE ZIN OP DE MUZIEKE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.193 Als had de menigvuldige gedachten
Met alle 's mensen begeerlijke krachten
't Verstand gehoorzamen gelieke,
En reden dan de mate daar slaat
Met ene voorzichtige rijpe raad,
Waar vindt men lieflijker muzieke.
Als Heren, Vorsten, landen ende steden
Eendrachtelijk leven in goede vrede
En d'...
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het weermannetje van Ukkel
heeft een hele grote pukkel
in het midden op zijn rug,
vol regenbogen, ijs en blauwe lucht,
met regen, sneeuw en hagel,
bliksem, wind en donderslagen,
orkanen, storm en donderbuien.
Soms spat alles ineens naar buiten.
De vrouw van 't mannetje van Ukkel
knijpt s...