1757 resultaten.
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Zachtgesloten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
660 En bij mijn nieuw gehakte beeld
ontbreekt zomaar een neus
geen kans voor parfum en voor rook
graniet is niet poreus.
Wel duidelijk aanwezig
zijn de zachtgesloten monden
geduldig in een boog
de hoeken schuin omhoog.…
wonderlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Ze droeg haar lot, zocht, rook
de geuren van haar moeder en de verloren
gast met reebruine ogen.
Zo kwam het dat ik met verbazing keek
mijn leven lang,
en het leek
of ik nog niets begrepen had.…
Biotoop van een kroontjespen.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Oud leer,
de geur van was
massief
en zwaar eiken
met ebben ingelegd
verduisterende,
damasten gordijnen
Victoriaanse
boekenkast
spiegel met facetglas,
gouden lijst
zweem van rook
een stenen pijp
een koperen gegraveerde
snuifdoos
oude inkt,
een zilver hartje
als boekenlegger
koperen bureaulamp
op zware voet…
De dood
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.255 Schimmen deemsteren
tussen uiteenbarstende slierten rook,
alles vermorzelend op hun pad.
Een lichtstraal wordt langzaam gewurgd:
nooit bereikt hij zijn doel.
De zwarte nevel trekt op
en laat kale, grijze muren achter:
duisternis, leegte en kille dood.…
Een duizend harder
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
635 de weg waar iemand liep
loopt nog steeds
op de diepste stilte op aard
de lucht was zo blauw
vanaf de bovenkant
alles werd anders
met de rook naar de hemel
vlinderde dood een duizend harder van de torens
op volle snelheid
we zullen herinneren
geliefd, herinnerd, gekoesterd
altijd in ons geheugen
vandaag, morgen
we zullen altijd…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
knietjes knookten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 ze ademde
vergane glorie
knietjes knookten
in te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
ze klassiekte
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
verkeerde in de
hoogste kringen
maar haar val kwam snel
die cirkels zijn gesloten
ze probeerde…
Marie wordt wijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 ~ toch een hart onder de riem
voor de onderwijsstakers ~
Marie werd onderwijzer, maar niet wijzer
Als zij-instromer, dat was het begin
Ze droomde om carrière te gaan maken
Maar die ging op in rook, na twee keer staken
Collega's ziek, haar wereld stortte in
Door wanbeleid gaan scholen op de fles
De leer-kracht daalt, ook zij is niet…
park
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 met mijn handen in de aarde
weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem…
Mijn vader
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.844 Hij zit daar in een hoek te roken
en kijkt naar mij zonder te zien.
Soms waag ik het hem aan te raken,
maar daarvoor is hij nooit gezwicht.
Mijn vader is een vreemde vogel.
Heel traag krijg ik zijn aangezicht.…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 Een enkel sigarettenrokend lijk
lost op in rook.
Een beroepshond met een bijbaantje
snuffelt langs de vloedlijn.
Vindt een kinkhoorn.
Uit de schelp klinkt het zachte geblaf
van een dode zeehond.
----------------------------------------------------
Uit: 'Luchtwegen nergenswind', 2003.…
bloemen op het kerkhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
791 de wind lag stil in lauwe lucht
terwijl ik kuierde naar jouw
gesloten graf
ik rook de geur van rozen nog
die ik had neergelegd
in 't dunne twijgenhout
een bloeipartij
waarvan ik dacht
de vlinders vliegen lang genoeg
wie zou me storen daar
waar de verwarmde bloem
zo roerloos lag op jouw gezicht
de schemering bedroog
de avond viel…
Majestueus (II en III); geen terugkeer !
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.232 Na zesentwintig jaar gevangenschap niet gebroken
Integendeel zelfs, opnieuw ontloken
Zijn leven in dienst van de zwarte bevolking gaan zetten
Een vrijheidsstrijder tegen de rassenwetten
Bleef al die jaren terecht de vredespijp roken
'Er is geen terugkeer op de weg naar de vrijheid'
Aanvaard en accepteer alsjeblieft gelijkheid
Samen…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën uit je rok…
Een verre vriend
gedicht
2.4 met 823 stemmen
207.386 Je hebt een verre vriend,
hij zag je gaan met lange rokken
en de klompen waarvoor hier zelfs
geen woorden zijn. Nu loop je
aan de hand van beschrijving,
bescherming van niks.
Ze vragen je nu en later
nooit meer terug maar jij,
jij timmert lekker aan de weg
naar nergens.…
Jasje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.113 Zweten,
drinken,
geur van gerst
en reuk van rook.
Hé, zwart jasje
met je grijze streepje.
Oud,
versleten,
weggehangen.
Weet je nog?…
Impasse
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.145 donkere huiskamer, flitsende
herzen, pixels, rook voor mijn netvlies,
ga achterover hangen, even niets……
Andalucia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.327 door de wolken trokken wij
op zoek naar wat wij misten
witte dorpen zagen wij
in een helder en klaar licht
de koelte van het groen
voelden wij in patio's
de vreugde van het water
hoorden wij in de fonteinen
in kathedralen roken wij
het geloof in heiligen
met luide stemmen proefden
wij het noodlot en het leven
en alles wat wij vonden…
Vergaande liefde
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
1.883 Ik kan je niet meer volgen
je hebt alles eerlijk verteld
maar de waarheid heeft gevolgen
Je vertelde me van alles
waar ik niet blij mee was
je had het over drugs
en nog meer van die poespas
Een opgevoerde brommer
o, wat prachtig vond je dat
toen je die bekeuring kreeg
lachte ik me slap
Toen begon je over roken
"anders hoor je er…
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 warm was
de aarde
die zwart rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte…
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
onzichtbaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
714 onzichtbaar maakt ze haar tongen los
taaldekens die de poëzie bedekken
in verzen die uit haar jas groeien
in kleuren van vermiljoen en lichtzwart
ze draagt haar rok steeds korter
het zal wel zo horen
in wilde dromen - ging ze
op dezelfde voet verder
soms doet ze haar kleren af
en loopt ze op haar tenen
tussen de letters…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
Moment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
838 Jouw stille woord van angst
dwingt mij tot nader denken
over het verstrijken van de dagen,
terwijl nu, op dit moment,
de tijd langs het balkon vervliegt,
in de ijle, kringelende rook
van onze laatste sigaret.
Iedere dag ligt vast
en strak verankerd,
in het eeuwig herhaalde ritme
dat onze dagen deelt.…
Aan M. ‘t Hart
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
708 LOOS GEFIEDEL
BIJBELHEIBEL
Wie zich met haring spijst
Hem zal geen kwaad genaken
Hem zal de dood niet raken
Totdat hij is vergrijsd
’t Lukte de reder niet
Zijn vrouw zwanger te maken
Onder het huwelijkslaken
Naar tarbot rook die griet
Anna, ‘gramstorig grauw’
Baarde hem wel een zoon
Ach, toefjes blauwe lucht
Hoe drijft God in het…
een uitgemaakte zaak
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
746 wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden
ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje
om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken
als een uitgeteerde sigaret
de nieuwe verpakking
in je vergeelde linkerhand
geen witte rook…