15300 resultaten.
Vond ik jouw vallei
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.099 dagelijks teder door
vond ik jouw vallei, recht uit het hart sprekend
waar enkel en alleen de liefde woont…
Jouw vochtig rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 lijkt
nog maagdelijk wit
maar met een warme
streek heb ik de
ondergrond gedaan
weet waar je
ogen komen staan
de oren en je korte
haar oplichtend in
het licht van zon
penseel met chique
je neusje is klassiek
in een tintje meer
zet ik in vochtig rood
je mooigelijnde lippen neer
en weer wat
olie om het drogen
te voorkomen jouw…
Jouw eerste kreet
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
560 jij klopt
niet aan maar
glijdt onhoorbaar in
een wereld vol getuigen
jouw eerste kreet
zal ze doen juichen
als alles is geteld in
weten hoe het met jou is gesteld
nog wacht een snel
herenigen in smetteloos wit
het warme gezicht de eerste
moederlijke elkaar herkennenblik…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
In de schaduw van jouw woorden
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.941 In de schaduw van jouw woorden
in de schaduw van je blik
begeef ik me op de eenzame weg,
waarop wij ontspoorden
Sprakeloze leegte
een verlaten gebied
is de bron
van mijn verdriet
Een wanhoopskreet weerklinkt
wanneer ik besef, wanneer ik zie
jouw liefde voor mij
was niet meer
dan een trieste illusie…
ik draag jouw gedachten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 op mijn schoot
draag ik jouw gedachten
over thuisvoelen, dromen
van eeuwige zachtheid
en inmens verwachten
als mijn hand
jouw haren streelt
langzaam en voorspelbaar
zie ik je gaaf gezicht
die met een lach
mijn beweging deelt
en je zwaarte even oplicht
ik raak je wangen
in een strelend gebaar
voor even zijn ze ontspannen
althans…
jouw lichaam is meer dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 je koos voor rood
omdat je blond
wat dommer vond
het hoorde bij onstuimigheid
maakte je apart en paste
bij het wilde bonzen van je hart
je ogen worden groener
je huid is licht en altijd
breekt een glimlach je gezicht
je lippen hebben het fluweel van rozen
ze vormen woorden maar
zijn eigenlijk geschapen om te kozen
jouw lichaam is…
gebroken jouw kleuren
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
693 gebroken jouw kleuren
die op sterven liggen
in dromen van teerheid
o, dat gewetenloze licht
in droomzoet treuren
onrust in bevende droefenis
banden verbroken
in hartstocht van onwil
in mengeling van smart en zegen
zag ik jouw toekomst
schuimbekkend voorbijkomen…
omring me met jouw kracht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.269 aarzelend stap ik binnen
op zoek naar kracht
vertrokken door onmacht
ontsteken van een klein licht
verwarmd alvast mijn blik
beklemming in de borst
verdriet dat er uit wil
zittend sluit ik mijn ogen
water van zout
vloeit rijkelijk over mijn wangen
ik heb weer moed om op te staan
ongemerkt heeft het me deugd gedaan…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 Ik heb me geëvenaard
naar jouw paradijs, mijn woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem…
Is dit jouw warme lach?
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
727 met je af
zie en voel je glimlach
in mijn hart en ogen
je stem fluistert naar me
in de wind
Willemientje, pleegmoeke
hoe moeilijk was het om je te moeten missen
al zijn de scherpe randjes
er nu wel wat van af
je bent zo vaak dicht bij me
er is een bloem voor jou
nu vandaag op Moederdag
ik houd zoveel van jou
hoor ik het goed…..is dit jouw…
De herfst in jouw lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
897 Ik wou niet aanmeren
in de lengterichting van
jouw dromen waar rijkdom
zich mengt met de etiquette van
zelfgenoegzaamheid
jij vluchtte toen
onze raakvlakken het
gezang absorbeerden
van het gelukkig mogen zijn
ik weet dat het ijs zich
niet verhardt bij jouw
winterse buien en dat
de zomer in jouw
valse lach steeds weer
de herfst laat…
Kleuren van jouw hart
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
933 Ik leefde een tijdje apart
van de kleuren van jouw hart
en ik vond mezelf weer terug
bij de kleuren van jouw rug
het was een vreemd gezicht
walmend blauw in hemellicht
maar ik dacht niet langer na
en schreef een donkergrijs gedicht
over de zinnen die jij sprak
die van rood en ook weer blauw
zullen we het nog een keertje doen
maar dan…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 op de vlucht de tekenen van sterren
trachten te volgen, vernamen
aan het eind dat jouw liefde
bestond uit kattigheden en baldadigheid…
Omdat ooit jouw vader
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
542 omdat jouw vader
niet langer in zijn vorm
besloten zat
maar uitbrak in de dagen
zoals in een dichtersdrang
naar vrijheid
een bliksemschicht in april
die niet voorkomend
jouw moeder was
zoals ze flaneerde
in de halve waarheid
van voorjaarsdromen
omdat jouw vader
overdonderde lente
woekerde in staren
en zwijgend naar…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 Boeddha versus God
Muziek als pleisterplaats, dat merk ik
wanneer het treinstel me bedondert
en dode vogels langs het spoor
de klavers voeden met het bruin
van massa en bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken –…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 strand, waar de zee
mij kaatst tegen het langzame
sterven van de duinen
waar ik jouw vingers droog
met de tip van mijn hemd…
jouw eigen hemel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
705 Vele groeiringen later laten
je duizendmaal golgotha vergeten
om het zwijgen van de dood
te bevrijden van het juk
dat je schouders hebben gedragen
in tijden van nood
jij schiep jouw eigen hemel
kristalliseerde je beeltenis
op de flanken van het kruis
herschiep het besef dat het sterven
slechts een hoorspel is in het theater
doch jij…
Jouw naam op de muur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
829 Symce
Vijf letters
in graffiti op de muur
gespoten
ze vormen je naam
Symce
dat is er wat er
overbleef van jou
een stoere jonge knul
van nog geen zestien
die uit trein surfen ging
het ging mis
zelfs nu na twintig jaar
huilt jou mama
zoveel tranen
als je luistert
naar de stilte
hoor je haar zuchten
in de wind
zo droef…
Jouw asymmetrisch hennarood.
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.083 stilletjes voor me uit te staren,
ik bedenk me dat ik zonder jou
eigenlijk helemaal niets kan
Ik stel zonder jou niets voor,
kom ik nergens aan toe,
en ben ik van binnen
gewoon een beetje dood
Ach, ik denk werkelijk altijd aan jou,
ieder moment, ieder uur,
en elke dag
Met mijn ogen gesloten nu
mis ik je, en verlang ik
naar jouw…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 nog zijn
je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om…
Jouw onverklaarbare agressie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.274 Jouw twee armen waarin ik me zo veilig voelde
grepen me vast uit het niets
Jouw twee handen die ik uit liefde en respect kuste
stompten op m'n hoofd in om niets
Jouw stem die me zo vaak gerust stelde
schreeuwde dat ik op moest flikkeren
Die ene avond veranderden drank & drugs jou in iets...…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
Sinds jouw liefde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
646 sinds jouw liefde
door mijn aderen stroomt
lijken dagen korter
zijn zeeën dieper
ruikt de hemel blauwer
smaakt regen zoeter
kleuren bloemen mooier
reiken bomen hoger
voelen drempels lager
raken blikken dieper
genieten we intenser
zingen vogels luider
straalt de zon voller
groeit 't verlangen dieper
om thuis te komen…
Jouw handschrift is muziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
527 je venushand is slank
vingers lang en artistiek
jouw handschrift is muziek
in licht gebogen lijn
articuleren rondingen passie
de schrijfhoek is verfijnd
mijn marshand is
vierkant kort kordaat
staccatoot rechte lijnen
verdwijnt in oplossend
vermogen na de daad
het schrift is tegendraads
wij hebben het heelal beschreven
met aardse…
Jouw ogen zochten me
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
684 Jouw ogen zochten me
terwijl ze mij zagen.
Hoe kon je weten
dat je engelen vond?
Dat ik degene was
die jij zocht kon jij
niet geloven hoewel
ik voor jou stond.
‘Maria,’ zei ik.
‘Meester,’zei jij.
Naar Johannes : 20…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Geef mij jouw hand
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.522 Welke obstakels er ook op ons pad komen,
Geef mij jouw hand,
En ik zal nooit loslaten.…
Jouw schaap is zwart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
550 zij zien niet om
de mensen die jou
met de nek bekeken
hun mars is
achter vaandel en het kruis
met vaste tred in zeker weten
jouw schaap is zwart
tussen het grijzig mekkeren
de eenling blijft apart
toch springt hij eruit
zijn creativiteit opent ook
hun ogen in uniciteit gedogen…