1304 resultaten.
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 de Joodse staat onder beleg
zeg het voort, het is oorlog
en grenzen dienen beschermd
opnieuw verlegd zelfs
de vijand moet weten
wanneer op te houden
de Palestijnen worden gebracht
hetzij naar de rand van hun afgrond
hetzij tot in het Nirwana hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor…
een woordloos verwensen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
533 horizon kussen
in de koude stilte van morgen
voelde hoe onze banden braken
toen jouw ogen
mijn waarheid raakten
doodlopend trok ik
mijn cirkels recht kwam dwalend
hard op mijn bek terecht
woedend trapte ik jou
van mij af terwijl ik
nog altijd veel om je gaf
verstikkende liefde
een woordloos verwensen
alleen dood is vrij van jouw grenzen…
Fluistering van de tijd ?
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
677 ontdekken bakens
om in een ander licht naar hun
bestemming te schrijden, in
een uitgeslepen stroom, met een
voorbepaalde diepte, met zichzelf
en anderen te willen meten,
glijden nieuwe dagen onder het
boegbeeld door, losgemaakt
van alle ankers en nog te dromen
metaforen, bindt zich binnen de
andere geluiden van de tijd, waaruit
nieuwe grenzen…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend zoekend
naar een beter leven
hoop leerden vestigen
over grenzen…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Krijt
gaf de grenzen aan van republiek en
koninkrijk. Ver weg lag Alkmaar, hier
was de wereld onder handbereik. Hier
werd de oorlog aan elkaar verklaard.
We sprongen met beleid van land naar
land. Als een de strijd gewonnen had
begon de werkelijkheid. Dan kwam de
loods. Geur en gevaar.…
Een gemengd boeket
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
983 Een bloem, uit een gemengd boeket
fris van kleur en heerlijk van geur
zo sta jij overdag tussen de mensen
de ene keer ben je ernstig, dan met pret
bij jou kom je nooit voor een gesloten deur
al ken je niet altijd jouw eigen grenzen!…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Laat mij mijn
weg maar gaan,
deze ruimte is
mij te verheven,
mij te schikken
naar diegene die
de grenzen stelt,
die eenzijdig te
bewaken, en in
eigen flexibiliteit
verstrikt geraken,
zal stikken in
verlangen, vrij te
ademen, denk niet
dat ik mijzelf al ken.…
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 ik kan mensen liefhebben
zomaar
omdat ze me veroveren
ontvangen
met één woordje, wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 Als vrijheid grenzen kent
of schuivende markeringen
zoals tussen zee en zand
demarcaties of vage randen
zachte zomen of brede boorden
obstakels als rotsblokken
op weg naar wenkend licht
hoe vrij en onbelemmerd
reikt vrijheid dan nog?…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven.…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Najagend de onwaarschijnlijke
Snelheid waarmee ons brein
De wereld van vandaag steeds
Maakbaarder maakt en opstuwt
In de waan van elke nieuwe dag
Waarin grenzen worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen…
Soms is een grens jouw eigen gegeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 16-6-2014
Ieder mens heeft wel wat te wensen
Maar
Waar stel jij je grenzen
Ik ben soms dwars
Ik ben soms brutaal
Noem het boos
Noem het dom
Ik vind dat niet krom
Ik ben dan gewoon ik
Precies dat getik
Op de tafel van mijn eigen leven
Soms is een grens ook jouw eigen gegeven
Ik kan hiermee leven
Ik kan hier zelfs over dichten
Want ik…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Gedicht in balans,
zinnen in één oogopslag
grenzen vervagen.
Niemandsland van poëzie
voelt het als een drenkeling,
zwemmend in plassen bloed.
Na de woordsporen
tekent zich een omlijnd profiel
van geleefde maskers.
Blufpoker met mensen
met blanco dobbelstenen
wie komt uit de beker?…
Op Vakantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Maar ja het is de mensen eenmaal eigen
om steeds de verste grenzen op te zoeken
en ook de ontoegankelijkste hoeken;
zij moeten tot het allerhoogste stijgen.
En op een dag kreeg men het voorelkaar:
De Yank had een machine uitgedacht
en daarmee kon je op en neer gebracht
naar Luna , ja verdomd het is echt waar.…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het dak van de oecumene opende zich
en oogverblindend licht zoog ons
naar de grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter…
BEVRIJDINGSDAG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 direct op mij neer
Ze halen de roest weg, verwijderen zeer
Opdat ik mijn geest in balans kan bevelen
De noodzaak is nu verstoken te blijven
Van andermans lijden en ballast en kwaad
Te mijden het ongevraagd geven van raad
Ik ben nu gezandstraald en dat kan beklijven
De drukpers der dromen waste mij wit
Ik open en sluit als de beste mijn grenzen…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van
zich laat horen en hij weer is genesteld in het
oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de
grenzen, zo ook zijn invloed
wanneer laat nu eindelijk het goede van zich
spreken of heeft hij met voorbedacht en rade
alreeds met vele volgelingen en stap gezet
het kwaad te verdrijven?…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Ergens
moet je zijn
ergens
waar de eerste stralen
van het zonlicht
door de opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters…
In de beperking
gedicht
4.0 met 10 stemmen
11.292 . - Buiten, in de zonneschijn,
hield een merel boven op een gootrand
zijn mededingers zingend op afstand;
er waren grenzen aan zijn broedterrein.…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder steeds meer de grenzen…
Het hoge ijlen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 ooit heb ik
zuiver gespeeld
maar het klankbeeld
lijkt veranderd
in het zoeken naar
welluidende grenzen
ging ik teveel af op
groepen uit het orkest
zij deden eerst
hun best om dissonanten
te verbloemen maar de
koren zongen alles recht
poetsten de tonen
in meerderheid op
het hoge ijlen ging verloren
in geroezemoes onder de toren…
Snelkoken met passie.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
787 Smaakpapillen proeven over
grenzen heen. De haute cuisine
in kleine porties. Een echte
liefhebber dineert nooit alleen.
De kok koestert al zijn spijzen.
Het mag wat kosten. Ja, dat is
waar. Maar zonder zijn kundige
inzet kookt er thuis wat over.…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
stilte opent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 mogen zijn
met of zonder naam
zijn zij de dapperen
die nu de tranen toveren
die frank en vrij ik en jij
als regenbogen glimlach
de wereld tonen mogen
in mij dat weten
opent zich in de stilte
sprekend mij het besef
dat het recht van ons zijn
voor jou net als voor mij
onneembaar is en uniek
als ik dat herinneren weet
zie ik geen grenzen…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 ongestelde vragen,
zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap, hopend
op het verbeelde stipje weer aan
de grenzen…
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 De schors bewaart
het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd,
de levensringen blijven
de bast en de kern zo
zwart zoals mijn
gedichten vol fabels
zijn geverfd, daarop
heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te verbleken in onze
zandloper loopt het
zand in…
Soms tot bloedens toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Ik keek naar zijn handen
alsof er bloed op zat
en verwenste hem
Hij bleef rustig en las
in mijn ogen de gedaante
die hij moest aannemen
om mij voor zich te winnen
Zijn verliefdheid verlegde grenzen
We voerden lange gesprekken
en maakten toekomst-
plannen voor de wereld
zoals die behoorde te worden
met ons stralend in het midden
als…
Onkwetsbaarheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 mijn bestaan
alleen nog met variabele
balans kon door blijven gaan
het was een schok
om eigen broosheid als
limiet te moeten ervaren
want in de taal die mijn
lichaam sprak bleef hierna
ook geen enkele kans
deze mededeling te
vergeten het lijf had de
pijngrens als graadmeter
toch was ik blij niet meer
de big boy te zijn
mijn grenzen…
Exhibitionistisch genot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
479 dat de kleine
kneepjes al
snel herkent
het lijkt je
allemaal vlot
af te gaan maar
jij als perfectionist
is het je eer te na
om zomaar wat
te broddelen
gelikt is je werk
wat jij met pen
en zinnen doet
raakt emoties van
de ziel verschuift
werkelijkheid naar
volmaakte expressie
waarbij normaal
saaiheid verliest
buiten de grenzen…
Pentagonterix
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
392 Breekbaar zijn de grenzen van
het wereldwijde luchtruim
Waar leeuweriken dansend stijgen, zingend voor hun vrouwtje
Meeuwen krijsen kriskras heen en weer, lopen een blauwtje
In velden zuigen vrije vogels
liefjes uit hun duim...…