2459 resultaten.
Angstdroom
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
751 Gekleed in roze broek met wat bretels
zit ik voor ’t eerst te paard in volle draf
Er komt een briesend busje op mij af…
De afgelopen nacht was meer dan hels
’t Komt door de wrede vraag die mij verscheurt:
Is óns land nú… of mórgen aan de beurt?…
Maan met ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Barbara en Lo houden mij wakker
ze slapen zo roze
op de bank
hun woorden van vanavond stromen nog
ik zie mijn gezicht
in het raam als een maan
met ogen
de nacht is helder
bevroren tijd
een droom
van slapende vriendschap
en een volle maan
met ogen
boven de ijsrivier…
Getuige van pracht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
596 Een prachtig geheel met
een lichtelijk roze kleur
aan de horizon.
De waarde voor de
natuur
is en blijft belangrijk.
Het blauw was
overtuigend aanwezig,
bijzonder mooi om er
getuige van te zijn.
Foto Dick Voogd…
Reiskompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Tussen rode zon
en roze maan
liggen brieven
ter getuigenis
van de geschiedenis
van jouw land
maar de maanbrieven
zijn bijzonder
ze laten een leven zien
achter groene heuvels
en brengen dromen
stil in herleven
als een reiskompas
rondom het verdriet.…
Paasei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 Een flinke buil op mijn voorhoofd,
voor mijn ogen een roze waas.
Gelukkig was ik door de klap verdoofd,
want even dacht ik iets te zien huppelen dat leek op een paashaas.…
IERLAND 2001
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.072 De golven aan de kade van Lahinch
De Keltic Music Shop en tweed en woollen
’s Nachts onder roze rozen wacht het woelen:
Post Office, supermarket, sheep- en minch
De smalle wegen worden niet verlicht
Waar Bed and Breakfastvilla’s kleurig wenken
The Burren doen je aan het leven denken
Ook kaal, rotsachtig, schots en scheef ontwricht
Hoewel…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 En 'k huilde en huilde, tot mijn moeder kwam,
En me aaide en kuste en me in haar armen nam,
En 'k gaf, gelukkig, haar de liefste naam. -
'K zie rozen. Ik word grijs. De herinnering
Voel 'k trillen in mijn keel, en 't is me, als zing
Ik stil: Anges des cieux, portez mon âme.…
Bij een boeket
gedicht
2.7 met 35 stemmen
12.287 Kunst als bedrog eist list - o grijze ogen
die, zelf zo vaak bedriegers, het bedrog
ontwend zijn en niet zien, wat ik hier heb herkend
in grijze rozen, kuis en decadent.
----------------------------
uit: 'Gillette', 1998.…
Zwangerschapsonderbreking
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
942 Verneem nu, hoe dat kwam:
Daar, op een roze plee,
door pijn welhaast verblind,
kreeg Wil een sterke wee
en vlak erna een kind.
Door dit geschenk gedreven
gaf Wil een blijde gil.
Een joch! Ze zag het leven
door een roze bril.…
Zachte raadsels
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.979 dauwtrappend
proef ik het zachte serene gras
onder roze voeten, tuin geruchten stil
waar ik U voor de 'groene uitstraling' prijs
in de kern der zaden
die sprieten weelderig voort
op grote schaal
is de sleutelbron met eindeloos geduld
die van dag tot dag voortgaat
het groene gras is een lust voor het oog
ook de vele meizoentjes flora
is…
Huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Maar ik zeg je bij deze:
het leven van een huisvrouw
gaat echt niet over rozen en toch;
had ik nooit voor iets anders gekozen!…
Prachtig geschenk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.139 Het mooiste geschenk
in mijn leven ben jij
om wat je losmaakt
zo heel diep in mij
Wolken van geluk
laten mij zweven
jij maakt me gelukkig
weet me zoveel te geven
Paden van rode rozen
bewandel ik met een lach
zolang jij bij me bent
geniet ik van elke dag…
Ochtenden II
gedicht
3.5 met 42 stemmen
14.683 Hoe rozen verwelken.
Je vraagt je af
hoe machines werken.
----------------------------------
Uit: 'Zandloper', 1997.…
Spreekwoordelijk
netgedicht
3.2 met 831 stemmen
78.769 Ik zal niet met de noorderzon verdwijnen
Ik kom altijd als aan een elastiekje terug
Eens zal ik als het zonnetje in huis verschijnen
is het niet razendsnel, dan is het vliegensvlug
Ik ga niet met man en muis ten onder
Ik zal niet voor dag en dauw vergaan
En dat had je zwart op wit kunnen weten
Ik kom uit een spreekwoord vandaan
Rozen verwelken…
Blaas
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.059 het wonder wolkt al wat Elia, dat
wordt rennen in de regen, maat
die donders natte zegen slaat
pijpenstelen hitte neer en weer
blozen rozen in het zand, Elia
waaien waters over ’t land
blaas je wolkje naar mijn kant, Elia
dat het bij mij wonderen gaat.…
Over
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.957 Want op mijn roze wolk,
ben ik aan jou voorbij gedreven.
Maar nu de wolk verdwenen is,
Denk ik steeds vaker terug aan toen.
Ik zou de tijd terug willen draaien,
en alles nog eens over doen!…
Dromen aanwakkeren
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
831 soms is het beter
de dag te laten slapen
zeker als dromen
geen tijd vinden
om uit te komen
als de slaap in je ogen
niet te wissen is
-behalve door jezelf
maar jij bent te moe-
laat dan maar even roze
wat buiten rood zou verkleuren
door krijtende regendruppels
die het dromen verleerd zijn…
In mijn tuin
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
1.972 er bloeien kinderen in mijn tuin
tussen rozen en margrieten
ogen stralen als duizendschoon
blond wiegt mee met groene sprieten
langs zonnebloem en hazelaar
drijven ijle stemmen op de wind
en mijn geluk groeit in klein genieten
van een zomer bloeiend kind…
O n d e r w e g
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.701 geeft zij handen ogen
voor houvast in de morgen
vogels vluchten niet
maar strijken vermoeid neer
waar nevel geen laatste adem
meer schouwt maar traant
wordt verlangend samen
eindelijk gekist
twintig rode rozen spreken
eeuwenoude taal
ik heb je lief
zij kijkt niet meer om…
Het spoor bijster
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.222 Maar als je rózen, lángs de
spoorlaan, vanuit je bóótje
plukken kunt, zal de rest je
toch een wórst zijn?!…
gloeit na als hel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
670 nee ik vervel niet meer
geen nieuwe roze huid
die jeugdigheid
naar buiten uit
scheur stukjes leven
die ooit geluk
hebben gegeven
zo uit mijn vel
het schoont
verlost me van
herinnering maar
gloeit na als hel
zo raak ik de kern
voel me in genaakbaarheid
zo ferm want ik ben
gelukkig alle ballast kwijt…
Vertrokken ?
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.995 Niet de citroenboom,
niet de absint
en de nacht,
maar haar absentie:
de witte jurk over
de krans van een
oude muur; de lelie
omkranst de herinnering
aan slanke handen,
gescheiden van de
aarde en haar gezicht,
de boom is haar stem, de
rozen zijn in haar gesticht,
vertrokken om het zoet
der liefde te verspreiden
en naar eigen inzicht…
niet-roker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 op restaurant
niet-roker tafel
en vlak voor mij
een versgeschilderde dame
een witte bloes heel strak
lange roze nagels
niet knap
tussen twee lange vingers
afwisselend sigaret en sigaret
tandenstoker sigaret
sigaret en tandenstoker
zij rookte zich heel krap.…
brak rode scherven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 een kelk
vol brekend licht
het glas brak
rode scherven
de wijn verviel
zijn goede jaar
in plassen roze
op het marmer
gerinkel van
kristallen klanken
dat traag
zijn melodie verloor
decor bloost diep
beschuldiging
schitter dooft al
tot herinnering…
Brak rode scherven
netgedicht
0.8 met 6 stemmen
637 een kelk
vol
brekend licht
het glas
brak
rode scherven
de wijn
verviel
zijn goede jaar
in plassen
roze
op het marmer
gerinkel
van
kristallen noten
dat traag
zijn melodie
verloor
decor
bloost diep
beschuldiging
de schitter
dooft al tot
herinnering…
penseelstreken om je zoete mond.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
623 kleuren omringen mijn geest in nevelparels
en je gezicht spreekt een Kandinsky
dat roze vlekken over mij uitstrijkt.
ik wil oprecht goud zijn,
als je kan doordringen met pastel
en mij erna in een geeloranje gloed streelt,
laat ons dan samen baden in het pure karmijn.
het liefst in een hechte cirkel.…
Bleeknevel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
809 hoe lang is de remweg
als de eindstreep zich
steeds wil onttrekken
aan het zicht
hoe gok je een afstand
zonder die roze bril
die verten vol vragen
zo mooi kan verzachten
hoe vaag is angst
als het verspreid wordt
door de voelsprieten
van onzekerheid
misschien zal het nog kleuren
maar nooit, nee nooit scherper
dan een donzen vermoeden…
Bleeknevel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
835 hoe lang is de remweg
als de eindstreep zich
steeds wil onttrekken
aan het zicht
hoe gok je een afstand
zonder die roze bril
die verten vol vragen
zo mooi kan verzachten
hoe vaag is angst
als het verspreid wordt
door de voelsprieten
van onzekerheid
misschien zal het nog kleuren
maar nooit, nee nooit roder
dan reeds gevloeid bloed…
Gerard hates Jazz
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
800 Laat me hier zitten,
starend naar het licht
dat roze door de oorschelp
van mijn zoontje schijnt.…
ogen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
782 rozenfeeën
blazen zacht
vergeten dromen
in haar nacht
vaag verlangen
heldere beelden
dragen
het morgenlicht
zingen
jouw lied
jouw gezicht
ver, verder weg
van haar
tot ze
alleen
nog kan dromen
van feeën
in een nacht
vol blaadjes
van zingende
rozen…