12329 resultaten.
Ontroostbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 door turquoise blauw omarmd
is 't leven nauwelijks troostend
daar dierbaren worden vermist
laatste woorden vol liefde
werden in aller ijl verzonden
in de hoop gehoord te worden
braaf bleef men daar
waar men verteld was te blijven
de ondergang van een schoolreis…
Stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind verdween
in het ochtendlicht
als sneeuw voor de zon
het kind is weg
gebroken schreeuw
op een witte dag
wie verdraagt de stilte,
de ijzige kou?
de vogels als leestekens
in de lucht…
Spiegelbeeld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
637 De mensen,
zij zullen nooit weten
hoe moeilijk het was
hoe zwaar het te dragen was,
alleen in het klein zichtbaar
de pijn die ik in mijn ogen las.…
Elke keer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Tranen komen
tranen stromen
Zonder reden
meer en meer
Blij is dan
weer eens verdwenen
Zo gaat het
elke keer…
Aanklacht van een tulp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Hoe vluchtig toch het leven van een tulp
dat hou je niet lang vol,
gekoesterd eerst de bol,
bewaterd,
dan als bloem bewonderd en geëerd
wel 1000 x gefotografeerd
dan zomaar voor de lol
ineens je kop eraf,
je bol geëxporteerd
is dat je verdiende straf?
We waren toch zo mooi,
nu ligt ons tulpenblad
te rotten in de geul,
tot pulpenzooi…
Naamloos
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
659 geef hun weer namen
geef hun 'n gezicht
na een zee van tranen
in 't vroege schemerlicht
breng ze daar
waar men reikhalzend
op wacht
geef hun weer namen
geef hun 'n gezicht
breng de gezinnen weer samen
voor 't rode avondlicht…
Ik ga slapen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 gedaan wat je zei
11 maanden en 1 dag en het was voorbij
Oneerlijk was je gevecht
Door die verschrikkelijke ziekte werd je lichaam zo slecht
Maar wat heb je gestreden elke dag weer
Op het end wilde je nog wel maar kon het niet meer
Afscheid nemen doet heel veel pijn
Maar je hart is gewoon gestopt en dat voelt fijn
Ook al is er intens verdriet…
hydrografie van een groot verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 zij weende
haar tranen
in de Steenbornbeek
en de Steenbornbeek
vloeide haar tranen
in de Molenbeek
en de Molenbeek
in de Herk
en de Herk
in de Demer
en de Demer
in de Dijle
en de Dijle
in de Rupel
en de Rupel droeg
haar tranen
in de schoot der Schelde
en de Schelde stortte
haar groot verdriet
in de Noordzee
waar…
Een droevig lenteliedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
744 Ik had zo graag een lenteliedje willen zingen,
zo’n vrolijk luchtig melodietje
zo’n sofietje-met-een-rietje-liedje;
een deuntje met dat steeds weer nieuw’ geluid
van die straatjongen die fluit.
Je weet toch wel,
zo’n licht en sprankelend riedeltje
dat als een rood ballonnetje
danst in de wind,
aan een touwtje.
Maar diep,
heel diep…
traag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 zonder iets te breken
vliegt het verlies
in volle vaart
de ruimte binnen
na de plompverloren plof
op de stenen vloer
zet de stilte kil
en oorverdovend in
we staren naar de
zich verdringende
grijpgrage tentakels van
het onaanraakbare ding
zoals de slak
zonder oog of talent
voor de versnellende pas
bijt het verlies zich vast…
Huilen?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Het huilen staat me nader,
dan het lachen
toch is mijn gedrag vergelijkbaar
met dat van een clown.
Ik moet sterk zijn!…
Zinloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 dit
is een zinloos vers
het
biedt geen troost
of
verlichting van je pijn
slechts
trieste woorden
die
niet rijmen
op
door tranen bevlekt
papier…
Huilen en lachen dicht bijeen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Stoere mannen, stoere meiden ach
die huilen niet sprak men
jaren geleden
en zo is menig traantje toch vermeden,
huilen deed je immers niet,
al had je nog zo'n groot en intens verdriet,
neen,
huilen deed je simpelweg niet.…
Verven van mijn tranen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 verven van mijn tranen, doe ik allang niet meer
nu het relaas ongeopend verdwenen is
met zachte tred stap ik langs
het alfabet naar beneden
daar waar het een warboel is
en ik mogelijk in zou kunnen verdrinken
heeft niets kop noch staart
zonlicht duwt mij in de rug
klein en vooral alleen
kijk ik naar alles wat er in
rond drijft, het verlangen…
Illusie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
691 mijn verdriet
heeft niet iedere dag
dezelfde naam
soms kan ik
het niet benoemen
gevoel van lamgeslagen zijn
in een overvolle winkelstraat
omdat ik denk
jou daar te passeren
een onbekende vrouw
die langs
mijn lichaam gaat
laat jou voor even
wederkeren…
Het afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
744 ik heb jouw laatste dagen geteld
op de vingers
van mijn hand
wij wisten wat
zou komen
verdriet groeide
met het uur
jouw stilte
werd verstikkend
en op den duur
vulde mijn stem de kamer
met het herhalen
van jouw naam…
Dit is zo'n dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 Dit is zo’n dag
dat alle kleur verstomt,
dat elk geluid
vergrijst
en elk gebaar
volslagen loos is.
Dit is zo’n dag
dat ik wel ben
maar niet besta,
de toekomst al geweest
en gister zal nooit komen.
Dit is zo’n dag
die slechts met leegte wordt gevuld.…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die oude bomen
die daar al eeuwen staan
in onberoerde onverstoorbaarheid
en koester dan de menselijke gevoeligheid.
Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.
Soms kijk ik naar de sterren
zo eindeloos ver weg en koud
en onder al die kille…
gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 onder steile
zandkleurige haartjes
zie ik je tederheid jongetje
in glanzende ogen
als van een gazelle
voorzichtig tast je
ademloos bijna
vermoeid zo vermoeid
naar houvast
nog altijd heb ik je
lief jongetje jongetje
met de gazelle ogen
roerloos woon je
rust je slaap je
in mijn hart…
Het buigend riet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
998 Het riet buigt neer
bij elke tegenslag
en heft het hoofd
bij elke nieuwe hoop.
Maar breken kan het ook
wanneer de vrieskou binnenkomt
van moe gestreden strijd
en kille eenzaamheid.
Je zegt:
de wortels leven nog.
Dat kan best zijn
maar ‘t troost me niet.
Het is te laat
voor het geknakte riet.…
Mijn zus
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.031 in deze zwijgzaamheid
probeer ik jou te vinden
de stilte past mij
als een tweede huid
wij zijn weer kinderen
en delen ons verleden
dragen elkaar in groot verdriet
ook hier toont ons gezicht
de droefenis
en wederom is er niemand
die het ziet…
ongeboren woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 op voelbaar papier
wil ik je schrijven
mijn kind
ik kijk naar een gevulde wieg
met ongeboren woorden
zij verdragen het daglicht niet
ik schrijf je mijn kind
als de avond zacht zal zijn
dichtgeslagen boeken
wrik ik open
ziel en huid keer ik binnenstebuiten
om jou vast te houden
uit droefenis spin ik
mijn nooit gezongen liedjes
jouw…
aydin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 gisteren nog
speelde het kind
uitgelaten met zijn vriendjes
zijn vader en moeder
in het zand langs de zee
zonder de last en de zorgen
van toekomst, de hoop
van de overkant
liefdevol werd hij
toegedekt toen hij
moe van het spelen
in slaap viel
na de overtocht
sliep hij nog
met zijn gezicht in het water
werd hij niet meer wakker…
Nog mis ik je meer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 soms mis ik je
zo intens
jouw geur jouw ogen
en haren
de gebaren die je maakte
je handen altijd druk
dat gevoel van geluk
wanneer we samen waren
jouw blik die mij
kon gerustellen
ten tijde van verdriet
ach wat mis ik niet
ik mis je in alles
al tweehonderdzestig dagen lang…
Hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 Alles is eindig
in pijn en verdriet
Dus kleur de dagen
in het licht van de zon.…
Ver(werken)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 Ik graaf in een berg van verdriet
waar ik eigenlijk geen gat in zie
boos plant ik mijn schop in de aarde
maar wat is de waarde
kan ik met mijn verdriet
dan bergen verzetten
is mijn graven wel nodig
ik kan er toch ook omheen
mijn tranen verzachten de grond
en ik besef nu
het is hard werken maar
ik kom hier doorheen…
Leeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 het maakt niet uit
hoe hard ik boen
het vat wordt
nooit minder vol
daar mijn tranen
de emmer blijven
vullen tot aan
het randje
van wat mogelijk is
mijn hart gebroken
in stukken om me heen
en ik, ik blijf maar boenen…
Toch weer gevallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Tegen alle afspraken met jezelf in,
Val je als een blok haar.
Waarom, het had tot nu toch allemaal geen zin?
Wellicht is dat nu eindelijk een keer niet waar.
Dan de woorden, “Ik zie mezelf niet met jou”.
Het hele verhaal tig keer in mijn hoofd afgespeeld.
“Had ik nou maar, was ik maar dan zou....”
Mezelf toch weer teveel ingebeeld.
“ Sorry…
Verwarring
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 Je voelt een traan,
het is veelzeggend
door vele emoties
weet je soms niet hoe je verder moet gaan.…
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 laat nu maar los
zegt mijn moeder
hier maakt het niet meer uit
de zwart witte meeuw dobbert
zout en nat- in – nat en zout
het water staat aan onze lippen
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren…