4494 resultaten.
Zwijgen
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.628 Ik mag niet van je houden
het zwijgen is me opgelegd
De liefde die ik voel
in mijn hart is oprecht
Ik mag niet van je houden
hoe graag ik het ook wil
Mijn verlangens kan ik niet
meer bedwingen
Is dit wat de liefde wil!
Voor altijd zal ik zwijgen
mijn hart draagt een geheim
De woorden in mij
herhalen zich keer op keer
Een refrein…
Hartje
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.095 Twinkelende ogen
mooie lieve lach
Dat was het eerste
wat ik bij jou zag
Tintels verlangens
mijn hart in brand
Gevoel ontregeld
verstomd verstand
Gloeiende wangen
ontroerd en zo blij
Vlinders krioelen
in dat hartje van mij…
Stilte
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
960 Dan worden je gedachten en verlangens
voorgoed in eenzaamheid gevangen.…
Onvervulde wensen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Je slaapt nog goed met al die
onvervulde verlangens. Hoewel korter
ze sluimeren ergens onder aan je hart.
Morgen als je wakker wordt zul je misschien
weten, voor welke wensen je de tijd nog niet
hebt gehad.…
De stem van 't kind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
757 hulpeloos en klein
kom je in de wereld
veilig in papa's handen
ontwikkel je je
groei je geleidelijk
groter
in de veiligheid
van het gezin
totdat
het zo kriebelt
dat vader zijn
vleugels
wil spreiden
het gevecht begint
alvorens zij
dit in woorden
kan gieten
is het gemis daar
onbegrip lijdt
tot verwijt
en dan dat gemis…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 In een wisseling los
van enig verwijt en gewin, word jij dan
in die ene nacht de vlieg en ik de spin,
die het web kort kunnen delen zonder
onbehagen en onwaarschijnlijkheden
opgeslagen in de tranen van genegenheid,
voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
ochtendlicht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
597 zie, wat je gaande weg verzamelt
met de ogen van de ochtend aan
til het kleine en het grote op
voel hoe het verlies zich onthult
in de wirwar van al die dingen hoe
eenvoudig je in vroeger verdwaalt
ondoorzichtige draden van
afscheid vangen je in
de valstrik van de pijn…
Kerstster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Alle jaren is nu Kerstmis zonder jou,
toch weet ik nog van de keren samen.
Ze waren zoveel mooier, dan nu ik alleen
de herinnering dicht bij me hou.
Hoe kan ik niet aan jouw liefde denken
als ik een engel in de kerstboom hang,
klokjes klinken zoals jouw lach zou zijn.
Ja, dan doet het missen toch weer pijn.
Stil mijmerend plaats ik hoog…
Poesiealbum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 poesiealbum
(van Nellie 1947-1962; tussen stof en stilte)
ik wist niet dat zij bestond
tot ik haar
onverwacht vond
ze lag geduldig, roerloos
zomaar tussen mijn spullen
na een opruiming
van het ouderlijk huis
in de uitgeleefde doos
zag ik jou
met knalrode wangen
een verstoft verlangen
naar aandacht
en frisse lucht
Poesie stond…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 Vrede is niet geluk —
het is weten welk verlies van jou is.
Dit verlies is van mij.…
dekmantel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
203 het is mogelijk plaats te nemen
op lege plekken
in het gras, aan het strand
op land dat is gescheiden van land
door zee
dicht bij uiteinden van ruimte
waar vergezichten samenvloeien
het blijft lastig een grensvlak
te ontlopen
met binnenlijf dat voortduurt
in lichamen die zijn gescheiden van
elkaar te omvatten…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 hoe jij op een eilandje leek
ineens uit het water leek op te rijzen
losgezongen van waar je was
dat ik niet heb opgeschreven
hoe je doodging stap voor stap
op die gitzwarte dag
dat ik in die laatste nacht naast je zat
hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd
ik luisterde naar elke ademteug
het bewijs dat ik nog steeds jou mijn…
kraken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
188 in het zwarte water van verdriet
verdringt zich de taal van as
boven de bomen verwaait
het ijle lied van rouw
handen klemmen zich vast
aan de rand van de stalen brug
woorden willen weg
het hart kraakt
het kraakt van gemis…
Bezinken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
120 Wat zich als verlies voordeed,
zoekt langzaam
zijn eigen gewicht.
Niemand ziet het ogenblik
waarop de onrust afstand neemt
van zichzelf.
Wat geen haast meer heeft
valt terug
naar waar het thuishoort.
Wat overblijft
ligt eindelijk
op zijn plaats.…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
Feuilles volantes - Vliegende blaadjes
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.165 in deze herfst wordt zij geraakt
door ontelbare feuilles volantes
over grenzen van tijd en ruimte
naar haar toe gezonden
de woorden gaan gekleed
in vergane zwarte kleren
spoorloos verdwijnen
in een verdrukt verleden
in de lach van een specht
in de leegte van uitgespaarde taal
hoe kan zij over rozen zingen?
zij houdt haar lippen…
zonder titel
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
159 Wat de zonnebloemen van van Gogh
betreft,
mij ontbreekt het aan het
zuidelijke licht voor jou
de warme zon en iemand
die een vioolconcert in blauw en geel voor jou
speelt,
aan drie tinten geel in een vaas
een zakdoek en jouw zonnebloemen
die ik in het zand leggen kan
voor jou.…
Alsof
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
202 Alsof ik buiten ben.
Jij kijkt naar de bomen, en ik naar jou,
je hand rust onzichtbaar op mijn hoofd.
Zag jij op de takken ook de vogels dutten?
Ik wil je opnieuw wakker maken
voor muziek van diep verdriet
voor onze tranen.
Nooit meer verzeilen in je levensdrang
jou nooit meer uit het oog verliezen
een bed violen op je graf
jouw oneindige…
dragen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
122 ik draag jou en mij
naar het dak van de wereld
schaduw van verdriet
ons tweezijn berg ik
in verwilderde heuvels
onder de wolken
ik leg mijn hand op
de geboorte van liefde
het roerloos sterven
de lange schaduw
het gevecht dat niemand ziet
liefde die verdween
het oog dat niet leest
op verwilderde heuvels
van gestold verdriet
tot…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
onmetelijk
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
93 omdat ik niet weet of jij
koning van de vogels geworden bent
of misschien die ene vogel in de schemering
die aan onze meiboom groeit
omdat ik niet weet of jij een feniks bent
nestelend in de geurige kruidenboom
of het paard met vleugels dat ik
vanmorgen in de wolken zag
omdat ik weet dat jij onveranderlijk
mijn onmetelijke liefde…
spa
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
835 hij zat in een splagiaat
hij kon slechts voort
op straffe van
scheuring der delen
of
verlies van identiteit
of ook wel
beide…
Hartekreet
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.865 Ik mis je zo en mijn gemis is echt.…
Mistoe
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
958 Wanneer dagen
nachten worden
gehuld in
duisternis
voel ik zwijgend
jouw aanwezigheid
en tegelijkertijd
het gemis…
uitzien naar morgen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.131 ik zie uit
naar morgen
waar het licht
nog onbevlekt is
alsof ik
in de toekomst
word geborgen
een verwachting
zonder gemis…
Voor jou
hartenkreet
2.4 met 54 stemmen
4.963 Wat ik niet had
Wil ik jou geven
Gemis is mij te veel bekend
Vanuit mijn hart
Wil ik nu leven
Voor jou
Zo lang jij er nog bent…
Dood
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.234 Hij gaat dood
hij is dood
ik ga dood
omdat hij dood is
sterf ik ook
door het gemis
weet dat
hij er niet meer is
dat hij echt dood is.…
Overrompeld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
540 het maakte niet uit hoeveel bloemen
zij van hun bladeren ontdeed
gemis sneed vlijmscherp door haar
al voelde het als nimmer tevoor…
melancholie in herfsttooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 melancholie is de
zachte treurnis
om het gemis
dat nog zal komen
ginds in een zweem
van mist hangt het
al pijnlijk in de bomen…
DUBBEL VERLIES
snelsonnet
2.7 met 15 stemmen
2.164 Haast samen: Wally Tax en Anton Heyboer
De een te jong, de ander oud genoeg
Maar voor hen allebei nog veel te vroeg
Om reeds te dienen als postuum kopijvoer
Want afgezien van leeftijd of malheur
Verliest de wereld weer een beetje kleur…