2313 resultaten.
Mies
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 Er is weer eens een onderzoek gehouden
Mies Bouwman bleek, toen de enquête sloot,
De allerpopulairste landgenoot
Terecht dat u die uitslag niet vertrouwde
Want iedereen met onbevangen blik
Die weet; de allerleukste, dat ben ik !
AMSTERDAM - Mies Bouwman is verkozen tot meest positieve Nederlander aller tijden.…
Spel
gedicht
2.2 met 29 stemmen
7.797 de vader slaat
door haat verblind
de deur in 't slot.
't is bitter koud.
de vader zint:
ik zoek een vrouw,
ik maak een kind.
-------------------------------------
uit: De gedichten 1974-1983, 1987…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
De Kwaakvos
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 onbenulligheden zonder bedenkingen
in de sloot lozen van vandaag..
nochtans drukt morgen nog wat zwaar
wat zoveel betekent.. uitkijken voor gevaar!
we doen voorzichtig aan,
samen dobberen,
jij en ik.. dicht bij elkaar
morgen weer?…
Kinderdromen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
771 De sloot die achter ons huis meanderde
noemden wij een rivier
de schepen die daarop voeren
waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier
zo konden we fantaseren
dag in, dag uit en het kon ons niet deren
wat anderen ervan dachten
wij waren gelukkig met onze rivier
die zeker eindigde in de zee,
daarvan hadden zij geen enkel idee.…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
WANDELAARS.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
877 Langs grachten
wandelde hij
ook zij
tas over haar schouder
Binnenvaart
was er stilgelegd
gracht...een brakke sloot
scheepvaart er morsdood
Hij keek
plots opzij
vond haar
jaren ouder
De rimpels
onder haar ogen
in haar hals
haar nek
In een ver
verleden
had hij gezegd:
'Ik vertrek'
Die harde woorden
had hij
ingeslikt
en…
Doek 2
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.038 schrift dat het altijd al viel
niet tussen ons en het dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen
maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is
dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:
de straathoek die ons om zal slaan, afval
allerwege, de mensen doen het huis op slot…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school
ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft
daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte
ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder me over de bomen,
de vogels en het leven in de sloot…
Nog altijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 is het niet te bevatten
het gemis hemelsbreed
vanaf het moment
dat jij voorgoed
jouw ogen sloot
totaal onverwachts
zonder een woord
van afscheid
stelde de dood
ons voor een
voldongen feit
jij zou nooit meer
de zon onder zien gaan
vogels horen fluiten
jouw kleinzoons op zien groeien
de kinderen bellen
nu doe ik dat
maar dan anders…
Babylonische taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 Over geluidloze paden
van klankloze akkoorden
liepen wij
zonder woorden
over akkers
van het stille zwijgen
de hoge bomen van het onbegrip
de diepe sloten
vol diepgang gegoten
konden ons niet raken
om verbinding te maken
wij distantieerden ons
van ons verhaal
zo gingen we de treden af
ieder in zijn eigen Babylonische taal
gd…
opklaring?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 halverwege valt de ochtend in
het slot van de middag, gloeit
het kind nog na in volwassen tooi
voelen handen een koude keel
dooit het aan een gesloten hemel
waar alleen druppels zwaar genoeg zijn
schaduw zonder zon, lang genoeg
om te overleven, alles gezegd hebbende
blijft de geest tegenwoordig
totdat tegendeel gemeengoed is…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog…
Ik laat je
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.136 Ik streelde je bleke wangen, de grauwe kleur
en heb je goedenacht gekust:
Toen sloot ik de deur.
Wat zo aarzelend eerst begon
tast nu je lieve lichaam aan.
Ik wou dat ik wat kon,
dan had ik dat allang gedaan.
Was dit ’t laatst dat wij zo spraken?
De gedachte doet verdriet.…
de sneeuwvlok
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.103 Dan verdwijnt het, de dooi, de dood
Jij was die sneeuwvlok, toen jij je ogen sloot.…
Carnaval
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.787 Op één dag van het jaar
mochten knechten meesters zijn
verkrachtten slaven slaven
sloot de elite zich af in roes
van lust en genot, mits voorzien
van een masker voor het gelaat
want stel je eens voor dat een schaap
de mens herkende, zoals een hoer
een klant, de echte groenteboer
alvast wat bio-bospeen bestelde
morgen was vast te laat…
rode schoentjes
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
928 rode schoentjes
gaan luidruchtig
over straat
stappen met
een ferme pas
in iedere plas
hebben net
genoten van een
scheve schaats
ze blozen
nog de hitte
van hun kleur
verdwalen
bijna in de
voetengeur
de voordeur zit
in het complot
en is van slot
de trap wordt
stil gedaan, het
rood kijkt elkaar aan
niet uitgeveterd…
Ondiep water.
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.341 Een lichaam, ontzield maar ongeschonden,
In een ondiepe sloot gevonden.
Een beangstigende aanblik.
Jouw gelaat in wit en dik.
Hoe lang heb je op de dood gewacht.
Heb je gestreden met onmenselijke kracht.
Heb je alles gegeven wat je in je had.
Kwam het zomaar op je pad.
Intens verdrietig en alleen
staat je familie om je heen.…
Winterwit
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.867 Wit is het weer
Kou slaakt een zucht
De bomen zilvergrijs getint
Vogels vliegen af en aan
Winterwit maakt mij kind
Laat mij dromen van het land
Sloten ijzig, winterpret
Lang geleden toch dichtbij
Wit is het weer
Kou geeft me kracht
Warm mijn kleine knuistje
In mijn vaders hand
En zie hoe hij naar me lacht…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten slotte
verzandde. Alles moest anders. Over.
--------------------------------
uit: 'Vlagvertoon', 2001.…
Het postuum gezelschap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
770 hoor de pilaren
verhalen murmelen
in voorbij gaan aan
luister naar
het stenen fluister
van daar eeuwen staan
zij vestten rijk
op roomse grond
torenden hemel aarderond
wij zochten crypt en catacomb
het postuum gezelschap
sloot eerbiedig onze mond
in stilte van de geest
zijn wij met hen
voor even dicht bij god geweest…
Kusten uiterst vals
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 hij koos voor vrij
ze zag dat zijn gedachten logen
voelde hoe zijn logica
in hysterie werd omgebogen
hij knarste woorden
uit een dunne streep
zijn armen namen furieus
haar lichaam in zijn greep
waanzin in zijn ogen
handen aan haar hals
lippen die haar adem kozen
kusten uiterst vals
hij sloot de deur
zijn woede was voorbij
miste…
Harmonie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
708 Als je haar dan bij haar hand pakt
is het alsof zij opnieuw moet leren lopen
links en rechts kijken
mag ze overslaan
al volgend gaan
jouw passen alleen maar vooruit
soms lijkt het wel of zelfs
voeten hand in hand gaan
zij kijkt nog eenmaal achterom
en sluit de vermolmde poort
die ooit vanzelf in het slot viel…
Allerlaatst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.696 sprankelde
Op de wankele broze takken
Was ik het, die wankelde
Eindelijk weg van de pijnloze ongemakken
Toen de mist eindelijk verdween
Kwam je langzaam naar me toe
En jouw oneindige lach verscheen
In mijn allerlaatste beetje moe
Het licht kaatste in duizenden stukjes
Echo's van de laatste regenbogen
Duizelend van al deze gelukjes
Sloot…
Stille getuigenissen
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.327 Nu de winter zich zonder
witte kleding voortbeweegt
het water in de sloten
onverstoorbaar stroomt
voel ik toch de kou die
ik als kind droeg in mijn
te grote jas
zelfs de zomer was niet warm
want altijd waren er weer
die kille ogen die me volgden
ach, de stille getuigenissen
sterven telkens in de bruinrode
dode herfst en enten in…
lachten ondeugende gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
543 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen…
kruipend ben ik sneller
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.368 je komt zuchtend omhoog
uit de keel van de nacht
er is geen hemel meer
ik wacht
op het gillen
en vloeken en slaan
van boven
waar jij ook heen was gegaan
ijle gezichten
dicht tegen de wand
ik verbrand vast mijn kleren
gooi jou aan de kant
gegraai dan het zwijgen
onze grotten op slot
we houden ons vast
aan de rug van het lot…
Geen haat maar liefde
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
667 Evenwicht zoeken
kras zijn naam
in een verlaten oud bankje
met ziel en zaligheid
plus een gepassioneerde tinteling
stort je in een roes
bedwelmd
de ultieme overgave
aan het deinen van de wilgentakken
neerhangend
langs de sloot
o schoonheid
laat jouw geur
me niet verblinden
bij het opstaan in de morgen
pas in het broze duister
voel…
Een punt er achter
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
957 tint
het blijkt meer dan een stip
die is minder ruimte gegund
doch wordt vaker
in de verste verte bemind
zo toon ik enkel
soberheid
met een pen
en wordt dit teken
vaak als onbeduidend
beschouwd
maar ook getuigt
het van een einde
soms onverwacht
men had dan liever aan
een verwachtingsvolle
komma gedacht
als na het slot…