Alle inzendingen over verdriet

12329 resultaten.

Sorteren op:

Ontroostbaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
door turquoise blauw omarmd is 't leven nauwelijks troostend daar dierbaren worden vermist laatste woorden vol liefde werden in aller ijl verzonden in de hoop gehoord te worden braaf bleef men daar waar men verteld was te blijven de ondergang van een schoolreis…
LadyLove17 april 2014Lees meer >

Stil

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
het kind verdween in het ochtendlicht als sneeuw voor de zon het kind is weg gebroken schreeuw op een witte dag wie verdraagt de stilte, de ijzige kou? de vogels als leestekens in de lucht…

Spiegelbeeld

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 637
De mensen, zij zullen nooit weten hoe moeilijk het was hoe zwaar het te dragen was, alleen in het klein zichtbaar de pijn die ik in mijn ogen las.…

Elke keer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Tranen komen tranen stromen Zonder reden meer en meer Blij is dan weer eens verdwenen Zo gaat het elke keer…
MG.27 juni 2014Lees meer >

Aanklacht van een tulp

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Hoe vluchtig toch het leven van een tulp dat hou je niet lang vol, gekoesterd eerst de bol, bewaterd,  dan als bloem bewonderd en geëerd wel 1000 x gefotografeerd dan zomaar voor de lol ineens je kop eraf, je bol geëxporteerd is dat je verdiende straf? We waren toch zo mooi, nu ligt ons tulpenblad te rotten in de geul, tot pulpenzooi…

Naamloos

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
geef hun weer namen geef hun 'n gezicht na een zee van tranen in 't vroege schemerlicht breng ze daar waar men reikhalzend op wacht geef hun weer namen geef hun 'n gezicht breng de gezinnen weer samen voor 't rode avondlicht…

Ik ga slapen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
gedaan wat je zei 11 maanden en 1 dag en het was voorbij Oneerlijk was je gevecht Door die verschrikkelijke ziekte werd je lichaam zo slecht Maar wat heb je gestreden elke dag weer Op het end wilde je nog wel maar kon het niet meer Afscheid nemen doet heel veel pijn Maar je hart is gewoon gestopt en dat voelt fijn Ook al is er intens verdriet…

hydrografie van een groot verdriet

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
zij weende haar tranen in de Steenbornbeek en de Steenbornbeek vloeide haar tranen in de Molenbeek en de Molenbeek in de Herk en de Herk in de Demer en de Demer in de Dijle en de Dijle in de Rupel en de Rupel droeg haar tranen in de schoot der Schelde en de Schelde stortte haar groot verdriet in de Noordzee waar…
addee10 september 2014Lees meer >

Een droevig lenteliedje

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Ik had zo graag een lenteliedje willen zingen, zo’n vrolijk luchtig melodietje zo’n sofietje-met-een-rietje-liedje; een deuntje met dat steeds weer nieuw’ geluid van die straatjongen die fluit. Je weet toch wel, zo’n licht en sprankelend riedeltje dat als een rood ballonnetje danst in de wind, aan een touwtje. Maar diep, heel diep…

traag

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
zonder iets te breken vliegt het verlies in volle vaart de ruimte binnen na de plompverloren plof op de stenen vloer zet de stilte kil en oorverdovend in we staren naar de zich verdringende grijpgrage tentakels van het onaanraakbare ding zoals de slak zonder oog of talent voor de versnellende pas bijt het verlies zich vast…

Huilen?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Het huilen staat me nader, dan het lachen toch is mijn gedrag vergelijkbaar met dat van een clown. Ik moet sterk zijn!…

Zinloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
dit is een zinloos vers het biedt geen troost of verlichting van je pijn slechts trieste woorden die niet rijmen op door tranen bevlekt papier…

Huilen en lachen dicht bijeen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Stoere mannen, stoere meiden ach die huilen niet sprak men jaren geleden en zo is menig traantje toch vermeden, huilen deed je immers niet, al had je nog zo'n groot en intens verdriet, neen, huilen deed je simpelweg niet.…
An Terlouw19 augustus 2015Lees meer >

Verven van mijn tranen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
verven van mijn tranen, doe ik allang niet meer nu het relaas ongeopend verdwenen is met zachte tred stap ik langs het alfabet naar beneden daar waar het een warboel is en ik mogelijk in zou kunnen verdrinken heeft niets kop noch staart zonlicht duwt mij in de rug klein en vooral alleen kijk ik naar alles wat er in rond drijft, het verlangen…
LadyLove30 september 2020Lees meer >

Illusie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
mijn verdriet heeft niet iedere dag dezelfde naam soms kan ik het niet benoemen gevoel van lamgeslagen zijn in een overvolle winkelstraat omdat ik denk jou daar te passeren een onbekende vrouw die langs mijn lichaam gaat laat jou voor even wederkeren…
Dianah31 augustus 2015Lees meer >

Het afscheid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 744
ik heb jouw laatste dagen geteld op de vingers van mijn hand wij wisten wat zou komen verdriet groeide met het uur jouw stilte werd verstikkend en op den duur vulde mijn stem de kamer met het herhalen van jouw naam…
Dianah8 september 2015Lees meer >

Dit is zo'n dag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
Dit is zo’n dag dat alle kleur verstomt, dat elk geluid vergrijst en elk gebaar volslagen loos is. Dit is zo’n dag dat ik wel ben maar niet besta, de toekomst al geweest en gister zal nooit komen. Dit is zo’n dag die slechts met leegte wordt gevuld.…
Lisa Leyten22 september 2015Lees meer >

Soms

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Soms zie ik van die oude bomen die daar al eeuwen staan in onberoerde onverstoorbaarheid en koester dan de menselijke gevoeligheid. Soms zie ik van die bergen, zo trots, onbuigbaar, groots in sterke onverzettelijkheid en prijs de menselijke kwetsbaarheid. Soms kijk ik naar de sterren zo eindeloos ver weg en koud en onder al die kille…
Lisa Leyten27 september 2015Lees meer >

gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
onder steile zandkleurige haartjes zie ik je tederheid jongetje in glanzende ogen als van een gazelle voorzichtig tast je ademloos bijna vermoeid zo vermoeid naar houvast nog altijd heb ik je lief jongetje jongetje met de gazelle ogen roerloos woon je rust je slaap je in mijn hart…
J.Bakx11 oktober 2015Lees meer >

Het buigend riet

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 998
Het riet buigt neer bij elke tegenslag en heft het hoofd bij elke nieuwe hoop. Maar breken kan het ook wanneer de vrieskou binnenkomt van moe gestreden strijd en kille eenzaamheid. Je zegt: de wortels leven nog. Dat kan best zijn maar ‘t troost me niet. Het is te laat voor het geknakte riet.…
Lisa Leyten10 november 2015Lees meer >

Mijn zus

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.031
in deze zwijgzaamheid probeer ik jou te vinden de stilte past mij als een tweede huid wij zijn weer kinderen en delen ons verleden dragen elkaar in groot verdriet ook hier toont ons gezicht de droefenis en wederom is er niemand die het ziet…
Dianah23 december 2015Lees meer >

ongeboren woorden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
op voelbaar papier wil ik je schrijven mijn kind ik kijk naar een gevulde wieg met ongeboren woorden zij verdragen het daglicht niet ik schrijf je mijn kind als de avond zacht zal zijn dichtgeslagen boeken wrik ik open ziel en huid keer ik binnenstebuiten om jou vast te houden uit droefenis spin ik mijn nooit gezongen liedjes jouw…
J.Bakx28 december 2015Lees meer >

aydin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 663
gisteren nog speelde het kind uitgelaten met zijn vriendjes zijn vader en moeder in het zand langs de zee zonder de last en de zorgen van toekomst, de hoop van de overkant liefdevol werd hij toegedekt toen hij moe van het spelen in slaap viel na de overtocht sliep hij nog met zijn gezicht in het water werd hij niet meer wakker…

Nog mis ik je meer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
soms mis ik je zo intens jouw geur jouw ogen en haren de gebaren die je maakte je handen altijd druk dat gevoel van geluk wanneer we samen waren jouw blik die mij kon gerustellen ten tijde van verdriet ach wat mis ik niet ik mis je in alles al tweehonderdzestig dagen lang…
Dianah8 april 2016Lees meer >

Ver(werken)

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik graaf in een berg van verdriet waar ik eigenlijk geen gat in zie boos plant ik mijn schop in de aarde maar wat is de waarde kan ik met mijn verdriet dan bergen verzetten is mijn graven wel nodig ik kan er toch ook omheen mijn tranen verzachten de grond en ik besef nu het is hard werken maar ik kom hier doorheen…

Leeg

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
het maakt niet uit hoe hard ik boen het vat wordt nooit minder vol daar mijn tranen de emmer blijven vullen tot aan het randje van wat mogelijk is mijn hart gebroken in stukken om me heen en ik, ik blijf maar boenen…

Toch weer gevallen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
Tegen alle afspraken met jezelf in, Val je als een blok haar. Waarom, het had tot nu toch allemaal geen zin? Wellicht is dat nu eindelijk een keer niet waar. Dan de woorden, “Ik zie mezelf niet met jou”. Het hele verhaal tig keer in mijn hoofd afgespeeld. “Had ik nou maar, was ik maar dan zou....” Mezelf toch weer teveel ingebeeld. “ Sorry…

Verwarring

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Je voelt een traan, het is veelzeggend door vele emoties weet je soms niet hoe je verder moet gaan.…

verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
laat nu maar los zegt mijn moeder hier maakt het niet meer uit de zwart witte meeuw dobbert zout en nat- in – nat en zout het water staat aan onze lippen verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren…