3520 resultaten.
Herfst (6)
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
817 te rekenen naar de hoeveelheid
eikels die deze herfst voortbrengt
wordt het een ouderwetse winter
met strenge vorst en sneeuwpret
gerekend naar het aantal eikels
dat in de categorie –mensen-
steeds vaker zijn opwachting maakt
zou het winters zijn het hele jaar…
Herfstbos
poëzie
3.1 met 36 stemmen
3.487 De bomen zwijgen
En peinzen vaag,
Van al de twijgen
Drupt iets omlaag.
De zon is henen,
Geen vogel fluit -
Zij zijn verdwenen,
Het lied is uit.
Alleen gelaten
Wacht alles stil -
Wacht het gelaten
Der wereld wil.…
HET GEHEUGEN VAN TIJD
gedicht
3.2 met 40 stemmen
17.034 Oktober. Zondag. Ochtend
is in grijs gekleed en wilde
kastanjes vallen maar raak.
Hun boom een kerel, zijn dos
zit propvol groene stekelbollen.
Als dobbelstenen rollen ze weg,
hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines. Rap
door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd:
dood in minder dan een winter.…
Het schilderij...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.055 Stil laat de aarde zich wakker kussen
Door het licht van de vroege morgen
Speels laat de wind zich ruisen
Door de bladeren van bomen
De vroege herfst regeert
En laat het bos uitkleden
In een gedaante verwisseling
Geeft de herfst zijn prachtige kleuren
Stil laat het bos zich kleden
In een mantel van kopergroen
De bladeren laten zich inkleuren…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 het heerlijkste gevoel
en liefste geluid
is het ritselen van
zomerbladeren op
mijn warme huid
waar statigheid
nog lange takken
lover genereert
heb ik mij neergelegd
ja tegen wind gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Op de laatste dag van september
begonnen de machines te ratelen.
Zij vraten gangen in het maïsveld
en legden huizenstroken bloot.
Als reuzeninsecten gleden zij
onstuitbaar over de akker.
Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.162 Deze lente gaat het toch weer
Over jou, alhoewel ik er langzaamaan
Wel moe van ben
Moe van regen, wind, flarden,
Bedrieglijk blauw in de lucht
Vage beloften van het einde
Van de kou
Ik weet wel dat ik toch weer
Van je hou, maar moeizaam soms
Met dat doelloze
Van de vogels die ervan lijken
Te houden in regen en wind
Te blijven rondhangen…
vuur en vlam
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.341 beuken branden
geel oranje
tooien zich met
vuur en vlam
lege handen
beven van m’n
koude lichaam
guur en klam
herfstgloed wil
je mij verwarmen?
neem me even
in je armen!
wie mij in
omhelzing nam
was de zon die
binnenkwam…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 D'r liefde was ontloken.
Des winters trouwde zij.
De schoorsteen was aan 't roken.
Ze zat er warmpjes bij.
Ze barstte van de centen
en baadde in comfort.
Het werd een kille lente.
De schoorsteen rookte door.
Doordat ze met 'm trouwde,
had zij het nimmer arm.
de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.
De herfst was aangebroken…
Kleurrijk seizoen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.022 de herfstbladeren liggen smoezend
op de grond tussen de eikenbomen
sommige hangen lusteloos rond of
liggen besmeurd in de goot komen
nauwelijks meer tot leven beroerd
door de wind een groot esdoornblad
houdt tientallen eikenblaadjes in zijn
ban andere vrijen achter een bierkrat
op een stiller plekje is gezang hoorbaar
het dubbelbeukenbladkwartet…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Angor, angor van het heden. Er hangt zoveel
mist daar waar ik klaar wil zien. Hij is
te klein, de kring, benauwend, stalen banden
rond je borstkas en die schroeven ze dicht,
ze pletten de lucht uit je longen; je hart
bijeen. Adem, zeggen ze, en je stikt; pomp,
hart, zeggen ze, pomp, en het kan niet zuigen
en persen in die samengeknepen vuist.…
Winterslaap
gedicht
4.2 met 89 stemmen
15.543 Oktober sombert aan mijn deur
met windstille mistige dagen
herinnert me met heftige vlagen
dat alles van nu af verandert van kleur.
Steeds troostelozer biedt de dag -
terwijl ik mij met knusheid wapen
maar me toch langzaam in voel slapen -
een uitweg naar het zelfbeklag.
Hoe loopt dit af, denk ik nog net,
voordat de winterslaap me velt…
Herfsteik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.060 Op een te vroeg vergeeld tapijt
statig en majestueus, machtig en muistil
door lengende nachten en de morgen kil
grotendeels het blad al kwijt
Een mistige blik over het gesluierde park
een vijver werpt het spiegelbeeld
de twijgjes hebben hun elan verspeeld
vallen dor in de tanden van een hark
Zijn makkers in de bomenkring
zien zwijgend de…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 De dag aldoor, de dag alom
Speelt in het stille beukenwoud
De liefelijke najaarszon
Glimlachend met haar stille goud -
't Is goud!
En 't avond, is de zon gegaan -
Zie hoe het bos zijn schatten houdt:
Zij zijn gestold op boom en blaân,
Als stille plekken zonnig goud -
't Is goud!
O hart bewaar uw grootste goed!
Wij worden zachtkens,…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Zwart geaderde beuken,
glimmen in een druipend mistgordijn.
Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop
als een mimefestijn
van Chinese nimfen.
Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.369 ‘Hoogste tijd’, zo dacht het blad
- al turend in de grauwe lucht -
‘ik heb mijn seizoenen nu gehad
ben klaar voor de finale vlucht
Krijg kramp in al mijn nerven
mijn huidje wordt al droog
val ik nu in duizend scherven
of zweef ik naar de regenboog ?’
Beneden dreigt een modderbad
of de klauwen van een hark
egels, muizen, zelfs een rat…
Herfstbetoging
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
820 de herfstbladeren verzamelen zich
massaal geholpen door de blower
van de overbuurman dicht opeen
gepakt verwachtingsvol zonbelicht
hopend op mental coach Tabaksblatt
hij zegde echter goed ingelicht af
waardoor er ongedurige ruis ontstaat
in het bijeengeveegde kleurenbad
sonoor autogebrom wordt hoorbaar
onrust gepaard aan bladergefluister…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Met de kleuren rood, geel, bruin of groen
weten we; we zitten in een ander seizoen
dat gekleurde sprei van bladeren op de grond
maken het plaatje lekker rommelig en bont.
Ik geniet met volle teugen van dit kleurenpracht
dat heerlijk stappen tussen de bladerenvacht
en met een zonnetje dat op mijn snoet dan rust
en dat zacht strelend mijn…
Tweespraak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.235 Herfst is jouw seizoen
het lichaam moet nog wennen
tenen en pinken krommen zich
ik wacht op de groene scheuten
of het sluiten van de bast
wil deze winter beter overleven
bevoorraad met trossen bananen
en zo krom zijn en jij zo zacht
met al die watten in jouw hoofd
het lijkt alsof je jonger wordt…
herfstdraad
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
2.069 ik blader door de bomen
en lees een bos in rust
verblijf ik hier in dromen
of droom ik haar die kust
verkleur ik rood in stilte
de moederschoot ontgroeid…
er wacht mij slechts de kilte
totdat de bloesem bloeit
ik tel het jaar in ringen
en schrijf de boom mijn lief
draai rond in heksenkringen
en wens mijzelf naïef
een holte om te schuilen…
de bomen zijn arm
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
831 De bomen zijn arm
maar de wereld is rijk
Nu het blad goud is
en de zilveren lucht
kleine diamanten strooit…
de vrolijke wolk
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.115 Een wolkje dartelt boven de polder
en verdwijnt even in het niets
Honderden vogels met de kolder
verzamelen zich wat later boven mijn fiets
met een vrolijke bui want plots rolt er
over mijn jas een smerig iets…
Het winterkoninkje
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.226 ’t Winterkoninkje heeft een klein bedrijf
Helemaal is hij erin gedoken
Van luxe was hij lang verstoken
Voor zijn groen en zacht verblijf
Met zijn smal en hitsig lijf
In een bruin verenpak gestoken
Zijn oogjes fris ontloken
Zoekt hij wormen voor zijn wijf
Hoe komt hij deze winter door?
Stel dat het gaat vriezen
Of de tuin die wordt gesnoeid…
Winter
gedicht
3.0 met 48 stemmen
18.034 Hoe winter waakzaam is
voor alles wat beweegt
en keerpunt is:
de aanslag van een karabijn,
het knappen van een tak,
de hoefslag van het everzwijn.
Hoe winter weerloos is
voor alles wat verdwijnt
en zichtbaar blijft:
de voetstap van de jager,
de stervende sneeuw,
het eeuwig brekende water.
Hoe winter zwijgzaam is
en weifelt in jouw…
Zondagmiddag
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.194 Zondagmiddag
en de tuin staat open,
klim-op de muur
de zon en ik,
ik zou vandaag
Hedera Helix willen heten
en het gras bestaan
en de bomen in mijn tuin,
ik vraag het licht
binnen te komen
en de vogels
vraag ik uit eten,
ik leer dingen te zeggen
als nu,
nu het rijpen kan beginnen.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
960 De winter komt
Je gaat het merken
Het blad raakt stilaan weer de grond
Kortere dagen om te werken
Straks weer dampen uit mijn mond
Kan er steeds minder goed tegen
Bruin kleurt treurig heel het bos
Jas tevoorschijn, volop regen
Het maakt de gekte in me los
Ieder jaar als bladeren sterven
Regen geselt regenjas
Mijn humeur weer gaat bederven…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Wil je nu al het rijgsnoer lospulken
De strik van dit keurslijf
Door een gure winterkoning geknoopt
Zie je dan niet hoe hij reutelt en treuzelt
Nauwelijks wijkt van de troon
De laatste trots
Gun ons een voorschot
De milde spoeling van jouw meisjes
Week onze wangen in het lengend licht
Want geef maar toe
De bevrozen aarde houdt een belofte…
Voorjaarsgedicht
gedicht
3.0 met 61 stemmen
28.681 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.
Ik weet wel dat ik toch weer
van je hou, maar moeizaam soms,
met dat doelloze
van vogels die er van lijken
te houden in regen en wind
te blijven rondhangen…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 De herfst schijnt mij de beste tijd,
nog voor het koude in zal treden.
Het hart overdonderd nog onwetend
van spijt, verlangen dat wordt ingekaderd
door de zomer en het heden.
Voor mij geen winter onvermijdelijk zal
hij komen, waarin gevoelens zullen zijn
verstild. Een schuchtere herfst, een
schitterend eind en dromen, verder een
zinderende…
Meigevoel
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.089 heel even
een tipje van de sluier
licht
gemorste dauw
een verre loei
nipt het oor
verstrooit het zicht
tot zingend blauw
wakker springt
het meiklokje
uit haar winterslaap
op tijd
om weigeroes
van bloem tot bloem
een lentebries
verspreidt…