1723 resultaten.
Echt ideaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Soms droom ik van een nieuwe start
een nieuwe wereld, de aarde
zonder menselijke ondeugden
alleen goddelijke geboortes
van behulpzaamheid en wijsheid
zodat die woorden in onbruik raken
eindelijk geen audities meer
van ingebeelde komieken
met eindeloze smerigheid
hun bundeling van eeuwen
dwang, vernedering en misbruik
in de grap van…
Dikke eik/linde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 de dikke eik
aan de Dikke Eikweg
Ellersinghuizen
is weg
in de 17de eeuw gepoot
werd hij zo groot
dat 4 man armen gespreid
hem konden omvatten zo wijd
maar hij ging dood
is in 1975 gekapt
dan toch maar
de grens over
in Heede, daar
aan de Hauptstrasse
staat een linde
van 1000 jaar
die je met 4 man
lang niet omvatten kan
die fier overeind…
Vreemd gestemd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 zacht haalden
donkere tonen
emoties uit
de vreemd
gestemde muziek
waarvan de
melodie een
kruidige geur
verspreidde
die refreinmatig
wisselde van
intensiteit
de woorden
waren voor ons
niet te verstaan
maar de draag-
wijdte in
lichaamstaal
sprak ons aan
in samenzang
we lieten ons
meevoeren naar
eeuwen geleden
zagen in…
Lekker Bij Elkaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 kom lekker bij elkaar
samen staan we sterk
meer ogen om gevaar te zien
ook al vindt men dat maar
vreemd en raar misschien
samen een wolk aan het zwerk
lekker kletsen met elkaar
en elkaar wijzen op de plekken
waar je jezelf het beste van
voedsel kunt voorzien
of om samen te vertrekken
en veiliger bovendien
zo doen en overleven
ze al eeuwen…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht
en warmte om de soort
weer een nieuw jaar
te laten bloeien
als de natuur ze
tenminste al
van kleins af aan
in de seizoenen
volgens eeuwen…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Zoete balsem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
301 De tijden zijn veranderd, de mensen niet
lees ik plank na plank in vele talen
in eeuwen bewaarde boeken
die de wereld zo vanzelfsprekend
beschrijven als ze ooit was
's Avonds beleef ik hun lotgevallen
's nachts droom ik ervan, elke dag
kleuren ze mijn lichaam anders…
Zeven ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Een oog rolt
uit een kas de
tent in van
een vrouw met
zwart haar
in een lange
vlecht zij wacht
eeuwen al op
een vleermuis
vliegt zij weg
haar geduld is
op met een oog
in haar hand
wenkt zij een
adelaar die
dadelijk komt
en samen zien
zij de wereld
door zeven
ogen
tot de zon
opkomt en de
adelaar landt
en de vleermuis
vertrekt…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Ze ademt uit wat eeuwen zweeg,
en zinkt waar water wegen kreeg.
De zee verruimt haar zilte grens,
verslindt de koude zonder wens.
Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.
Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.…
ATRIUM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Deze naam
van het woonhuisvertrek
bij gegoede Romeinen
had vaak een vijvertje
in het midden van de vloer
vele deuren langs de wanden
die toegang gaven
tot alle kamers
zweeft met zingende wijs
door meer dan twintig eeuwen
nooit belemmerd door tegenspoed
en overwinning van tijden
zet zich nog in het heden vast
heerst binnen grote hallen…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
In dat Europa leef ik, voel ik me, ben ik Europeaan!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 steden, streken, landen
waar bombardementen ook nu nog een spoor
van vernieling, verwoesting en verdriet veroorzaken
Rotterdam en Dresden met hun
verschrikkelijke bombardementen van
14 mei 1940 en 13 en 14 februari 1945
Maar ook met de juiste sentimenten
Te herdenken en vooral vooruit te kijken
Samen te werken in
HET EUROPA VAN DE 21STE EEUW…
Hoorn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
969 in eeuw uit staan zij
met hun geloken luiken
als een gestold decor.…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 ik raap mijn leven
lang al keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en…
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.770 Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.
Je bent een deel van alles bij je leven
En alles blijft bestaan wanneer je sterft.
--------------------------------------
uit:'Luchtspiegelingen', 2001…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 Het lijken wel eeuwen…
De confrontatie met dit leven
kan hij niet meer aan.
Zijn handen beven,
hij hoort alleen nog de trekker overgaan
…eindelijk rust…
Mooi Ukraine
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.227 Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen
Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots
Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 je ziet geschiedenis
proeft bloed
van heldendaden
raakt aan verraden
voelt zacht geluk
je dag kan niet
meer stuk als je
de stenen leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een…
In de marge
gedicht
3.1 met 12 stemmen
8.010 Hun strook
is niet ingelijfd, zij zijn op weg
in een tragere eeuw, missen de koorts
de wereld bijtijds te bestrijken,
de verte aanwezig te rijden, breed en brutaal.
De auto is jong, zingt de werkelijke taal.
Op de fiets komt men nergens.…
de dichter doet het niet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
922 hij begeert niet
hij beheert
duizend driften
bo-na-fiet
hij overvraagt niet
hij schenkt
klare wijnen
liefje-anders-niet
hij lieft niet
hij biedt
duizend dames
smar-te-lied
hij zuipt niet
hij nipt aan
verdwaalde flessen
a-qua-vit
hij deugt niet
hij maakt
duizend kindjes
don-dert-niet
hij vertrekt niet
hij blijft
ten eeuw…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…
Gebroken spiegels
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.101 Al eeuwen heb je mij
mijn beeld laten vervormen.
Steeds zag ik een broos gezicht
met bange, pijnlijke ogen,
vertekend door een eigen haat,
in een bevlekte, grijsgekleurde ziel.
Misschien wordt het wel eens tijd
dat ik de spiegel doorgeef
en dat jij je eigen spiegelbeeld
laat reflecteren
door de gescheurde jaren heen.…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 En klein
dalen vanuit de hoogte meeuwen
neer op je handen die het brood verdelen
Dan laat eindelijk over de eeuwen
heen een stem zich uit een verte horen:
"Een vrouw, een man, een paradijs verloren"
en loop ik door de wereld wit en wijd
terwijl ik weet dat slechts voor werkwoorden
bestaat een onvoltooid en niet verleden tijd.…
er was eens...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.503 een tijd van vertrouwen
tussen mens en dier
er is nu veel veranderd
jij daar en ik hier
vriendschap en vertrouwen
kan de mens niet aan
zelfs met de eigen soort
leidt zij een onmenselijk bestaan
de mens vecht sinds eeuwen
om vrede een dodelijke strijd
vriendschap en vertrouwen
er was eens een tijd ...…
VLAAMS BELANG
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.451 Drie eeuwen na hun verdwijning uit het oosten van België zijn in die contreien opnieuw enkele lynxen gezien, de katachtige roofdieren met de bijzondere oorpluimpjes...…
Marcel Marceau is dood
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
868 De stille getuige van 'n gewelddadige eeuw
sprakeloos maakte hij kunst van lichaamstaal
zestig jaar stilte stroomt weer vol kabaal
z'n mime sterft met hem in Munch's schreeuw
Terug bij de antikunst van obsceen gedrag
van kabaal en grove taal voor effectbejag
----------------------------------------------------------
's Werelds grootste…
Kathedraal koelte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
618 ik zoek stilte
kathedraal koelte en
de rust van eeuwen
ik vond ze daar
gesokkeld en verheven
tot heiligheid
zag hart en ogen
hun leven hebben zij
tussen mens en dier
bewogen maar eenmaal
boven restte pas
het echt geloven
hoor de litanieën
mensen op de knieën
ik bid en zie
de wierook kringelen
in het onnavolgbaar
zacht devote…
Lente Haiku Vijf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 Mmm, even denken,
schoonheid is van elke eeuw,
de zin van leven?…
zijn geloof
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
848 weer in het nieuws
berichten over verlichte geesten
en hun exploten in de naam van
wiens naam het eerst vergeten
niet anders dan ijdel misbruikt
gewoon een anagram moet zijn
staan ze gedrumd te wachten
op hun beurt, onafwendbaar
hun lot te verbinden met
de wereld van het geloof eerst
mijn god, mijn nirwana
de geestelijke koffer
al eeuwen…