177433 resultaten.
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Met niets anders voor me dan de zee,
kijk ik naar wolken die overdrijven.
Waar ik heen wil of ga, géén idee,
ook niet of ik wel hier wil blijven.
Gedachten die door m'n hoofd spoken,
geef ik geruisloos mee met de wind.
Weg met beloften die zijn verbroken,
hier en nu ben ik weer even 'n ki...
Mistroostig polderlandschap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
600 Molens in de verte, de wieken
staan stil.
Het verdorde gras geeft een
mistroostig aangezicht.
En tussen de weilanden liggen
de lege sloten.
Een dode zwaluw ligt langs de kant
van een sloot en een reiger staat
krom gebogen tussen het geknakte riet.
En de anders zo kwakende kikker zie
en h...
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Ogen liggen verscholen, diep
in een ovaal van liefde
en handen priemen frontaal in de nacht
onder koude dekens die wenken
Met vereende kracht
sijpelt verlatenheid uit een loden last
Als kadavers liggen zij daar, herinneringen
aaneengeregen door de tijd
Ik hoor een adem kuchen, scherp ...
Progressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Kruip door sluip door
in Den Haag Centraal
hier gedril daar geboor
herken ik niets van wat ooit was
Buiten gekomen word ik
omringd door hoge gebouwen
waardoor het in het niet vallen
onontkoombaar lijkt
Den Haag stad mijn stad
met besmeurde skyline
de vooruitgang wacht je op
Ontwaken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Wanneer vogels buiten
zinnen twinkeleren
begint het te dagen.
Er is weer een nacht voorbij.
SUBSTANTIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Dit zou inzicht kunnen zijn
omgelegd in verdriet
van een verpulverd hart
kleurloos weggeworpen
ingekuild
waar vluchten vergaat
geslipt
zonder enige houvast
weggezogen
in drijfzand
uit een nachtmerrie
waar zelfs ontwaken
geen redding kan zijn.
Het ruige leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 De wilde zee met haar woeste golven
ik zwem maar word er bijna onder bedolven
ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt
de zee, zij blijft wild
eenmaal rustig op het land
ver ver weg van het zoute strand
zie ik die stormachtige zee
en ik besef, bijna nam zij mij mee.
omhelzing
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
576 het warme zand
omhelst
mijn voeten
als een donsdeken
in de winter
het verwarmt
lichaam en geest
en doet me de
koude winterdagen
vergeten
en
indommelen
op een zomerse dag,
ergens in het zand...
Houd de kever uit de garage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Ik las laatst goedbedoeld gezever,
over lentes, De Bildt en de kever.
Ja, zelfs over Kerkse tribunalen.
Als we dan toch moeten verhalen,
dan heb ik ook iets op m'n lever:
ik wil de Kever 1300 terug halen.
Die VW Kever, al was 'ie klein,
snorde lekker, reed als 'n trein.
Van een degelijke...
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en ...
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en d...
Inval
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
863 De NSA-agent dacht: ‘ik heb beet’
Nadat hij in de smiezen had gekregen
Dat Michael meer en meer begon te wegen
En dat hij aan extreme inkoop deed
Een inval bleek noodzakelijk kortom
En wat men vond: een calorieënbom
te oud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 ze heeft geprobeerd te leven
toen de zon geen warmte
meer gaf..
haar lichaam steenkoud was
elke dag ( ook haar hart )
waar ze te oud was voor hem
met vijfentwintig jaren.
nu wil ze naar een plek zonder
angst, verdriet en pijn
niets weten van hen samen
geen herinneringen meer aan...
Taakstraf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
807 Het afgelopen weekend overziend
Heb ik mij op het gras uit kunnen leven.
De taakstraf die mijn vrouw mij heeft gegeven
Die had ik volgens haar oprecht verdiend.
Het maaien van het grasveld is mijn straf,
De kantjes loop ik moeiteloos eraf.
Laat of te laat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
760 Gevoel bedacht
gedachte gevoeld
gedrag onbedoeld
leeg gemaakt
vraag gesteld
niets verteld
denkpatroon
ongewoon
elk persoon
ander kwaad
gevoel geschaad
genoeg gepraat
Onbehouwen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
554 Ik ken geen rem
ik praat en praat maar door
ik lijk wel dol op mijn stem
maar ik ken mijn grenzen niet
ik ga dwars door hen heen
en zo draaf ik door
ken geen stop
totdat er iets in mij breekt
dan houdt het op.
Doornroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Houd niet van de dichter
je krijgt meer doorn dan roos
je leven wordt niet lichter,
en niet transparant, wél
mooi verwoord elke schoonheid
verbloemd of onverbloemd
uniek elk stukje romantiek
tranen en weemoed bij gemis
een liefdevolle belevenis
Steeds verder weg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.302 (voor mijn broer)
Steeds verder ben je weg gedreven,
En nog even dan ben je uit ’t zicht.
Verdwenen in de mist van de tijd.
Je koos de dood boven het leven,
Hopeloos op zoek naar evenwicht.
En nu, nu ben ik je voorgoed kwijt.
Niet dat ik je ooit nog zal vergeten,
Of dat de herinneri...
Tot aan het einde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Van één drank dronken wij.
Eén slok verwijderd tot onze eeuwigheid.
Eén stap, één slok, één fles, één blik.
Een woord, een zin, en oplopend kwik.
Deze verslaving had invloed.
Voor de drang tot aan de ochtendgloed.
Duvelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gelijk 'n open boek
komt zij, nietsvermoedend
bij hem op bezoek
ze lachen en praten
hoe de tijd voorbij vliegt
heeft geen van beiden in de gaten
tot ze overmand wordt door gevoel
even werd 't stil, al balancerend
valt ze hals over kop van haar stoel
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleide...
Dan ik het ooit verbeelden zal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Donker dat
Mij vasthoudt
Tot ik deze
Tunnel verlaten
Heb - na minuten
Die eeuwen zijn
Zie ik in het
Groene land
Dat mij omgeeft
De eeuwig grazende
Koe, die het leven
Beter verbeeldt
Dan ik het ooit
Verbeelden zal
Voor Albert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 Loom loop ik
Door de late
Avondzon aan
Het einde van
Wat een dag
Is geweest,
Een dag in mijn
Leven waar ik
Moe maar voldaan
Op terugkijk -
Boven mij het
Ruisen van
Blaad'ren die
Zachtjes zwijgend
Mijn waarheid
Fluist'ren van
Eeuwige geborgenheid
Naar binnen gericht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 zie je ontwaken
uit de wanorde
van dromend slapen
ogen verschrikt
blikken nog steeds
naar binnen gericht
vingers ontspannen
in laten gaan van chaos
zonder aanwijsbare naam
tot je lach
alles breekt en jij
je weer bij de mensen weet
intens voelt het leven
na weggeëbde angst
de ...
Spoortunnelvisie
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
848 De Fyra leek een prima deal totdat
In sneltreinvaart de aankoop was getekend
Het was een koopje had NS berekend
Waardoor men niet meer in de gaten had
Dat men een wissel op de toekomst trok
Zo zet je als NS jezelf voor ’t blok
Recessie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Het leven zou een heel stuk leuker wezen
Zonder die cijfers van het CPB
Je zit er toch de hele dag weer mee
Twee handen op je knip, in angst en vreze
Waar kan ons arme land nog moed uit putten
( uw eigen regel, eindigend op; 'Rutte')
Overrompeld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
540 het maakte niet uit hoeveel bloemen
zij van hun bladeren ontdeed
gemis sneed vlijmscherp door haar
al voelde het als nimmer tevoor
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Scherpe tanden staken in de blauwe hemel
en tussen afgebroken kiezen kierden zonnestralen,
in die kloven voelde ik me veilig.
Hier zou ‘k weer willen wandelen
vanaf het spiegelende meer,
langs 't pad de schuine afgrond peilen,
stappen in de schaduw
en onverwachte sneeuw.
het eenzaam ...
De tragedie van Mont Ventoux
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 Op de Mont Ventoux was het snel bekeken,
vroeg of laat zou Mollema gaan breken.
Toen wat dan ook hard had toegeslagen,
was het leed niet langer te dragen.
Ja, Mollema kreeg het voor z'n kiezen,
je zag Mart Smeets' glimlach bevriezen;
er was niets meer, geen greintje hoop.
Waar zijn de dagen...
brief voor mijn lief
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
777 Ik vind je lief,
daarom schrijf ik nu deze brief.
Lieverd, ik ken je al zo lang,
wij zijn als ying en yang.
Deze liefde duurt nu al zo'n 10 jaar,
en nee, daarmee zijn we nog lang niet klaar.
En dat alles in het geheim,
maar mijn liefde voor jou is en blijft fulltime.
Ik zal je nooit he...