Alle inzendingen over veranderingen

2088 resultaten.

Sorteren op:

Dwergland

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
In mini mundi beekse bergen veranderen de kinderen in dwergen...…

Brusserdam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
Het leven is goed in Brussel en Amsterdam Mensen doen hun werk zonder kopregels en voetnoten zonder gemakzucht en verontschuldigingen vooraf Werk en regels veranderen maar ieder voor zich weet wel wat er nodig is, dienstbaar en met voldoening, elke keer zijn de klanten even koning zijn beiden mens met elkaar…
Zywa11 juli 2025Lees meer >

Dankbaar

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.553
, en hij had jammer genoeg ook niet de moed gehad om zich door God te laten veranderen.…

Zelfportret

gedicht
3.8 met 60 stemmen aantal keer bekeken 9.182
‘s Ochtends heb ik moeite mijn bed uit te komen, ‘s avonds om er in te gaan. En iedere nacht moet ik minstens een keer plassen. Ik hou van mijn vrouw, we liggen lepeltje-lepeltje; van andere vrouwen droom ik nauwelijks meer. Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels, ook maak ik graag een kuiertje. Ik verheug me niet meer zo op feestdagen,…
Marc Boelens25 september 2026Lees meer >

Vers

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.679
Zodra een beeld een spiegel wordt, sla toe vernietiging. Niets ter wereld blijft zichzelf gelijk. In deze vrees te leven geeft werklijkheid geen schijn van overleving. Antarctica gesmolten! Al de tranen bewaart hij in zijn fles. ----------------------------------------- uit: 'Het doek van de dag', 1990.…

Bijles

gedicht
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.656
Vergeet niet de rivier te gedenken die, in een nabij verleden nog, zo bedachtzaam haar weg door het land volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite wrong zij zich in alle mogelijke bochten, gedurig op zoek naar een groter water om daarin te onder tegaan, als vanzelf, maar in haar monding doken eilanden op, steeds meer eilanden, zodat ze ten…
J. Heymans30 oktober 2024Lees meer >

Weerzien

gedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 11.717
De zomers speelden in Arcadië. Vlinders - in soorten die al lang niet meer bestaan - vlogen zenuwachtig en geluidloos in grillige lijnen langs de droge struiken. Soms stak mijn vaders donkere hoofd boven de duinpan uit maar altijd was zijn vlindernet te zien dat driftig gaten sloeg in schijnbaar niets, op zoek naar razendsnel onzichtbaarheid…

Tijhaven

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.298
De tijd is veranderd. De tijd kreunt als een kind in zijn slaap, hoest droog en kortademig. God verhoort geen gebeden meer, ik bid, maar God luistert niet meer. De tijd is een gebed zonder eind, met rondhuppelende ivoren olifantjes door mijn kamer, trompetterend van vreugde. De tijd liet ze los. Melktandjes van mijn kind slingeren door de…

SONNET 152

gedicht
2.4 met 85 stemmen aantal keer bekeken 34.860
Wij varen met zijn vieren door de tijd, wij en twee mensen die wij vroeger waren. De koers is goed. Ik maak je geen verwijt. Uit liefde kan men heel wat slechter varen. Ooit vielen wij in bijna alles samen; jij hield van mij, en ik, ik hield je vast. Nu dragen onbekenden onze namen op oude foto’s achter in een kast. Vanuit de spiegels zien zij…
Ingmar Heytze22 februari 2008Lees meer >

Het begon met een lach

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.685
het begon met een lach die onbekommerd van de springplank duikelde, op het plat van het water, en nog eens en nog eens en nog eens, tot de lach, zoveel harder en grijzer, binnen bleef. ik doe niet meer mee, schreef de lach, de tanden hebben het koud gekregen. het kwam nog tot een eind toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht…

Gedicht

gedicht
4.1 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.491
Langzaam ben je jezelf geworden, niet langer degeen die mij in het holst van de nacht kwam redden uit elk geheim, we noemen geen details, veranderd worden in drukwerk, onbeperkt groeien en het is alsof er nu je jezelf bent geworden minder gevaar steekt in bepaalde plekken in huis, de lege schoenen onder de banken, het gat achter de trap, het…

Kleine wereld

gedicht
3.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 25.717
Alleen maar hier. Hoogspanningslijnen zijn haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen. De roodoranje zon hangt laag te drogen. Gemengd met mist doen dingen minder pijn. Bij elke stap ontstaat een stukje sloot. De koude doet de wateren kalmeren en Marokkaanse meisjes bestuderen het verse ijs. De vissen willen brood. De wereld volgt de wandelaar…
Co Woudsma7 januari 2026Lees meer >

De knotwilg

gedicht
2.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.260
Verwijt mij niet dat ik niet steeds dezelfde ben. Ook de wilgen met hun fluwelen kronen staan straks weer als geheven vuisten aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom en zoet van jonge wijn, dwaal straks tot op het bot geknot, met vertwijfeld witgetrokken knokkels, door de vallei waar nu nog onze rodondendrons bloeien. --------------------…

Ochtend

gedicht
2.8 met 35 stemmen aantal keer bekeken 23.891
Vanochtend was de wereld weer erg goed begonnen met blauwe lucht en hier en daar een wolk van zelfgesponnen suiker, en in haar schaduw op de grond een koe, maar als altijd hield ze het voor bekeken toen ik onder haar door reed, over haar heen, en hoorde dat er vandaag geen doden maar wel een paar gewonden waren, en dat we mochten hopen dat…

Liefdesgedicht

gedicht
3.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 43.532
Ik weet dat je mooi dood zal gaan. Met een glimlach om je lippen b.v. of met een bloem in je hand. En in de volgende dagen zal het stof wat dikker liggen op de vensterbank. Het zal heel mooi weer zijn. Mooi en hard blauw. Ik zal rondlopen met vreemde gedachten en het hoofd nog dieper tussen de schouders. Dan komt er een troostend woord…

ontregeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
het kan gebeuren dat iets binnen mij gaat schuiven en voor ik weet wat geschiedt troost ik een kind mijn armen omsluiten tranen en verdriet veilig met warmte hoop zonder verplichting aangedaan door kalmte valt mijn hele systeem plat het vlees zacht en vrij om soepel te doorstromen tot de prikkels weer komen de werkelijkheid slaat…

Levensloop

gedicht
3.5 met 64 stemmen aantal keer bekeken 28.705
Voor bijna alles heb ik mij geschaamd. Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam, de schooltas die ik van mijn moeder kreeg, mijn vader die zich in een blazer hees, het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt. Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt, zijn mond steeds heser over afscheid spreekt, nu hurkt mijn schaamte in een…
Menno Wigman26 september 2026Lees meer >

Gedragen door een fluistering

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
ze verlegde een steen omdat ze zich eraan bezeerd had haar tred sloffend haar schouders alsof ingezakt in haar doffe haren de stemmen van duizenden mensen geplakt over niet willen deugen over anders zijn de echo van vader zijn stem “stom geboren nooit iets bijgeleerd” weerklonk in de diepte van haar zijn tot het moment dat zij die…

een gelderse roos

gedicht
2.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 20.191
een gelderse roos droomt van de sneeuw van haar lente zonggeruchten lichten het schip op het anker scheurt uit de herfst verleden geurt in de wind naar de mispelen geurt de riviermond wind stuift onder zeil roeit water het land in verdwaald slentert de dijk langs het huis de appelen bewaren de zolder ------------------------…
B. Zwaal19 oktober 2025Lees meer >

Olga op het dodenveld 5 + 6

gedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.200
altijd komt het moment waarop iemand het zoeken naar overlevenden staakt waarop de storm stilt waarop iemand met schrijven ophoudt om iets anders te beginnen, zich iets aan te schaffen, voedsel inkt, gereedschap altijd komt het moment waarop iemand het zoeken staakt, zoals en schip het anker licht en de richting opnieuw bepaalt daarnet…

Gemompel

gedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.006
Hoe duidelijker ik 't wil zeggen hoe slechter ik uit mijn woorden kom dit lijkt me een typisch verschijnsel van het een of ander. -------------------------- uit: 'Dichter', 1995.…

Annonce

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.873
Wind water en buitenvergiet druppel keer op keer onaangekondigd zonder oponthoud maar geruisloos in groen geheveld gras, als de zomer wegkrabbelt die de blinde mol het eerste zag. Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijden loef en lij Onvernieuwd…

Tegen het verdwalen

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.120
Lente. De stilte is krols. Een lach komt ten val aan geluk. Twee vliegen breken het raam, weten dat het je de das omdoet als je voorgoed je lijfs- behoud aan gene zijde ervan zoekt rommelt de lucht nabij, stommelt een vrouw op de trap geur van lokroep verlaten vlinders bijtijds onderkomens om vogels, naar vlinders op zoek.…

HOE LANG TRILT DE LUCHT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 770
de Maya kalender heb ik omgedraaid met het zicht naar de muur qua verandering betrouwbaarheid komt steeds dichterbij dat voel ik ook aan mijn water…

Het oude liedje

gedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.636
Het is weer herfst, de bollenvelden worden toegedekt als kind'ren voor de nacht, maar déze nacht gaat maanden duren. En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt. De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen. Morgen zal het winter wezen. De blaad'ren sterven en de laatste oogst…
Jan Boerstoel10 november 2024Lees meer >

De bomen vallen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 413
Geef ze maar thee .....Luister, de bomen vallen .....Heerlijk, het geluid van bijlen .....die de boomgaard kappen .....De tijden veranderen .....Speel! Ik wil het vieren! .....Dan kunnen jullie daarna vertrekken Ik weet het niet, ik wil weg Waarom zijn we zo oud geworden?…
Zywa13 augustus 2019Lees meer >

Tussentijd voorbij De Poortloze Poort

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
weg – thuisloos zwierf ik onder de Vissen aan de hemel, hun tijd is een lange tijd op de klok van de aarde De steden waren snel gesticht in het korte uur van de Ram – maar Waterman, jouw eeuwen liggen nog ver in de toekomst na de sterke mannen Jij en ik wachten niet meer we lopen voor, in onze tussentijd – het kan niet anders, veranderingen…
Zywa20 september 2019Lees meer >

De verloren tuin

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 812
Door nevelflarden omgeven met opkomende zon uit het verleden komen beelden van een gelukkige jeugd, herinneringen aan weelde Een beschreven blad dwarrelt om zijn bestaan, echter meer ruimte brengt ook onzekerheden wanneer het vraagt om houvast los te laten Bomen omgaven mijn ouderlijk huis, in onze tuin liepen kronkelpaden vol met bladeren…
Rob van Tol19 december 2020Lees meer >

Waarom vragen naar waarom ?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 702
De foetus die ik was werd, wie ik nu nog ben, hoewel, geen cel is dezelfde meer. Alleen mijn oude namen bleven, die ik van mijn beide ouders kreeg. Als vrucht kon ik drijven. Denken kon ik niet. Ik kon niet lopen. Ik kon niet staan. Een schoolkind ben ik niet meer, want ik zit niet meer op school. De studentenfeitjes die ik wist, ben…

BLAUWE PERIODE

netgedicht
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 584
---------------------- ------------------------------------ men moet opnieuw en steeds opnieuw zich uitvinden, zich uiteindelijk vinden als op de oude route de wegen lichtelijk vastgelopen zijn dus, vandaag sluit ik mijn blauwe periode af en begin de gele zet het grof vuil aan de straat zeg eindelijk waar het op staat schrijf een brief…